# نزغ — Kitâbullâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%B2%D8%BA/sozluk/kitab_allah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%86%D8%B2%D8%BA/entries/kitab_allah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [نزغ](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%B2%D8%BA.md)
- Kitâbullâh: Kur'an kullanımından türetilmiş

## Madde başı: نزغ

نزغ
نَزَغَ - يَنْزَغُ - نَزْغ
نَزَغَ - يَنْزَغُ + كائن + كائناً: ينكشه: ينخسه ويطعن به فيهزه ويزعزعه: يطعنه ويحركه ويدفعه دفعة صغيرة ليزيل من استقراره وتوازنه
نَزَغَ - يَنْزَغُ + كائن + شيئاً + بين كائنين أو أكثر: يرمي بينهم شيئاً يزعزع ترابطهم واستقرارهم وتوازنهم: يجعل بينهم ما يفسد علاقتهم الحسنة: يرمي ويدخل بينهم كلاماً أو أفكاراً أو معلومات تؤدي إلى تنازعهم وكرههم بعضهم بعضاً، وبالتالي اضطرابهم وعدم استقرار جمعهم
نَزْغ: اسم فعل " نَزَغَ - يَنْزَغُ ": الدفع لزعزعة الاستقرار: وهو كذلك ما يكون بفعل " نَزَغَ - يَنْزَغُ ":  حالة الاضطراب والقلق وعدم التوازن النفسي أو الجسمي الناجمة عن النزغ والنكش والتحريش
واللفظ ينتمي إلى مجموعة ألفاظ" الدفع بالضرب بقوة محدودة تبعد الكائن عن موقعه لمسافة قصيرة"، وهي:
دَعَّ - يَدُعُّ، نَطَحَ - يَنْطَحُ (نَطَحَ - يَنْطِحُ)، بَكَّ - يَبُكُّ، نَزَغَ - يَنْزَغُ، ذَبَّ - يَذُبُّ، هَمَزَ - يَهْمِزُ (هَمَزَ - يَهْمُزُ)
نزغ - ينزغ كائن
	﴿وإما ينزغنك من الشيطان نزغ فاستعذ بالله إنه سميع عليم(200)﴾ الأعراف ﴿وإما ينزغنك من الشيطان نزغ فاستعذ بالله إنه هو السميع العليم(36)﴾ فصلت
ينزغ بين
﴿ورفع أبويه على العرش وخروا له سجدا وقال ياأبت هذا تأويل رؤياي من قبل قد جعلها ربي حقا وقد أحسن بي إذ أخرجني من السجن وجاء بكم من البدو من بعد أن نزغ الشيطان بيني وبين إخوتي إن ربي لطيف لما يشاء إنه هو العليم الحكيم(100)﴾ يوسف ﴿وقل لعبادي يقولوا التي هي أحسن إن الشيطان ينزغ بينهم إن الشيطان كان للإنسان عدوا مبينا(53)﴾ الإسراء
نَزْغٌ
﴿وإما ينزغنك من الشيطان نزغ فاستعذ بالله إنه سميع عليم(200)﴾ الأعراف ﴿وإما ينزغنك من الشيطان نزغ فاستعذ بالله إنه هو السميع العليم(36)﴾ فصلت
مختار الصحاح
● [نزغ] ن ز غ: نَزَغَ الشيطان بينهم أفسد وأغرى وبابه قطع
الراغب
نزغ
- النزغ: دخول في أمر لإفساده. قال تعالى: }من بعد أن نزغ الشيطان بيني وبين إخوتي{ [يوسف/100].
ملخص اللسان
1.     النَّزْغُ: أَن تَنْزِغَ بين قوم فتَحْمِلَ بعضهم على بعض بفسادٍ بينهم. ونَزَغَ بينهم يَنْزَغُ ويَنْزِغُ نَزْغاً: أَغْرَى وأَفْسَدَ   وحمل بعضَهم على بعض. والنزْغُ: الكلام الذي يُغْرِي بين الناس.
2.     ونَزَغَه:حرَّكه أَدنى حركة.
3.     ونزَغ الشيطانُ بينهم يَنزَغُ ويَنزِغُ نَزْغاً أَي أَفسد وأَغرى.النّوازِغُ: جمع نازِغةٍ من النزْغ وهو الطعْنُ والفَسادُ.
4.     صِياحُ المولود حين يَقَع نَزْغةٌ من الشيطانِ أَي نَخْسةٌ وطَعْنةٌ.والنَّزْغُ: شبه الوَخْز والطعْن.
5.     ونَزَغَ الرجلَ يَنْزَغُه نَزْغاً: ذكره بقبيح. ورجل مِنْزَغٌ ومِنْزَغةٌ ونَزّاغٌ: يَنْزَغُ الناسَ. ونَزَغَه بكلمة نَزْغاً: نخَسَه وطَعَن فيه مثل نَسَغَه. ونَدَغَه ونَزَغَه نَزْغاً:طَعَنه بيد أَو رُمْح.فنزَغَه إنسان من أَهل المسجد بِنزيغةٍ أَي رماه بكلمة سيئة
لسان العرب
● - نزغ: النَّزْغُ: أَن تَنْزِغَ بين قوم فتَحْمِلَ بعضهم على بعض بفسادٍ   بينهم. ونَزَغَ بينهم يَنْزَغُ ويَنْزِغُ نَزْغاً: أَغْرَى وأَفْسَدَ   وحمل بعضَهم على بعض. والنزْغُ: الكلام الذي يُغْرِي بين الناس. ونَزَغَه:   حرَّكه أَدنى حركة. ونزَغ الشيطانُ بينهم يَنزَغُ ويَنزِغُ نَزْغاً أَي   أَفسد وأَغرى. وقوله تعالى: وإمّا يَنْزَغَنَّكَ من الشيطان نَزْغٌ   فاسْتَعِذْ بالله؛ نَزْغُ الشيطانِ: وسَاوِسُه ونَخْسُه في القلب بما يُسَوِّلُ   للإِنسان مِن المَعاصي، يعني يُلْقِي في قلبه ما يُفْسِدُه على أَصحابه؛   وقال الزجاج: معناه إن نالَك من الشيطان أَدْنى نَزْغٍ ووَسْوسةٍ   وتَحْرِيك يَصْرِفُك عن الاحتمال، فاستعذ بالله من شرّه وامْضِ على حكمك. أَبو   زيد: نَزَغْتُ بين القوم ونَزَأْتُ ومَأَسْتُ كل هذا من الإِفسادِ بينهم،   وكذلك دَحَسْتُ وآسَدْتُ وأَرَّشْتُ.   وفي حديث علي، رضي الله عنه: ولم تَرْمِ الشُّكُوكُ بَنَوازِغِها   عَزِيمةَ إِيمانِهم؛ النّوازِغُ: جمع نازِغةٍ من النزْغ وهو الطعْنُ والفَسادُ.   وفي الحديث: صِياحُ المولود حين يَقَع نَزْغةٌ من الشيطانِ أَي نَخْسةٌ   وطَعْنةٌ.   ونَزَغَ الرجلَ يَنْزَغُه نَزْغاً: ذكره بقبيح. ورجل مِنْزَغٌ   ومِنْزَغةٌ ونَزّاغٌ: يَنْزَغُ الناسَ. والنَّزْغُ: شبه الوَخْز والطعْن. ونَزَغَه   بكلمة نَزْغاً: نخَسَه وطَعَن فيه مثل نَسَغَه. ونَدَغَه ونَزَغَه   نَزْغاً: طَعَنه بيد أَو رُمْح. وفي حديث ابن الزبير: فنزَغَه إنسان من أَهل   المسجد بِنزيغةٍ أَي رماه بكلمة سيئة. وأَدْرَكَ الأَمْرَ بِنَزَغِه أَي   بِحِدْثانِه؛ عن ثعلب. ويقال للبَرْك: المِنْزَغةُ والمِنْسْغةُ   والمِيزغةُ والمِبْزغةُ والمِنْدغةُ.
مقاييس اللغة:
(نزغ) النون والزاء والغين كلمةٌ تدلُّ على إفسادٍ بين اثنين. ونَزَغَ بينَ القوم: أفسَدَ ذاتَ بَيْنِهم.
القاموس المحيط:
نَزَغَهُ، كَمَنَعَهُ طَعَنَ فيهِ، واغْتَابَهُ، و بَيْنَهُم أفْسَدَ، وأغْرَى، ووَسْوَسَ. وَرَجُلٌ مِنْزَغٌ، كمِنْبَر، وبِهاءٍ، وكَشَدَّادٍ يَنْزَغُ الناسَ. وكمِكْنَسَةٍ المِنْسَغَةُ.
تاج العروس:
نزغ
نَزَغَه كمَنَعَهُ نَزْغاً : نَخَسَهُ وطَعَنَ فيهِ واغْتَابَهُ وذكَرَهُ بقَبيحٍ وهُوَ مجازٌ مِثْلُ نَدَغَهُ ونَسَغَهُ
ومن المَجَازِ : نَزَغَ بَيْنَهُمْ نَزْغاً : أفْسَدَ وأغْرَى وحَمَلَ بَعْضَهُمْ على بَعْضٍ قالَهُ أبو زَيْدٍ وكذلكَ نَزَأَ بَيْنَهُمْ ومأسَ ودَحَسَ وآسَدَ وأرَّشَ ومنْهُ قولُه تعالى : منْ بَعْدِ أنْ نَزَغَ الشَّيطانُ بَيْنِي وبَيْنَ إخْوَتِي أي : أغْرَى وقيلَ : أفْسَدَ
ومن المَجَازِ : نَزَغَ الشَّيْطَانُ أي : وَسْوَسَ ومنْهُ قَوْلُهُ تعالى : وإمّا يَنْزَغَنَّكَ منَ الشَّيْطانِ نَزْغٌ فاسْتَعِذْ باللهِ نَزَغُ الشَّيْطَانِ : وَساوِسُهُ ونَخْسُهُ في القَلْبِ بمَا يُسَوِّلُ للإنْسَانِ منَ المَعَاصِي يعْنِي يُلْقِي في قَلْبِه ما يُفْسِدُه على أصْحابِه
ورَجُلٌ مِنْزَغٌ كمِنْبَرٍ ومِنْزَغَةٌ بهاءٍ ونَزّاغٌ كشَدّادٍ : يَنْزَغُ النّاسَ والهاءُ للمُبَالَغَةِ
والمِنْزَغَةُ كمِكْنَسَةٍ : المِنْسَغَةُ كما سيأْتِي
وممّا يستدْرَكُ عليهِ : نَزَغَ بَيْنَهُمْ يَنْزِغُ من حدِّ ضَرَبَ : لُغَةٌ في نَزَغَ كمَنَعَ
والنَّزْغُ بالفَتْحِ : الكَلامُ الّذِي يُغْرِي بَيْنَ النّاسِ
ونَزَغَهُ : حَرَّكَه أدْنَى حَرَكَةٍ
والنَّزْغَةُ : النَّخْسَةُ والطَّعْنَةُ وقدْ نَزَغَه نَزْغاً : طَعَنَهُ بيَدٍ أو رُمْحٍ وقيلَ : النَّزْغُ : شِبْهُ الوَخْزِ ومنْهُ النَّوَازِغُ : جَمْعُ نازِغَةٍ
والنَّزِيغَةُ كسَفِينَةٍ : الكَلِمَةُ السَّيِّئَةُ
وأدْرَكَ الأمْرَ بنَزَغِهِ مُحَرَّكَةً أي : بحِدْثانِه عن ثَعْلَبٍ . قلتُ : وقدْ مَرَّ في زبغ
والنَّزَّغُ كسُكَّرٍ : المُغْتَابُونَ ومنْهُ قولُ رُؤْبَةَ :
" واحْذَرْ أقاوِيلَ العُدَاةِ النُّزَّعِ ونَزَعَهُ : اسْتَخَفَّهُ عن اليَزِيديِّ

### Türkçe

نزغ
**نَزَغَ** - **يَنْزَغُ** - **نَزْغ**
**نَزَغَ** - **يَنْزَغُ** + bir varlık + bir varlığı: onu dürter: onu dürter ve ona saplar; böylece onu sarsar ve yerinden oynatır: onu saplar, hareket ettirir ve onu küçük bir itişle iter; yerleşikliğini ve dengesini gidermek için.
**نَزَغَ** - **يَنْزَغُ** + bir varlık + bir şeyi + iki veya daha çok varlık arasına: aralarına, bağlarını, yerleşikliklerini ve dengelerini sarsacak bir şey atar: aralarına, iyi ilişkilerini bozacak şeyi koyar: aralarına, birbirleriyle çekişmelerine ve birbirlerinden nefret etmelerine götüren, dolayısıyla hallerinin karışmasına ve topluluklarının istikrarsız kalmasına yol açan sözler veya fikirler veya bilgiler atar ve sokar.
**نَزْغ**: “ **نَزَغَ** - **يَنْزَغُ** ” fiilinin isim-fiilidir: istikrarı sarsmak için itme; aynı şekilde “ **نَزَغَ** - **يَنْزَغُ** ” fiiliyle olan şeydir: **النزغ** ve dürtme ve kışkırtmadan kaynaklanan, ruhî veya bedenî dengesizlik, kaygı ve dengesizlik hâli.
Ve lafız, “sınırlı bir güçle vurarak itme; varlığı yerinden kısa bir mesafe için uzaklaştırma” lafızları grubuna mensuptur; bunlar:
**دَعَّ** - **يَدُعُّ**، **نَطَحَ** - **يَنْطَحُ** (**نَطَحَ** - **يَنْطِحُ**)، **بَكَّ** - **يَبُكُّ**، **نَزَغَ** - **يَنْزَغُ**، **ذَبَّ** - **يَذُبُّ**، **هَمَزَ** - **يَهْمِزُ** (**هَمَزَ** - **يَهْمُزُ**)

**نزغ** - **ينزغ** bir varlık
	﴿Ve eğer şeytandan sana bir **نزغ** dokunursa, Allah’a sığın; şüphesiz O işitendir, bilendir (200)﴾ A‘râf ﴿Ve eğer şeytandan sana bir **نزغ** dokunursa, Allah’a sığın; şüphesiz O, işitenin, bilenin ta kendisidir (36)﴾ Fussılet
**ينزغ** arasında
﴿Ve anne-babasını arşın üzerine yükseltti; ona secde ederek yere kapandılar. Ve dedi: “Babacığım, işte bu, daha önceki rüyamın yorumudur; Rabbim onu gerçek kıldı. Bana iyilik etti; beni zindandan çıkardı ve sizi çölden getirdi; şeytan benimle kardeşlerim arasına **نزغ** soktuktan sonra. Şüphesiz Rabbim dilediğine lütufkârdır; şüphesiz O, bilenin, hüküm ve hikmet sahibinin ta kendisidir (100)﴾ Yûsuf ﴿Ve kullarıma söyle: en güzel olanı söylesinler; şüphesiz şeytan onların arasına **ينزغ** sokar; şüphesiz şeytan insan için apaçık bir düşmandır (53)﴾ İsrâ

**نَزْغٌ**
﴿Ve eğer şeytandan sana bir **نزغ** dokunursa, Allah’a sığın; şüphesiz O işitendir, bilendir (200)﴾ A‘râf ﴿Ve eğer şeytandan sana bir **نزغ** dokunursa, Allah’a sığın; şüphesiz O, işitenin, bilenin ta kendisidir (36)﴾ Fussılet

Muhtârü’s-Sıhâh
● [**نزغ**] **ن ز غ**: **نَزَغَ** şeytan onların arasında: bozdu ve kışkırttı; ve babı **قطع**’dır.

Râgıb
**نزغ**
- **النزغ**: bir işe onu bozmak için girmektir. Yüce Allah dedi ki: }şeytan benimle kardeşlerim arasına **نزغ** soktuktan sonra{ [Yûsuf/100].

Lisân’ın özeti
1.     **النَّزْغُ**: bir kavim arasında **تَنْزِغَ** etmen; aralarındaki bir bozuklukla bazısını bazısına karşı taşımandır. Ve **نَزَغَ** aralarında **يَنْزَغُ** ve **يَنْزِغُ** **نَزْغاً**: kışkırttı ve bozdu ve bazısını bazısına karşı taşıdı. Ve **النزْغُ**: insanlar arasında kışkırtan sözdür.
2.     Ve **نَزَغَه**: onu en küçük bir hareketle hareket ettirdi.
3.     Ve **نزَغ** şeytan aralarında **يَنزَغُ** ve **يَنزِغُ** **نَزْغاً**; yani bozdu ve kışkırttı. **النّوازِغُ**: **نازِغةٍ**’nin çoğuludur; **النزْغ**’dendir ve o, saplama ve bozmadır.
4.     Yeni doğanın çığlığı; şeytandan bir **نَزْغةٌ** vuku bulduğu zaman; yani bir dürtme ve bir saplama. Ve **النَّزْغُ**: batırma ve saplamaya benzer.
5.     Ve **نَزَغَ** adamı **يَنْزَغُه** **نَزْغاً**: onu çirkin bir şeyle andı. Ve bir adam **مِنْزَغٌ** ve **مِنْزَغةٌ** ve **نَزّاغٌ**: insanları **يَنْزَغُ** eder. Ve onu bir kelimeyle **نَزْغاً** **نَزَغَه**: onu dürttü ve onda sapladı; **نَسَغَه** gibi. Ve **نَدَغَه** ve **نَزَغَه** **نَزْغاً**: onu el ile veya mızrakla sapladı. Derken mescid ehlinden bir insan onu bir **نزيغةٍ** ile **فنزَغَه**; yani onu kötü bir sözle attı.

Lisânü’l-ʿArab
● - **نزغ**: **النَّزْغُ**: bir kavim arasında **تَنْزِغَ** etmen; aralarındaki bir bozuklukla bazısını bazısına karşı taşımandır. Ve **نَزَغَ** aralarında **يَنْزَغُ** ve **يَنْزِغُ** **نَزْغاً**: kışkırttı ve bozdu ve bazısını bazısına karşı taşıdı. Ve **النزْغُ**: insanlar arasında kışkırtan sözdür. Ve **نَزَغَه**: onu en küçük bir hareketle hareket ettirdi. Ve **نزَغ** şeytan aralarında **يَنزَغُ** ve **يَنزِغُ** **نَزْغاً**; yani bozdu ve kışkırttı. Ve Yüce Allah’ın sözü: Ve eğer şeytandan sana bir **نَزْغٌ** dokunursa, Allah’a sığın; şeytanın **نَزْغُ**’u: onun vesveseleri ve kalpteki dürtmesidir; insana günahlardan süslediği şeylerle; yani onun kalbine, onu arkadaşlarına karşı bozan şeyi atar; ve Zeccâc dedi ki: manası, şeytandan sana en küçük bir **نَزْغٍ** ve vesvese ve seni tahammülden çeviren bir hareket erişirse, onun şerrinden Allah’a sığın ve hükmün üzere devam et. Ebû Zeyd: kavim arasında **نَزَغْتُ** ettim ve **نَزَأْتُ** ve **مَأَسْتُ**; bunların hepsi aralarını bozmadandır; aynı şekilde **دَحَسْتُ** ve **آسَدْتُ** ve **أَرَّشْتُ**. Ve Ali’nin hadîsinde, Allah ondan razı olsun: “Şüpheler, **بَنَوازِغِها** ile imanlarının azmini atmadı”; **النّوازِغُ**: **نازِغةٍ**’nin çoğuludur; **النزْغ**’dendir ve o, saplama ve bozmadır. Ve hadîste: yeni doğanın çığlığı; şeytandan bir **نَزْغةٌ** vuku bulduğu zaman; yani bir dürtme ve bir saplama. Ve **نَزَغَ** adamı **يَنْزَغُه** **نَزْغاً**: onu çirkin bir şeyle andı. Ve bir adam **مِنْزَغٌ** ve **مِنْزَغةٌ** ve **نَزّاغٌ**: insanları **يَنْزَغُ** eder. Ve **النَّزْغُ**: batırma ve saplamaya benzer. Ve onu bir kelimeyle **نَزْغاً** **نَزَغَه**: onu dürttü ve onda sapladı; **نَسَغَه** gibi. Ve **نَدَغَه** ve **نَزَغَه** **نَزْغاً**: onu el ile veya mızrakla sapladı. Ve İbnü’z-Zübeyr’in hadîsinde: derken mescid ehlinden bir insan onu bir **بِنزيغةٍ** ile **فنزَغَه**; yani onu kötü bir sözle attı. Ve işi **بِنَزَغِه** idrak etti; yani onun yeniliğiyle; Sa‘leb’den. Ve **البَرْك** için **المِنْزَغةُ** ve **المِنْسْغةُ** ve **المِيزغةُ** ve **المِبْزغةُ** ve **المِنْدغةُ** denir.

Mekâyîsü’l-Luğa:
(**نزغ**) **النون** ve **الزاء** ve **الغين**; iki kişi arasında bir bozmaya delâlet eden bir kelimedir. Ve kavim arasında **نَزَغَ**: aralarındaki bağı bozdu.

el-Kâmûsü’l-Muhît:
**نَزَغَهُ**، **كَمَنَعَهُ**: onda sapladı; ve gıybet etti; ve aralarında bozdu; ve kışkırttı; ve vesvese verdi. Ve bir adam **مِنْزَغٌ**، **كمِنْبَر**، ve **بِهاءٍ**، ve **كَشَدَّادٍ**: insanları **يَنْزَغُ** eder. Ve **كمِكْنَسَةٍ**: **المِنْسَغَةُ**.

Tâcü’l-ʿArûs:
**نزغ**
**نَزَغَه** **كمَنَعَهُ** **نَزْغاً**: onu dürttü ve onda sapladı ve gıybet etti ve onu çirkin bir şeyle andı; ve bu, **نَدَغَه** ve **نَسَغَه** gibi mecazdır.
Ve mecazdandır: aralarında **نَزَغَ** **نَزْغاً**: bozdu ve kışkırttı ve bazısını bazısına karşı taşıdı; Ebû Zeyd söyledi; aynı şekilde aralarında **نَزَأَ** ve **مأسَ** ve **دَحَسَ** ve **آسَدَ** ve **أرَّشَ**; ve ondandır Yüce Allah’ın sözü: “şeytan benimle kardeşlerim arasına **نَزَغَ** ettikten sonra”; yani kışkırttı; ve denildi: bozdu.
Ve mecazdandır: **نَزَغَ** şeytan; yani vesvese verdi; ve ondandır Yüce Allah’ın sözü: “Ve eğer şeytandan sana bir **نَزْغٌ** dokunursa, Allah’a sığın”; şeytanın **نَزَغُ**’u: onun vesveseleri ve kalpteki dürtmesidir; insana günahlardan süslediği şeylerle; yani onun kalbine, onu arkadaşlarına karşı bozan şeyi atar.
Ve bir adam **مِنْزَغٌ** **كمِنْبَرٍ** ve **مِنْزَغَةٌ** **بهاءٍ** ve **نَزّاغٌ** **كشَدّادٍ**: insanları **يَنْزَغُ** eder; ve **الهاءُ** mübalağa içindir.
Ve **المِنْزَغَةُ** **كمِكْنَسَةٍ**: **المِنْسَغَةُ**’dir; ileride geleceği üzere.
Ve üzerinde istidrâk edilendir: aralarında **نَزَغَ** **يَنْزِغُ**; **ضَرَبَ**’ın haddi üzere: **نَزَغَ**’da, **كمَنَعَ** gibi, bir lugattır.
Ve **النَّزْغُ** fetha ile: insanlar arasında kışkırtan sözdür.
Ve **نَزَغَهُ**: onu en küçük bir hareketle hareket ettirdi.
Ve **النَّزْغَةُ**: dürtme ve saplamadır; ve onu **نَزْغاً** **نَزَغَه**: onu el ile veya mızrakla sapladı; ve denildi: **النَّزْغُ**: batırmaya benzer; ve ondandır **النَّوَازِغُ**: **نازِغَةٍ**’nin çoğulu.
Ve **النَّزِيغَةُ** **كسَفِينَةٍ**: kötü kelimedir.
Ve işi **بنَزَغِهِ** **مُحَرَّكَةً** idrak etti; yani onun yeniliğiyle; Sa‘leb’den. Dedim: ve **زبغ**’da geçmişti.
Ve **النَّزَّغُ** **كسُكَّرٍ**: gıybet edilenlerdir; ve ondandır Ru’be’nin sözü:
"Ve düşmanların sözlerinden sakın: **النُّزَّعِ**"
Ve **نَزَعَهُ**: onu hafife aldı; Yezîdî’den.
