# نزك — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%B2%D9%83/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%86%D8%B2%D9%83/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [نزك](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%B2%D9%83.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: نزك

الكاف والزاي والنون معهما
ك ن ز، ن ك ز، ز ك ن، ز ن ك، ن ز ك مستعملات كنز: يقال: كَنزَ الإنسان مالاً يكْنِزُه.
والكَنْزُ: اسم للمال الذي يكنِزُه، ولما يحرز به المال.
وكَنَزْتُ البر في الجراب فاكتنز.
وشددت كَنْزَ القربة، أي: ملأتها جداً،عن أبي الدقيش.
ورجل مُكْتَنِزُ اللحم، وكنيزُ اللحم، ولا يكاد يقال الكناز إلا للناقة. ويعنى به المكتنزة اللحم.
والكَنيز: التمر الذي يُكْتَنَزُ للشتاء في قواصر وأوعية، والفعل: الاكتناز.
كناز: من أسماء الرجال.
نكز: الحية تنكز بأنفها. والنكز كالغرز بشيء محدد الطرف.
والنَّكّاز: ضرب من الحيات لا يعض بفيه، إنما يَنْكُزَ بأنفه، لا يكاد يعرف ذنبه من أنفه لدقة رأسه.
ونكَزَ البحر نُكُوزاً، أي: غاض. والبئر أيضاً، ونكَزْته أنا. قال:
فلا ناكزٌ بحري ولا هو غائض
والنَّكْزُ: طعن بطرف سنان الرمح.
زكن: الإِزكانُ: أن تُزْكِنَ شيئاً بالظن فتصيب. تقول: أزكنته إزكاناً.
وزَكِنْتُ منه إذا حسبت منه، يقال: زَكِنْتُ منه مثل الذي زَكِنَهُ مني.
زنك: الزَّوَنَّكُ والزَّوَنْزَكُ: القصير الدميم. قال:
ليس بوزواز ولا زَوَنَّكِ
نزك: النَّزْكُ: سوء القول، تقول: نَزَكَهُ بغير ما رأى فيه.
والنَّزْكُ: الطعن بالنَّيْزَك: وهو رمح قصير.
والنِّزْكُ: ذكر الضب. وللضب نِزْكانِ، أي: ذَكَرانِ، ونزَك الضب ضبته، أي: نزاها ففعل بها.

### Türkçe

**الكاف** ve**الزاي** ve**النون** bunlarla beraber

ك ن ز، ن ك ز، ز ك ن، ز ن ك، ن ز ك kullanımdadır. **كنز**: denilir: **كَنزَ** insan bir malı, onu **يكْنِزُه**.

Ve **الكَنْزُ**: onu **يكنِزُه** olduğu mal için bir isimdir; ve malla onu korunan şey için.

Ve ben **كَنَزْتُ** buğdayı torbada, böylece **فاكتنز**.

Ve ben **كَنْزَ** kırbanın ağzını sımsıkı bağladım; yani: onu pek çok doldurdum; Ebû ed-Dukayş’ten.

Ve bir adam **مُكْتَنِزُ اللحم**dur, ve **كنيزُ اللحم**dur; ve neredeyse **الكناز** denilmez, ancak dişi deve için. Ve onunla kastedilir: eti toplanmış olan.

Ve **الكَنيز**: kış için **يُكْتَنَزُ** edilen hurmadır; **قواصر** ve kaplar içinde; ve fiil: **الاكتناز**.

**كناز**: erkek adlarındandır.

**نكز**: yılan burnuyla **تنكز**. Ve **النكز** sivri uçlu bir şeyle dürtme gibidir.

Ve **النَّكّاز**: yılanlardan bir türdür; ağzıyla ısırmaz; ancak burnuyla **يَنْكُزَ**; başının inceliğinden dolayı kuyruğunu burnundan neredeyse ayırt edilmez.

Ve **ونكَزَ** deniz **نُكُوزاً**; yani: çekildi. Ve kuyu da; ve ben onu **ونكَزْته**. Dedi ki:
فلا ناكزٌ بحري ولا هو غائض

Ve **النَّكْزُ**: mızrak demirinin ucuyla saplama.

**زكن**: **الإِزكانُ**: bir şeyi zan ile **تُزْكِنَ** etmen, sonra isabet etmen. Dersin: onu **أزكنته** bir **إزكاناً** ile.

Ve ben ondan **زَكِنْتُ**; ondan sandığım zaman; denilir: ben ondan **زَكِنْتُ**, benim ondan **زَكِنَهُ** gibi.

**زنك**: **الزَّوَنَّكُ** ve **الزَّوَنْزَكُ**: kısa, çirkin. Dedi ki:
ليس بوزواز ولا زَوَنَّكِ

**نزك**: **النَّزْكُ**: sözün kötülüğü; dersin: onu, onda gördüğü şeyin dışında bir şeyle **نَزَكَهُ**.

Ve **النَّزْكُ**: **النَّيْزَك** ile saplama; o da kısa bir mızraktır.

Ve **النِّزْكُ**: keler erkeği. Ve kelerin iki **نِزْكانِ**ı vardır; yani: iki erkek. Ve **نزَك** keler, dişisini; yani: ona sıçradı da onunla yaptı.
