# نسف — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%B3%D9%81/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%86%D8%B3%D9%81/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [نسف](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%B3%D9%81.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: نسف

أبو زيد: نَسَفْتُ البناء نَسْفاً: قلعْته. ونَسَفَ البعيرُ الكلأ يَنْسِفُهُ، إذا اقتلعه بأصله. وانْتَسَفْتُ الشيء: اقتلعته. والنَسيفُ: أثر كَدْمِ الحمارِ، وأثرُ ركضِ الرِجل بجَنْبَي البعير إذا انحصَّ عنه الوبر. قال الممزَّق:
وقد تَخِذَتْ رِجْلي إلى جَنْبِ غَرْزِهانَسيفاً كأُفْحوصِ القَطاةِ المُطَـرَّقِ
ويقال: هما يَتَناسَفانِ الكلام، أي يتسارَّانِ. ونَسْفُ الطعام: نَقْضُهُ. والمِنْسَفُ: ما يُنْسَفُ به الطعام، وهو شيءٌ طويل منصوبُ الصدر أعلاه مرتفعٌ. والنُسافَةُ: ما يسقط منه. يقال: اعْزِلِ النُسافَةَ وكلِ الخالِصَ. ويقال: أتانا فلانٌ كأنّ لحيته مِنْسَفٌ. والمِنْسَفَةُ: آلةٌ يُقلع بها البناء. ويقال: انْتُسِفَ لونه، أي امتُقع. وبعيرٌ نَسوفٌ: يقتلع الكلأ من أصله بمقدَّم فمِه. وإبلٌ مَناسيفُ. ويقال للفرس: إنَّه لنَسوفُ السُنْبُكِ، إذا أدناه من الأرض في عَدْوِهِ. وكذلك إذا أدنى الفرسُ مِرفقيه من الحِزام، وذلك إنَّما يكون لتقارب مِرفقيه، وهو محمودٌ. قال بشر بن أبي خازم:
نَسوفٌ للحِزامِ بمِرْفَقَيْهايَسُدُّ خَواءَ طُبْيَيها الغُبارُ

### Türkçe

Ebû Zeyd: **نَسَفْتُ** binayı **نَسْفاً**: onu söktüm. Ve deve otu **يَنْسِفُهُ**; onu köküyle söküp çıkardığı zaman. Ve **انْتَسَفْتُ** şeyi: onu söküp çıkardım. Ve **النَسيفُ**: eşeğin çiğneme izidir; ve devenin iki yanında, tüy ondan sıyrılıp açıldığında, ayağın tekmelemesinin izidir. **الممزَّق** dedi ki:
وقد تَخِذَتْ رِجْلي إلى جَنْبِ غَرْزِهانَسيفاً كأُفْحوصِ القَطاةِ المُطَـرَّقِ

Ve denilir: onlar ikisi sözü **يَتَناسَفانِ**; yani gizlice konuşurlar. Ve **نَسْفُ** yemeğin: onu bozup dağıtmaktır. Ve **المِنْسَفُ**: kendisiyle yemek **يُنْسَفُ** olan şeydir; ve o, uzun bir şeydir; göğsü dikilmiş, üstü yükseltilmiş. Ve **النُسافَةُ**: ondan düşen şeydir. Denilir: **النُسافَةَ**yı ayır ve saf olanı ye. Ve denilir: falan bize geldi, sanki sakalı **مِنْسَفٌ**. Ve **المِنْسَفَةُ**: kendisiyle bina sökülüp çıkarılan alettir. Ve denilir: rengi **انْتُسِفَ**, yani soldu. Ve **نَسوفٌ** bir deve: ağzının ön kısmıyla otu kökünden söküp çıkarır. Ve **مَناسيفُ** develer. Ve ata denilir: o, **نَسوفُ السُنْبُكِ**tir; onu koşusunda yere yaklaştırdığı zaman. Ve yine, at iki dirseğini kuşağa yaklaştırdığı zaman; bu ancak iki dirseğinin birbirine yakın olmasından dolayı olur ve o övülendir. Bişr b. Ebî Hâzim dedi ki:
نَسوفٌ للحِزامِ بمِرْفَقَيْهايَسُدُّ خَواءَ طُبْيَيها الغُبارُ
