# نصأ — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%B5%D8%A3/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%86%D8%B5%D8%A3/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [نصأ](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%B5%D8%A3.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: نصأ

نصأه كمنعه، أهمله الجوهري، وقال الفراء: أي أخذ بناصيته لغة في نصاه المعتل، وبهذا سقط ما قال شيخنا: تعقبوه بأن الناصية معتلة، فكيف يذكر في المهموز? ولذا لم يذكره الجوهري وغيره، فتأمل. ونصأ البعير ينصؤه نصأ إذا زجره ونصأ الشيء بالهمز نصأ رفعه لغة في نصصت، عن الكسائي وأبي عمرو. قال طرفة:
  أمون كألواح الإران نصأتها                      على لاحب كأنه ظهر برجد وفي بعض النسخ: دفعه، بناء على أنه معطوف على زجره، والأول هو الصواب.

### Türkçe

**نصأه**; **منعه** gibi: el-Cevherî onu ihmal etti. el-Ferrâ dedi ki: yani **بناصيته** aldı; **نصاه المعتل**’de bir lugat. Bununla, şeyhimizin söylediği düştü: “Onu, **الناصية** mu‘tel olduğu hâlde nasıl **المهموز**’da zikredilir?” diye onu ta‘kib ettiler. Bu yüzden el-Cevherî ve başkası onu zikretmedi; öyleyse düşün.

**ونصأ البعير ينصؤه نصأ**: onu azarladığı zaman. Ve **نصأ الشيء بالهمز نصأ**: onu kaldırdı; **نصصت**’te bir lugat; el-Kisâî ve Ebû ‘Amr’dan.

Tarafe dedi ki:
  **أمون كألواح الإران نصأتها**                      **على لاحب كأنه ظهر برجد**

Bazı nüshalarda: **دفعه**; onun, **زجره** üzerine ma‘tûf olduğu esasına binaen; birincisi ise doğru olandır.
