# نصر — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%B5%D8%B1/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%86%D8%B5%D8%B1/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [نصر](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%B5%D8%B1.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: نصر

نَصَرَهُ
1 نَصَرَهُ ذ , (M, A, K,) aor. نَصُرَ , (M,) inf. n. نَصْرٌ (M, A, K) and نُصْرَةٌ, (A,) or this is a simple subst., (S, Msb,) and نُصُورٌ, (K,) [but see the verse of Khidلsh in what follows,] He aided or assisted him, (M, K,) namely, a person wronged, misused, or treated unjustly or injuriously, (M. A, K,) against his enemy: (TA:) [he avenged him: (see the verse here following, and see 8:) he supplied his want, or somewhat thereof (TA.) Kidلsh Ibn-Zuheyr says.
فَاِنْ كُنْتَ تَشْكُو مِنْ خَلِيلٍ مَخَانَةً
فتِلْكَ الجَوَازِى عَقْبُهَا وَنُصُورُهَا
[And if thou complain of treachery from a friend. those requitals are its result and its avengers, or avengement]: here نُصُور may be a pl. of نَاصِرٌ. like شُهُودٌ is of شَاهِدٌ; or it may be an inf. n., like دُخُولٌ and خُرُوجٌ. (M.) You say, تَصَرَهُ عَلَى عَدُوِّهِ, (S, A, Msb,) and مِنْ عَدُوِّهِ, (A, Msb,) aor. نَصُرَ , (S, Msb,) inf. n. نَصْرٌ (S, A, Msb) and نُصْرَةٌ, (A,) or this, as remarked above, is a simple subst., (S, Msb.) He (namely, God. S, A, or a man, Msb,) aided or assisted him, and strengthened him, against his enemy: (Msb:) [he avenged him of his enemy. (See 8.)] And نَصَرَهُ اللّٰهُ God made him to be victorious, to conquer, or to overcome: so in the Kur, xxii. 15, where the pronoun relates to Mohammad. (TA.) In the Kur, xlvii. 8. اِنْ تَنْصُرُوا اللّٰهَ يَنْصُرْكُمْ means, If ye aid God's religion and his apostle, He will aid you against your enemy: (Bd, Jel) or if ye aid his servants, &c.: or if ye keep his ordinances and aid his orders and comply with his commands and shun the things which He hath forbidden, &c. (El-Basلïr.) And the trad. أُنْصُرْ أَخَاكَ ظَالِمَّا أَوْ مَظْلُومًا is explained as meaning, Prevent thou thy brother from wronging when he is a wronger, and aid him against his wronger when he is wronged. (TA.) Also, نَصَرَهُ مِنْهُ, (K,) inf. n. نَصْرٌ and نُصْرَةٌ, (TA,) [or the latter in this sense, as in the cases above mentioned, is a simple subst.,] He served or Preserved him from him or it. (K.) ― -b2- نَصَرَاللّٰهُ الأَرْضَ God gave rain to the earth or land. (A.) And نَصَرَ الغَيْثُ الأَرْضَ (S, M, K,) [aor. نَصُرَ ,] inf. n. نَصْرٌ, (M,) (tropical:) The rain aided the earth or land: (S:) or watered it: (M:) or watered it generally and copiously, (K, TA,) and caused it to produce herbage: (TA:) and نَصَرَ البَلَدَ (tropical:) it assisted the country to produce abundance of herbage: (TA:) and نُصِرَتِ الأَرْضْ (tropical:) the earth or land was watered by rain. (S.) ― -b3- Hence, نَصَرَهُ, aor. نَصُرَ , inf. n. نَصْرٌ, (tropical:) He gave to him. (M.) An Arab of the desert [in the A a beggar] accosted a people saying, أُنْصُرُونِى نَصَرَكُمُ اللّٰهُ, meaning, (tropical:) Give ye to me: may God give to you. (M, A.) ― -b4- نَصَرَهُ اللّٰهُ also signifies (assumed tropical:) God bestowed upon him the means of subsistence, or the like; syn. رَزَقَهُ. (IKtt.)

نصّرهُ
2 نصّرهُ ذ , (inf. n. تَنْصِيرٌ, K,) He made him a Christian. (S, M, K.) It is said in a trad., [relating to the natural disposition of a child to adopt the true faith,] فَأَبَوَاهُ يُهَوِّدَانِهِ وَيُنَصِّرَانِهِ [But his two parents make him a Jew or make him a Christian]. (S.)

3 نَاْصَرَ [ناصرهُ He rendered reciprocal aid to him. See an ex. voce عَاصَرَ.]

تنصّر
5 تنصّر ذ He laboured, or strove, to aid, or assist; syn. عَالَجَ النَّصْرَ: (M, K:) not of the same category as تَحَلَّمَ [he endeavoured to acquire حِلْم] and تبرّر [he endeavoured to characterize himself by بِرّ]. (M.) -A2- He became a Christian. (M, K.)

تناصروا
6 تناصروا ذ They aided or assisted one another: (S, Msb, TA:) they assisted one another to aid. (M, A, K, TA.) ― -b2- تناصرت الأَخْبَارُ (tropical:) The accounts, or tidings, confirmed, or verified, one another. (M, K, TA.)

انتصر
8 انتصر ذ He defended himself: (Bd, Jel, lv. 35:) he defended himself against his wronger, or injurer. (TA.) ― -b2- انتصر مِنْهُ He exacted, or obtained, his right, or due, completely, from him, so that each of them became on a par with the other: (Az, TA:) he revenged himself upon him. (Az, S, M, * Msb, K.)

استنصر
10 استنصر ذ He asked, sought, or desired, aid, or assistance. (M, K.) And استنصره He asked him to aid him, (S, Msb, K,) عَلَيْهِ against him, (S, K,) i. e. against his enemy. (S, TA.) ― -b2- (tropical:) He begged; (K;) as though he asked for a gift, which is termed نَصْر. (TA.)

نَصْرٌ
نَصْرٌ ذ [used a subst.,] Aid or assistance, rendered to another, especially against an enemy: [avengement or another:] victory or conquest: (Bd, xxix. 9:) and ↓ نُصْرَةٌ is a subst. from نَصَرَهُ [and therefore signifies the same]: (S, Msb:) or the ↓ latter signifies good aid, or assistance: (M, K:) and this ↓ same word, when the object is God, signifies aid of God's servants; &c.; as explained above: see 1. (El-Basلïr.) ― -b2- Spoil; plunder; booty. (Bd, ubi supra.) ― -b3- (tropical:) Rain; (A, TA;) as also ↓ نُصْرَةٌ: (TA:) in like manner as it is called فَتْح: (A, TA:) or the ↓ latter signifies a complete rain. (IAar.) ― -b4- [Hence,] (tropical:) A gift: (S, TA:) and نَصَائِرُ gifts. (M.) ― -b5- See also نَاصِرٌ.

نُصَرٌ
نُصَرٌ ذ : see نَاصِرٌ.

نُصْرَةٌ
نُصْرَةٌ ذ : see نَصْرٌ, in five places.

نَصْرِىٌّ
نَصْرِىٌّ ذ : see نَصْرَانِىٌّ.

نَصْرَانٌ
نَصْرَانٌ ذ : see نَصْرَانِىٌّ.

نَصْرَانِىٌّ
نَصْرَانِىٌّ ذ , (S, A, Msb, K, &c.) and ↓ نَصْرَانٌ, (M, A,) or this latter has not been used without the addition of the relative ى, (S,) or it has been sometimes used, (M,) and ↓ نَصْرِىٌّ, (M, Msb, K,) but we have not heard this used, (M,) [A Christian: or this is a secondary application, and the original meaning is a Nazarene:] fem. نَصْرَانِيَّةٌ, (S, A, Msb, K,) and نَصْرَانَةٌ, (S, A, K,) or the latter is used only by poetic licence: (IB:) ↓ نَصَارَى [applied to the Christians] is a rel. n. from نَاصِرَةُ, [or Nazareth,] a town of Syria, (S, M, K,) also called نَصْرَانَةُ, (Lth, IDrd, K,) or نَصْرَانُ, (S, Msb,) and نَصُورِيَةٌ, (M, Sgh, K,) without teshdeed, accord. to Sgh, (TA,) and نُصْرِىٌّ and نُصْرَى, (as in a copy of the M,) or نَصْرَى and نَصْرَوَةُ: (TA:) so originally, and then applied to such as hold the religion of its inhabitants: (Msb:) this is the opinion of the lexicologists; but it is of weak authority, though admissible as there are other anomalous rel. ns.: (M:) or [so in K, but in the S, and] نَصَارَى is pl. of نَصْرِىٌّ, (Kh, M, Msb, K,) like as مَهَارَى is pl. of مَهْرِىٌّ; (Msb, K;) or of نَصْرَانٌ (Kh, S, M) and نَصْرَانَةٌ, (S,) like as نَدَامَى is pl. of نَدْمَانٌ (Kh, S, M) and نَدْمَانَةٌ; (S;) but more probably of نَصْرَانٌ, because this word has been sometimes used, whereas we have not heard نَصْرِىٌّ used: (M:) and it is implied in the copies of the K, that أَنْصَارٌ is pl. of نَصْرَانِىٌّ; but correctly, it is a pl. of نَصْرَانٌ, without ى, as is said in the TS, and the L, in both of which is mentioned the saying of the poet,
لَمَّا رَأَيْتُ نَبَطًا أَنْصَارَا
[When I saw Nabatheans, Christians], meaning نَصَارَى. (TA.)

النَّصْرَانِيَّةُ
النَّصْرَانِيَّةُ ذ The religion of the نَصَارَى [or Christians]. (K, TA.)

نَصُورٌ
نَصُورٌ ذ One who aids, or assists, much or well. (TA in art. عقرب.)

نَصِيرٌ
نَصِيرٌ ذ : see نَاصِرٌ. It has the signification of the measure فَاعِلٌ or of the measure مَفْعُولٌ; for أَخَوَانِ نَصِيرَانِ, occurring in a trad., means Two brothers, aiders of, and aided by, each other. (TA.)

نَصَارَى
نَصَارَى ذ : see نَصْرَانِىٌّ.

نَصَائِرُ
نَصَائِرُ ذ : see نَصْرٌ.

نَاصِرٌ
نَاصِرٌ ذ act. part. n. of نَصَرَ, An aider or assister, especially against an enemy; &c.; as also ↓ نَصِيرٌ, (S, * M, A, Msb, K,) and ↓ نَصَرٌ: (Sgh, K:) pl. (of نَصِيرٌ, (S, M, Msb, and of نَاصِرٌ, M,) أَنْصَارٌ (S, M, A, Msb, K) and (of نَاصِرٌ, M) نُصَّارٌ, (M, K,) and نُصُورٌ may also be a pl. of the same, as occurring in the verse of Khidلsh, cited above: (M:) and أَنَاصِيرُ is a pl. pl., being pl. of أَنْصَارٌ: (TA:) and ↓ نَصْرٌ is used as sing. and pl., (M, K,) being an inf. n. employed as an epithet, like عَدْلٌ. (M.) ― -b2- الأَنْصَارُ also signifies The Assistants of the Prophet; (M, K;) of [the tribes of] El-Ows and El-Khazraj; (TA;) being an epithet applied to them especially, (M, K,) and used as a subst., as though it were the name of a tribe, wherefore the rel. n. أَنْصَارِىٌّ [which is used as sing.] is formed from it. (M.)

نَاصُورٌ
نَاصُورٌ ذ : see نَاسُورٌ.

أَنْصَارٌ
أَنْصَارٌ ذ : see نَصْرَانِىٌّ: ― -b2- and ناصِرٌ.

أَنْصَارِىٌّ
أَنْصَارِىٌّ ذ : see نَاصِرٌ.

مَنْصُورٌ
مَنْصُورٌ ذ [Aided or assisted, especially against an enemy, &c.]. ― -b2- أَرْضٌ مَنْصُورَةٌ (tropical:) Land watered by rain; rained upon. (S, A.)

مُسْتَنْصِرٌ
مُسْتَنْصِرٌ ذ [Asking, seeking, or desiring, aid, or assistance]. ― -b2- (tropical:) A beggar. (M.)

### Türkçe

**نَصَرَهُ**
1 **نَصَرَهُ** ذ , (M, A, K,) muzâri‘i **نَصُرَ** , (M,) mastar ismi **نَصْرٌ** (M, A, K) ve **نُصْرَةٌ**, (A,) yahut bu, yalın bir isimdir, (S, Msb,) ve **نُصُورٌ**, (K,) [fakat aşağıda gelecek olan Khidلsh’ın beytine bak,] Ona yardım etti yahut destek oldu, (M, K,) yani zulme uğramış, kötü muamele görmüş, yahut haksız veya zarar verici biçimde muamele edilmiş bir kimseye, (M. A, K,) düşmanına karşı: (TA:) [onun öcünü aldı: (burada ardından gelen beyte bak, ve 8’e bak:) onun ihtiyacını, yahut onun bir kısmını karşıladı. (TA.)] Kidلsh İbn-Zuheyr der ki.
فَاِنْ كُنْتَ تَشْكُو مِنْ خَلِيلٍ مَخَانَةً
فتِلْكَ الجَوَازِى عَقْبُهَا وَنُصُورُهَا
[Ve eğer bir dosttan hainlik şikâyet ediyorsan, işte o karşılıklar onun sonucu ve onun öç alanlarıdır, yahut öç almasıdır]: burada **نُصُور** **نَاصِرٌ**’in çoğulu olabilir; tıpkı **شُهُودٌ**’un **شَاهِدٌ**’in çoğulu olması gibi; yahut **دُخُولٌ** ve **خُرُوجٌ** gibi bir mastar ismi olabilir. (M.) Sen dersin ki, **تَصَرَهُ عَلَى عَدُوِّهِ**, (S, A, Msb,) ve **مِنْ عَدُوِّهِ**, (A, Msb,) muzâri‘i **نَصُرَ** , (S, Msb,) mastar ismi **نَصْرٌ** (S, A, Msb) ve **نُصْرَةٌ**, (A,) yahut bu, yukarıda belirtildiği üzere, yalın bir isimdir, (S, Msb.) O (yani Allah, S, A, yahut bir adam, Msb,) ona yardım etti yahut destek oldu ve onu güçlendirdi, düşmanına karşı: (Msb:) [düşmanına karşı onun öcünü aldı. (8’e bak.)] Ve **نَصَرَهُ اللّٰهُ** Allah onu galip kıldı, fethettirdi, yahut üstün getirdi: Kur’ân’da, xxii. 15’te böyledir; zamir Muhammed’e döner. (TA.) Kur’ân’da, xlvii. 8’de, **اِنْ تَنْصُرُوا اللّٰهَ يَنْصُرْكُمْ** demek, Eğer Allah’ın dinine ve elçisine yardım ederseniz, O da size düşmanınıza karşı yardım eder: (Bd, Jel) yahut kullarına yardım ederseniz, vb.: yahut O’nun hükümlerini gözetir, emirlerine yardım eder, buyruklarına uyarsanız ve O’nun yasakladığı şeylerden sakınırsanız, vb. (El-Basلïr.) Ve hadis **أُنْصُرْ أَخَاكَ ظَالِمَّا أَوْ مَظْلُومًا** şu mânâ ile açıklanır: Kardeşini, zalim iken zulmetmekten alıkoy; mazlum iken de zalimine karşı ona yardım et. (TA.) Yine, **نَصَرَهُ مِنْهُ**, (K,) mastar ismi **نَصْرٌ** ve **نُصْرَةٌ**, (TA,) [yahut ikincisi bu mânâda, yukarıda zikredilen durumlarda olduğu gibi, yalın bir isimdir,] Onu ondan yahut ondan (şeyden) korudu yahut muhafaza etti. (K.) ― -b2- **نَصَرَاللّٰهُ الأَرْضَ** Allah yere yahut araziye yağmur verdi. (A.) Ve **نَصَرَ الغَيْثُ الأَرْضَ** (S, M, K,) [muzâri‘i **نَصُرَ** ,] mastar ismi **نَصْرٌ**, (M,) (mecaz:) Yağmur yere yahut araziye yardım etti: (S:) yahut onu suladı: (M:) yahut onu genel ve bolca suladı, (K, TA,) ve onun ot bitirmesine sebep oldu: (TA:) ve **نَصَرَ البَلَدَ** (mecaz:) o, ülkeye bol ot bitirmede yardım etti: (TA:) ve **نُصِرَتِ الأَرْضْ** (mecaz:) yer yahut arazi yağmurla sulandı. (S.) ― -b3- Bundan dolayı, **نَصَرَهُ**, muzâri‘i **نَصُرَ** , mastar ismi **نَصْرٌ**, (mecaz:) Ona verdi. (M.) Çölden bir Arap [A’da bir dilenci] bir topluluğa seslenerek yaklaştı: **أُنْصُرُونِى نَصَرَكُمُ اللّٰهُ**, mânâsı, (mecaz:) Bana veriniz: Allah size versin. (M, A.) ― -b4- **نَصَرَهُ اللّٰهُ** ayrıca (varsayılan mecaz olarak) şu mânâya gelir: Allah ona rızık vasıtalarını yahut benzerini ihsan etti; eş anlamlısı **رَزَقَهُ**. (IKtt.)

**نصّرهُ**
2 **نصّرهُ** ذ , (mastar ismi **تَنْصِيرٌ**, K,) Onu Hristiyan yaptı. (S, M, K.) Bir hadiste şöyle denmiştir, [çocuğun hak dine yönelmeye elverişli tabiatına dair,] **فَأَبَوَاهُ يُهَوِّدَانِهِ وَيُنَصِّرَانِهِ** [Fakat anne-babası onu Yahudi yapar yahut onu Hristiyan yapar]. (S.)

3 **نَاْصَرَ** [**ناصرهُ** Ona karşılıklı yardım etti. **عَاصَرَ** maddesinde bir örneğe bak.]

**تنصّر**
5 **تنصّر** ذ Yardım etmeye yahut destek olmaya çalıştı, yahut çabaladı; eş anlamlısı **عَالَجَ النَّصْرَ**: (M, K:) **تَحَلَّمَ** [**حِلْم** edinmeye çalıştı] ve **تبرّر** [kendini **بِرّ** ile nitelemeye çalıştı] ile aynı babdan değildir. (M.) -A2- Hristiyan oldu. (M, K.)

**تناصروا**
6 **تناصروا** ذ Birbirlerine yardım ettiler yahut destek oldular: (S, Msb, TA:) birbirlerine, yardım etmeye yardım ettiler. (M, A, K, TA.) ― -b2- **تَناصَرَتِ الأَخْبَارُ** (mecaz:) Haberler yahut rivayetler birbirini doğruladı yahut tasdik etti. (M, K, TA.)

**انتصر**
8 **انتصر** ذ Kendini savundu: (Bd, Jel, lv. 35:) zalimine yahut zarar verene karşı kendini savundu. (TA.) ― -b2- **انتصر مِنْهُ** Hakkını yahut alacağını ondan tam olarak aldı; öyle ki ikisi birbirine denk oldu: (Az, TA:) ondan öcünü aldı. (Az, S, M, * Msb, K.)

**استنصر**
10 **استنصر** ذ Yardım yahut destek istedi, aradı, yahut diledi. (M, K.) Ve **استنصره** ondan kendisine yardım etmesini istedi, (S, Msb, K,) **عَلَيْهِ** ona karşı, (S, K,) yani düşmanına karşı. (S, TA.) ― -b2- (mecaz:) Dilendi; (K;) sanki **نَصْر** denilen bir bağış istemiş gibidir. (TA.)

**نَصْرٌ**
**نَصْرٌ** ذ [isim olarak kullanılır,] Yardım yahut destek; başkasına yapılan, özellikle düşmana karşı: [yahut öç alma yahut benzeri:] zafer yahut fetih: (Bd, xxix. 9:) ve ↓ **نُصْرَةٌ** **نَصَرَهُ**’dan bir isimdir [dolayısıyla aynı mânâya gelir]: (S, Msb:) yahut ↓ ikincisi iyi yardım yahut destektir: (M, K:) ve ↓ bu aynı kelime, mef‘ûl Allah olduğunda, Allah’ın kullarına yardım mânâsına gelir; vb.; yukarıda açıklandığı üzere: 1’e bak. (El-Basلïr.) ― -b2- Ganimet; yağma; ele geçirilen mal. (Bd, aynı yer.) ― -b3- (mecaz:) Yağmur; (A, TA;) ve ayrıca ↓ **نُصْرَةٌ**: (TA:) tıpkı ona **فَتْح** denmesi gibi: (A, TA:) yahut ↓ ikincisi tam bir yağmur demektir. (IAar.) ― -b4- [Bundan dolayı,] (mecaz:) Bir bağış: (S, TA:) ve **نَصَائِرُ** bağışlar. (M.) ― -b5- **نَاصِرٌ**’a da bak.

**نُصَرٌ**
**نُصَرٌ** ذ : **نَاصِرٌ**’a bak.

**نُصْرَةٌ**
**نُصْرَةٌ** ذ : beş yerde **نَصْرٌ**’a bak.

**نَصْرِىٌّ**
**نَصْرِىٌّ** ذ : **نَصْرَانِىٌّ**’a bak.

**نَصْرَانٌ**
**نَصْرَانٌ** ذ : **نَصْرَانِىٌّ**’a bak.

**نَصْرَانِىٌّ**
**نَصْرَانِىٌّ** ذ , (S, A, Msb, K, &c.) ve ↓ **نَصْرَانٌ**, (M, A,) yahut bu ikincisi, nisbet **ى**’sinin eklenmesi olmaksızın kullanılmamıştır, (S,) yahut bazen kullanılmıştır, (M,) ve ↓ **نَصْرِىٌّ**, (M, Msb, K,) fakat bunun kullanıldığını işitmedik, (M,) [Bir Hristiyan: yahut bu ikincil bir kullanımdır ve asıl mânâ Nâzıralı’dır:] müennesi **نَصْرَانِيَّةٌ**, (S, A, Msb, K,) ve **نَصْرَانَةٌ**, (S, A, K,) yahut ikincisi yalnız şiir zaruretiyle kullanılır: (IB:) ↓ **نَصَارَى** [Hristiyanlara uygulanır] **نَاصِرَةُ**’dan nisbet ismidir, [yahut Nâzıra’dan,] Şam’da bir kasaba, (S, M, K,) ayrıca **نَصْرَانَةُ** diye de adlandırılır, (Lth, IDrd, K,) yahut **نَصْرَانُ**, (S, Msb,) ve **نَصُورِيَةٌ**, (M, Sgh, K,) şeddesiz, Sgh’a göre, (TA,) ve **نُصْرِىٌّ** ve **نُصْرَى**, (M’nin bir nüshasında olduğu gibi,) yahut **نَصْرَى** ve **نَصْرَوَةُ**: (TA:) başlangıçta böyleydi; sonra onun halkının dinini tutanlara uygulandı: (Msb:) bu, lugatçıların görüşüdür; fakat zayıf bir dayanağı vardır, her ne kadar başka şâz nisbet isimleri bulunduğundan kabul edilebilir ise de: (M:) yahut [K’da böyle; fakat S’de ve] **نَصَارَى**, **نَصْرِىٌّ**’nin çoğuludur, (Kh, M, Msb, K,) tıpkı **مَهَارَى**’nın **مَهْرِىٌّ**’nin çoğulu olması gibi; (Msb, K;) yahut **نَصْرَانٌ**’ın (Kh, S, M) ve **نَصْرَانَةٌ**’ın, (S,) tıpkı **نَدَامَى**’nın **نَدْمَانٌ**’ın (Kh, S, M) ve **نَدْمَانَةٌ**’ın çoğulu olması gibi; (S;) fakat daha muhtemel olan, **نَصْرَانٌ**’dandır; çünkü bu kelime bazen kullanılmıştır; hâlbuki **نَصْرِىٌّ**’nin kullanıldığını işitmedik: (M:) ve K nüshalarında, **أَنْصَارٌ**’un **نَصْرَانِىٌّ**’nin çoğulu olduğu ima edilir; fakat doğru olan, TS’de ve L’de söylendiği üzere, **ى** olmaksızın **نَصْرَانٌ**’un çoğuludur; her ikisinde de şairin şu sözü zikredilir:
لَمَّا رَأَيْتُ نَبَطًا أَنْصَارَا
[Nabatlıları, Hristiyanları gördüğümde], mânâsı **نَصَارَى**’dır. (TA.)

**النَّصْرَانِيَّةُ**
**النَّصْرَانِيَّةُ** ذ **نَصَارَى**’nın [yahut Hristiyanların] dini. (K, TA.)

**نَصُورٌ**
**نَصُورٌ** ذ Çok yahut iyi yardım eden kimse. (TA, **عقرب** maddesinde.)

**نَصِيرٌ**
**نَصِيرٌ** ذ : **نَاصِرٌ**’a bak. Ölçü **فَاعِلٌ**’in yahut ölçü **مَفْعُولٌ**’ün mânâsını taşır; çünkü bir hadiste geçen **أَخَوَانِ نَصِيرَانِ**, iki kardeş, birbirine yardım eden ve birbirince yardım edilen, demektir. (TA.)

**نَصَارَى**
**نَصَارَى** ذ : **نَصْرَانِىٌّ**’a bak.

**نَصَائِرُ**
**نَصَائِرُ** ذ : **نَصْرٌ**’a bak.

**نَاصِرٌ**
**نَاصِرٌ** ذ **نَصَرَ**’ın ism-i fâilidir, Yardım eden yahut destek olan, özellikle düşmana karşı; vb.; ve ayrıca ↓ **نَصِيرٌ**, (S, * M, A, Msb, K,) ve ↓ **نَصَرٌ**: (Sgh, K:) çoğulu ( **نَصِيرٌ**’in, (S, M, Msb, ve **نَاصِرٌ**’in, M,) **أَنْصَارٌ** (S, M, A, Msb, K) ve ( **نَاصِرٌ**’in, M) **نُصَّارٌ**, (M, K,) ve **نُصُورٌ** da bunun çoğulu olabilir; yukarıda zikredilen Khidلsh’ın beytinde geçtiği üzere: (M:) ve **أَنَاصِيرُ** çoğulun çoğuludur; **أَنْصَارٌ**’un çoğuludur: (TA:) ve ↓ **نَصْرٌ** tekil ve çoğul olarak kullanılır, (M, K,) bir mastar ismi olup sıfat olarak kullanılmıştır; **عَدْلٌ** gibi. (M.) ― -b2- **الأَنْصَارُ** ayrıca Peygamber’in yardımcıları mânâsına gelir; (M, K;) [kabileler olarak] El-Ows ve El-Khazraj’ın; (TA;) onlara özellikle uygulanan bir sıfat olmak üzere, (M, K,) ve isim olarak kullanılır; sanki bir kabilenin adıymış gibi; bu yüzden ondan nisbet ismi **أَنْصَارِىٌّ** [tekil olarak kullanılır] yapılır. (M.)

**نَاصُورٌ**
**نَاصُورٌ** ذ : **نَاسُورٌ**’a bak.

**أَنْصَارٌ**
**أَنْصَارٌ** ذ : **نَصْرَانِىٌّ**’a bak: ― -b2- ve **ناصِرٌ**.

**أَنْصَارِىٌّ**
**أَنْصَارِىٌّ** ذ : **نَاصِرٌ**’a bak.

**مَنْصُورٌ**
**مَنْصُورٌ** ذ [Yardım edilmiş yahut desteklenmiş, özellikle düşmana karşı, vb.]. ― -b2- **أَرْضٌ مَنْصُورَةٌ** (mecaz:) Yağmurla sulanmış arazi; üzerine yağmur yağmış. (S, A.)

**مُسْتَنْصِرٌ**
**مُسْتَنْصِرٌ** ذ [Yardım yahut destek isteyen, arayan, yahut dileyen]. ― -b2- (mecaz:) Bir dilenci. (M.)
