# نضح — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%B6%D8%AD/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%86%D8%B6%D8%AD/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [نضح](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%B6%D8%AD.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: نضح

باب الحاء والضاد والنون معهما
ح ض ن، ن ض ح،ن ح ض، ض ح ن مستعملات
حضن:
الحِضْن: ما دونَ الإبْط إلى الكَشْح، ومنه احتضانك الشَيءَ وهو احتمالُكَهُ وحَمْلكَهُ في حضنِك كما تَحْتَضِنُ المرأة ولدها فتحمله في أحد شِقَّيْها. والمُحْتَضَنُ: الحِضْن، قال:
هَضيمُ الحَشَا شَخْتَةُ المُحتَضَنْ
والحَضانةُ: مصدر الحاضِنة والحاضِن وهما اللذان يُربِّيان الصَبيِّ. وناحِيَتا المَفازةِ: حِضناها، قال:
أجَزْتُ حِضْنَيه هِبَلاًّ وعثا
وعَنْزٌ حَضون: أَيْ أحَد طُبْيَيْها أطوَلُ. والحَمامةُ تَحتضِنُ بَيْضَها حُضُوناً للتفريخ فهي حاضِنٌ. وسُقْعٌ حَواضِنُ: أي جَواثِمُ، قال النابغة:
رَمادٌ مَحَتْة الريحُ من كُلِّ وِجْهةٍ		وسُفْعٌ على ما بَيْنَهُنَّ حَواضِنُ
أي أثافيُّ جَواثم على الرَماد. وحَضَنْتْ الرجل عن الشيء: اختَزَلتُه ومَنَعْتُه، قال ابن مسعُود: لا تُحضَنُ زَيْنَبُ امرأةُ عبدِ الله أي لا تُحجَب عنه ولا يُقْطَعُ أمرٌ دونها. وفُلانٌ احتَجَنَ بأمرٍ دُوني وأحضَنني: أي أخَرجَني منه في ناحيةٍ. وقالت الأنصار لأبي بَكْر: تُريدونَ أن تَحضُنونا من هذا الأمر.
والمِحْضَنة: المعمُولةُ من الطيِن للحمامة كالقصعة الرَّوْحاء. والمَحاضِن: المَواضِع التي تحضُنُ فيها الحمامة على بَيْضها، واحدُها مَحضَن. والأعنُز الحَضَينات: ضَربٌ منها شَديَدة الحُمْرة، وأسوَدُ منها شَديدُ السَواد. والحَضَن: جَبَل، قال الأعشى:
كخلْقاء من هَضبَات الحَضَنْ
نضح:
النَضْح: كالنَضْخ رُبَّما اختَلَفا ورُبَّما اتَّفَقا. ويقال: النَّضخ ما بَقِيَ له أَثَرَ، يقال: على ثَوبه نَضْخُ دَمٍ. والعَيْن تَنْضَح بالماء نَضْحاً: أي تفور وتنضح أيضاً. والرجُلُ يعتَرفُ بأمرٍ فيَنْتَضِحُ منه: إذا أظهَرَ البَراءةَ وبَرَّاً نفسَه منه جُهْدَه. والنَضيحُ من الحِياض: ما قرُبُ من البِئر حتّى يكونَ الافِراغ فيه من الدَلْوِ ويكونَ عظيماً، قال:
فغَدَونا علَيهِمُ بُكرةَ الـوِرْ		دِ كما تورِدُ النَضيحَ الهِياما
والناضِحُ: جَمَلٌ يُسْتَقَى عليه الماء للقِرَى في الحَوض، أو سِقيْ أرضٍ وجَمعُه النَواضِح. والفَرَس يَنْضَحُ: أي يعْرَقُ، قال:
كأنَّ عِطْفَيْه من التَنْضاحِ		بالماء ثوباً مُنْهِلٍ مَـيّاحِ
أي مُستَقٍ بيَده. والجَرَّة تنضَحُ بالماء: يخرُج الماء من الخَزَف لرِقَّتِها. والجَبَل يَنْضَحُ: إذا تَحَلَّبَ الماءُ من بين صُخُوره. ويقال في القتال: نضِّحوهُم بالنُّشّاب ورَضِّحوهم بالحِجارة. واستَنْضَحَ الرجلُ: أي رَشَّ شيئاً من الماء على فَرْجه بعدَ الوُضُوء. إذا ابتَدَأَ الدقيق في حَبِّ السُنْبُل وهو رَطْبٌ قيلَ: قد أنْضَحَ ونَضَحَ، لغتان. والنَّضُوحُ: الطِيبُ.
نحض:
النَحْضُ: اللَّحْم نفسُه، والقطعةُ الضَخْمةُ تُسَمَّى نَحْضَة. ورجُلٌ نَحيضٌ، وامرأةٌ نَحيضةٌ: كثيرة اللَّحْم.
وقد نَحُضَ نَحاضةً، فإذا قُلتَ: نُحِضَتْ فقد ذَهَبَ لحمُها فهي مَنحُوضةٌ ونَحيضٌ. ونحضتُ السِنان رَقَّقْتُه، قال حميد:
كَمَوقِف الأشقَرِ إنْ تَـقَـدَّمـا		باشَرَ مَنحُوضَ السِنانِ لَهْذَمـا
والموتُ من وَرائه ان أحجَما
ضحن:
الضَّحَنُ: اسم بَلَد.

### Türkçe

باب **الحاء** ve **الضاد** ve **النون**’un onlarla birlikte olduğu bölüm
ح ض ن، ن ض ح،ن ح ض، ض ح ن kullanımdadırlar
**حضن**:
**الحِضْن**: **الإبْط**’un altından **الكَشْح**’a kadar olan şey; bundan da, senin bir şeyi kucaklaman gelir; o da onu yüklenmen ve onu **حضن**’inde taşımandır; tıpkı kadının çocuğunu kucaklayıp onu iki yanından birinde taşıması gibi. Ve **المُحْتَضَنُ**: **الحِضْن**’dir. Dedi ki:
هَضيمُ الحَشَا شَخْتَةُ **المُحتَضَنْ**
Ve **الحَضانةُ**: **الحاضِنة** ve **الحاضِن**’in mastarıdır; ikisi de çocuğu büyüten kimselerdir. Ve **المَفازةِ**’nin iki yanı: onun iki **حِضن**’idir. Dedi ki:
أجَزْتُ **حِضْنَيه** هِبَلاًّ وعثا
Ve **عَنْزٌ حَضون**: yani iki memesinden biri daha uzundur. Ve güvercin yumurtasını, yavru çıkarmak için **حُضُوناً** kucaklar; o hâlde o, **حاضِنٌ**’dir. Ve **سُقْعٌ حَواضِنُ**: yani çömelmişlerdir. Nâbiga dedi ki:
رَمادٌ مَحَتْة الريحُ من كُلِّ وِجْهةٍ		وسُفْعٌ على ما بَيْنَهُنَّ **حَواضِنُ**
Yani: kül üzerinde çömelmiş **أثافيّ**’lerdir. Ve **حَضَنْتْ** adamı bir şeyden: onu ayırdım ve onu men ettim. İbn Mes‘ûd dedi ki: **لا تُحضَنُ زَيْنَبُ** **امرأةُ عبدِ الله**; yani ondan perdelenmez ve onun dışında onun aleyhine bir iş kesilmez. Ve falan kimse, benden aşağı bir iş ile **احتَجَنَ** etti ve beni **أحضَنني**: yani beni ondan bir tarafta çıkardı. Ensar, Ebû Bekir’e dedi ki: “Bu işten bizi **تَحضُنونا** etmek istiyorsunuz.”
Ve **المِحْضَنة**: güvercin için çamurdan yapılmış olan, geniş ağızlı çanak gibi olan şeydir. Ve **المَحاضِن**: güvercinin yumurtası üzerine kucakladığı yerlerdir; onun teki **مَحضَن**’dır. Ve **الأعنُز الحَضَينات**: onlardan bir türdür; şiddetli kızıllığı olan; ve ondan daha siyahı, şiddetli siyahlığı olandır. Ve **الحَضَن**: bir dağdır. A‘şâ dedi ki:
كخلْقاء من هَضبَات **الحَضَنْ**

**نضح**:
**النَضْح**: **النَضْخ** gibidir; bazen ayrılırlar, bazen de uyuşurlar. Ve denir ki: **النَّضخ**: kendisine eser kalan şeydir; denir ki: elbisesinde kan **نَضْخُ**’u vardır. Ve göz su ile **تَنْضَح** eder, **نَضْحاً**: yani kaynar; ve ayrıca sıçratır. Ve adam bir işi itiraf eder de ondan **يَنْتَضِحُ**: ondan beri olduğunu ortaya koyduğu ve ondan kendini temize çıkardığı zaman, gücü yettiğince. Ve **النَضيحُ** havuzlardan: kuyudan yakın olan şeydir; ta ki boşaltma kovadan onun içine olsun ve büyük olsun. Dedi ki:
فغَدَونا علَيهِمُ بُكرةَ الـوِرْ		دِ كما تورِدُ **النَضيحَ** الهِياما
Ve **الناضِحُ**: üzerinde su çekilen, misafir ağırlama için havuzda, yahut bir araziyi sulamak için olan devedir; çoğulu **النَواضِح**’tir. Ve at **يَنْضَحُ**: yani terler. Dedi ki:
كأنَّ عِطْفَيْه من التَنْضاحِ		بالماء ثوباً مُنْهِلٍ مَـيّاحِ
Yani: eliyle su çeken. Ve testi su ile **تنضَحُ** eder: inceliğinden dolayı sudan, çömlekten su çıkar. Ve dağ **يَنْضَحُ**: kayaları arasından su sızdığı zaman. Ve savaşta denir: onları oklarla **نضِّحوهُم** ve onları taşlarla **رَضِّحوهم**. Ve adam **استَنْضَحَ**: yani abdestten sonra ferci üzerine sudan bir şey serpti. Başaktaki tanede un, o yaş iken başlamaya başladığında denir ki: **قد أنْضَحَ** ve **نَضَحَ**; iki lehçedir. Ve **النَّضُوحُ**: güzel kokudur.

**نحض**:
**النَحْضُ**: etin kendisidir; büyük parça **نَحْضَة** diye adlandırılır. Ve **رجُلٌ نَحيضٌ** ve **امرأةٌ نَحيضةٌ**: eti çok olan.
Ve **نَحُضَ** **نَحاضةً** olmuştur; eğer “**نُحِضَتْ**” dersen, eti gitmiştir; o hâlde o **مَنحُوضةٌ** ve **نَحيضٌ**’dur. Ve **نحضتُ السِنان**: onu incelttim. Humeyd dedi ki:
كَمَوقِف الأشقَرِ إنْ تَـقَـدَّمـا		باشَرَ مَنحُوضَ السِنانِ لَهْذَمـا
والموتُ من وَرائه ان أحجَما

**ضحن**:
**الضَّحَنُ**: bir beldenin adıdır.
