# نطب — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%B7%D8%A8/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%86%D8%B7%D8%A8/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [نطب](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D8%B7%D8%A8.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: نطب

النطاب، بالكسر: أهمله الجوهري. وقال ثعلب: هو الرأس وفي قول زنباع المرادي:
  نحن ضربناه على نطـابـه                      بالمرج من مرجح إذ ثرنا به

  قال ابن السكيت: لم يفسره أحد، والأعرف  على تطيابه  أي: على ما ان فيه من الطيب، وذلك أنه كان معرسا بامرأة من مراد، قيل: النطاب هو حبل العنق، حكاه أبو عدنان، ولم يسمع من غيره، وعن ابن الأعرابي: النطاب: حبل العاتق، وأنشد قول زنباع السابق. والمنطب، والمنطبة، بالكسر فيهما: المصفاة، كالناطب، وهو خرق المصفاة، وجمعه النواطب، على ما يأتي. يقال: المنطبة، بالفتح: الرجل الأحمق. ونطبه، ينطبه، نطبا: ضرب أذنه بإصبعه، عن ابن دريد، وقال أبو عمرو: يقال: نطب أذنه، ونقر، وبلط، بمعنى واحد. وقال الأزهري: النطمة: النقرة من الديك وغيره، وهي النطبة، بالباء أيضا. والنواطب: خروق، تجعل في مبزل الشراب وفيما يصفى به الشيء، فيتصفى منه. واحدته ناطبة، قال:
  تحلب من نواطب ذي ابتزال وخروق المصفاة: تدعى النواطب. يقال: ناطبتهم، أي: هارشتهم،وشاررتهم،، وبينهم مناثبة ومناطبة. وهذ من الأساس وقد وجدت هذه المادة مكتوبة عندنا في سائر النسخ بالسواد، ولم أجدها في الصحاح، فلينظر.

### Türkçe

**النطاب**، kesre ile: Cevherî onu ihmal etti. Sa‘leb dedi: O, **الرأس**tır. Ve Zunbâ‘ el-Murâdî’nin sözünde:
  Biz onu **نطـابـه**’sinin üzerine vurduk                      **بالمرج**’de, **مرجح**’dan, onunla ona karşı ayaklandığımızda

İbnü’s-Sikkît dedi: Onu hiç kimse tefsir etmedi; daha bilinen, **على تطيابه** üzerinedir; yani: onda bulunan **الطيب** üzere. Bu da şundandır ki o, Murâd’dan bir kadınla gerdeğe girmiş idi. Denildi: **النطاب** **حبل العنق**tur; bunu Ebû ‘Adnân nakletti ve ondan başkasından işitilmedi. İbnü’l-A‘râbî’den: **النطاب**: **حبل العاتق**; ve Zunbâ‘ın önceki sözünü şahit getirdi. **المنطب** ve **المنطبة**—ikisinde de kesre ile—: **المصفاة**dır; **كالناطب**; ve o, **خرق المصفاة**dır; cem‘i **النواطب**tır; gelecek üzere. Denilir: **المنطبة**—fetha ile—: ahmak adam. Ve **نطبه، ينطبه، نطبا**: İbn Düreyd’den; kulağını parmağıyla vurdu. Ebû ‘Amr dedi: Denilir: **نطب أذنه** ve **نقر** ve **بلط**; bir mânâ ile. Ezherî dedi: **النطمة**: horozdan ve başkasından olan **النقرة**dir; o, **النطبة**dir; **ب** ile de. **النواطب**: deliklerdir; içeceğin **مبزل**’inde ve bir şeyin onunla süzüldüğü şeyde yapılır; böylece ondan süzülür. Tekili **ناطبة**dir. Dedi:
  **ذي ابتزال**’ın **نواطب**’undan sağılır ve **خروق المصفاة**: **النواطب** diye adlandırılır. Denilir: **ناطبتهم**; yani: onlarla didiştin ve onlarla şerleştin; ve aralarında **مناثبة** ve **مناطبة** vardır. Bu, **الأساس**’tandır. Ve ben bu maddeyi, bizdeki sair nüshalarda siyahla yazılmış buldum; onu **الصحاح**’ta bulmadım; öyleyse bakılsın.
