# نفث — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D9%81%D8%AB/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%86%D9%81%D8%AB/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [نفث](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D9%81%D8%AB.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: نفث

نَفَثَ
1 نَفَثَ ذ , aor. نَفِثَ and نَفُثَ , inf. n. نَفْثٌ (S, K) and نَفَثَانٌ, (TA,) [He puffed; or blew, without spitting: or he sputtered, or blew forth a little spittle in minute scattered particles: or] he spat: or he [did as though he] spat without ejecting spittle: and نَفَثَ فى العُقْدَةِ signifies he spat, ejecting a little spittle, upon the knot, in enchantment: (Msb:) or النَّفْثُ is like النَّفْخُ, or blowing, and less than التَّفْلُ, or spitting, or ejecting spittle from the mouth: (S, K:) or like blowing, with [the emission of] spittle: (Keshshلf;) or like blowing, as done in enchantment, without spittle: the action, if accompanied by spittle, being termed التفل: this is the most correct explanation: ('Inلyeh:) or gentle blowing without spittle: (الاذكار:) or more than blowing; or like blowing; but less than spitting: sometimes without spittle, thus differing from التفل; and sometimes with a little spittle, thus differing from النفخ: or the emitting wind from the mouth, together with a little spittle. (MF.) ― -b2- لَا بُدَّ لِلْمَصْدُورِ أَنْ يَنْفِثَ [He who has a disease in his chest must spit]. A proverb. (S.) ― -b3- نَفَثَهُ مِنْ فِيهِ, aor. نَفِثَ , inf. n. نَفْثٌ, He ejected it from his mouth. (Msb.) ― -b4- [Hence,] نَفَثَ اللّٰهُ الشَّىْءِ فِى القَلْبِ (tropical:) God cast, or put, the thing into the heart. (Msb) ― -b5- نَفِثَ فِى رُوعِى كَذَا (tropical:) Such a thing was inspired, or put, into my mind. (A.) ― -b6- نَفَثَ فِى رُوعِى (tropical:) He (the Holy Spirit [Gabriel]) inspired, or cast, or put, into my mind, or heart. (Nh, from a trad.) ― -b7- [You say,] لَوْ نَفَثَ عَلَيْكَ فُلَانٌ قَطَّرَكَ [If such a one blew, or spat, upon thee, he would throw thee down upon thy side.]. Said to one who tries his strength with one superior to him. (A.) ― -b8- نَفَثَ عَلَىَّ غَضَبًا as though meaning He blew at me by reason of the violence of his anger. (L.) [See also نَفَتَ.] ― -b9- الحَيَّةُ تَنْفِثُ السَّمَّ اِذَا نَكَزَتْ [The serpent ejects venom from its mouth when it inflicts a wound with its nose]. (S.) ― -b10- نَفَثَ It (a wound) emitted blood. (TA.) ― -b11- [From the blowing or spitting upon the knots:] نَفَثَهُ, inf. n. نَفْثٌ, He enchanted him. (Msb.) ― -b12- نَفَثَتِ القِدْرُ, aor. نَفِثَ , inf. n. نَفِيثٌ and نَفْثٌ, The cooking-pot boiled: or, boiled, and threw forth what resembled arrows, by reason of the vehemence of its boiling. (Msb.) [See also نَفَتَت.] It is when it begins to boil. (TA.)

نَفْثُ الشَّيْطَانِ
نَفْثُ الشَّيْطَانِ ذ Poetry: (K, from a trad.:) called نفث because it is like a thing which a man spits, or blows, (يَنْفِثُ,) from his mouth, like incantation. (A 'Obeyd.) ― -b2- ذَا مِنْ نَفَثَاتِ فُلَانٍ This is of the poetry of such a one. (TA.)

دَمٌ نَفِيثٌ
دَمٌ نَفِيثٌ ذ Blood emitted by a wound (S, K) or vein. (TA.)

مِئْنَاثٌ كَأَنَّهَا نُفَاثٌ
مِئْنَاثٌ كَأَنَّهَا نُفَاثٌ ذ [A plain land that produces many plants, or herbs, or much herbage,] as though blowing forth, or spitting forth, the pleats, or herbs. (L, from a trad.) [The correctness of نُفَاثٌ is questioned by El-Khattلbee. May it not be a mistake for نَفَّاثٌ?]

نُفَاثَةٌ
نُفَاثَةٌ ذ What one blows, or spits, (يَنْفِثُ,) from his mouth. (S.) ― -b2- What a person having a disease in his chest blows forth or spits out, يَنْفِثُ. (K.) ― -b3- What remains in one's mouth, of a سِوَاك, or tooth-stick, and is spit out: (S:) a particle broken off (شَظِيَّةٌ: so in the L &c.: in the K, شَطِيبَةٌ:) from a سواك, or tooth-stick, remaining in the mouth, and spit out. (L, K.) One says, لَوْ سَأَلَنِى نُفَاثَةَ سِوَاكٍ مَا أَعْطَيْتُهُ If he asked me for a particle of a tooth-stick, remaining in my mouth, I would not give him (it). (S.)

نَفِيثَةٌ
نَفِيثَةٌ ذ A certain kind of food. (See نَفِيتَة and وَطِيْئَة.)

نَفَّاثٌ
نَفَّاثٌ ذ An enchanter; one who is in the habit of enchanting: fem. with ة. (Msb.) ― -b2- النَّفَّاثَاتُ فِى العُقَدِ [Kur, cxiii. 4,] The women who blow, without spitting, saying something at the same time, upon the knots which they tie in a thread, or string: (Jel:) meaning the enchantresses. (S, K, Jel.) [See a verse cited voce عَاضِهٌ.]

نَافِثٌ
نَافِثٌ ذ Enchanting. (Msb.)

مَنْفُوتٌ
مَنْفُوتٌ ذ A man enchanted. (A.)

### Türkçe

نَفَثَ
1 **نَفَثَ** ذ , muzari‘ **نَفِثَ** ve **نَفُثَ** , mastar ismi **نَفْثٌ** (S, K) ve **نَفَثَانٌ**, (TA,) [O üfledi; yahut tükürmeden üfledi: yahut tükürükten az bir şeyi ince dağınık parçacıklar hâlinde püskürttü, yahut dışarı üfledi: yahut] tükürdü: yahut tükürük çıkarmaksızın tükürür gibi yaptı: ve **نَفَثَ فى العُقْدَةِ** şu mânâya gelir: düğümün üzerine, büyüde, az bir tükürük çıkararak tükürdü: (Msb:) yahut **النَّفْثُ**, **النَّفْخُ** gibidir, yani üfleme; ve **التَّفْلُ**’den, yani tükürmeden yahut ağızdan tükürük çıkarmaktan daha azdır: (S, K:) yahut tükürük [çıkarılması] ile birlikte üfleme gibidir: (Keshshلf;) yahut büyüde yapıldığı üzere, tükürüksüz üfleme gibidir: fiil, tükürükle birlikte olursa ona **التفل** denir: bu, en doğru açıklamadır: ('Inلyeh:) yahut tükürüksüz yumuşak üfleme: (**الاذكار:**) yahut üflemeden daha fazla; yahut üfleme gibi; fakat tükürmeden daha az: bazen tükürüksüzdür, böylece **التفل**’den ayrılır; ve bazen az bir tükürükle beraberdir, böylece **النفخ**’tan ayrılır: yahut ağızdan rüzgâr çıkarmak, az bir tükürükle birlikte. (MF.) ― -b2- **لَا بُدَّ لِلْمَصْدُورِ أَنْ يَنْفِثَ** [Göğsünde hastalık olanın tükürmesi gerekir]. Bir darbımeseldir. (S.) ― -b3- **نَفَثَهُ مِنْ فِيهِ**, muzari‘ **نَفِثَ** , mastar ismi **نَفْثٌ**, Onu ağzından dışarı çıkardı. (Msb.) ― -b4- [Bundan dolayı,] **نَفَثَ اللّٰهُ الشَّىْءِ فِى القَلْبِ** (mecaz:) Allah, şeyi kalbe attı, yahut koydu. (Msb) ― -b5- **نَفِثَ فِى رُوعِى كَذَا** (mecaz:) Şöyle bir şey bana ilham edildi, yahut zihnime kondu. (A.) ― -b6- **نَفَثَ فِى رُوعِى** (mecaz:) O (Rûhu’l-Kudüs [Cebrâil]) zihnime yahut kalbime ilham etti, yahut attı, yahut koydu. (Nh, bir rivayetten.) ― -b7- [Dersin ki,] **لَوْ نَفَثَ عَلَيْكَ فُلَانٌ قَطَّرَكَ** [Falan sana üflese yahut tükürse, seni yanın üzerine düşürürdü.]. Kendisinden üstün olanla kuvvetini deneyene söylenir. (A.) ― -b8- **نَفَثَ عَلَىَّ غَضَبًا** sanki şu mânâda: Öfkesinin şiddetinden dolayı bana üfledi. (L.) [Ayrıca **نَفَتَ**’e bak.] ― -b9- **الحَيَّةُ تَنْفِثُ السَّمَّ اِذَا نَكَزَتْ** [Yılan, burnuyla yara açtığında ağzından zehir çıkarır]. (S.) ― -b10- **نَفَثَ** O (yara) kan çıkardı. (TA.) ― -b11- [Düğümlere üfleme yahut tükürmeden:] **نَفَثَهُ**, mastar ismi **نَفْثٌ**, Ona büyü yaptı. (Msb.) ― -b12- **نَفَثَتِ القِدْرُ**, muzari‘ **نَفِثَ** , mastar ismi **نَفِيثٌ** ve **نَفْثٌ**, Tencere kaynadı: yahut kaynadı ve kaynamasının şiddetinden dolayı okları andıran şeyler fırlattı. (Msb.) [Ayrıca **نَفَتَت**’e bak.] Kaynamaya başladığı zamandır. (TA.)

**نَفْثُ الشَّيْطَانِ**
**نَفْثُ الشَّيْطَانِ** ذ Şiir: (K, bir rivayetten:) ona **نفث** denilmiştir; çünkü o, insanın ağzından, büyü gibi, tükürdüğü yahut üflediği (**يَنْفِثُ**) bir şey gibidir. (A 'Obeyd.) ― -b2- **ذَا مِنْ نَفَثَاتِ فُلَانٍ** Bu, falanın şiirindendir. (TA.)

**دَمٌ نَفِيثٌ**
**دَمٌ نَفِيثٌ** ذ Yaradan (S, K) yahut damardan çıkan kan. (TA.)

**مِئْنَاثٌ كَأَنَّهَا نُفَاثٌ**
**مِئْنَاثٌ كَأَنَّهَا نُفَاثٌ** ذ [Çok bitki yahut ot yahut çokça otlak çıkaran düz arazi,] sanki bitkileri yahut otları üflüyor yahut tükürüyor gibi. (L, bir rivayetten.) [**نُفَاثٌ**’ın doğruluğu el-Hattلbee tarafından sorgulanmıştır. Acaba **نَفَّاثٌ** yerine bir hata olmasın?]

**نُفَاثَةٌ**
**نُفَاثَةٌ** ذ Kişinin ağzından üflediği yahut tükürdüğü (**يَنْفِثُ**) şey. (S.) ― -b2- Göğsünde hastalık olan kimsenin dışarı üflediği yahut tükürdüğü şey, **يَنْفِثُ**. (K.) ― -b3- Ağızda kalan **سِوَاك**’tan, yani diş çubuğundan olup tükürülen şey: (S:) **سواك**’tan, yani diş çubuğundan kopup ağızda kalan ve tükürülen bir parça: (L, K.) (L vb.’de böyle: **شَظِيَّةٌ**; K’da **شَطِيبَةٌ**:) Şöyle denir: **لَوْ سَأَلَنِى نُفَاثَةَ سِوَاكٍ مَا أَعْطَيْتُهُ** Eğer benden, ağzımda kalan bir diş çubuğu parçasını isteseydi, ona vermezdim. (S.)

**نَفِيثَةٌ**
**نَفِيثَةٌ** ذ Yiyeceğin belirli bir türü. (**نَفِيتَة** ve **وَطِيْئَة**’ye bak.)

**نَفَّاثٌ**
**نَفَّاثٌ** ذ Bir büyücü; büyü yapma âdeti olan kimse: müennesi ة ile. (Msb.) ― -b2- **النَّفَّاثَاتُ فِى العُقَدِ** [Kur, cxiii. 4,] İpe yahut sicime düğüm attıkları düğümlerin üzerine, aynı zamanda bir şey söyleyerek, tükürmeden üfleyen kadınlar: (Jel:) yani büyücü kadınlar demektir. (S, K, Jel.) [**عَاضِهٌ** maddesinde zikredilen bir beyte bak.]

**نَافِثٌ**
**نَافِثٌ** ذ Büyü yapan. (Msb.)

**مَنْفُوتٌ**
**مَنْفُوتٌ** ذ Büyülenmiş bir adam. (A.)
