# نفر — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D9%81%D8%B1/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%86%D9%81%D8%B1/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [نفر](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D9%81%D8%B1.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: نفر

باب الراء والنون والفاء معهما
ر ن ف، ن ف ر، ف ر ن مستعملات
رنف:
الرّانف: جُلَيْدة طَرَف الرَّوْثة، وطَرَف غُرضُوف الأذن. وما اسْتَرْخَى من أَلْية الإنسان.
والرّانف: أليةُ اليد.
نفر:
النَّفَر: من الثّلاثة إلى العشرة. يُقال: هؤلاءِ عشرةُ نَفَر، أي: عشرة رجال، ولا يقال: عشرون نفراً، ولا ما فوقَ العَشَرة.
وهؤلاء نَفَرُك، أي: رَهْطُك الذّين أنتَ منهم.
والنَّفرُ النَّفير، والجماعةُ: أَنفار، وهم الذّين إذا حَزَبَهُمْ أمر اجتمعوا ونفروا إلى عدوّهم، قال: ونَفرُ قَوْمِك في الأَنْفار مكتوبُ والنِّفْرُ: نَفْرُ الحجّاج في الثّاني والثّالث.
وامرأة نافرة، وهي التّي نَفَرتْ من زوجها لإضْراره بها مذعورة من فَرَقه.
والمُنافَرة: المُحاكَمة إلى من يَقْضى في خصومةٍ أو مُفاخَرة، قال زهير:
فإِنّ الحقّ مَقْطَعُه ثلاثٌ		يمينٌ أو نِفارٌ أو جَلاءُ
ونافرت فلاناً إلى فلان، فنفّرني، أي: غلبّني، وقَضَى لي. وكأنّما جاءت المنافرة في بدء ما استعملت، أَنَّهم كانوا يَسألونَ الحاكم: أئنّا أعزّ نفرا.
فرن:
الفُرْنيُّ: طعامٌ، الواحدة: فُرْنيّة، وهي: خُبْزةٌ مُسَلَّكة مُصَعنَبة، تُشوَى، ثمّ تُرْوَى لَبَناً وسَمْناً وسُكَّراً، ويُسَمَّى ذلك المُختَبَز: فُرْناً.

### Türkçe

باب **الراء** و**النون** و**الفاء** معهما
**ر ن ف**، **ن ف ر**، **ف ر ن** kullanımdadırlar.

**رنف**:
**الرّانف**: **الرَّوْثة**’nin ucu(nun) küçük bir derisi; ve kulağın kıkırdağının ucu. Ve insanın kalçasından gevşeyip sarkan şey.
Ve **الرّانف**: elin kalçası.

**نفر**:
**النَّفَر**: üçten ona kadar (olan kimseler). Denilir: هؤلاءِ عشرةُ **نَفَر**, yani: on adam; ve denilmez: yirmi **نفراً**, ne de ondan yukarısı.
Ve هؤلاء **نَفَرُك**, yani: senin onlardan olduğun zümren.
Ve **النَّفرُ**: **النَّفير**; ve cemaat: **أَنفار**; ve onlar, kendilerini bir iş sıkıştırdığında toplandıkları ve düşmanlarına doğru seferber olup çıktıkları kimselerdir. Dedi ki: ونَفرُ قَوْمِك في الأَنْفار مكتوبُ. Ve **النِّفْرُ**: ikinci ve üçüncüde hacıların çıkışı.
Ve bir kadın **نافرة**; o, kocasından, ona zarar vermesinden dolayı, onun ayrılığından ürkmüş olarak kaçıp uzaklaşan kadındır.
Ve **المُنافَرة**: bir çekişme yahut övünme hususunda hüküm veren kimseye muhakeme (için başvurma). Züheyr dedi ki:
فإِنّ الحقّ مَقْطَعُه ثلاثٌ		يمينٌ أو نِفارٌ أو جَلاءُ
Ve falancayla falancaya karşı **نافرت** ettim; o da beni **نفّر** etti; yani: beni yendi ve benim lehime hükmetti. Sanki **المنافَرة**, ilk kullanıldığı başlangıçta, onların hâkime: أئنّا أعزّ **نفرا**? diye sormaları (şeklinde) gelmiştir.

**فرن**:
**الفُرْنيُّ**: bir yiyecek; bir tanesi: **فُرْنيّة**; o: ip gibi uzatılmış, sivriltilmiş bir ekmektir; pişirilir, sonra süt, sadeyağ ve şekerle ıslatılır; ve o pişirilmiş şeye: **فُرْناً** denilir.
