# نفف — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D9%81%D9%81/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%86%D9%81%D9%81/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [نفف](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D9%81%D9%81.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: نفف

باب النون والفاء
ن ف، ف ن مستعملان
نف:
النَّفْنَفُ: الهواء. وكلُّ شيءٍ بينَه وبينَ الأَرْض مهوىً فهو نَفْنَفٌ. قال ذو الرّمة:
ترى قُرْطَها في واضح اللِّيتِ مشرفاً		على هَلَكٍ في نَفـنَـفٍ يتـرجّـح
وقال: إذا عَلَوْنَ نَفْنَفاً فَنَفْنَفا يريد: المفازة.
فن:
الفَنُّ: الحال، والفُنونُ: الضُّرُوبُ، يُقال: رعينا فنونَ النّبات، وأَصَبنا فُنُونَ الأموال، ويجمع على أَفْنانٍ أيضاً، قال:
قد لبست الدّهر من أفنانه		كلّ فنٍّ ناعمٍ منه حَبِـرْ
وأَفانينُ الشَباب: أوائلُهُ، ويقال: الأفانين: أشياء مختلفة، مثل؛ ضُروب الرِّياح، وضُروب السَّيل، وضروب الطّبخ، ونحوها.
والرّجل يُفَنِّنُ الكلامَ، أي: يَشْتَقُّ في فَنٍّ بعْدَ فَنٍّ.
والتِّفَنُّنُ: فِعلُكَ.
والتَّفْنينُ: فِعلُ الثَّوْب إذا بَلِيَ من غَيْرِ تَشَقُّقٍ.
والفَنَنُ: الغُصنُ، وجَمْعُه: أفنان.

### Türkçe

باب **النون** و**الفاء**
**ن ف**، **ف ن** kullanımdadır.
**نف**:
**النَّفْنَفُ**: hava. Yer ile onun arasında düşüş yeri olan her şey **نَفْنَفٌ**’tur. ذو الرّمة dedi ki:
قُرْطَها’yı açık **اللِّيتِ**’te görürsün, çıkıntı yapmış olarak		**هَلَكٍ** üzerine, sallanıp duran bir **نَفـنَـفٍ** içinde
Ve dedi ki: **نَفْنَفاً**’a yükseldiklerinde, **فَنَفْنَفا**; yani: **المفازة**’yi kastediyor.
**فن**:
**الفَنُّ**: hâl; **الفُنونُ**: türler. Denilir ki: **فنونَ النّبات**’ı otlattık; **فُنُونَ الأموال**’a isabet ettik. **أَفْنانٍ** üzerine de cem‘ edilir. Dedi ki:
Zamanı onun **أفنانه**’inden giydim		ondan her **فنٍّ** yumuşak, sevinçli
**أَفانينُ الشَباب**: onun başlangıçlarıdır. Ve denilir ki: **الأفانين**: farklı şeylerdir; meselâ: rüzgâr türleri, sel türleri, pişirme türleri ve benzerleri.
Ve adam sözü **يُفَنِّنُ** eder; yani: bir **فَنٍّ**den sonra bir **فَنٍّ**de dallanıp budaklanır.
**التِّفَنُّنُ**: senin yapmandır.
**التَّفْنينُ**: yırtılma olmaksızın eskidiğinde elbisenin fiilidir.
**الفَنَنُ**: daldır; onun cem‘i: **أفنان**.
