# نفه — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D9%81%D9%87/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%86%D9%81%D9%87/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [نفه](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D9%81%D9%87.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: نفه

نَفِهَتْ نفسُهُ بالكسر: أعيتْ وكلَّتْ. والنافِهُ: الكالُّ المُعْيِي من الإبل وغيرها؛ والجمع نُفَّهٌ. وقد أَنفَهَ فلان إبله ونفَّهَها، إذا أكَلَّها وأعياها. وجَمَلٌ مُنَفَّهٌ وناقةٌ مُنَفَّهَةٌ. قال:
رُبَّ هَمٍّ جَشَمْتُهُ في هَواكُمْ		وبَعيرٍ مُنَفَّهٍ مَحْـسـور
والمَنْفوهُ: الضعيف الفؤادِ الجبانُ.

### Türkçe

**نَفِهَتْ** nefsi, kesre ile: yoruldu ve bitkin düştü. Ve **النافِهُ**: develerden ve başkalarından yorgun, bitkin olan; çoğulu **نُفَّهٌ**’dur. Ve “falanca, develerini **أَنفَهَ** etti ve **نفَّهَها** etti” denir; onları yordu ve bitkin düşürdüğü zaman. Ve **جَمَلٌ مُنَفَّهٌ** ve **ناقةٌ مُنَفَّهَةٌ**. Dedi ki:
رُبَّ هَمٍّ جَشَمْتُهُ في هَواكُمْ		وبَعيرٍ مُنَفَّهٍ مَحْـسـور
Ve **المَنْفوهُ**: kalbi zayıf, korkak olan.
