# نقرس (ن-ق-ر-س) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D9%82%D8%B1%D8%B3
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%86%D9%82%D8%B1%D8%B3

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ن - ق - ر - س
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 6 sözlük

## Sözlükler (6)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D9%82%D8%B1%D8%B3/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

القاف والسين
قسطس: القِسطاسُ، والقُسطاسُ لغة: أقوم الموازين، ويقال: هو الشاهين. والقَرَسْطُون: القبان شامية.
والقُسْطَناس: صلاية الطيب. قال امرؤ القيس:
ردي علي كميت اللون صافـية		كالقُسْطَناس عليه الورس والجسد
قسطر: القَسْطَرَى: الجهبذ، شامية. وهم القَساطِرة، ويقال: الواحد: قَسْطَر وقِسْطار. ويجمع: قساطرة، قال:
دنانيرنا من قرن ثـور ولـم تـكـن		من الذهب المضروب عند القَساطِره
قسطن.
والقُسْطانيّة: ندأة قوس قزح، أي: عوجه. قال:
ونؤي كقُسْطانيّة الدجن ملد
أي: متلبد.
قسطل: القَسْطل: الغبار، والقَسْطلان أيضاً، إذا سطع سطوعاً شديداً.
والقَسْطلانيُّ: قطف منسوبة إلى عامل أو بلد. الواحدة: قَسْطلانيَة، قال:
كأن عليه القَسْطلانيّ مخملاً		إذا ما اتقت شفانه بالمناكب
والقِسْطالُ: الجهبذ.
قرطس: القِرْطاس معروف، يتخذ من بردي مصر. وكل أديم ينصب للنضال فاسمه: قِرطاس.
يقال: قَرْطَسَ الرامي إذا أصاب الأديم. وجرمز إذا أخطأ، والرمية التي تصيبها اسمها: المُقَرْطَسَة.
قردس: قُردُوس: اسم أبي حي.
سردق.
السُّرادق: كل ما أحاط بشيء نحو الشقة في المضرب، أو الحائط المشتمل على الشيء.
والسُّرادق يجمع على السّرادقات.
وبيت مُسَرْدَقٌ أعلاه وأسفله: مشدود كله، قال:
هو المدخل النعمان بيتاً سمـاؤه		نحور الفيول، بعد بيت مُسَرْدَقِ
دنقس: الدَّنْقَسَةُ: تطأطؤ الرأس ذلاً وخضوعا، وخفض البصر. قال:
إذا رآني من بعيد دنقسا
قدمس: القُدْمُوسُ: الملك الضخم، والقُدْمُوسةُ: الصخرة العظيمة، الجميع: القَداميس، قال جرير:
وآبنا نزار أحلاني بـمـنـزلة		في رأس أرعن عادي القَداميسِ
دمقس: الدِّمَقْسُ: الإبريسم. قال العجاج:
خوداً تخال ريطها المُدَمْقَسا
وقال:
يظل العذارى يرتمين بلحمها		وشحم كهداب الدِّمَقْسِ المفتل
قنسر: القِنَّسْرُ، وبعضهم يقول: قِنِّسْر، والقِنَّسْريّ: الكبير السن، قال العجاج:
أطرباً وأنت قِنَّسْريُّ
بنصب النون وتشديدها.
قِنَّسْرين: كورة بالشام.
نقرس: النِّقْرِسُ: داء في الرجل. والنِّقرسُ: الداهية من الأدلاء. يقال: دليل نِقْرس، وطبيب نِقْرس. والنِّقرِيسُ: الشيء تتخذه النساء على صيغة الورد يغرزنه في رؤوسهن. قال:
فحليت من خز وبز وقـرمـز		ومن صنعه الدنيا عليك النّقارِسُ
قرنس: القُرْناس: شبه أنف يتقدم من الجبل.
وقَرْنس البازي، فعل له لازم، إذا كرز، وخيطت عيناه أول ما يصاد.
قسبر: القَسْبُريّ: الذكر الشديد.
قربس: القَرَبُوسُ: حنو السرج، وبعض أهل الشام يثقله وهو خطأ. ويجمعه: قَرَبابيس، وهو أشد خطأ.
قبرس: القِبْرِسُ والقُبْرُسُ من النحاس أجوده. وفي ثغور الشام موضع يقال له: قُبْرُس.
قرقس: القَرَقُوس: القف الصلب. ويقال: القِرْقِسُ: الجرجس، قال:
فليت الأفاعي يعضضننـا		مكان البراغيث والقِرْقِسِ
يحرمن جنبي نوم الفراش		ويؤذين جسمي إن أجلس
مرقس: اسم لإبليس جاهلي عليه لعنة الله. وسمي امرؤ القيس بذلك، لأنه كان يقول الشعر على لسان إبليس، ولا ينبغي أن يقولوا: امرؤ القيس، ولكن امرؤ الله، ولكن جرى هذا على ألسنتهم.
قسمل: القساملةُ: حي من اليمن، والنسبة إليهم: قَسْمليّ.
قلمس: القَلَمَّسُ: الرجل الداهية، المنكر، البعيد الغور. وكان القَلَمَّسُ الكناني من نسأة الشهور على معد. كان يقف في الجاهلية عند جمرة العقبة، فيقول: اللهم إني ناسئ الشهور، واضعها مواضعها، وإني لا أغاب ولا أجاب. اللهم إني أحللت أحد الصفرين، حرمت صفر المؤخر، وكذلك في الرجبين، شعبان ورجب، ثم يقول: انفروا على اسم الله فذلك قوله جل وعز: "إنما النسيئ زيادة في الكفر".
سملق: السَّلْمَقُ: القاع الأملس. وعجز سَمْلقٌ: سيئة الخلق.
والسَّمْلَقةُ: الرديئة في البضع.
سفسق: السَّفاسِقُ: شطب السيوف كأنها عمود في متنه، ممدودة كالخيط. ويقال: بل هو ما بين الشطبتين على صفحة السيف طولاً. والواحدة: سِفْسِقة. قال امرؤ القيس:
ومستلئم كشفت بالرمـح ذيلـه		أقمت بعضب ذي سَفاسِقَ ميله
سمسق: والمُستُقة: الياسمين.
مستق: المُسْتُقةُ: ضرب من الثياب، ويقال: من الفراء.
والمُستُقة: نوع من الملاهي، وهي المزمار، دخيل معرب.

##### Türkçe

**القاف** ve **السين**

**قسطس**: **القِسطاسُ** ve **القُسطاسُ** bir lugattır: terazilerin en doğrusu; ve denilir ki: o **الشاهين**’dir. Ve **القَرَسْطُون**: **القبان** (kantar) Şâmîdir.

Ve **القُسْطَناس**: güzel koku havanı. İmru’ul-Kays dedi ki:
Bana geri ver, rengi doru at gibi olan berrak (şarabı),		üzerinde **الورس** ve **الجسد** bulunan **القُسْطَناس** gibi.

**قسطر**: **القَسْطَرَى**: sarraf/para ayarı yapan, Şâmîdir. Ve onlar **القَساطِرة**’dir; ve denilir ki tekili: **قَسْطَر** ve **قِسْطار**. Ve çoğul yapılır: **قساطرة**. Dedi ki:
Dinarlarımız boğa boynuzundandır ve olmadı		**القَساطِره** yanında basılmış altından.

**قسطن**.
Ve **القُسْطانيّة**: gökkuşağının eğriliği; yani: onun eğriliği. Dedi ki:
Ve bir yükselti, **قُسْطانيّة** gibi; karanlık bulutlar (içinde) yapışık.
Yani: birbirine yapışmış.

**قسطل**: **القَسْطل**: toz; ve **القَسْطلان** da (böyledir), şiddetli bir parlayışla parladığı zaman.

Ve **القَسْطلانيُّ**: bir âmile veya bir beldeye nispet edilen bir üzüm salkımı. Tekili: **قَسْطلانيَة**. Dedi ki:
Sanki üzerinde **القَسْطلانيّ** kadife var,		dudaklarını omuzlarla koruduğu vakit.

Ve **القِسْطالُ**: sarraf/para ayarı yapan.

**قرطس**: **القِرْطاس** bilinen (şey)dir; Mısır papirüsünden yapılır. Ve her deri ki atış talimi için dikilir, onun adı: **قِرطاس**.

Denilir ki: **قَرْطَسَ** okçu, deriyi vurduğu zaman. Ve **جرمز** (derler) ıskaladığı zaman. Ve isabet eden atışın adı: **المُقَرْطَسَة**.

**قردس**: **قُردُوس**: Ebû Hayy’ın adıdır.

**سردق**.
**السُّرادق**: bir şeyi kuşatan her şey; mesela çadırdaki bölme, yahut şeyi içine alan duvar.

Ve **السُّرادق** **السّرادقات** üzere cem‘ olunur.

Ve üstü ve altı **مُسَرْدَقٌ** olan bir ev: bütünüyle gerilmiş/sıkıca bağlanmış (ev)dir. Dedi ki:
O, Nu‘mân’ın bir eve girişidir; göğü		fillerin boğazlarıdır; **مُسَرْدَق** bir evden sonra.

**دنقس**: **الدَّنْقَسَةُ**: zillet ve boyun eğme olarak başı eğmek; ve bakışı kısmak. Dedi ki:
Beni uzaktan gördüğü zaman başını eğdi.

**قدمس**: **القُدْمُوسُ**: iri (büyük) kral; ve **القُدْمُوسةُ**: pek büyük kaya. Hepsi: **القَداميس**. Cerîr dedi ki:
Ve Nizâr babamız beni bir menzile yerleştirdi,		azgın bir başın tepesinde; **القَداميس**e saldıran.

**دمقس**: **الدِّمَقْسُ**: ipek. el-‘Accâc dedi ki:
Bir genç kız; onun örtüsünü **المُدَمْقَسا** sanırsın.
Ve dedi ki:
Genç kızlar onun etine atarlar,		bükülmüş **الدِّمَقْس** püskülleri gibi bir yağ.

**قنسر**: **القِنَّسْرُ**; ve bazısı der ki: **قِنِّسْر**. Ve **القِنَّسْريّ**: yaşlı (kimse). el-‘Accâc dedi ki:
Coşkunluk mu; hâlbuki sen **قِنَّسْريُّ**’sin.
**النون**’un nasbı ve şeddelenmesiyle.

**قِنَّسْرين**: Şam’da bir kûre (idari bölge).

**نقرس**: **النِّقْرِسُ**: ayakta bir hastalık. Ve **النِّقرسُ**: kılavuzlardan (yol göstericilerden) bir felaket/baş belası. Denilir ki: **دليل نِقْرس** ve **طبيب نِقْرس**. Ve **النِّقرِيسُ**: kadınların gül biçiminde edindikleri, başlarına sapladıkları şey. Dedi ki:
Ve süslendim; ipekten, bezden ve kırmızı boyadan;		ve dünyanın sana yaptığı şeyden: **النّقارِسُ**.

**قرنس**: **القُرْناس**: dağdan öne doğru çıkan burun benzeri (çıkıntı).

Ve **قَرْنس** doğanın (şahinin) (fiilidir); ona lâzım bir fiildir: **كرز** ettiği zaman; ve ilk avlandığında gözleri dikildi.

**قسبر**: **القَسْبُريّ**: şiddetli erkek.

**قربس**: **القَرَبُوسُ**: eyerin önü (kaşı). Şam ehlinin bazısı onu ağırlaştırır (telaffuz eder); o hatadır. Ve onun çoğulu: **قَرَبابيس**; o daha şiddetli bir hatadır.

**قبرس**: **القِبْرِسُ** ve **القُبْرُسُ**: bakırdan; onun en iyisi. Ve Şam sınır boylarında **قُبْرُس** denilen bir yer vardır.

**قرقس**: **القَرَقُوس**: sert kafes. Ve denilir ki: **القِرْقِسُ**: **الجرجس**. Dedi ki:
Keşke yılanlar bizi ısırsaydı,		pirelerin ve **القِرْقِسِ**in yerine.
Yatağın uykusunu yanımdan men ederler,		oturursam bedenime eziyet ederler.

**مرقس**: câhiliye (döneminde) İblîs’in bir adıdır; Allah’ın lâneti onun üzerine olsun. Ve İmru’ul-Kays buna böyle adlandırıldı; çünkü İblîs’in dili üzere şiir söylerdi. Ve “İmru’ul-Kays” dememeleri gerekir; fakat “İmru’ullah” (demeleri gerekir). Lâkin bu, dillerinde böyle cereyan etti.

**قسمل**: **القساملةُ**: Yemen’den bir kabile; onlara nispet: **قَسْمليّ**.

**قلمس**: **القَلَمَّسُ**: felaket/baş belası adam; inkârcı; derinliği uzak (kimse). Ve Kinânî **القَلَمَّسُ**, Ma‘add üzerine ayların ertelenmesinden (sorumlu) idi. Câhiliyede Cemretü’l-‘Akabe yanında durur, sonra derdi: Allah’ım, ben ayları erteleyenim; onları yerlerine koyanım; ve ben ne gizlenirim ne de bana cevap verilir. Allah’ım, iki **الصفر**den birini helâl kıldım; sonraki **صفر**i haram kıldım; ve aynı şekilde iki **الرجب**de: **شعبان** ve **رجب**. Sonra derdi: Allah’ın adıyla sefere çıkın. İşte bu, O’nun (azze ve celle) sözüdür: “**إنما النسيئ زيادة في الكفر**”.

**سملق**: **السَّلْمَقُ**: düz, kaygan taban. Ve **عجز سَمْلقٌ**: kötü huylu (kimse).

Ve **السَّمْلَقةُ**: cima‘da kötü olan (kadın).

**سفسق**: **السَّفاسِقُ**: kılıçların çizgisi; sanki onun sırtında bir sütun; ip gibi uzatılmış. Ve denilir ki: bilakis o, kılıcın yüzünde uzunlamasına iki çizgi arasındaki (kısım)dır. Tekili: **سِفْسِقة**. İmru’ul-Kays dedi ki:
Zırhlı bir (adam); mızrakla eteğini açtım,		**سَفاسِقَ** sahibi bir kılıçla onun eğriliğini doğrulttum.

**سمسق**: ve **المُستُقة**: yasemin.

**مستق**: **المُسْتُقةُ**: elbiselerden bir tür; ve denilir ki: kürklerden (bir tür).

Ve **المُستُقة**: eğlencelerden bir türdür; o, mizmar (nefesli çalgı)dır; yabancı (kelime), Arapçalaştırılmıştır.

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D9%82%D8%B1%D8%B3/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

النِقْرِسُ: داءٌ معروف. والنِقْرِسُ أيضاً: الحاذقُ. يقال: دليلٌ نِقْرِسٌ، إذا كان داهيةً. وطبيبٌ نِقْرِسٌ ونِقْريسٌ، أي حاذقٌ.

##### Türkçe

**النِقْرِسُ**: bilinen bir hastalıktır. Ve **النِقْرِسُ** ayrıca: becerikli olan. Denir ki: **دليلٌ نِقْرِسٌ**, eğer bir deha (kurnaz) ise. Ve **طبيبٌ نِقْرِسٌ** ve **نِقْريسٌ**, yani becerikli.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D9%82%D8%B1%D8%B3/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

النِّقْرِسُ: داء معروف يأْخذ في الرجْل، وفي التهذيب: يأْخذ في المفاصل. والنِّقْرِس: شيء يتخذ على صيغة الوَرْدِ وتَغْرِسُه النساء في رؤوسهن. والنِّقْرِس والنِّقْريس: الداهية الفَطِن. وطبيب نِقْرس ونِقْريس أَي حاذق؛ وأَنشد ثعلب:
وقد أَكونُ مَرَّةً نِطِّيسا،
طَبّاً بأَدْواء الصِّبا نِقْريسا،
يَحْسَبُ يومَ الجمعة الخَميسا
معناه أَنه لا يلتفت إِلى الأَيام، قد ذهب عقله. والنِّقْرِس: الحاذق، وفي التهذيب: النِّقْرِس الداهية من الأَدِلاَّء. يقال: دليل نِقْرِسٌ ونِقْرِيسٌ أَي داهية؛ وقال المتلمس يخاطب طرفة:
يُخْشى عليك مِنَ الحِباء النِّقْرِسُ
يقول: إِنه يخشى عليه من الحباء، الذي كتب له به، النِّقْرِسُ، وهو الهلاك والداهية العظيمة. ورجل نِقْرِسٌ: داهية. الليث: النَّقاريسُ أَشياء تتخذها المرأَة على صيغة الوَرْد يغرِزْنَه في رؤوسهن؛ وأَنشد: فَحُلِّيتِ من خَزٍّ وبَزٍّ وقِرْمِزٍ،
ومن صَنْعَةٍ الدُّنْيا عليك النَّقارِيس
(* قوله «وبز» أَنشده شارح القاموس هنا وفي مادة قرمز وقز بدل وبز.) واحدها نِقْريس. وفي الحديث: وعليه نَقارس الزَّبَرْجَد والحَليِ؛ قال: والنَّقارِس من زينة النساء؛ حكاه ابن الأَثير عن أَبي موسى.

##### Türkçe

**النِّقْرِسُ**: Bilinen bir hastalıktır; ayakta tutar; ve **التهذيب**’de: eklemlerde tutar. Ve **النِّقْرِس**: gül biçimi üzere yapılan bir şeydir; kadınlar onu başlarına saplarlar. Ve **النِّقْرِس** ve **النِّقْريس**: zeki felâket (kimse). Ve **طبيب نِقْرس ونِقْريس** yani usta; ve Sa‘leb inşad etti:

Ve bazen **نِطِّيسا** olurum,
gençliğin dertlerinde tabip, **نِقْريسا**,
cuma gününü perşembe sayar.

Manası: günlere aldırmaz; aklı gitmiştir. Ve **النِّقْرِس**: usta (kimse); ve **التهذيب**’de: **النِّقْرِس** delillerden (kılavuzlardan) olan zeki felâkettir. Denir: **دليل نِقْرِسٌ** ve **نِقْرِيسٌ** yani felâket (kimse); ve el-Mutalammis, Tarafa’ya hitap ederek dedi:

**يُخْشى عليك مِنَ الحِباء النِّقْرِسُ**

Der ki: ona, kendisi için yazılmış olan **الحباء**’dan, **النِّقْرِس**’tan korkulur; o ise helâk ve büyük felâkettir. Ve **رجل نِقْرِسٌ**: felâket (kimse). el-Leys: **النَّقاريسُ** kadının gül biçimi üzere yaptığı şeylerdir; onu başlarına saplarlar; ve inşad etti:

Derken **خَزٍّ** ve **بَزٍّ** ve **قِرْمِزٍ** ile süslendin,
ve dünyanın san‘atından, senin üzerinde **النَّقارِيس**.

(* Onun “**وبز**” sözü: **القاموس** şârihi bunu burada ve **قرمز** maddesinde **قز** yerine **وبز** olarak inşad etti.)

Onun teki **نِقْريس**’tir. Ve hadiste: üzerinde **نَقارس الزَّبَرْجَد والحَليِ** vardır; dedi: **النَّقارِس** kadınların ziynetindendir; bunu İbnü’l-Esîr, Ebû Mûsâ’dan nakletti.

### [Kâmûsü'l-Muhît](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D9%82%D8%B1%D8%B3/sozluk/kamus.md) — Fîrûzâbâdî · 15. yy

* ن ق ر س * * النِّقْرِسُ * بالكسر داء معروف

##### Türkçe

* ن ق ر س * * **النِّقْرِسُ** * kesre ile: bilinen bir hastalık.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D9%82%D8%B1%D8%B3/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

النقرس، بالكسر: ورم ووجع في مفاصل الكعبين وأصابع الرجلين، اقتصر الأزهري على المفاصل، كما اقتصر غيره على الرجل، وجمع بينهما المصنف. وتفصيله في كتب الطب، قال المتلمس يخاطب طرفة:
  يخشى عليك من الحباء النقرس يقول: إنه يخشى عليه من الحباء الذي كتب له به النقرس. وهو الهلاك والداهية العظيمة. والنقرس: الدليل الحاذق الخريت، يقال: دليل نقرس، وفي التهذيب: النقرس: الداهية من الأدلاء. والنقرس: الطبيب الماهر النظار المدقق الفطن، يقال: طبيب نقرس، أي حاذق، كالنقريس، فيهما، أنشد ثعلب:
  وقد أكون مرة نطيسا
  طبا بأدواء الصبا نقريسا
  يحسب يوم الجمعة الخميسا معناه أنه لا يلتفت إلى الأيام، وقد ذهب عقله. والنقرس: شيء يتخذ على صنعة الورد تغرزه المرأة في رأسها، والجمع: نقارس، قاله الليث، وأنشد:
  فحليت من خز وقز وقـرمـز                      ومن صنعة الدنيا عليك النقارس وفي الحديث: عليه نقارس الزبرجد والحلي. قال ابن الأثير: النقارس: من زينة النساء، عن أبي موسى المديني.

##### Türkçe

**النقرس**، kesre ile: topukların mafsallarında ve ayak parmaklarında şiş ve ağrı; Ezherî mafsallarla yetindiği gibi, başkası da ayakla yetindi; musannif ikisini birleştirdi. Bunun tafsili tıp kitaplarındadır. Mütelemmis, Tarafe’ye hitap ederek dedi ki:
  “Sana **الحباء**’dan **النقرس** korkulur” der: ona, kendisine onunla **النقرس** yazılmış olan **الحباء**’dan korktuğunu söylüyor. Ve o, helâk ve büyük musibettir. Ve **النقرس**: mahir, kurnaz, çok tecrübeli kılavuz; “**دليل نقرس**” denir. Ve **التهذيب**’de: **النقرس**: kılavuzlardan musibet. Ve **النقرس**: mahir, çok bakan, inceleyen, zeki hekim; “**طبيب نقرس**” denir; yani mahir; **النقريس** gibi; ikisinde de. Sa‘leb inşad etti:
  “Ve bazen **نطيسا** olurum,
  gençliğin dertlerine tabiplikte **نقريسا**;
  cuma gününü perşembe sayar.” Bunun manası: günlere aldırmaz; aklı gitmiştir. Ve **النقرس**: gül sanatı üzere yapılan bir şey; kadın onu başına saplar; cem‘i: **نقارس**. Bunu Leys söyledi. Ve inşad etti:
  “Böylece **خز** ve **قز** ve **قرمز**’den süslendin;                      ve dünyanın sanatından senin üzerinde **النقارس**.” Ve hadiste: onun üzerinde zeberced ve süs **نقارس**’ı. İbnü’l-Esîr dedi: **النقارس**: kadınların ziynetinden; Ebû Mûsâ el-Medînî’den.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D9%82%D8%B1%D8%B3/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

نِقْرِسٌ
نِقْرِسٌ ذ [Arthritis, or gout: or, specially, podagra, or gout in the foot or feet:] a certain disease, well known; (S, Msb;) a swelling and pain in the joints: (Az, TA:) or in the leg or foot: (TA:) or in the joints of the ankles and the toes: (K:) or a swelling in the joints of the foot, and mostly in the great toe, a property of which is that it does not collect thick purulent matter, nor exude moisture, because it is in a member not fleshy: and of the same kind are arthritis, or pain of the joints, (وَجَعُ المَفَاصِلِ,) and sciatica, or hip-gout, (عِرْقُ النَّسَا,) but differing in name because differing in state. (Msb.)

##### Türkçe

نِقْرِسٌ
نِقْرِسٌ ذ [Arthritis, yahut gout: yahut, özellikle, podagra, yahut ayakta veya ayaklarda gout:] iyi bilinen belirli bir hastalık; (S, Msb;) eklemlerde bir şişlik ve ağrı: (Az, TA:) yahut bacakta veya ayakta: (TA:) yahut ayak bileklerinin ve parmakların eklemlerinde: (K:) yahut ayağın eklemlerinde bir şişlik; ve çoğunlukla başparmakta; bunun bir özelliği şudur ki kalın irinli maddeyi toplamaz ve rutubet sızdırmaz; çünkü o, etli olmayan bir uzuvdadır: ve aynı türdendir eklemlerin iltihabı, yahut eklemlerin ağrısı, (**وَجَعُ المَفَاصِلِ**) ve siyatik, yahut kalça-goutu, (**عِرْقُ النَّسَا**); fakat hâl farklı olduğu için ad farklı olmakla ayrılır. (Msb.)
