# نقص — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D9%82%D8%B5/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%86%D9%82%D8%B5/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [نقص](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D9%82%D8%B5.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: نقص

نَقَصَ
1 نَقَصَ ذ , (S, M, Mgh, Msb, K,) aor. نَقُصَ , (M, Msb,) inf. n. نُقْصَانٌ (S, M, A, Mgh, Msb, K) and نَقْصٌ, (S, M, A, Msb, K,) or the former of these two only, the latter being the inf. n. of the trans. verb, (MS,) and نَقِيصَةٌ (M) and تَنْقَاصٌ, (K,) [which last is an intensive form,] said of a thing, (S, M,) intrans., (S, M, Mgh, Msb, K,) It lost somewhat, decreased, diminished, lessened, wasted, waned, or became defective or deficient or incomplete or imperfect, after having been whole or complete or perfect: (IKtt, Msb, TA:) or he, or it, lost, or suffered loss or diminution, (A, K,) with respect to lot or portion: (K:) and ↓ انتقص signifies the same; (S, A, Mgh, Msb, K;) and so does ↓ تنقّص; (TK, [probably from the TA,] art. أَفن;) and so does ↓ تناقص: (TA:) [or this last signifies it lost somewhat, decreased, &c., gradually; contr. of تزايد.] It is said in a trad., (Mgh,) شَهْرَا عِيدٍ لَا يَنْقُصَانِ, (Mgh, K,) i. e. Ramadلn and Dhu-l-Hijjeh, (Mgh,) meaning, Two months of festival are not defective virtually (فِى الحُكْمِ) though they be defective in number [of days]; (K;) i. e. let no doubt occur in your hearts when ye fast nine and twenty days [instead of thirty]; nor if there happen a mistake respecting the day of the pilgrimage, will there be any deficiency in your performance of the rites thereof: (TA:) or, as some say, two months of festival will not be defective in one and the same year; but Et- Tahلwee disapproves of this explanation: some say that the meaning is, that though they be defective, or one of them be so, yet their recompense will be complete. (Mgh.) It is also said in a trad., اِنَّ العَمَلَ فِى عَشْرِ ذِى الحِجَّةِ لَا يَنْقُصُ ثَوَابُهُ عَمَّا فِى شَهْرِ رَمَضَانَ [Verily the deed that is done on the tenth of Dhu-l-Hijjeh, the recompense thereof will not fall short of that which is in the month of Ramadلn: for نَقَصَ عَنْ كَذَا means It fell short of such a thing.] (Mgh.) [On the expression فِى النُّقْصَانِ, as used in grammar, see غَفِيرٌ.] -A2- نَقَصَهُ, (S, M, Mgh, Msb, K,) aor. نَقُصَ , (Msb,) inf. n. نَقْصٌ, (MS,) [and accord. to the TK تَنْقَاصٌ and نُقْصَانٌ also, which last, however, is said in the MS to be an inf. n. of the intrans. verb only,] He made it to lose somewhat, decreased it, diminished it, curtailed it, lessened it, wasted it, impaired it, took from it, or made it defective or deficient or incomplete or imperfect, after it had been whole or complete or perfect; (Msb;) he made it (i. e. a share, or portion) defective or deficient: (K:) [the pronoun often relates to a man: see an ex. in art. ضوز, and another in art. وكس:] this is the [most] chaste form of the verb, and is that which occurs in the Kur.: (Msb:) ↓ انقصهُ also signifies the same; (M, Msb, K;) and so does ↓ نقّصهُ, (Msb, K,) inf. n. تَنْقِيصٌ: (TA:) but these two are of weak authority, and do not occur in chaste language: (Msb:) and ↓ انتقصهُ signifies the same: (S, Mgh, Msb, K:) or this last signifies he took from it by little and little; as also ↓ تنقّصهُ. (M, * TA [in the latter of which this is plainly said of both of the last two verbs; but in the M, it seems rather to be said of تنقّصه only.]) [See an ex. of the verb followed by من voce طَرَفٌ. You say also, نَقَصَ مِنْهُ كَذَا He cut off from it such a thing.] ― -b2- نَقَصَ is doubly trans.: (Msb:) you say نَقَصَهُ حَقَّهُ, (A, Mgh, Msb, TA,) inf. n. نَقْصٌ; (A, Mgh;) and in like manner, حَقَّهُ ↓ انتقصهُ; (M, A, * Mgh, * TA; *) He diminished, or impaired, to him his right, or due; endamaged him; or made him to suffer loss, or damage, or detriment, in respect of it; curtailed him, abridged him, deprived him, or defrauded him, of a portion of it; (Msb, * TA;) contr. of أَوْفَاهُ: (TA:) [and he abridged him, deprived him, or defrauded him, of it altogether; for نَقَصَهُ أَهْلَهُ وَمَالَهُ signifies sometimes He deprived him of his family and his property altogether: as appears from the following ex.:] نُقِصَ أَهْلَهُ وَمَالَهُ وَبَقِىَ فَرْدًا [He was deprived of his family and his property, and remained alone]. (T, art. وتر.) الحَقِّ ↓ اِنْتِقَاصُ also signifies The denying, or disacknowledging, the right, or due. (TA.) ― -b3- See also 5.

2 نَقَّصَ see نَقَصَهُ.

4 أَنْقَصَ see نَقَصَهُ.

تنقّص
5 تنقّص ذ : see نَقَصَ. -A2- تنقّصهُ: see نَقَصَهُ. ― -b2- He attributed to him defect, or imperfection; i. e. to a man; (M;) as also ↓ انتقصهُ, and ↓ استنقصهُ: (M, TA:) he attributed or imputed to him, charged him with, or accused him of, a vice, fault, or the like; detracted from his reputation; censured him; reproached him; spoke against him; impugned his character; (S, A, K;) as also ↓ انتقصهُ: (A:) [and نَقَصَهُ signifies the same; for] IKtt says, that ↓ نقص [app. نُقِصَ], inf. n. نَقِيصَةٌ, signifies طعن عليه [app. طُعِنَ عَلَيْهِ]. (TA.)

6 تَنَاْقَصَ see نَقَصَ, where two meanings are assigned to it.

انتقص
8 انتقص ذ : see نَقَصَ. -A2- انتقصهُ: see نَقَصَهُ, in four places. ― -b2- See also 5, in two places.

استنقص الثَّمَنَ
10 استنقص الثَّمَنَ ذ He (the buyer, S) asked, demanded, or desired, a diminution, a lessening, a lowering, or an abatement, of the price. (S, A, K.) ― -b2- See also 5.

نَقْصٌ
نَقْصٌ ذ : see 1. ― -b2- [Used as a subst., Loss, or loss of somewhat, decrease, a state of diminution or lessening or washing or waning, defect, defectiveness, deficiency, incompleteness, or imperfection, after wholeness or completeness, or perfectness; as also ↓ نُقْصَانٌ; and ↓ مَنْقَصَةٌ signifies the same as نَقْص] as here rendered, agreeably with the explanation (i. e. of منقصة) in the PS., which is كَمِىْ: or, accord. to the A, مَنْقَصَةٌ seems to be syn. with نَقِيصَةٌ in the sense assigned to this last in the S, or in certain senses assigned to it in the K, which see below; and thus to be more restricted in application than نَقْصٌ]. (S, TA.) ― -b3- Weakness of intellect: (M, TA:) and weakness with respect to religion and intellect. (TA.) You say, دَخَلَ عَلَيْهِ نَقْصٌ فِى دِينِهِ وَعَقْلِهِ [There came upon him a weakness in his religion and his intellect]: but one should not say ↓ نُقْصَانٌ [in this case]: (K:) app. because النَّقْص is “ weakness; ” whereas النُّقْصَانُ is only “ a going away [of part of a thing] after [its having been in] a state of completeness. ” (TA.)

نُقْصَانٌ
نُقْصَانٌ ذ : see 1: ― -b2- see also نَقْصٌ, in two places. ― -b3- It also signifies The quantity that is gone, or lost, of a thing that is decreased or diminished or lessened. (Lth, A, K.) You say, نُقْصَانُهُ كَذَا وَكَذَا The quantity that is gone, or lost, of it is such and such. (TK.)

نَقِيصَةٌ
نَقِيصَةٌ ذ : see 1. ― -b2- A defect, an imperfection, a fault, a vice, or the like; syn. عَيْبٌ: (S, TA:) or a low, or base, quality, property, natural disposition, practice, habit, or action; (K, TA;) of a man: (TA:) or a weak quality, &c.: (IDrd, K, TA:) but the attribution of weakness to a quality, &c., requires consideration: and it seems that what is meant by lowness, or baseness, is what leads to نَقْص: (TA:) [↓ مَنْقَصَةٌ, also, accord. to the A, seems to be syn. with نَقِيصَةٌ in one or another of the senses explained above; but its primary signification is probably a cause of نَقْص, like as that of مَبْخَلَةٌ is a cause of بُخْل, and that of مَجْبَنَةٌ a cause of جُبْن: the pl. of نَقِيصَةٌ is نَقَائِصُ: and that of مَنْقَصَةٌ is مَنَاقِصُ.] You say, مَا فِيهِ نَقِيصَةٌ and ↓ مَنْقَصَةٌ [There is not in him any defect, imperfection, fault, or vice, &c.]: and فُلَانٌ ذُو نَقَائِصَ and مَنَاقِصَ [Such a one has defects, &c.]. (A, TA.) -A2- As a subst. from تَنَقَّصَهُ and اِنْتَقَصَهُ and اِسْتَنْقَصَهُ, [or, accord. to IKtt, as an inf. n. from نُقِص, and therefore from نَقَصَهُ also, (see 5,)] it signifies The attributing to a man defect, or imperfection: (M:) the attributing or imputing to men, charging them with, or accusing them of, vices, faults, or the like; censuring them; reproaching them; speaking against them; impugning their characters. (K.) A poet says,
فَلَوْ غَيْرُ أَخْوَالِى أَرَادُوا نَقِيصَتِى
جَعَلْتُ لَهُمْ فَوْقَ العَرَانِينِ مِيسَمَا
[But if others than my maternal uncles had desired to attribute to me defect, &c., I had set a brand upon them above the noses]. (M, TA.)

نَاقِصٌ
نَاقِصٌ ذ act. part. n. of 1. ― -b2- دِرْهَمٌ نَاقِضٌ signifies A dirhem deficient in weight; (Msb;) light and deficient: and نُقَّصٌ occurs as pl. of ناقص thus applied, agreeably with analogy. (Mgh.) ― -b3- [Hence, فِعْلٌ نَاقِصٌ meaning An incomplete, i. e. a non-attributive, verb: opposed to فِعْلٌ تَامٌّ.]

مَنْقَصَةٌ
مَنْقَصَةٌ ذ : pl. مَنَاقِصُ: see نَقِيصَةٌ, in four places: ― -b2- and see also نَقْصٌ.

مَنْقُوصٌ
مَنْقُوصٌ ذ pass. part. n. of نَقَصَهُ. (A, K.)

### Türkçe

**نَقَصَ**
1 **نَقَصَ** ذ , (S, M, Mgh, Msb, K,) muzâri‘ı **نَقُصَ** , (M, Msb,) mastarı **نُقْصَانٌ** (S, M, A, Mgh, Msb, K) ve **نَقْصٌ**, (S, M, A, Msb, K,) yahut bu ikisinden yalnız birincisi; ikincisi müteaddî fiilin mastarıdır, (MS,) ve **نَقِيصَةٌ** (M) ve **تَنْقَاصٌ**, (K,) [ki bu sonuncusu mübalağa sigasıdır,] bir şey hakkında söylenir, (S, M,) lâzım, (S, M, Mgh, Msb, K,) Bir miktarını yitirdi, azaldı, eksildi, kısıldı, azaldı, zayi oldu, sönüp azaldı; yahut, bütün veya tamam veya kâmil olduktan sonra, kusurlu veya noksan veya tamamlanmamış veya mükemmel olmayan oldu: (IKtt, Msb, TA:) yahut o, yahut o (şey), pay veya hisse bakımından, yitirdi, yahut kayıp veya eksilme gördü: (A, K,) (K:) ve ↓ **انتقص** aynı mânaya gelir; (S, A, Mgh, Msb, K;) ve bunun gibi ↓ **تنقّص** da; (TK, [muhtemelen TA’dan,] md. **أَفن**;) ve bunun gibi ↓ **تناقص** da: (TA:) [yahut bu sonuncusu, bir miktarını yitirdi, azaldı, vb., tedricen mânasına gelir; **تزايد**’in zıddı.] Bir hadiste denir ki, (Mgh,) **شَهْرَا عِيدٍ لَا يَنْقُصَانِ**, (Mgh, K,) yani Ramazan ve Zü’l-Hicce, (Mgh,) mânası: iki bayram ayı, gün sayısı bakımından noksan olsalar bile, hüküm bakımından (فِى الحُكْمِ) gerçekte noksan değildir; (K;) yani, yirmi dokuz gün [otuz yerine] oruç tuttuğunuzda kalplerinize hiçbir şüphe düşmesin; hac gününe dair bir hata vuku bulsa da, onun menâsikini edanızda hiçbir eksiklik olmayacaktır: (TA:) yahut, bazılarının dediğine göre, iki bayram ayı aynı yılda noksan olmaz; fakat Et-Tahâvî bu açıklamayı uygun görmez: bazıları der ki mânası şudur: noksan olsalar da, yahut ikisinden biri noksan olsa da, sevapları tam olacaktır. (Mgh.) Bir hadiste ayrıca denir ki, **اِنَّ العَمَلَ فِى عَشْرِ ذِى الحِجَّةِ لَا يَنْقُصُ ثَوَابُهُ عَمَّا فِى شَهْرِ رَمَضَانَ** [Şüphesiz Zü’l-Hicce’nin onunda yapılan amel, sevabı bakımından Ramazan ayındakinden eksik olmaz: çünkü **نَقَصَ عَنْ كَذَا** “şu şeyden eksik kaldı” demektir.] (Mgh.) [Nahivde kullanılan **فِى النُّقْصَانِ** tabiri hakkında **غَفِيرٌ**’e bak.] -A2- **نَقَصَهُ**, (S, M, Mgh, Msb, K,) muzâri‘ı **نَقُصَ** , (Msb,) mastarı **نَقْصٌ**, (MS,) [ve TK’ye göre **تَنْقَاصٌ** ve **نُقْصَانٌ** da; ancak bu sonuncusunun MS’de yalnız lâzım fiilin mastarı olduğu söylenir,] Ona bir miktarını yitirtmiş oldu, onu azalttı, onu eksiltti, onu kısalttı, onu azalttı, onu zayi etti, onu bozdu, ondan aldı; yahut, bütün veya tamam veya kâmil olduktan sonra, onu kusurlu veya noksan veya tamamlanmamış veya mükemmel olmayan kıldı; (Msb;) onu (yani bir payı veya hisseyi) kusurlu veya noksan kıldı: (K:) [zamir çoğu kez bir erkeğe râcidir: md. **ضوز**’da bir örneğe ve md. **وكس**’da bir başkasına bak:] bu, fiilin [en] fasih şeklidir ve Kur’ân’da vârid olan da budur: (Msb:) ↓ **انقصهُ** da aynı mânaya gelir; (M, Msb, K;) ve bunun gibi ↓ **نقّصهُ**, (Msb, K,) mastarı **تَنْقِيصٌ**: (TA:) fakat bu ikisi zayıf rivayetlidir ve fasih dilde vârid olmaz: (Msb:) ve ↓ **انتقصهُ** aynı mânaya gelir: (S, Mgh, Msb, K:) yahut bu sonuncusu, ondan azar azar aldı mânasına gelir; bunun gibi ↓ **تنقّصهُ** da. (M, * TA [ikincisinde bunun son iki fiilin ikisi hakkında açıkça söylendiği; fakat M’de daha ziyade yalnız **تنقّصه** hakkında söylenmiş göründüğü.]) [Fiilin **من** ile gelmesine bir örnek için md. **طَرَفٌ**’a bak. Şöyle de dersin: **نَقَصَ مِنْهُ كَذَا** “ondan şu kadar kesti/eksiltti”.] ― -b2- **نَقَصَ** iki mef‘ûl alan (çift müteaddî)dir: (Msb:) **نَقَصَهُ حَقَّهُ**, (A, Mgh, Msb, TA,) mastarı **نَقْصٌ**; (A, Mgh;) ve aynı şekilde, **حَقَّهُ** ↓ **انتقصهُ**; (M, A, * Mgh, * TA; *) Onun hakkını azalttı yahut eksiltti; ona zarar verdi; yahut o hak bakımından ona kayıp, zarar veya ziyan verdirdi; onun bir kısmını kısalttı, kısmen mahrum etti yahut onu aldattı; (Msb, * TA;) **أَوْفَاهُ**’ın zıddı: (TA:) [ve onu bütünüyle kısalttı, bütünüyle mahrum etti yahut bütünüyle aldattı; çünkü **نَقَصَهُ أَهْلَهُ وَمَالَهُ** bazen “onu ailesinden ve malından bütünüyle mahrum etti” mânasına gelir: aşağıdaki örnekten anlaşıldığı üzere:] **نُقِصَ أَهْلَهُ وَمَالَهُ وَبَقِىَ فَرْدًا** [Ailesinden ve malından mahrum edildi ve tek başına kaldı]. (T, md. وتر.) **الحَقِّ** ↓ **اِنْتِقَاصُ** da, hakkı inkâr etmek yahut tanımamak mânasına gelir. (TA.) ― -b3- 5’e de bak.

2 **نَقَّصَ**: **نَقَصَهُ**’a bak.

4 **أَنْقَصَ**: **نَقَصَهُ**’a bak.

**تنقّص**
5 **تنقّص** ذ : **نَقَصَ**’a bak. -A2- **تنقّصهُ**: **نَقَصَهُ**’a bak. ― -b2- Ona kusur yahut noksanlık nisbet etti; yani bir adama; (M;) bunun gibi ↓ **انتقصهُ**, ve ↓ **استنقصهُ**: (M, TA:) ona bir ayıp, kusur veya benzerini nisbet etti yahut isnat etti; onu bununla itham etti; şöhretinden düşürdü; onu ayıpladı; onu kınadı; onu yerdi; onun aleyhinde konuştu; onun karakterine dil uzattı; (S, A, K;) bunun gibi ↓ **انتقصهُ** da: (A:) [ve **نَقَصَهُ** da aynı mânaya gelir; çünkü] IKtt der ki, ↓ **نقص** [görünüşe göre **نُقِصَ**], mastarı **نَقِيصَةٌ**, **طعن عليه** [görünüşe göre **طُعِنَ عَلَيْهِ**] mânasına gelir. (TA.)

6 **تَنَاْقَصَ**: iki mânanın ona verildiği yerde, **نَقَصَ**’a bak.

**انتقص**
8 **انتقص** ذ : **نَقَصَ**’a bak. -A2- **انتقصهُ**: dört yerde, **نَقَصَهُ**’a bak. ― -b2- İki yerde, 5’e de bak.

**استنقص الثَّمَنَ**
10 **استنقص الثَّمَنَ** ذ O (alıcı, S) fiyatın azaltılmasını, düşürülmesini, indirilmesini yahut tenzil edilmesini istedi, talep etti yahut arzuladı. (S, A, K.) ― -b2- 5’e de bak.

**نَقْصٌ**
**نَقْصٌ** ذ : 1’e bak. ― -b2- [İsim olarak: kayıp, yahut bir miktar kayıp; azalma; eksilme veya azalmanın hâli; zayi olma veya sönüp azalma; kusur, kusurluluk; noksanlık; tamamlanmamışlık; yahut, bütünlük veya tamlık yahut mükemmellikten sonra, mükemmel olmayış; bunun gibi ↓ **نُقْصَانٌ**; ve ↓ **مَنْقَصَةٌ** da **نَقْص** ile aynı mânaya gelir] burada verilen tercümeye göre; PS’deki (yani **منقصة**’nın) açıklaması olan **كَمِىْ** ile uyumlu olarak: yahut A’ya göre, **مَنْقَصَةٌ**, aşağıda görülecek olan K’de ona verilen bazı mânalarda, yahut S’de bu sonuncuya verilen mânada, **نَقِيصَةٌ** ile eşanlamlı görünür; böylece, uygulama bakımından **نَقْصٌ**’tan daha sınırlı olur]. (S, TA.) ― -b3- Akıl zayıflığı: (M, TA:) ve din ve akıl bakımından zayıflık. (TA.) Şöyle dersin: **دَخَلَ عَلَيْهِ نَقْصٌ فِى دِينِهِ وَعَقْلِهِ** [Dininde ve aklında ona bir zayıflık girdi]: fakat bu durumda ↓ **نُقْصَانٌ** denmemelidir: (K:) görünüşe göre, çünkü **النَّقْص** “zayıflık”tır; hâlbuki **النُّقْصَانُ** yalnızca “tamlık hâlinden sonra [şeyin bir parçasının] gitmesi”dir. (TA.)

**نُقْصَانٌ**
**نُقْصَانٌ** ذ : 1’e bak: ― -b2- iki yerde, **نَقْصٌ**’a da bak. ― -b3- Ayrıca, azalan yahut eksilen yahut kısılan bir şeyden giden yahut kaybolan miktar mânasına gelir. (Lth, A, K.) Şöyle dersin: **نُقْصَانُهُ كَذَا وَكَذَا** Onun giden yahut kaybolan miktarı şu kadar ve şu kadardır. (TK.)

**نَقِيصَةٌ**
**نَقِيصَةٌ** ذ : 1’e bak. ― -b2- Bir kusur, bir noksanlık, bir ayıp, bir kötü huy, yahut benzeri; eşanlamlısı **عَيْبٌ**: (S, TA:) yahut bir alçak yahut bayağı vasıf, özellik, tabiat, uygulama, alışkanlık yahut fiil; (K, TA;) bir adam hakkında: (TA:) yahut zayıf bir vasıf, vb.: (IDrd, K, TA:) fakat zayıflığın bir vasfa, vb. nisbeti düşünmeyi gerektirir: ve görünüşe göre alçaklık yahut bayağılıktan murad, **نَقْص**’a götüren şeydir: (TA:) [↓ **مَنْقَصَةٌ** da, A’ya göre, yukarıda açıklanan mânalardan birinde yahut diğerinde **نَقِيصَةٌ** ile eşanlamlı görünür; fakat onun aslî mânası muhtemelen **نَقْص**’ın sebebidir; tıpkı **مَبْخَلَةٌ**’nin **بُخْل**’ün sebebi olması ve **مَجْبَنَةٌ**’nin **جُبْن**’ün sebebi olması gibi: **نَقِيصَةٌ**’nin çoğulu **نَقَائِصُ**’tur; **مَنْقَصَةٌ**’nin çoğulu da **مَنَاقِصُ**’tur.] Şöyle dersin: **مَا فِيهِ نَقِيصَةٌ** ve ↓ **مَنْقَصَةٌ** [Onda hiçbir kusur, noksanlık, ayıp veya kötü huy, vb. yoktur]: ve **فُلَانٌ ذُو نَقَائِصَ** ve **مَنَاقِصَ** [Falanca kusurlara, vb. sahiptir]. (A, TA.) -A2- **تَنَقَّصَهُ** ve **اِنْتَقَصَهُ** ve **اِسْتَنْقَصَهُ**’dan bir isim olarak, [yahut IKtt’ye göre, **نُقِص**’ten bir mastar olarak, dolayısıyla **نَقَصَهُ**’dan da, (5’e bak,) ] bir adama kusur yahut noksanlık nisbet etmek mânasına gelir: (M:) insanlara ayıplar, kusurlar veya benzerlerini nisbet etmek yahut isnat etmek; onları ayıplamak; onları kınamak; onların aleyhinde konuşmak; onların karakterlerine dil uzatmak. (K.) Bir şair der ki,
**فَلَوْ غَيْرُ أَخْوَالِى أَرَادُوا نَقِيصَتِى
جَعَلْتُ لَهُمْ فَوْقَ العَرَانِينِ مِيسَمَا**
[Şayet dayılarımın dışında başkaları bana kusur, vb. nisbet etmeyi isteselerdi, onların burunlarının üstüne bir dağlama nişanı koyardım]. (M, TA.)

**نَاقِصٌ**
**نَاقِصٌ** ذ 1’in ism-i fâilidir. ― -b2- **دِرْهَمٌ نَاقِضٌ** ağırlıkça noksan bir dirhem demektir; (Msb;) hafif ve noksan: ve böyle kullanılan **ناقص**’ın çoğulu olarak, kıyasa uygun biçimde **نُقَّصٌ** vârid olmuştur. (Mgh.) ― -b3- [Bundan dolayı, **فِعْلٌ نَاقِصٌ** “nâkıs fiil”, yani isnadî olmayan (haber vermeyen) fiil mânasına gelir: **فِعْلٌ تَامٌّ**’ın karşıtı.]

**مَنْقَصَةٌ**
**مَنْقَصَةٌ** ذ : çoğulu **مَنَاقِصُ**: dört yerde, **نَقِيصَةٌ**’ye bak: ― -b2- ve **نَقْصٌ**’a da bak.

**مَنْقُوصٌ**
**مَنْقُوصٌ** ذ **نَقَصَهُ**’nun ism-i mef‘ûlüdür. (A, K.)
