# نكت — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D9%83%D8%AA/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%86%D9%83%D8%AA/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [نكت](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D9%83%D8%AA.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: نكت

الكاف والتاء والنون معهما
ك ت ن، ن ك ت، ن ت ك مستعملات كتن: الكَتَنُ: لطخ الدخان بالبيت، والسواد بالشفة ونحوه.
وكَتِنَتْ جحافلُ الدواب. أي: اسودت من أكل الدرين الأسود.
والكَتَنُ في قول الأعشى:
هو الواهب المسمعات الشرو		ب بين الحرير وبين الكتَـنُ
هو: الكتان.
نكت: النَّكْت: أن تنكت بقضيب في الأرض، فتؤثر فيها بطرفه.
والنُّكْتة: شبه وقرة في العين. وشبه وسخ في المرآة. وكل شيء مثله، سواد في بياض أو بياض في سواد فهو نُكْتة.
والظَّلفةُ المُنْتكِتةُ: هي طرف الحنو من القتب والإكاف، إذا كانت قصيرة فنكتت جنب البعير، والمرفق إذا عقرته.
والنّاكِت بالبعير شبه الناحز، وهو أن يَنْكُت مرفقه حرف كركرته، يقال: بعير به ناكِتٌ.
نتك: النًّتكُ: كسر الشيء تقبض عليه ثم تجذبه إليك بحفوة.

### Türkçe

**الكاف** ve **التاء** ve **النون** birlikte
**ك ت ن**، **ن ك ت**، **ن ت ك** kullanımdadırlar. **كتن**: **الكَتَنُ**: evde dumanın bulaşığı; dudakta ve benzerinde siyahlık.

Ve **كَتِنَتْ** binek hayvanlarının sürüleri; yani: kara **الدرين**i yemekten karardılar.

Ve **والكَتَنُ** A‘şâ’nın sözünde:
هو الواهب المسمعات الشرو		ب بين الحرير وبين **الكتَـنُ**
O: **الكتان**.

**نكت**: **النَّكْت**: bir çubukla yerde **تنكت** etmen; böylece onun ucuyla onda iz bırakmandır.

Ve **النُّكْتة**: gözde bir tür çukurumsu. Ve aynada bir tür kir. Ve bunun benzeri olan her şey; beyazda siyahlık yahut siyahta beyazlık, o bir **نُكْتة**dir.

Ve **والظَّلفةُ المُنْتكِتةُ**: o, **القتب** ve **الإكاف**tan **الحنو**nun ucudur; kısa olduğunda, devenin yanını **نكتت** eder ve dirseği, onu yaraladığında.

Ve deveyle **النّاكِت** **الناحز**e benzer; o, dirseğini hörgücünün kenarına **يَنْكُت** etmesidir; denir ki: **بعير به ناكِتٌ**.

**نتك**: **النًّتكُ**: bir şeyi, üzerine kabz ettiğin halde kırman; sonra onu bir **حفوة** ile kendine çekmendir.
