# نكد — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D9%83%D8%AF/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%86%D9%83%D8%AF/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [نكد](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D9%83%D8%AF.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: نكد

نَكِدَ عيشُهم بالكسر يَنْكَدُ نَكَداً: اشتدَّ. ونَكِدَتِ الرَكِيَّةُ: قلَّ ماؤها. ورجلُ نَكِدٌ، أي عَسِرٌ. وقومٌ أنْكادٌ ومَناكيدٌ. وناكَدَهُ فلانٌ، وهما يتَناكَدانِ، إذا تعاسَرا. والأنْكَدُ: المَشْؤومُ. وناقةٌ نَكْداءُ: مِقلاةٌ لا يعيش لها ولدٌ فتكثر ألبانها، لأنَّها لا تُرضع.

### Türkçe

**نَكِدَ** onların geçimi, kesre ile, **يَنْكَدُ** **نَكَداً**: şiddetlendi. Ve **نَكِدَتِ الرَكِيَّةُ**: suyu azaldı. Ve bir adam **نَكِدٌ**, yani güç (zor). Ve bir kavim **أنْكادٌ** ve **مَناكيدٌ**. Ve falan kimse ona **ناكَدَهُ**, ve ikisi **يتَناكَدانِ**, eğer birbirlerine güçlük çıkarırlarsa. Ve **الأنْكَدُ**: uğursuz olan. Ve bir dişi deve **نَكْداءُ**: yavrusu yaşamayan, böylece sütleri çoğalan; çünkü o emzirmez.
