# نوب — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D9%88%D8%A8/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%86%D9%88%D8%A8/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [نوب](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%86%D9%88%D8%A8.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: نوب

نُبْتُهُ
1 نُبْتُهُ ذ , aor. يَنُوبُ inf. n. نَوْبٌ; and ↓ اِنْتَبْتُهُ; I came to him by turns, (TA,) ― -b2- * اِنْنَابَهُمْ, inf. n. اِنْتِيَابٌ, He came to them time after time, (S, K.) The Hudhalee (Aboo-Sahm Usلmeh, TA,) says,
أَقَبَّ طَرِيدٍ بِنُزْهِ الفَلاةِ
لَا يَرِدُ المَاءَ إِلَّا أُنْتِيَابَا
(S) Slender in the belly, an object of the chase, in a part of the desert far from roster and pasture; he will not come to the water otherwise than time after time. The port is describing a wild ass. (IB.) Accord to one relation, the last word is اِئْتِيَابَا. Meaning “ coming by night. ” (S,) ― -b3- [Also, ↓ انتاب, app., He did a thing time after time; did a thing by turns. (See مُنْتَابٌ.] ― -b4- نَابَ, aor. يَنْوبُ inf. N. نَوْبٌ, He drove camels early in the morning to the water, and was [again] at the water in the evening, going to it thus] time after time (Iaar) ― -b5- نَابَ اِلَى اللّٰه; (K;) and ↓ اناب اِلَيْهِ, (S, K,) inf. N. اِنَابَةٌ; (TA:) obedience He returned from disobedience to obedience to God, he returned unto God [repenting]: he repented; (S, K:) or the latter, he returned unto God; syn. رَجَعَ (Msb:) or ناب signifies he kept to obedience unto God: [this is given in the K as another and distinct signification of ناب ?? And اناب signifies as before explained or he returned to the performance of God, command; not departing from anything thereof: or be returned time after time: the In. Signification, accord. To the Kesh-shلf and Ahei, is he entered upon the good turn. (TA, where for الخيل read الخير.) ― -b6- نَابَ عَنِّى, aor. يَنُوبُ, inf. N. نَوْبٌ and مَنَابٌ (S, K: but the former inf. N. Which is mentioned by Th, is omitted in some copies of the S) and نِيَابَةٌ (Msb: [the only inf. N. There mentioned:] but this last, though also mentioned in the L, is rejected by Th and the other early authorities as not belonging to the classical language of the Arabs: TA) He supplied my place; served for me; acted in my place or stead, or as my substitute, lieutenant, deputy, factor, or agent; (S, K, &c.: فِى كَذَا in such an affair. (Msb.) ― -b7- نَابَ عَنْهُ [and نَابَ مَنَابَهَ] It (a thing) supplied its (another thing's) place. (TA.) ― -b8- نَابَهُ أَمْرٌ, aor. يَنُوبُ. (S.) inf. N. نَوْبٌ and نَوْبَةٌ; (K, TA;) and ↓ اِنْتَابَهُ; (S;) a thing, or an event, [generally a misfortune, or an evil accident,] befell him; betided him; happened to him. (S, K.)

ناوبهُ
3 ناوبهُ ذ , (inf. N. مُنَاوَبَةٌ, TA,) He did [or tock] a thing with him, each taking his turn ?? عاقبه. (K.) ― -b2- نَاوَبْتُهُ, inf. N. مَنَاوَبَةٌ i. Q. ?? [q. V., here signifying I shared with him. ?? (Msb.)

أَنَبْتُهُ عَنْهُ
4 أَنَبْتُهُ عَنْهُ ذ . (K,) and ↓ اسْتَنَبْتُهُ, (TA.) I made him to supply his [another's] place to act in him place or stead, or as his substitute, lieutenant, deputy, factor, or agent; (K, Msb;) فِى كَذَا in such an affair. (Msb.) ― -b2- See 1. ― -b3- أَتَانِى فُلَانٌ فَمَا أَنَبْتُ لَهُ Such a one came to me, and I cared not for him, or paid any regard to him. (A.)

تَنَاوَبْنَا الخَطْبَ
6 تَنَاوَبْنَا الخَطْبَ ذ , and الأَمْرَ, We performed the affair, or business, by turns; or turn after turn. (T.) هُمْ يَتَنَاوبُونَ النَّوْبَةَ فِيمَا بَيْنَهُمْ فِى المَاءِ وَغَيْرِهِ [They took turns in the case of a thing that was between them; in the case of water &c.] (S.) ― -b2- تَنَاوَبُوا عَلَيْهِ They did it by turns; this person doing it one time: and that, another. (Msb.) ― -b3- تَنَاوَبُوا, as also تنازلوا and تطاعموا, They (a people on a journey ate with or of the tent of, [meaning, of the food of.] this man on one occasion of alighting, and another man on another occasion of alighting; each one of them having his tarn to supply the food of one day. (Ish.) ― -b4- تَنَاوَبَوا عَلَى المَاءِ, (K,) or تناوبوا الماءَ, (L,) They shared the water among themselves [by turns] by means of the حَصَاة القَسْمِ, (K,) or المَقْلةُ: (L;) which is a pebble that is put into a vessel: then as much water as will come the pebble is poured into the vessel: this is done by persons on a journey when they have little water; and thus they divide it into shares. (K, arts. قسم and مقل.) ― -b5- المَنَايَا تَتَنَاوَبُنَا Deaths come to us by turns; to each of us in his turn. (TA.)

8 اِنْتَوَبَ see 1.

10 اِسْتَنْوَبَ see 4.

النَّوْبٌ
النَّوْبٌ ذ What is a day's and a night's journey distant from one: (S, K:) what is a night's journey distant is called القَرَبُ: originally in the case of going to water: (S:) or what is three days' journey distant: or what is two leagues (فَرْسَخَانِ) distant; or three. (TA.) Lebeed says,
اِحْدَى بَنِى جَعْفَرٍ كَلِفْتُ بِهَا
لَمْ تُمْسِ مِنِّى نَوْبًا وَلَا قَرَبَا
[I have become enamoured of one of the descendants of Jaafar: she has not become a day's and a night's journey (or three days' journey or two eagues,) distant from me, nor a night's journey distant]. (S.) Or نوب signifies [in these words of the poet] near, so that he might visit her repeatedly; and قرب and نوب are synonymous: (Iaar:) or قرب [is used by him to signify that at such a distance] he might come to her once in three days. (AA.) -A2- نَوْبٌ Strength: (K:) as also ↓ نَوْبةٌ: ex. أَصْبَحْتَ لَا نَوْبَةٌ لَكَ Thou hast become without strength: and تَرَكْتُهُ لَا نَوْبٌ لَهُ I left him without strength. (TA.) ― -b2- نَوْبٌ Nearness. (Isk, S, K.) -A3- نَوْبٌ a pl. (or rather a quasi. Pl. N., TA) of نَائِبٌ: (RA, K:) [but in what sense I do not find: app., as the act. Part. N. Of نَابَ “ it befell, &c. ”]

نُبٌ
نُبٌ ذ Bees: pl. Of نَائِبٌ: (S, K:) from نَوْبَةٌ “ a turn that falls to a man at a certain time, ” accord. To As: or so called because they feed and return to their place: (S:) and if so, the sing. İs نائب: (TA:) or so called because they are of a colour inclining to black; (S, from A'Obeyd; or, as in some copies of the S, A'Obeydeh;) or as likened to the nation of negroes called النُّوبَةُ: and if so, the word has no sing. (TA.) See also لُوبٌ. -A2- النُّوبُ (S, K) and ↓ النُّوبَةُ (S) [The Nubians;] a nation of the Negroes [or rather Ethiopians]: (S, K:) or the latter is the name of their country; an extensive country south of Upper Egypt. (K, TA.) ― -b2- ↓ نوبِىٌّ [A Nubian;] an individual of the nation above mentioned. (S.) See لُوبَةٌ. ― -b3- ↓ أَسْوَدُ نُوبِىٌّ: see لُوبِىٌّ.

نَوْبَةٌ
نَوْبَةٌ ذ A turn which comes to one, or which one takes; the time at which, or during which, anything is, or is to be, done, or had, in succession; an opportunity: (S, * K, MF:) pl. نُوَبٌ, (S,) which is extr. [with respect to analogy.] (TA.) See نَوْبٌ. ― -b2- نَوْبَةٌ and ↓ نِيَابَةٌ A coming to water, &c., one time, or turn, after a former time, or turn. This is the meaning of the words in the following phrases, mentioned [but not explained] in the S and K: جَاءَتْ نَوْبَتُكَ and جاءت نِيَابَتُكَ, Thy time, or turn, to came to water, &c., in succession, has arrived: (TA:) pl. Of the former word نُوَبٌ. (S, K.) ― -b3- نَوْبَةٌ An assembly, a company, troop, or congregated body, of men. (K.)

نُوبَةٌ
نُوبَةٌ ذ : see نُوبٌ and نَائِبَةٌ.

نِيَابَةٌ
نِيَابَةٌ ذ : see نَوْبَهٌ.

خَيْرٌ نَائِبٌ
خَيْرٌ نَائِبٌ ذ Abundant good, (K,) that comes again and again [by turns]. (A.) ― -b2- حُمَّى نَائِبَةٌ A quotidian fever. (S.) ― -b3- نَائِبَةٌ Guests coming time after time. (TA, from a trad.) ― -b4- See نُوبٌ. ― -b5- نَائِبٌ One who supplies the place of another; who acts in his place or stead, or as his substitute, lieutenant, deputy, factor, or agent: pl. نُوَّابٌ. (Msb.) ― -b6- نَائِبَةٌ What befalls, betides, or happens, that is afflictive, distressing, difficult, or unfortunate: pl. نَوَائِبُ and نُوَبٌ; the latter of which is extr.: (TA:) or rather this latter is pl. Of نُوبَةٌ, which is syn. With نائبة, (MF,) a subst. From نَابَهُ أَمْرٌ, (S,) [and therefore signifying an accident, or a casualty, &c.; and as such this pl. İs not extr., but analogous:] an evil accident; a misfortune; a disaster; a calamity; an affliction: pl. نَوَائِبُ: (S:) only signifying what is evil: (Msb:) or, accord. To some, an accident, whether good or evil: ex. Lebeed says,
نَوَائِبُ مِنْ خَيْرٍ وَشَرٍّ كِلَاهُمَا
فَلَا الخَيْرُ مَمْدُودٌ وَلَا الشَّرُّ لَازِبُ
[Accidents of a good nature, and of an evil, both of them; and neither is the good prolonged, nor the evil constant]: or what befalls, betides, or happens, to a man, of difficult, arduous, distressing, or afflictive, events, or affairs, and accidents: [a difficulty, or difficult affair] in a trad. Respecting Kheyber it is said, قَسَمَهَا نُصْفَيْنِ نُصْفًا لِنَوَائِبِهِ وَحَاجَاتِهِ وَنُصْفًا بَيْنَ المُسْلِمِينَ [He divided it into two halves; half for his own difficulties, or difficult affairs, and wants, and half among the Muslims]. (TA.)

مَنَابٌ
مَنَابٌ ذ A road to water. (K.) ― -b2- مَنَابٌ (tropical:) i. Q. مَرْجِعٌ: ex. اِلَيْهِ مَنَابِى (tropical:) [To him is my recourse]. (A.)

مُنَابٌ
مُنَابٌ ذ pass. Part. N. Of 4, A person made to supply another's place; &c. (Msb.) ― -b2- أَمْرُ مُنَابٌ فِيهِ An affair in which a person is made to supply another's place; in which a person is made to act in the place or stead of another person; or as another's substitute. (Msb.) See the verb.

مَنُوبٌ عَنْهُ
مَنُوبٌ عَنْهُ ذ A person whose place is supplied by another; in whose place or stead, or as whose substitute, another person acts. (Msb.) ― -b2- أَمْرٌ مَنُوبٌ فِيهِ An affair in which a person supplies the place of another; in which a person acts in the place or stead of another, or as another's substitute. (Msb.) See the verb.

مُنِيبٌ
مُنِيبٌ ذ , from اناب الى اللّٰه, Repenting, &c. (TA.) ― -b2- مُنِيبٌ act. Part. N. Of 4, A person making another to supply his or another's place; &c. (Msb.) ― -b3- See the verb. ― -b4- مُنِيبٌ Copious rain: and good rain, of the [rain termed] رَبِيعٌ: (K:) or, accord. To En-Nadr Ibn-Shumeyl, copious rain (مَطَرٌ جَوْدٌ) is termed منيب: and you say, أَصَابَنَا رَبِيعُ صِدْقٍ منيبٌ [There fell upon us an excellent, copious rain, of such as is termed ربيع; meaning] good rain, but inferior to what is termed جود; but this is an excellent rain if followed by other rain. (TA.)

مُنْتَابٌ
مُنْتَابٌ ذ act. Part. N. Of 8. ― -b2- [Coming by turns: &c.] ― -b3- Visiting. (RA.) ― -b4- Doing a thing time after time: doing a thing by turns. (TA.)

### Türkçe

**نُبْتُهُ**
1 **نُبْتُهُ** ذ , muzari‘ **يَنُوبُ** masdar ismi **نَوْبٌ**; ve ↓ **اِنْتَبْتُهُ**; Ona nöbetle geldim, (TA,) ― -b2- * **اِنْنَابَهُمْ**, masdar ismi **اِنْتِيَابٌ**, Onlara zaman zaman geldi, (S, K.) Huzelî (Ebu-Sehm Usâmeh, TA) der ki,
أَقَبَّ طَرِيدٍ بِنُزْهِ الفَلاةِ
لَا يَرِدُ المَاءَ إِلَّا أُنْتِيَابَا
(S) Karınca ince, avlanan bir şey, çölün yerleşim ve otlaktan uzak bir yerinde; suya ancak zaman zaman gelir. Şair, bir yaban eşeğini vasfetmektedir. (IB.) Bir rivayete göre, son kelime **اِئْتِيَابَا**’dır. Mânâsı “geceleyin gelmek”tir. (S,) ― -b3- [Ayrıca, ↓ **انتاب**, görünüşe göre, Bir şeyi zaman zaman yaptı; bir şeyi nöbetle yaptı. (Bkz. **مُنْتَابٌ**.] ― -b4- **نَابَ**, muzari‘ **يَنْوبُ** masdar ismi **نَوْبٌ**, Develeri sabah erken suya sürdü ve akşamleyin [yine] su başında oldu, ona böylece zaman zaman giderek. (Iaar) ― -b5- **نَابَ اِلَى اللّٰه**; (K;) ve ↓ **اناب اِلَيْهِ**, (S, K,) masdar ismi **اِنَابَةٌ**; (TA:) İtaatsizlikten Allah’a itaate döndü; Allah’a döndü [tövbe ederek]; tövbe etti; (S, K:) yahut ikincisi, Allah’a döndü; eş anlamlısı **رَجَعَ** (Msb:) yahut **ناب** şu mânâdadır: Allah’a itaate devam etti: [bu, K’da **ناب**’ın başka ve ayrı bir mânâsı olarak verilmiştir?? Ve **اناب** daha önce açıklandığı üzere mânâsındadır; yahut Allah’ın emrini yerine getirmeye döndü; ondan hiçbir şeyi terk etmeyerek: yahut zaman zaman döndü: Kesh-shâf ve Ahei’ye göre, K’ya uygun olarak, **اناب**’ın mânâsı: hayra girdi. (TA, orada **الخيل** yerine **الخير** okunur.)] ― -b6- **نَابَ عَنِّى**, muzari‘ **يَنُوبُ**, masdar ismi **نَوْبٌ** ve **مَنَابٌ** (S, K: fakat Th’nin zikrettiği birinci masdar ismi, S’nin bazı nüshalarında düşürülmüştür) ve **نِيَابَةٌ** (Msb: [orada zikredilen tek masdar ismi:] fakat bu sonuncu, L’de de zikredilmekle beraber, Th ve diğer erken otoritelerce Arapların fasih diline ait olmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir: TA) Benim yerimi doldurdu; benim için hizmet etti; benim yerimde veya yerime, yahut benim vekilim, nâibim, kâhyam veya temsilcim olarak davrandı; (S, K, vb.: **فِى كَذَا** böyle bir işte. (Msb.) ― -b7- **نَابَ عَنْهُ** [ve **نَابَ مَنَابَهَ**] O (bir şey), onun (başka bir şeyin) yerini doldurdu. (TA.) ― -b8- **نَابَهُ أَمْرٌ**, muzari‘ **يَنُوبُ**. (S.) masdar ismi **نَوْبٌ** ve **نَوْبَةٌ**; (K, TA;) ve ↓ **اِنْتَابَهُ**; (S;) Bir şey veya bir olay, [genellikle bir musibet yahut kötü bir kaza,] ona isabet etti; başına geldi; ona vuku buldu. (S, K.)

**ناوبهُ**
3 **ناوبهُ** ذ , (masdar ismi **مُنَاوَبَةٌ**, TA,) Onunla bir şeyi yaptı [yahut aldı], her biri sırasını alarak?? **عاقبه**. (K.) ― -b2- **نَاوَبْتُهُ**, masdar ismi **مَنَاوَبَةٌ** i. Q. ?? [bkz. ?? burada “onunla ortak oldum” mânâsında. ?? (Msb.)

**أَنَبْتُهُ عَنْهُ**
4 **أَنَبْتُهُ عَنْهُ** ذ . (K,) ve ↓ **اسْتَنَبْتُهُ**, (TA.) Onu, onun [başkasının] yerini dolduracak şekilde tayin ettim; onun yerinde veya yerine, yahut onun vekili, nâibi, kâhyası veya temsilcisi olarak davranması için; (K, Msb;) **فِى كَذَا** böyle bir işte. (Msb.) ― -b2- 1’e bak. ― -b3- **أَتَانِى فُلَانٌ فَمَا أَنَبْتُ لَهُ** Falan kimse bana geldi de ona aldırmadım, yahut ona hiç itibar etmedim. (A.)

**تَنَاوَبْنَا الخَطْبَ**
6 **تَنَاوَبْنَا الخَطْبَ** ذ , ve **الأَمْرَ**, İşi yahut meşguliyeti nöbetle yaptık; yahut sıra sıra. (T.) **هُمْ يَتَنَاوبُونَ النَّوْبَةَ فِيمَا بَيْنَهُمْ فِى المَاءِ وَغَيْرِهِ** [Aralarında olan bir şeyde; su ve başkasında, nöbeti aralarında nöbetleşe alırlar.] (S.) ― -b2- **تَنَاوَبُوا عَلَيْهِ** Onu nöbetle yaptılar; bu kişi onu bir defa yapar: şu da başka bir defa. (Msb.) ― -b3- **تَنَاوَبُوا**, ayrıca **تنازلوا** ve **تطاعموا** gibi, Onlar (yolculukta olan bir topluluk), konaklamanın bir seferinde bu adamın, konaklamanın başka bir seferinde başka bir adamın çadırından, [yani yiyeceğinden,] yediler; her birinin bir günün yiyeceğini sağlama sırası olmak üzere. (Ish.) ― -b4- **تَنَاوَبَوا عَلَى المَاءِ**, (K,) yahut **تناوبوا الماءَ**, (L,) **حَصَاة القَسْمِ** vasıtasıyla, (K,) yahut **المَقْلةُ** ile: (L;) ki bu, bir kaba konulan bir çakıl taşıdır: sonra çakıl taşının getireceği kadar su kaba dökülür: bu, yolculukta olan kimselerce su az olduğunda yapılır; böylece onu paylara bölerler. (K, md. **قسم** ve **مقل**.) ― -b5- **المَنَايَا تَتَنَاوَبُنَا** Ölümler bize nöbetle gelir; her birimize sırası gelince. (TA.)

8 **اِنْتَوَبَ**: 1’e bak.

10 **اِسْتَنْوَبَ**: 4’e bak.

**النَّوْبٌ**
**النَّوْبٌ** ذ Birinden bir gün ve bir gece yolculuk mesafesi uzak olan şey: (S, K:) bir gece yolculuk mesafesi uzak olana **القَرَبُ** denir: aslı, suya gitme hâlinde idi: (S:) yahut üç günlük yolculuk mesafesi olan: yahut iki fersah (فَرْسَخَانِ) uzak olan; yahut üç. (TA.) Lebîd der ki,
اِحْدَى بَنِى جَعْفَرٍ كَلِفْتُ بِهَا
لَمْ تُمْسِ مِنِّى نَوْبًا وَلَا قَرَبَا
[Ca‘fer oğullarından birine vuruldum: benden bir gün ve bir gece yolculuk (yahut üç günlük yolculuk yahut iki fersah) mesafesi kadar uzak olmadı, ne de bir gece yolculuk mesafesi kadar]. (S.) Yahut **نوب** [şairin bu sözlerinde] yakınlık mânâsınadır; böylece onu tekrar tekrar ziyaret edebilirdi; **قرب** ve **نوب** eş anlamlıdır: (Iaar:) yahut **قرب** [onun tarafından, o mesafede] ona üç günde bir gelebilmesi mânâsında kullanılmıştır. (AA.) -A2- **نَوْبٌ** Kuvvet: (K:) ve ayrıca ↓ **نَوْبةٌ**: örn. **أَصْبَحْتَ لَا نَوْبَةٌ لَكَ** Sen kuvvetsiz oldun: ve **تَرَكْتُهُ لَا نَوْبٌ لَهُ** Onu kuvvetsiz bıraktım. (TA.) ― -b2- **نَوْبٌ** Yakınlık. (Isk, S, K.) -A3- **نَوْبٌ**, **نَائِبٌ**’in çoğuludur (daha doğrusu çoğul-isimdir, TA): (RA, K:) [fakat hangi mânâda olduğunu bulamıyorum: görünüşe göre, **نَابَ** “ona isabet etti, vb.” fiilinin ism-i fâilidir.]

**نُبٌ**
**نُبٌ** ذ Arılar: **نَائِبٌ**’in çoğulu: (S, K:) As’a göre **نَوْبَةٌ** “bir kimseye belli bir vakitte düşen nöbet”ten: yahut beslenip yerlerine döndükleri için böyle adlandırılmıştır: (S:) ve eğer böyle ise, tekili **نائب**’tir: (TA:) yahut siyaha meyleden bir renkte oldukları için böyle adlandırılmıştır; (S, A‘Obeyd’den; yahut S’nin bazı nüshalarında olduğu üzere A‘Obeydeh;) yahut **النُّوبَةُ** denilen zencîler topluluğuna benzetilerek: ve eğer böyle ise, kelimenin tekili yoktur. (TA.) Ayrıca **لُوبٌ**’a bak. -A2- **النُّوبُ** (S, K) ve ↓ **النُّوبَةُ** (S) [Nûbeliler;] zencîlerden [daha doğrusu Habeşlilerden] bir kavim: (S, K:) yahut ikincisi, onların ülkesinin adıdır; Yukarı Mısır’ın güneyinde geniş bir ülke. (K, TA.) ― -b2- ↓ **نوبِىٌّ** [Nûbeli;] yukarıda zikredilen kavimden bir fert. (S.) **لُوبَةٌ**’a bak. ― -b3- ↓ **أَسْوَدُ نُوبِىٌّ**: **لُوبِىٌّ**’de bak.

**نَوْبَةٌ**
**نَوْبَةٌ** ذ Bir kimseye gelen, yahut bir kimsenin aldığı nöbet; bir şeyin ardışık olarak yapıldığı yahut yapılacağı, yahut elde edildiği yahut edileceği vakit veya süre; bir fırsat: (S, * K, MF:) çoğulu **نُوَبٌ**, (S,) ki bu, kıyasa göre dışıdır. (TA.) **نَوْبٌ**’a bak. ― -b2- **نَوْبَةٌ** ve ↓ **نِيَابَةٌ** Suya vb. bir defa yahut bir nöbet, önceki bir defa yahut nöbetten sonra gelmek. Bu, S ve K’da zikredilen [fakat açıklanmayan] şu ibarelerdeki kelimelerin mânâsıdır: **جَاءَتْ نَوْبَتُكَ** ve **جاءت نِيَابَتُكَ**, Suya vb. ardışık olarak gelme vaktin yahut nöbetin geldi: (TA:) birinci kelimenin çoğulu **نُوَبٌ**. (S, K.) ― -b3- **نَوْبَةٌ** Erkeklerden bir topluluk, bir cemaat, bir bölük, yahut toplanmış bir kitle. (K.)

**نُوبَةٌ**
**نُوبَةٌ** ذ : **نُوبٌ** ve **نَائِبَةٌ**’ye bak.

**نِيَابَةٌ**
**نِيَابَةٌ** ذ : **نَوْبَهٌ**’ye bak.

**خَيْرٌ نَائِبٌ**
**خَيْرٌ نَائِبٌ** ذ Bol hayır, (K,) tekrar tekrar [nöbetle] gelen. (A.) ― -b2- **حُمَّى نَائِبَةٌ** Günlük sıtma. (S.) ― -b3- **نَائِبَةٌ** Zaman zaman gelen misafirler. (TA, bir rivayetten.) ― -b4- **نُوبٌ**’a bak. ― -b5- **نَائِبٌ** Başkasının yerini dolduran; onun yerinde veya yerine, yahut onun vekili, nâibi, kâhyası veya temsilcisi olarak davranan: çoğulu **نُوَّابٌ**. (Msb.) ― -b6- **نَائِبَةٌ** İnsana isabet eden, başına gelen, vuku bulan; eziyet verici, sıkıntı verici, zor, yahut uğursuz olan şey: çoğulu **نَوَائِبُ** ve **نُوَبٌ**; ikincisi kıyasa göre dışıdır: (TA:) yahut daha doğrusu bu ikincisi, **نُوبَةٌ**’nin çoğuludur; o da **نائبة** ile eş anlamlıdır, (MF,) **نَابَهُ أَمْرٌ**’den isimdir, (S,) [dolayısıyla bir kaza, bir arıza, vb. mânâsındadır; ve bu şekilde bu çoğul kıyasa göre dışı değil, kıyasîdir:] kötü bir kaza; bir musibet; bir felâket; bir âfet; bir belâ: çoğulu **نَوَائِبُ**: (S:) yalnızca kötü olanı ifade eder: (Msb:) yahut bazılarına göre, iyi veya kötü, bir olay: örn. Lebîd der ki,
نَوَائِبُ مِنْ خَيْرٍ وَشَرٍّ كِلَاهُمَا
فَلَا الخَيْرُ مَمْدُودٌ وَلَا الشَّرُّ لَازِبُ
[İyi ve kötüden olaylar, ikisi de; ne iyilik uzatılmıştır ne de kötülük sürekli]: yahut bir kimseye, zor, çetin, sıkıntı verici, yahut eziyet verici olaylar, işler ve kazalardan, isabet eden, başına gelen, vuku bulan şey: [bir zorluk yahut zor bir iş] Hayber hakkında bir rivayette şöyle denmiştir: **قَسَمَهَا نُصْفَيْنِ نُصْفًا لِنَوَائِبِهِ وَحَاجَاتِهِ وَنُصْفًا بَيْنَ المُسْلِمِينَ** [Onu iki yarıya böldü; yarısı kendi zorlukları yahut zor işleri ve ihtiyaçları için, yarısı da Müslümanlar arasında]. (TA.)

**مَنَابٌ**
**مَنَابٌ** ذ Suya giden bir yol. (K.) ― -b2- **مَنَابٌ** (mecaz:) i. Q. **مَرْجِعٌ**: örn. **اِلَيْهِ مَنَابِى** (mecaz:) [Ona dönüşüm/sığınağım vardır]. (A.)

**مُنَابٌ**
**مُنَابٌ** ذ 4’ün ism-i mef‘ûlü, Bir başkasının yerini doldurması sağlanan kimse; vb. (Msb.) ― -b2- **أَمْرُ مُنَابٌ فِيهِ** Bir kimsenin başkasının yerini doldurması sağlanan iş; bir kimsenin başka bir kimsenin yerinde veya yerine, yahut onun yerine geçen olarak davranmasının sağlandığı iş. (Msb.) Fiile bak.

**مَنُوبٌ عَنْهُ**
**مَنُوبٌ عَنْهُ** ذ Yeri başkası tarafından doldurulan kimse; onun yerinde veya yerine, yahut onun yerine geçen olarak başka bir kimsenin davrandığı kimse. (Msb.) ― -b2- **أَمْرٌ مَنُوبٌ فِيهِ** Bir kimsenin başkasının yerini doldurduğu iş; bir kimsenin başka bir kimsenin yerinde veya yerine, yahut onun yerine geçen olarak davrandığı iş. (Msb.) Fiile bak.

**مُنِيبٌ**
**مُنِيبٌ** ذ , **اناب الى اللّٰه**’den, Tövbe eden, vb. (TA.) ― -b2- **مُنِيبٌ** 4’ün ism-i fâili, Kendisinin yahut başkasının yerini doldurması için bir başkasını tayin eden kimse; vb. (Msb.) ― -b3- Fiile bak. ― -b4- **مُنِيبٌ** Bol yağmur: ve [**رَبِيعٌ** denilen] yağmurdan iyi yağmur: (K:) yahut En-Nadr İbn-Şumeyl’e göre, bol yağmura (**مَطَرٌ جَوْدٌ**) **منيب** denir: ve sen dersin ki, **أَصَابَنَا رَبِيعُ صِدْقٍ منيبٌ** [Bize, **ربيع** denilen türden, mükemmel, bol bir yağmur isabet etti; yani] iyi yağmur, fakat **جود** denilenden aşağıdır; ancak bu, başka yağmur onu takip ederse mükemmel bir yağmurdur. (TA.)

**مُنْتَابٌ**
**مُنْتَابٌ** ذ 8’in ism-i fâili. ― -b2- [Nöbetle gelen: vb.] ― -b3- Ziyaret eden. (RA.) ― -b4- Bir şeyi zaman zaman yapan: bir şeyi nöbetle yapan. (TA.)
