# هبط — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D8%A8%D8%B7/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%87%D8%A8%D8%B7/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [هبط](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D8%A8%D8%B7.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: هبط

باب الهاء والطاء والباء معهما
ه ب ط، بهط مستعملان فقط هبط:
هَبَطَ الإِنْسانُ يَهْبِطُ إذا انحدر في هَبْوطٍ من صَعُود والهّبْطةُ: ما تطامَنَ مِنَ الأرض، وقد هَبَطنا أرضَ كذا وكذا، أي نزلناها ، وُيقالُ للقوم إذا كانوا في سَفالٍ: قد هَبَطوا يَهْبِطون، وهو نقيض ارتفعوا. قال:
كلُّ بني حُرَّةٍ مَـصـيرهُـمُ		قُلٌّ وإنْ أكْثَرَتُ من العَـدَدِ
إنْ يُغْبَطوا يُهْبَطوا وإن أُمِرُوا		يوماً فهُمْ لِلْفَناءِ والـفَـنَـدِ
وفَرْقَ ما بين الهَبُوط والهُبُوط: أنّ الهَبُوطَ اسمٌ للحَدُور، وهو الموضع الّذي يهبطك من أَعْلَى إلى أَسْفَلَ. والهُبُوط: المصدر.
والمَهْبُوطُّ: الذي هبطه المرض إلى أن اضطرب لحمه.
بهط: البَهَطُّ: سِنْديّة، وهو الأَرُزُ يُطْبَُ باللَّبَنِ والسَّمْنِ بلا ماءٍ. وعرّبته العرب فقالوا: بَهَطَّةٌ طَيِّبةٌ، قال: من أَكْلِها الأَرُزَّ بالبَهَطَّ

### Türkçe

باب **الهاء** و**الطاء** و**الباء** معهما
ه ب ط، **بهط** مستعملان فقط **هبط**:
**هَبَطَ** insan **يَهْبِطُ**; eğer bir **صَعُود**dan bir **هَبْوطٍ** içinde aşağı inerse. Ve **الهّبْطةُ**: yerden alçalmış olan şeydir. Ve “Biz falanca falanca yere **هَبَطنا**” denilmiştir; yani ona indik. Ve kavim için, eğer bir **سَفالٍ** içinde iseler: “**هَبَطوا** **يَهْبِطون**” denilir; ve o, “yükseldiler”in zıddıdır. Dedi ki:
كلُّ بني حُرَّةٍ مَـصـيرهُـمُ		قُلٌّ وإنْ أكْثَرَتُ من العَـدَدِ
إنْ يُغْبَطوا يُهْبَطوا وإن أُمِرُوا		يوماً فهُمْ لِلْفَناءِ والـفَـنَـدِ
Ve **الهَبُوط** ile **الهُبُوط** arasındaki fark: **الهَبُوط**’un **الحَدُور** için bir isim olmasıdır; ve o, seni **أَعْلَى**dan **أَسْفَلَ**e indiren yerdir. Ve **الهُبُوط**: mastardır.
Ve **المَهْبُوطُّ**: hastalığın onu indirip etini sarsıntıya uğratıncaya kadar (bu hâle getirdiği) kimsedir.
**بهط**: **البَهَطُّ**: **سِنْديّة**dir; ve o, sudan ayrı olarak süt ve sadeyağ ile pişirilen pirinçtir. Araplar onu Arapçalaştırdı da şöyle dediler: “**بَهَطَّةٌ** hoş/iyi.” Dedi ki: “Onu yemekten: **الأَرُزَّ**i **بالهَبَطَّ** ile.”
