# هبقع — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D8%A8%D9%82%D8%B9/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%87%D8%A8%D9%82%D8%B9/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [هبقع](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D8%A8%D9%82%D8%B9.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: هبقع

رجل هَبْقَعٌ وهَبَنْقَعٌ وهُباقِعٌ: قصيرٌ مُلَزَّزُ الخَلْقِ، والنون زائدة. والهَبَنْقَعُ: المَزْهُوُّ الأَحْمَقُ الذي يُحِبّ مُحادَثَةَ النساء، والأُنثى بالهاء. والهَبَنْقَعةُ: قُعُودُ الرجلِ على عُرْقُوبَيْه قائماً على أَطرافِ أَصابِعِه. واهْبَنْقَعَ: جَلَسَ الهَبَنْقَعةَ، وهي جِلْسةُ المَزْهُوِّ؛ قال الفرزدق:
ومُهُورُ نِسْوَتِهِمْ، إِذا ما أَنْكَحُوا،
غَدَوِيُّ كلِّ هَبَنْقَعٍ تِنْبالِ
والهَبَنْقَعَةُ: أَنْ يَتَرَبّعَ ثم يمدّ رجله اليمنى في تربّعه، وقيل: هي جلْسةٌ في تربّع. والهَبَنْقَعةُ: قُعودُ الاستِلقاءِ إِلى خَلْفٍ. والهَبَنْقَعُ: الذي لا يستقم على أَمر في قول ولا فعل ولا يُوثَقُ به، والأُنثى بالهاء. والهَبَنْقَعُ: الذي يجلس على عقبيه أَو على أَطراف أَصابعه يسأَل الناس، وقيل: هو الذي إِذا قَعَدَ في مكان لم يَكَدْ يَبْرَحُ. قال ابن الأَعرابي: رجل هَبَنْقَعٌ لازم بمكانه وصاحب نِسْوان؛ قال: أَرْسَلَها هَبَنْقَعٌ يَبْغِي الغَزَلْ
أَخبر أَنه صاحب نساء، وقال شمر: هو الذي يأْتيك يلزم بابَك في طَلب ما عندك لا يبرح. ورجل هَبَنْقَعٌ وامرأَة هَبَنْقَعةٌ: وهو الأَحمق يُعرف حُمْقُه في جلوسه وأُموره. وقال الأَصمعي: قال الزِّبْرِقانُ ابنُ بَدْرٍ: أَبْغَضُ كَنائِني التي تمشِي الدِّفِقَّى وتجلس الهَبَنْقَعَةَ؛ الدِّفِقَّى مَشْيٌ واسع، والهَبَنْقَعةُ أَن تَرَبَّعَ وتمدَّ إِحدى رجليها في تربعها. وفي الحديث: مرّ بامرأَة سوْداء تُرقِّصُ صبيّاً لها وتقول: يَمْشِي الثَّطا ويَجلِسُ الهَبَنْقَعهْ
هي أَن يُقْعِيَ ويَضُمَّ فخِذَيْه ويفتح رجليه.

### Türkçe

**رجل هَبْقَعٌ** ve **هَبَنْقَعٌ** ve **هُباقِعٌ**: kısa, yaratılışı sıkı (derli toplu)dır;
ve **النون** ziyadedir. Ve **الهَبَنْقَعُ**: kendini beğenmiş ahmak; kadınlarla konuşmayı sever; dişisi **بالهاء** iledir. Ve **الهَبَنْقَعةُ**: erkeğin, parmaklarının uçları üzerinde dikilerek iki topuğu üzerine oturmasıdır. Ve **اهْبَنْقَعَ**: **الهَبَنْقَعةَ** oturdu; o, kendini beğenmişin oturuşudur; el-Ferazdak dedi ki:
Ve onların kadınlarının mehirleri, ne zaman evlendirdilerse,
her **هَبَنْقَعٍ** **تِنْبالِ**’ın sabahleyin (getirdiği)dir.

Ve **الهَبَنْقَعَةُ**: (kişinin) bağdaş kurması, sonra bağdaşında sağ bacağını uzatmasıdır; ve denildi ki: o, bağdaşta bir oturuştur. Ve **الهَبَنْقَعةُ**: arkaya doğru yaslanarak oturuştur. Ve **الهَبَنْقَعُ**: sözde de fiilde de bir iş üzere doğrulmaz ve ona güvenilmez; dişisi **بالهاء** iledir. Ve **الهَبَنْقَعُ**: iki topuğu üzerine yahut parmaklarının uçları üzerine oturup insanlardan isteyen kimsedir; ve denildi ki: o, bir yerde oturduğu zaman neredeyse ayrılmayan kimsedir. İbnü’l-A‘râbî dedi: **رجل هَبَنْقَعٌ** yerinde yapışıp kalan ve kadınlar sahibi (kadın düşkünü)dir; dedi ki:
Onu bir **هَبَنْقَعٌ** gönderdi, gazel istemekte,
kadınlar sahibi olduğunu haber verdi. Ve Şemmer dedi: o, sana gelir; sende olanı istemek için kapına yapışır, ayrılmaz. Ve **رجل هَبَنْقَعٌ** ve **امرأَة هَبَنْقَعةٌ**: o, ahmaktır; ahmaklığı oturuşunda ve işlerinde bilinir. El-Asma‘î dedi: ez-Zibrikân b. Bedr dedi:
**أَبْغَضُ كَنائِني** ki **تمشِي الدِّفِقَّى** ve **تجلس الهَبَنْقَعَةَ**;
**الدِّفِقَّى** geniş yürüyüştür; ve **الهَبَنْقَعةُ**: bağdaş kurman ve bağdaşında iki bacağından birini uzatmandır. Ve hadiste: siyah bir kadına uğradı; kendisinin bir çocuğunu sallandırıyor ve diyordu:
**يَمْشِي الثَّطا ويَجلِسُ الهَبَنْقَعهْ**
o, **أَن يُقْعِيَ** ve iki uyluğunu birbirine bitiştirmesi ve iki bacağını açmasıdır.
