# هتت — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D8%AA%D8%AA/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%87%D8%AA%D8%AA/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [هتت](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D8%AA%D8%AA.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: هتت

باب الهاء مع التاء
هت، ت ه مستعملان
هت:
الهتُّ شِبْهُ العَصْر للصَّوْت، يُقالُ للبَكْر: يَهِتُّ هتيتاً، ثم يَكِشُّ كشيشا، ثمّ يَهْدِرُ إذا بزل هديراً. ويقال: الهَمْز صوتٌ مَهتوتٌ في أقصَى الحَلْق، فإذا رُفِّهَ عن الهَمْز صار نفسا، تحوّل إلى مخرج الهاء، ولذلك استخفّتِ العربُ إدخال الهاءِ على الألف المقطوعة، يقال: أراقَ وهَراقَ، وأيهات وهيهات.
وتقول: يَهْتُّ الإنسانُ الهمزة هتّاً إذا تكلّم بها.
والهَتْهَتَةُ أيضاً تُقال في معنَى الهَتيت.
ته:
والهَتْهَتَةُ والتَّهْتَهَةُ تقال في التواء اللّسان.

### Türkçe

باب **الهاء** مع **التاء**
**هت**، **ت ه** kullanımdadırlar.
**هت**:
**الهتُّ** ses için sıkmaya benzer (bir şey)dir; bakire deveye: **يَهِتُّ** **هتيتاً** denir, sonra **يَكِشُّ** **كشيشا** (eder), sonra da (deve) **بزل** olduğunda **يَهْدِرُ** **هديراً** (eder). Ve denir ki: **الهَمْز** en uzak boğazda **مَهتوتٌ** bir sestir; **الهَمْز**den yumuşatılınca nefes olur, **الهاء**ın mahrecine dönüşür; bundan dolayı Araplar kesik **الألف** üzerine **الهاءِ** sokmayı hafif görmüşlerdir; **أراقَ** ve **هَراقَ**; ve **أيهات** (ve) **هيهات** denir.
Ve sen dersin: insan **الهمزة**yi onunla konuştuğu zaman **هتّاً** olarak **يَهْتُّ**.
Ve **الهَتْهَتَةُ** da **الهَتيت** anlamında söylenir.
**ته**:
Ve **الهَتْهَتَةُ** ve **التَّهْتَهَةُ** dilin bükülmesinde söylenir.
