# هد — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D8%AF/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%87%D8%AF/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [هد](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D8%AF.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: هد

هَدَّ
1 هَدَّ ذ , aor. هَدُ٣َ , (S, L, Msb,) inf. n. هَدٌّ (S, L, Msb, K) and هُدُودٌ, (L, K,) He demolished a a building; (As, S, A, L, K: *) threw it down; (TA;) pulled it down to the ground: (As, S, A, L:) demolished it with violence: (L, K: *) demolished it at once, with a vehement noise. (Msb.) -A2- [Hence you say,] مَا هَذُهُ كَذَا (assumed tropical:) Such a thing did not break him, or it. (S, L.) ― -b2- هَدَّنِى الأَمْرُ, and هَدَّ رُكْنى, (assumed tropical:) The thing distressed, and broke, or crashed, me. And [in like manner] مَا هَدَّنِى مَوْتُ أَحَدٍ (assumed tropical:) [The death of any one has not distressed, nor broken, or crushed, me]. (L.) And هَدَّتْهُ المُصِيبَةُ The (tropical:) calamity debilitated, or enervated, him. (S, A, L.) ― -b3- هَدَّ, aor. هَدَ٣َ , and هَدِ٣َ , inf. n. هَدٌّ, He (a man) was, or became, weak, (L, K,) in body; (L:) became extremely aged, or decrepit. (TK.) ― -b4- See 7. ― -b5- هَدَّ, aor. هَدِ٣َ , inf. n. هَدِيدٌ, It (a wall or the like, S, L, or a part of a mountain, L, by its falling, S, L) made a noise; (S;) or, a violent noise. (L.) ― -b6- هَدَّتْ It (the sky) sent forth a noise, or sound, occasioned by the falling of rain. (L.) ― -b7- هَدَّ, aor. هَدَ٣َ , (L,) inf. n. هَدِيدٌ, (S, L,) It (the sound called هَادّ, from the sea,) made a murmuring. (S, * L.) ― -b8- هَدَّ, aor. هَدِ٣َ , inf. n. هَدٌّ, He (a camel) brayed. (TK.) See also R. Q. 1. -A3- مَرَرْتُ بِرَجُلٍ هَدَّكَ مِنْ رَجُلٍ I passed by a man who is sufficient for they as a man; (L, K:) as also هَدِّكَ: (K.) an expression of praise (L:) or it means, the description of whose good qualities would be burdensome to thee: there are two dial. forms used in this case: some use هدّ as an inf. n., [in the sense of an epithet, (marginal note in a copy of the S,) saying, in such a phrase as the above, هَدِّكَ,] in which case, it has no fem. nor dual. nor pl. form; (S, L:) the sing and dual and pl. are the same: (K:) and some make it a verb, and give it [a (??) and] a dual and a pl, and say, مررت برجل هَدَّكَ من رجل, as above, (S, L,) and بامْرَأَةٍ هَدَّنْكَ منِ امْرَأَةٍ, (S, L, K,) like as you say كَفّاكَ and كَفَيْكَ, (L.,) and بِرَجُلَيْنِ هَدَّاكَ, and بِرِجَالٍ هَدُّوكَ, and بِامْرَأَتَيْنِ هَدَّتَاكَ, and بِنِسْوَةِ هَدَدْتَكَ. (S, L, K.) ― -b2- IAar also cites the following ex.
[by El-Kattál El-Kilábee, (marginal note in a copy of the S)]
وَلِى صَاحِبٌ فِى الغَارِ هَدَّكَ صَاحِبًا
as meaning. [And I have a companion in the race;] of how great estimation, and how ingenious, and how knowing, is he [as a companion] describing a wolf: (L:) in which he who reads هَدَّكَ makes هَدَّ a verb; and as such it has a dual and pl. and fem. but some read هَدُّكَ. making it an inf. n. used as an epithet; and as such it has no dual nor pl. nor fem. (Marginal note in a copy of the S.) ― -b3- هَدَّ الرَّجُلُ also signifies Excellent is the man; (ISd, L:) and اِنّهُ لَهَدَّ الرَّجُلُ Verily, excellent is the man (L, K) in hardiness and strength: (L:) and لَهَدَّ الرَّجُلُ How hardy is the man! (L.) ― -b4- In a trad., Aboo Lahab is related to have said, لَهَدَّ مَا سَخَرَكُمْ صَاحِبُكُمْ, [meaning How greatly hath your companion enchanted you!): لَهَدَّ is an expression of wonder. (L.) ― -b5- فُلَانٌ يُهَدُّ Such a one is praiseworthy for hardiness (S, L, K) and strength. (S, L.)

هدّدهُ
2 هدّدهُ ذ , (Msb, K,) inf. n. تَهْدِيدٌ (S, L) and تَهْدَادٌ; (L:) and ↓ تهدّدهُ: (S, L, Msb;) He threatened him; (L;) threatened him with punishment; (Msb;) frightened, or terrified, him. (S, L, K.)

5 تَهَدَّ٣َ see 2.

انهدّ
7 انهدّ ذ It (a building) [fell down: or] became demolished at once, with a vehement noise: (Msb:) and ↓ هَدَّ, aor. هَدِ٣َ , it (a wall) fell down; mentioned by AHei; and also by Es-Semeen, who concedes it; (MF;) but this form of the verb is commonly known only as transitive. (TA.) ― -b2- It (a mountain) broke down. (S, L.)

استهدّهُ
10 استهدّهُ ذ He regarded him as weak. (L.)

هَدْهَدَ
R. Q. 1 هَدْهَدَ ذ , (S, L, K,) inf. n. هدْهَدَةٌ, (S, L,) He (a bird) cooed; syn. قَرْقَرَ: (L, K, TA [in the CK, فَرْفَرَ]:) he (a pigeon) cooed syn. هَدَرَ, and هَدَلَ: (TA:) or made a murmuring or confused noise in cooing: (S, L, accord to the explanation of هَدْهَدَةٌ:) and he (a camel, S, L) brayed: syn. هَدَرَ: (K:) or made a murmuring or confused noise in braying (S, L,) See also 1. ― -b2- هَدْهَدَتْ, (inf. n. هَدْهَدةٌ, L.) She (a woman, S, L) shook, or rocked, a child (S, L, K) in its cradle, (L,) in order that it might sleep. (S, L, K.) -A2- هَدْهَدَ He sent, or threw, a thing down, from a high place to a low one, (L, K.)

هَدٌّ
هَدٌّ ذ A weak man; (As, S, L, K;) i. e., weak in body; (L;) as also ↓ هِدٌّ: (K:) or, accord. to IAar, the latter only, meaning cowardly and weak: (S, L:) or هَدٌّ (Sh, L) and ↓ أَهدُّ (L, K) and ↓ هَدَادَةٌ (Sh, L, K) signify a cowardly (and weak, TA) man: (Sh, L, K:) and ↓ قَوْمٌ هَدَادٌ a cowardly people: (Sh, L:) pl. of هَدٌّ, ??: (L, K:) it has no broken pl. (L:) and of هِدٌّ, هِدّٰونَ. (K.) A man says to another, in threatening him, اِنِّى لَعَيْرُ هَدٍّ Verily I am not weak. (S, L.) ― -b2- هَدٌّ Extreme odd age; decrepitude. (K, TA.) See 1. -A2- هَدٌّ A cough, or harsh, sound; as also ↓ هَدَدٌ. (L, K.) ― -b2- هَدٌّ The braying of a camel. (Lh, L, K.) See 1. -A3- هَدٌّ A generous, liberal. beautiful man. (IAar. S, L, K. *) ― -b2- A strong man. (IAar. L.) ― -b3- لِى صَاحِبٌ هَدُّكَ صَاحِبًا, and مَرَرْتُ بِرَجُلٍ هَدِّكَ مِنْ رَجُلٍ: see 1.

هِدٌّ
هِدٌّ ذ and هَدَرٌ: see هَدٌّ.

هَدَّةٌ
هَدَّةٌ ذ The sound of the fall of a wall or the like: (S:) or a violent sound occasional thereby, or by the fall of a part of a mountain. (L.) ― -b2- The sound of rain falling from the sky. (L.) ― -b3- A sinking, and falling in, of the ground. (L.)

هَدْهَدٌ
هَدْهَدٌ ذ The voices, or cries, of jinn, or genii: without a singular. (L, K)

هُدْهُدٌ
هُدْهُدٌ ذ A certain bird, (S, L, Msb, K,) well known; (L, Msb, K;) [namely, the hoopee, or upupa of Linnæus; so this bird is called in the present day; and this, accord. to a common tradition, is the bird mentioned in the Kur, xxvii. 20;] as also هُدَهِدٌ (K) and ↓ هُدَاهِدٌ: (S, L, K:) or the last, a certain bird resembling the pigeon: (Lth, Az, L:) or (in the K, and) هُدْهُدٌ signifies a pigeon that cooes much; (IDrd in explanation of v. 20 of ch. xxvii. of the Kur., and AHn, L K;) as also ↓ هُدَاهِدٌ: (IDrd, AHn, L:) and any bird that cooes; that utters the cry called قَرْقَرَة; (L, K, TA [in the CK, يُفَرْفِرُ is put for يُقَرْقِرُ]) as also ↓ هُدَاهِدٌ: (As, L:) pl. (of all, K) هَدَاهِدُ (S, L, K) and هَدَاهِيدُ: (Kr, L, K:) but ISd says of the latter, I know not how this is, unless the sing. be هَدْهَادٌ. (L.) Er-Rá'ee says,
كَهُدَاهِدٍ كَسَرَ الرُّمَاةُ جَنَاحَهُ
[Like a هداهد whose wing the shooters have broken]: (S, L:) As says, he means the فَاخِتَة, or the دُبْسِىّ, or the وَرَشَان, or the هُدْهُد, or a man, or camels: and Lh says, that Ks asserts him to mean, by هداهد, the dim. of هُدْهُدٌ: but As disapproves of this; and so does ISd; but the latter adds, that it may perhaps be for هُدَيْهِدٌ; as some of the Arabs say دُوَابَّةٌ and شُوَابَّةٌ for دُويْبَّةٌ and شُوَيْبَّةٌ; though they are only known to change the ى into ا before a double consonant. (L.)

هَدْهَدَةٌ
هَدْهَدَةٌ ذ [an inf. n. used as a simple subst.] The murmuring or confused sound of the cooing of pigeons, and of the braying of a camel [and of thunder (see زَمْزَمَةٌ)]: pl. هَدَاهِدُ. (S, L.)

هَدَادٌ
هَدَادٌ ذ and هَدَادَةٌ: see هَدٌّ.

هُدَاهِدٌ
هُدَاهِدٌ ذ A stallion-camel that brays much among the she-camels but does not cover them. (L.) ― -b2- See هُدْهُدٌ.

هَدِيدٌ
هَدِيدٌ ذ A voice, cry, sound, or noise. (L.) See also 1. ― -b2- A threatening from behind one. (As, L.)

هَادٌّ
هَادٌّ ذ A certain murmuring sound from the sea; (K;) a sound which is heard by people inhabiting the sea-shore, coming to them from the direction of the sea, murmuring over the land, and sometimes followed by an earthquake. (S, L.)

هَادَّةٌ
هَادَّةٌ ذ Thunder. (L, K.) Ex. مَا سَمِعْنَا العَامَ هَادَّةً We have not heard this year thunder. (L.)

أَهَدُّ
أَهَدُّ ذ : see هَدٌّ.

### Türkçe

هَدَّ
1 **هَدَّ** ذ , muzâri‘ **هَدُ٣َ** , (S, L, Msb,) mastar ismi **هَدٌّ** (S, L, Msb, K) ve **هُدُودٌ**, (L, K,) O, bir binayı yıktı; (As, S, A, L, K: *) onu aşağı attı; (TA;) onu yere çekip indirdi: (As, S, A, L:) onu şiddetle yıktı: (L, K: *) onu bir defada, şiddetli bir gürültü ile yıktı. (Msb.) -A2- [Bundan dolayı dersin ki,] **مَا هَذُهُ كَذَا** (mecaz kabul edilerek:) Böyle bir şey onu, yahut onu, kırmadı. (S, L.) ― -b2- **هَدَّنِى الأَمْرُ**, ve **هَدَّ رُكْنى**, (mecaz kabul edilerek:) Şey beni kederlendirdi, ve beni kırdı, yahut ezdi. Ve [benzeri şekilde] **مَا هَدَّنِى مَوْتُ أَحَدٍ** (mecaz kabul edilerek:) [Herhangi birinin ölümü beni kederlendirmedi, ne de kırmadı, yahut ezmedi]. (L.) Ve **هَدَّتْهُ المُصِيبَةُ** Musibet (mecazen:) onu zayıflattı, yahut takatsiz bıraktı. (S, A, L.) ― -b3- **هَدَّ**, muzâri‘ **هَدَ٣َ** , ve **هَدِ٣َ** , mastar ismi **هَدٌّ**, O (bir adam) bedence zayıf oldu, yahut zayıfladı, (L, K,) (L:) pek ihtiyarladı, yahut düşkünleşti. (TK.) ― -b4- 7’ye bak. ― -b5- **هَدَّ**, muzâri‘ **هَدِ٣َ** , mastar ismi **هَدِيدٌ**, O (bir duvar yahut benzeri, S, L, yahut bir dağın bir parçası, L, düşmesi sebebiyle, S, L) bir ses çıkardı; (S;) yahut, şiddetli bir ses. (L.) ― -b6- **هَدَّتْ** O (gök) yağmurun düşmesinden meydana gelen bir gürültü, yahut ses, çıkardı. (L.) ― -b7- **هَدَّ**, muzâri‘ **هَدَ٣َ** , (L,) mastar ismi **هَدِيدٌ**, (S, L,) O (**هَادّ** diye adlandırılan, denizden olan ses,) bir uğultu yaptı. (S, * L.) ― -b8- **هَدَّ**, muzâri‘ **هَدِ٣َ** , mastar ismi **هَدٌّ**, O (bir deve) anırdı. (TK.) R. Q. 1’e de bak. -A3- **مَرَرْتُ بِرَجُلٍ هَدَّكَ مِنْ رَجُلٍ** Ben, bir adam olarak sana yeterli olan bir adamın yanından geçtim; (L, K:) bunun gibi **هَدِّكَ** da: (K.) bir övgü ifadesidir (L:) yahut şu mânâdadır: iyi vasıflarının vasfı sana ağır gelecek olan: bu durumda iki lehçe şekli kullanılır: bazıları **هدّ**’yi bir mastar ismi olarak kullanır, [bir sıfat mânâsında, (S’nin bir nüshasındaki kenar notu,) yukarıdaki gibi bir ibarede **هَدِّكَ** diyerek,] bu durumda onun ne müennesi, ne tesniyesi, ne de çoğulu vardır; (S, L:) tekil ve tesniye ve çoğul aynıdır: (K:) ve bazıları onu fiil yapar, ve ona [bir (??) ve] bir tesniye ve bir çoğul verir, ve derler ki, **مررت برجل هَدَّكَ من رجل**, yukarıdaki gibi, (S, L,) ve **بامْرَأَةٍ هَدَّنْكَ منِ امْرَأَةٍ**, (S, L, K,) tıpkı **كَفّاكَ** ve **كَفَيْكَ** dediğin gibi, (L.,) ve **بِرَجُلَيْنِ هَدَّاكَ**, ve **بِرِجَالٍ هَدُّوكَ**, ve **بِامْرَأَتَيْنِ هَدَّتَاكَ**, ve **بِنِسْوَةِ هَدَدْتَكَ**. (S, L, K.) ― -b2- IAar ayrıca şu örneği nakleder:
[S’nin bir nüshasındaki kenar notuna göre El-Kattál El-Kilábee’den]
**وَلِى صَاحِبٌ فِى الغَارِ هَدَّكَ صَاحِبًا**
şu mânâda: [Ve benim yarışta bir yoldaşım var;] ne büyük kıymet sahibi, ve ne kadar zeki, ve ne kadar bilgili, [bir yoldaş olarak]—bir kurdu vasfederek: (L:) bunda **هَدَّكَ** okuyan, **هَدَّ**’yi fiil yapar; ve bu sıfatla onun tesniyesi ve çoğulu ve müennesi vardır; fakat bazıları **هَدُّكَ** okur; onu bir mastar ismi yaparak sıfat olarak kullanır; ve bu sıfatla onun ne tesniyesi, ne çoğulu, ne de müennesi vardır. (S’nin bir nüshasındaki kenar notu.) ― -b3- **هَدَّ الرَّجُلُ** ayrıca şu mânâya gelir: Adam ne mükemmeldir; (ISd, L:) ve **اِنّهُ لَهَدَّ الرَّجُلُ** Şüphesiz, adam ne mükemmeldir (L, K) metanet ve kuvvette: (L:) ve **لَهَدَّ الرَّجُلُ** Adam ne metindir! (L.) ― -b4- Bir hadiste, Ebû Leheb’in şöyle dediği rivayet olunur: **لَهَدَّ مَا سَخَرَكُمْ صَاحِبُكُمْ**, [mânâsı: Yoldaşınız sizi ne kadar büyülemiş!): **لَهَدَّ** bir hayret ifadesidir. (L.) ― -b5- **فُلَانٌ يُهَدُّ** Böyle biri metanet (S, L, K) ve kuvvet bakımından övülür. (S, L.)

هدّدهُ
2 **هدّدهُ** ذ , (Msb, K,) mastar ismi **تَهْدِيدٌ** (S, L) ve **تَهْدَادٌ**; (L:) ve ↓ **تهدّدهُ**: (S, L, Msb;) O, onu tehdit etti; (L;) onu ceza ile tehdit etti; (Msb;) onu korkuttu, yahut dehşete düşürdü. (S, L, K.)

5 **تَهَدَّ٣َ** 2’ye bak.

انهدّ
7 **انهدّ** ذ O (bir bina) [yıkılıp düştü: yahut] bir defada, şiddetli bir gürültü ile yıkılmış oldu: (Msb:) ve ↓ **هَدَّ**, muzâri‘ **هَدِ٣َ** , o (bir duvar) yıkılıp düştü; AHei tarafından zikredilmiştir; ve ayrıca Es-Semeen tarafından da, ki o bunu kabul eder; (MF;) fakat fiilin bu şekli, yaygın olarak ancak geçişli olarak bilinir. (TA.) ― -b2- O (bir dağ) çöktü. (S, L.)

استهدّهُ
10 **استهدّهُ** ذ O, onu zayıf saydı. (L.)

هَدْهَدَ
R. Q. 1 **هَدْهَدَ** ذ , (S, L, K,) mastar ismi **هدْهَدَةٌ**, (S, L,) O (bir kuş) gukladı; eş anlamlısı **قَرْقَرَ**: (L, K, TA [CK’de, **فَرْفَرَ**]:) o (bir güvercin) gukladı; eş anlamlısı **هَدَرَ**, ve **هَدَلَ**: (TA:) yahut guklamada bir uğultu yahut karışık ses çıkardı: (S, L, **هَدْهَدَةٌ**’nın açıklamasına göre:) ve o (bir deve, S, L) anırdı: eş anlamlısı **هَدَرَ**: (K:) yahut anırmada bir uğultu yahut karışık ses çıkardı (S, L,) 1’e de bak. ― -b2- **هَدْهَدَتْ**, (mastar ismi **هَدْهَدةٌ**, L.) O (bir kadın, S, L) bir çocuğu salladı, yahut beşiğinde (L,) uyuması için (S, L, K) sallayıp durdu. (S, L, K.) -A2- **هَدْهَدَ** O, bir şeyi yüksek bir yerden alçak bir yere aşağı gönderdi, yahut attı, (L, K.)

هَدٌّ
**هَدٌّ** ذ Zayıf bir adam; (As, S, L, K;) yani bedence zayıf; (L;) bunun gibi ↓ **هِدٌّ**: (K:) yahut, IAar’a göre, yalnızca ikincisi, korkak ve zayıf mânâsında: (S, L:) yahut **هَدٌّ** (Sh, L) ve ↓ **أَهدُّ** (L, K) ve ↓ **هَدَادَةٌ** (Sh, L, K) korkak (ve zayıf, TA) bir adamı ifade eder: (Sh, L, K:) ve ↓ **قَوْمٌ هَدَادٌ** korkak bir kavim: (Sh, L:) **هَدٌّ**’ün çoğulu, ??: (L, K:) onun kırık çoğulu yoktur. (L:) ve **هِدٌّ**’ün (çoğulu) **هِدّٰونَ**. (K.) Bir adam, diğerine onu tehdit ederek der ki: **اِنِّى لَعَيْرُ هَدٍّ** Şüphesiz ben zayıf değilim. (S, L.) ― -b2- **هَدٌّ** Aşırı ihtiyarlık; düşkünlük. (K, TA.) 1’e bak. -A2- **هَدٌّ** Bir öksürük, yahut sert bir ses; bunun gibi ↓ **هَدَدٌ**. (L, K.) ― -b2- **هَدٌّ** Devenin anırması. (Lh, L, K.) 1’e bak. -A3- **هَدٌّ** Cömert, eli açık, güzel bir adam. (IAar. S, L, K. *) ― -b2- Güçlü bir adam. (IAar. L.) ― -b3- **لِى صَاحِبٌ هَدُّكَ صَاحِبًا**, ve **مَرَرْتُ بِرَجُلٍ هَدِّكَ مِنْ رَجُلٍ**: 1’e bak.

هِدٌّ
**هِدٌّ** ذ ve **هَدَرٌ**: **هَدٌّ**’e bak.

هَدَّةٌ
**هَدَّةٌ** ذ Bir duvarın yahut benzerinin düşüş sesi: (S:) yahut bunun sebebiyle, yahut bir dağın bir parçasının düşmesi sebebiyle meydana gelen şiddetli bir ses. (L.) ― -b2- Gökten düşen yağmurun sesi. (L.) ― -b3- Yerin çökmesi ve içine göçmesi. (L.)

هَدْهَدٌ
**هَدْهَدٌ** ذ Cinlerin sesleri, yahut çığlıkları: tekili olmaksızın. (L, K)

هُدْهُدٌ
**هُدْهُدٌ** ذ Belli bir kuş, (S, L, Msb, K,) iyi bilinen; (L, Msb, K;) bunun gibi **هُدَهِدٌ** (K) ve ↓ **هُدَاهِدٌ**: (S, L, K:) yahut sonuncusu, güvercine benzeyen belli bir kuş: (Lth, Az, L:) yahut (K’de, ve) **هُدْهُدٌ** çok guklayan bir güvercin mânâsına gelir; (Kur’ân’ın xxvii. sûresinin 20. âyetinin açıklamasında IDrd, ve AHn, L K;) bunun gibi ↓ **هُدَاهِدٌ**: (IDrd, AHn, L:) ve guklayan her kuş; **قَرْقَرَة** denilen sesi çıkaran; (L, K, TA [CK’de, **يُفَرْفِرُ** **يُقَرْقِرُ** yerine konmuştur]) bunun gibi ↓ **هُدَاهِدٌ**: (As, L:) çoğulu (hepsinin, K) **هَدَاهِدُ** (S, L, K) ve **هَدَاهِيدُ**: (Kr, L, K:) fakat ISd, ikincisi hakkında der ki: bunun nasıl olduğunu bilmiyorum; meğer ki tekil **هَدْهَادٌ** olsun. (L.) Er-Râ‘î der ki,
**كَهُدَاهِدٍ كَسَرَ الرُّمَاةُ جَنَاحَهُ**
[Atıcıların kanadını kırdığı bir **هداهد** gibi]: (S, L:) As der ki, o, **فَاخِتَة**’yi, yahut **دُبْسِىّ**’yi, yahut **وَرَشَان**’ı, yahut **هُدْهُد**’ü, yahut bir adamı, yahut develeri kasteder: ve Lh der ki, Ks onun **هداهد** ile **هُدْهُدٌ**’ün küçültmesini kastettiğini ileri sürer: fakat As bunu uygun görmez; ISd de öyle; fakat ikincisi şunu ekler: belki **هُدَيْهِدٌ** yerine olabilir; Arapların bazısı **دُوَابَّةٌ** ve **شُوَابَّةٌ** der, **دُويْبَّةٌ** ve **شُوَيْبَّةٌ** yerine; her ne kadar onların yalnızca, çift ünsüzden önce **ى**’yi **ا**’ya çevirdikleri biliniyorsa da. (L.)

هَدْهَدَةٌ
**هَدْهَدَةٌ** ذ [basit bir isim olarak kullanılan bir mastar ismi] Güvercinlerin guklamasının, ve devenin anırmasının [ve gök gürültüsünün (bk. **زَمْزَمَةٌ**)] uğultulu yahut karışık sesi: çoğulu **هَدَاهِدُ**. (S, L.)

هَدَادٌ
**هَدَادٌ** ذ ve **هَدَادَةٌ**: **هَدٌّ**’e bak.

هُدَاهِدٌ
**هُدَاهِدٌ** ذ Dişi develer arasında çok anıran fakat onları aşmayan bir aygır-deve. (L.) ― -b2- **هُدْهُدٌ**’e bak.

هَدِيدٌ
**هَدِيدٌ** ذ Bir ses, çığlık, seda, yahut gürültü. (L.) 1’e de bak. ― -b2- Birinin arkasından bir tehdit. (As, L.)

هَادٌّ
**هَادٌّ** ذ Denizden gelen belli bir uğultulu ses; (K;) deniz kıyısında oturanların, deniz yönünden kendilerine gelen, kara üzerinde uğuldayan, ve bazen bir depremi takip eden bir ses olarak işittikleri. (S, L.)

هَادَّةٌ
**هَادَّةٌ** ذ Gök gürültüsü. (L, K.) Örnek: **مَا سَمِعْنَا العَامَ هَادَّةً** Bu yıl gök gürültüsü işitmedik. (L.)

أَهَدُّ
**أَهَدُّ** ذ : **هَدٌّ**’e bak.
