# هرا (ه-ر-ا) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D8%B1%D8%A7
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%87%D8%B1%D8%A7

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ه - ر - ا
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 3 sözlük

## Sözlükler (3)

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D8%B1%D8%A7/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

الهِراوَةُ: العصا الضخمة، والجمع الهَراوى. وهَرَوْتُهُ بالهِراوَةِ وتَهَرَّيْتُهُ، إذا ضربته بها. وقال:
يَكْسى ولا يَغْرَثُ مَمْلوكُهاإذا تَهَرَّتْ عَبْدَها الهارِيهْ
وهَرَّيْتُ العمامة تَهْرِيَةً: صفَّرتها.

##### Türkçe

**الهِراوَةُ**: iri sopa; çoğulu **الهَراوى**. Ve **هَرَوْتُهُ بالهِراوَةِ** ve **تَهَرَّيْتُهُ**, yani onunla ona vurduğun zaman. Ve dedi ki:
يَكْسى ولا يَغْرَثُ مَمْلوكُهاإذا تَهَرَّتْ عَبْدَها الهارِيهْ

Ve **هَرَّيْتُ العمامة تَهْرِيَةً**: onu sararttım.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D8%B1%D8%A7/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

الهِراوةُ: العَصا، وقيل: العصا الضَّخمةُ، والجمع هَراوى، بفتح الواو على القياس مثل المَطايا، كما تقدم في الإِداوةِ، وهُرِيٌّ على غير قياس، وكأَن هُرِيّاً وهِرِيّاً إِنما هو على طَرْح الزائد، وهي الأَلف في هِراوة، حتى كأَنه قال هَرْوة ثم جَمَعه على فُعول كقولهم مَأْنةٌ ومُؤُونٌ وصَخْرة وصُخور؛ قال كثير:
يُنَوَّخُ ثم يُضرَبُ بالهَراوى،
فلا عُرْفٌ لَدَيْه ولا نَكِيرُ
وأَنشد أَبو علي الفارسي:
رأَيتك لا تُغْنِينَ عَنِّي نَقْرةً،
إِذا اخْتَلَفَتْ فيَّ الهَراوى الدَّمامِكُ
قال: ويروى الهِرِيُّ، بكسر الهاء. وهَراه بالهِراوةِ يَهْرُوه هَرْواً وتَهَرَّاه: ضرَبه بالهِراوةِ ؛ قال عمرو بن مِلْقَط الطائي: يَكْسى ولا يَغْرَثُ مَمْلُوكُها،
إِذا تَهَرَّتْ عَبْدَها الهارِيَهْ
وهَرَيْتُه بالعَصا: لغة في هَرَوْتُه؛ عن ابن الأَعرابي؛ قال الشاعر: وإِنْ تَهَرَّاهُ بها العَبْدُ الهارْ
(* قوله« وان تهراه إلخ» قبله كما في التهذيب: لا يلتوي من الوبيل القسبار) وهَرا اللحمَ هَرْواً: أَنْضَجه؛ حكاه ابن دريد عن أَبي مالك وحده؛ قال: وخالفه سائر أَهل اللغة فقال هَرَأَ. وفي حديث سَطِيح: وخَرج صاحبُ الهِراوةِ؛ أَراد به سيدَنا رسولَ الله،صلى الله عليه وسلم، لأَنه كان يُمْسِك القَضِيب بيده كثيراً، وكان يُمْشى بالعَصا بين يديه وتُغْرَزُ له فيُصَلِّي إِليها،صلى الله عليه وسلم.وفي الحديث: أَنه قال لحَنِيفةِ (* قوله
«وفي الحديث انه قال لحنيفة إلخ» نص التكملة: وفي حديث النبي،صلى الله عليه وسلم: أن حنيفة النعم أتاه فأشهده ليتيم في حجره باربعين من الإبل التي كانت تسمى المطيبة في الجاهلية فقال النبي،صلى الله عليه وسلم: فأين يتيمك يا أبا حذيم؟ وكان قد حمله معه، قال: هو ذاك النائم،وكان يشبه المحتلم. فقال، صلى الله عليه وسلم: لعظمت هذه هراوة يتيم، يريد شخص اليتيم وشطاطه شبه بالهراوة .) النَّعَمِ، وقد جاء معه بيَتيمٍ يَعْرِضُه عليه، وكان قد قارَبَ الاحتِلامَ ورآه نائماً فقال: لعَظُمَت هذه هِراوةُ يَتيمٍ أَي شَخْصُه وجُثَّتُه، شبَّهه بالهِراوة، وهي العَصا، كأَنه حِينَ رآه عظيم الجُثّة اسْتَبْعَدَ أَن يقال له يتيم لأَنّ اليُتْم في الصِّغَر. والهُرْيُ: بيت كبير ضَخْم يُجْمَع فيه طَعام السُّلْطانِ، والجمع أَهْراء؛ قال الأَزهريّ: ولا أَدرِي أَعربي هو أَم دخيل.
وهَراةُ: مَوضِعٌ، النسب إِليه هَرَوِيٌّ، قلبت الياء واواً كراهية توالي الياءَات؛ قال ابن سيده: وإِنما قضينا على أَنّ لام هراة ياء لأَن اللام ياء أَكثر منها واواً، وإِذا وقفت عليها وقفت بالهاء، وإِنما قيل مُعاذ الهَرّاء لأَنه كان يَبِيع الثيابَ الهَرَوِيّة فَعُرِفَ بها ولُقِّب بها؛ قال شاعر من أَهل هَراةَ لما افتتحها عبد الله بن خازم سنة ؟؟: عاوِدْ هَراةَ، وإِنْ مَعْمُورُها خَرِبا،
وأَسْعِدِ اليومَ مَشْغُوفاً إِذا طَرِبا
وارْجِعْ بِطَرْفِكَ نَحْوَ الخَنْدَقَيْنَ تَرَى
رُزءاً جَليلاً، وأَمْراً مُفْظِعاً عَجَبا:
هاماً تَزَقَّى وأَوْصالاً مُفَرَّقةً،
ومَنْزِلاً مُقْفِراً مِنْ أَهْلِه خَرِبا
لا تَأْمَنَنْ حَدَثاً قَيْسٌ وقد ظَلَمَتْ،
إِنْ أَحْدَثَ الدَّهْرُ في تَصْرِيفه عُقَبا
مُقَتَّلُون وقَتّالونَ، قد عَلِمُوا
أَنَّا كذلِك نَلْقَى الحَرْبَ والحَرَبا
وهَرَّى فلان عِمامته تَهْرِيةً إذا صَفَّرها؛ وقوله أَنشده ابن الأَعرابي:
رَأَيْتُكَ هَرَّيْتَ العِمامَةَ بَعْدَما
أَراك زماناً فاصِعاً لا تَعَصَّبُ
وفي التهذيب: حاسِراً لا تَعَصَّبُ؛ معناه جعلتها هَرَوِية، وقيل: صَبَغْتَها وصفَّرتها، ولم يسمع بذلك إِلا في هذا الشعر، وكانت ساداتُ العرب تَلْبَسُ العمَائم الصُّفر، وكانت تُحمَل من هَراةَ مَصْبوغةً فقيل لمن لَبِسَ عمامة صفراء: قد هَرَّى عِمامته، يريد أَن السيد هو الذي يتَعمَّم بالعِمامة الصفراء دون غيره. وقال ابن قتيبة: هَرَّيت العِمامة لبستها صَفْراء. ابن الأَعرابي: ثوب مُهَرًّى إِذا صبغ بالصَّبِيب، وهو ماء ورق السمسم، ومُهَرًّى أَيضاً إِذا كان مصبوغاً كلون المِشْمِش والسِّمسم. ابن الأَعرابي: هاراه إِذا طانَزَه، وراهاه إِذا حامَقَه. والهِراوةُ: فَرس الرَّيان بن حُوَيْصٍ. قال ابن بري: قال أَبو سعيد السيرافي عند قول سيبويه عَزَبٌ وأَعْزابٌ في باب تكسير صفة الثلاثي: كان لعبد القيس فرس يقال لها هِراوةُ الأَعْزاب، يركبها العَزَبُ ويَغْزُو عليها، فإِذا تأَهَّل أَعْطَوْها عَزَباً آخر؛ ولهذا يقول لبيد:
يَهْدِي أَوائِلَهُنّ كُلُّ طِمِرَّةٍ
جَرْداء مِثْلِ هِراوةِ الأَعْزابِ
قال ابن بري: انقضى كلام أَبي سعيد،قال: والبيت لعامر بن الطفيل لا للبيد.
وذكر ابن الأثير في هذه الترجمة قال: وفي حديث أَبي سلمة أَنه، عليه السلام، قال ذاك الهُراء شيطان وُكِّل بالنُّفوس، قيل: لم يسمع الهُراء أَنه شيطان إِلا في هذا الحديث، قال: والهُراء في اللغة السَّمْحُ الجَوادُ والهَذَيانُ، والله أَعلم.

##### Türkçe

**الهِراوةُ**: sopa; ve denildi: iri sopa; çoğulu **هَراوى**’dır; **الواو**’nun fethiyle, القياس üzere **المَطايا** gibi; nitekim daha önce **الإِداوةِ**’de geçti. Ve **هُرِيٌّ** القياس dışı olarak; ve sanki **هُرِيّاً** ve **هِرِيّاً** ancak زائد olanı atma üzerinedir; o da **هِراوة**’daki **الأَلف**’tir; ta ki sanki **هَرْوة** dedi de sonra onu **فُعول** üzere cem etti; onların “**مَأْنةٌ** ve **مُؤُونٌ**” ve “**صَخْرة** ve **صُخور**” demeleri gibi. **كثير** dedi:

يُنَوَّخُ ثم يُضرَبُ بالهَراوى،
فلا عُرْفٌ لَدَيْه ولا نَكِيرُ

Ve **أَبو علي الفارسي** inşad etti:

رأَيتك لا تُغْنِينَ عَنِّي نَقْرةً،
إِذا اخْتَلَفَتْ فيَّ الهَراوى الدَّمامِكُ

Dedi: **الهِرِيُّ** diye de rivayet olunur; **الهاء**’nın kesriyle. Ve onu **بالهِراوةِ** ile vurdu: **يَهْرُوه**; **هَرْواً**; ve **تَهَرَّاه**: onu **بالهِراوةِ** ile dövdü. **عمرو بن مِلْقَط الطائي** dedi:

يَكْسى ولا يَغْرَثُ مَمْلُوكُها،
إِذا تَهَرَّتْ عَبْدَها الهارِيَهْ

Ve “ona sopa ile vurdum”: **هَرَوْتُه**’de bir lugattır; **ابن الأَعرابي**’den. Şair dedi:

وإِنْ تَهَرَّاهُ بها العَبْدُ الهارْ

(* Sözü “**وان تهراه إلخ**”: ondan önce, **التهذيب**’de olduğu üzere: لا يلتوي من الوبيل القسبار)

Ve **هَرا اللحمَ هَرْواً**: onu pişirdi; bunu yalnız **أَبو مالك**’ten **ابن دريد** hikâye etti. Dedi: dil ehlinin geri kalanı ona muhalefet etti de **هَرَأَ** dedi. **سَطِيح** hadîsinde: “**وخَرج صاحبُ الهِراوةِ**”; bununla efendimiz Allah’ın Resûlü’nü, صلى الله عليه وسلم, kastetti; çünkü o elinde **القَضِيب**’i çokça tutardı; ve önünde sopa ile yürünür ve onun için yere saplanırdı da ona doğru namaz kılardı, صلى الله عليه وسلم. Hadîste: **حَنِيفةِ النَّعَمِ**’e dedi ki—yanında bir yetimle gelmişti, onu ona arz ediyordu; ve ihtilâma yaklaşmıştı; onu uyur gördü de dedi: “**لعَظُمَت هذه هِراوةُ يَتيمٍ**”; yani onun şahsı ve cüssesi; onu **بالهِراوة**’ya benzetti; o da sopadır; sanki onu iri cüsseli görünce ona “yetim” denilmesini uzak gördü; çünkü yetimlik küçüklüktedir.

Ve **الهُرْيُ**: sultanın yiyeceğinin toplandığı büyük, iri bir evdir; çoğulu **أَهْراء**’dır. **الأَزهريّ** dedi: bunun Arapça mı yoksa دخيل mi olduğunu bilmiyorum.

Ve **هَراةُ**: bir yerdir; ona nisbet **هَرَوِيٌّ**’dir; **الياء**’yı **واواً**’ya çevirdi; **الياءَات**’ın peş peşe gelmesinden hoşlanmama sebebiyle. **ابن سيده** dedi: **هراة**’nin lâmının **ياء** olduğuna hükmettik; çünkü lâm **ياء** olarak **واو**’dan daha çoktur; ve ona vakfettiğinde **الهاء** ile vakfedersin. Ve ancak **مُعاذ الهَرّاء** denildi; çünkü o **الثيابَ الهَرَوِيّة**’yi satardı da onunla tanındı ve onunla lakaplandı. **هَراةَ** ehlinden bir şair, **عبد الله بن خازم** onu ?? senesinde fethettiğinde dedi:

عاوِدْ هَراةَ، وإِنْ مَعْمُورُها خَرِبا،
وأَسْعِدِ اليومَ مَشْغُوفاً إِذا طَرِبا
وارْجِعْ بِطَرْفِكَ نَحْوَ الخَنْدَقَيْنَ تَرَى
رُزءاً جَليلاً، وأَمْراً مُفْظِعاً عَجَبا:
هاماً تَزَقَّى وأَوْصالاً مُفَرَّقةً،
ومَنْزِلاً مُقْفِراً مِنْ أَهْلِه خَرِبا
لا تَأْمَنَنْ حَدَثاً قَيْسٌ وقد ظَلَمَتْ،
إِنْ أَحْدَثَ الدَّهْرُ في تَصْرِيفه عُقَبا
مُقَتَّلُون وقَتّالونَ، قد عَلِمُوا
أَنَّا كذلِك نَلْقَى الحَرْبَ والحَرَبا

Ve “falanca sarığını **تَهْرِيةً** olarak **هَرَّى** etti” (yani) onu sararttığında. Sözü; **ابن الأَعرابي** inşad etti:

رَأَيْتُكَ هَرَّيْتَ العِمامَةَ بَعْدَما
أَراك زماناً فاصِعاً لا تَعَصَّبُ

Ve **التهذيب**’de: “حاسِراً لا تَعَصَّبُ”. Manası: onu **هَرَوِية** kıldın; ve denildi: onu boyadın ve sararttın. Bununla ancak bu şiirde işitildi. Arapların efendileri sarı sarıklar giyerdi; ve **هَراةَ**’den boyalı olarak taşınırdı; sarı sarık giyene “sarığını **هَرَّى** etti” denildi; (yani) efendi, başkası değil, sarı sarıkla sarık sarınandır. **ابن قتيبة** dedi: “sarığı **هَرَّيتُ**”: onu sarı olarak giydim. **ابن الأَعرابي**: **ثوب مُهَرًّى**; **الصَّبِيب** ile boyandığında; o, susam yaprağı suyudur. Ve **مُهَرًّى** ayrıca; kayısı ve susam rengi gibi boyalı olduğunda.

**ابن الأَعرابي**: **هاراه**; onu alaya aldığında. Ve **راهاه**; onu ahmak yerine koyduğunda. Ve **الهِراوةُ**: **الرَّيان بن حُوَيْصٍ**’in atıdır. **ابن بري** dedi: **أَبو سعيد السيرافي**, **سيبويه**’nin “**عَزَبٌ** ve **أَعْزابٌ**” sözünde—üçlü sıfatın kırık çoğulu babında—şöyle dedi: **عبد القيس**’in bir atı vardı; ona **هِراوةُ الأَعْزاب** denirdi; **العَزَبُ** ona biner ve onun üzerinde gazâ ederdi; evlenince onu başka bir **عَزَب**’e verirlerdi. Bundan dolayı **لبيد** şöyle der:

يَهْدِي أَوائِلَهُنّ كُلُّ طِمِرَّةٍ
جَرْداء مِثْلِ هِراوةِ الأَعْزابِ

**ابن بري** dedi: **أَبو سعيد**’in sözü bitti. Dedi: beyit **عامر بن الطفيل**’indir; **لبيد**’in değil.

Ve **ابن الأثير** bu tercemede zikretti; dedi: **أَبي سلمة** hadîsinde: onun, عليه السلام, “**ذاك الهُراء شيطان وُكِّل بالنُّفوس**” dediği (vardır). Denildi: **الهُراء**’ın şeytan olduğu, ancak bu hadîste işitilmiştir. Dedi: ve **الهُراء** lugatta **السَّمْحُ الجَوادُ** ve **الهَذَيانُ**’dır. Allah daha iyi bilir.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D8%B1%D8%A7/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

هَرَأَهُ البَرْدُ
1 هَرَأَهُ البَرْدُ ذ The cold destroyed him, or, perhaps, debilitated him; i. e., a beast; lit., broke him: syn. كسره. (TA.) [See also هَزَأَ.] ― -b2- هَرِئَ, like عُنِىَ, [i. e., pass. in form, but neut. in signification,] (incorrectly written in the S هَرِئَ, K,) It (a camel or sheep &c., or a man.) perished of cold, or heat. (Ks, K.) ― -b3- هَرَأَهُ البَرْدُ, inf. n. هَرْءٌ (As, S, K,) and هَرَآءَةٌ; (K;) and ↓ اهرأهُ; (Fr, S, K;) The cold affected him so severely as nearly to kill him: (As, S, K:) or so severely as to kill him. (K.) ― -b4- هَرَأَتِ الرِّيحُ The wind was, or became, intensely cold. (K.) -A2- هَرَأَ, (K,) inf. n. هَرْءٌ; (TA:) and ↓ هرّأ; (K;) and ↓ اهرأ, (Fr, K,) inf. n. اِهْرَآءٌ; (TA;) He cooked flesh-meat thoroughly: (K:) or so that it fell off from the bone. (S, K.) ― -b2- هَرِئَ, aor. هَرَاَ , inf. n. هَرْءٌ and هُرْءٌ and هُرُوْءٌ; (K;) and ↓ تهرّأ; (S, K;) It (flesh-meat) was thoroughly cooked: (K:) or was cooked so as to fall off from the bone. (S, * TA.) -A3- هَرَأَ فِى مَنْطِقِهِ, (S, K,) aor. هَرَاَ , (K,) inf. n. هَرْءٌ, (TA,) He was loquacious: or he was loquacious, with incorrectness; (TA;) as also هَرَأَ الكَلَامَ: (ISk, S:) or he was very foul in his speech: or was very incorrect, or faulty, therein: (K:) or, simply, he was foul, (S,) or incorrect, or faulty, (TA,) in his speech: (S, TA:) also الكَلَامَ ↓ اهرأ he multiplied his words but spake not to the point, or correctly. (K.) ― -b2- اِنَّ مَنْطِقَهَ يَهْرَأُ, inf. n. هَرْءٌ, [Verily his speech is prolix: or is vitious, and disorderly]. (TA.)

2 هَرَّاَ see 1.

4 أَهْرَاَ see 1. ― -b2- اهرأ فِى الرَّوَاحِ He entered upon the cool time of the evening: (S, K: *) or properly said only of the evening of the hot season. (K.) [See also اهزأ.] ― -b3- أَهْرِئُ عَنْكَ مِنَ الظَّهِيرَةِ Stay thou until the mid-day heat shall have become assuaged, and the air be cool. (TA, in this art.; and IAar, in TA, art. فيح.) -A2- اهرأ He slew a person. (K.) -A3- See 1, last sentence but one.

تهرّاً
5 تهرّاً ذ He (a beast) was destroyed, or, perhaps, debilitated, by the cold; lit., was broken: syn. تكسّر. (TA.) -A2- See 1.

هَرِئٌ
هَرِئٌ ذ (so in the TA: in one copy of the S, هَرِىٌ: in another, هَرِىٌّ:) and ↓ مُهَرَّأٌ (TA) Meat thoroughly cooked: (TA:) or cooked so as to fall off from the bone. (S, * TA.)

هُرَأٌ
هُرَأٌ ذ : see هُرَآءٌ.

هُرَآءٌ
هُرَآءٌ ذ , or مَنْطِقٌ هُرَآءٌ, (S, K,) Loquacity: or vitious, disorderly, speech: (K:) or loquacity with incorrectness. (S.) ― -b2- هُرَآءٌ, (K,) fem. with ة, pl. with ون; (TA;) and ↓ هُرَأٌ; (K;) A great talker of nonsense. (K.)

هِرَآءٌ
هِرَآءٌ ذ A young shoot of a palm-tree, (AHn, K,) when first plucked from the mother-tree. (As.) -A2- الهِرَآءُ A certain devil whose office it is to suggest foul dreams. (K.)

قِرَّةٌ لَهَا هَرِيْئَةٌ
قِرَّةٌ لَهَا هَرِيْئَةٌ ذ Cold that occasions injury and death to men and to cattle &c. (El-Fezلree, ISk, S.) ― -b2- Also, هَرِيْئَةٌ The time in which cold thus affects them. (TA.)

مَهْرُوْءٌ
مَهْرُوْءٌ ذ , from هُرِئَ, pl. with ون, [in the CK, for مَهْرُوؤُونَ is put مَهْرَؤُنَ,] Perishing of cold, or heat. (Ks, K.) ― -b2- Explained by AHn [in his book on plants] by the words أَلَّذِى قَدْ أَنْضَجَهُ البَرْدُ [meaning, What is nipped, shrunk, shrivelled, or blasted, by the cold: see art. نضج]. (TA.)

مُهَرَّأٌ
مُهَرَّأٌ ذ : see هَرِئٌ.

##### Türkçe

**هَرَأَهُ البَرْدُ**
1 **هَرَأَهُ البَرْدُ** ذ Soğuk onu helâk etti; yahut belki onu zayıflattı; yani bir hayvanı; lafzen, onu kırdı: eş anlamlısı **كَسَرَهُ**. (TA.) [Ayrıca **هَزَأَ**’ya da bak.] ― -b2- **هَرِئَ**, **عُنِىَ** gibi, [yani şekilce meçhul, fakat anlamca lâzım,] (S’de yanlış olarak **هَرِئَ** diye yazılmıştır, K,) O (bir deve veya koyun vb., yahut bir insan) soğuktan, yahut sıcaktan helâk oldu. (Ks, K.) ― -b3- **هَرَأَهُ البَرْدُ**, mastarı **هَرْءٌ** (As, S, K,) ve **هَرَآءَةٌ**; (K;) ve ↓ **اهرأهُ**; (Fr, S, K;) Soğuk onu öldürmeye pek yaklaşacak derecede şiddetle etkiledi: (As, S, K:) yahut onu öldürecek derecede şiddetle. (K.) ― -b4- **هَرَأَتِ الرِّيحُ** Rüzgâr çok şiddetli soğuk oldu, yahut oldu. (K.) -A2- **هَرَأَ**, (K,) mastarı **هَرْءٌ**; (TA:) ve ↓ **هرّأ**; (K;) ve ↓ **اهرأ**, (Fr, K,) mastarı **اِهْرَآءٌ**; (TA;) O, eti iyice pişirdi: (K:) yahut onu kemikten düşecek şekilde pişirdi. (S, K.) ― -b2- **هَرِئَ**, muzârîsi **هَرَاَ** , mastarı **هَرْءٌ** ve **هُرْءٌ** ve **هُرُوْءٌ**; (K;) ve ↓ **تهرّأ**; (S, K;) O (et) iyice pişti: (K:) yahut kemikten düşecek şekilde pişti. (S, * TA.) -A3- **هَرَأَ فِى مَنْطِقِهِ**, (S, K,) muzârîsi **هَرَاَ** , (K,) mastarı **هَرْءٌ**, (TA,) O geveze oldu: yahut o, yanlışlıkla birlikte geveze oldu; (TA;) bunun gibi **هَرَأَ الكَلَامَ** da: (ISk, S:) yahut o, sözünde çok çirkin oldu: yahut onda çok yanlış, yahut kusurlu oldu: (K:) yahut sadece, o çirkin oldu, (S,) yahut yanlış, yahut kusurlu, (TA,) sözünde: (S, TA:) ayrıca **الكَلَامَ** ↓ **اهرأ** o, sözlerini çoğalttı fakat maksada uygun, yahut doğru konuşmadı. (K.) ― -b2- **اِنَّ مَنْطِقَهَ يَهْرَأُ**, mastarı **هَرْءٌ**, [Şüphesiz onun sözü uzundur: yahut bozuk ve düzensizdir]. (TA.)

2 **هَرَّاَ** bk. 1.

4 **أَهْرَاَ** bk. 1. ― -b2- **اهرأ فِى الرَّوَاحِ** O, akşamın serin vaktine girdi: (S, K: *) yahut doğru olarak yalnız sıcak mevsimin akşamı hakkında söylenir. (K.) [Ayrıca **اهزأ**’ya da bak.] ― -b3- **أَهْرِئُ عَنْكَ مِنَ الظَّهِيرَةِ** Öğle sıcağı yatışıncaya ve hava serinleyinceye kadar bekle. (TA, bu maddede.; ve IAar, TA’da, **فيح** maddesinde.) -A2- **اهرأ** O, bir kişiyi öldürdü. (K.) -A3- Bk. 1, sondan bir önceki cümle.

**تهرّاً**
5 **تهرّاً** ذ O (bir hayvan) soğuk tarafından helâk edildi; yahut belki zayıflatıldı; lafzen, kırıldı: eş anlamlısı **تكسّر**. (TA.) -A2- Bk. 1.

**هَرِئٌ**
**هَرِئٌ** ذ (TA’da böyle: S’nin bir nüshasında, **هَرِىٌ**: diğerinde, **هَرِىٌّ**:) ve ↓ **مُهَرَّأٌ** (TA) İyice pişmiş et: (TA:) yahut kemikten düşecek şekilde pişmiş. (S, * TA.)

**هُرَأٌ**
**هُرَأٌ** ذ : bk. **هُرَآءٌ**.

**هُرَآءٌ**
**هُرَآءٌ** ذ , yahut **مَنْطِقٌ هُرَآءٌ**, (S, K,) Gevezelik: yahut bozuk, düzensiz söz: (K:) yahut yanlışlıkla birlikte gevezelik. (S.) ― -b2- **هُرَآءٌ**, (K,) müennesi ة ile, cemi ون ile; (TA;) ve ↓ **هُرَأٌ**; (K;) Saçma sözün büyük konuşucusu. (K.)

**هِرَآءٌ**
**هِرَآءٌ** ذ Bir hurma ağacının genç sürgünü, (AHn, K,) ana ağaçtan ilk koparıldığında. (As.) -A2- **الهِرَآءُ** Görevi çirkin rüyalar telkin etmek olan belirli bir şeytan. (K.)

**قِرَّةٌ لَهَا هَرِيْئَةٌ**
**قِرَّةٌ لَهَا هَرِيْئَةٌ** ذ İnsanlara ve sığırlara vb. zarar ve ölüm meydana getiren soğuk. (El-Fezلree, ISk, S.) ― -b2- Ayrıca, **هَرِيْئَةٌ** Soğuğun onlara bu şekilde tesir ettiği zaman. (TA.)

**مَهْرُوْءٌ**
**مَهْرُوْءٌ** ذ , **هُرِئَ**’den, cemi ون ile, [CK’de **مَهْرُوؤُونَ** yerine **مَهْرَؤُنَ** konmuştur,] Soğuktan, yahut sıcaktan helâk olan. (Ks, K.) ― -b2- AHn tarafından [bitkiler kitabında] **أَلَّذِى قَدْ أَنْضَجَهُ البَرْدُ** sözleriyle açıklanmıştır [yani, soğuk tarafından vurulmuş, büzülmüş, buruşmuş, yahut mahvolmuş olan: **نضج** maddesine bak]. (TA.)

**مُهَرَّأٌ**
**مُهَرَّأٌ** ذ : bk. **هَرِئٌ**.
