# هشر — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D8%B4%D8%B1/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%87%D8%B4%D8%B1/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [هشر](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D8%B4%D8%B1.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: هشر

باب الهاء والشين والراء معهما
هش ر، ه ر ش، ش ه ر، ر ه ش، ش ر ه مستعملات
هشر:
الهَيْشَر: نبات رِخْوٌ فيه طول، على رأسه بُرْعُومة كأنه عُنُق الرأل، قال:
كأنّ أعناقَها كُـرّاثُ سـائفةٍ		طارتْ لفائفُهُ، أو هَيْشَرٌ سُلُب
أي: مسلوب الورق.
ورجلٌ هَيْشَرٌ، أي: رِخْوٌ ضعيف.
والمِهْشارُ من الإبِلِ: الّتي تضع قبْلَ الإبل، وتَلْقَحُ في أوّل ضَرْبة، ولا تُماجِن.
هرش:
رجلٌ هَرِشٌ، أي: مائقٌ جافٍ.
والمُهارَشَةُ في الكلابِ ونحوها كالمخارشةِ، ويُقال: هارَشَ بينَ الكِلاب. قال:
كأنّ طُبْـيَيْهـا إذا مـا درّا		جِرْوا رَبيضٍ هُورِشا فَهرّاً
شهر:
الشَّهْر والأَشْهُر عدد، والشّهور جماعة.
والمشاهرة: المُعاملةُ شهراً بشهرٍ.
والشَّهريّةُ: ضربٌ من البراذينِ، وهو بينَ المُقْرِف من الخَيْلِ والبِرْذَوْنِ.
والشُّهُرَةُ: ظهورُ الشّيء في شُنْعةٍ حتّى يَشْهَرَه النّاس، ورجلٌ مشهورٌ ومُشَهَّر.
وشَهَر سيفَهُ، إذا انتضاه فرفعَهُ على النّاس، وفي الحديث: ليس منّا من شهر علينا السِّلاح. قال:
وقد لاح للسّاري الذي أكْمَلَ السُّرَى		على أُخْرَياتِ اللّيل فتقٌ مُشَـهَّـرُ
أي: صُبْحٌ مَشْهورٌ وامرأةٌ شهيرةٌ، وهي العريضةُ الضَّخْمة، وأتان شهيرة مثلها.
رهش:
الرَّهَشُ: ارتهاشٌ في الدّابّة، وهو أن تَصْطكَّ يداهُ في مَشْيه، فيعقِر رواهشَه، أي: عصب يديه، والواحدةُ: راهِشة. وكذلك في يد الإنسان رواهشُها، وهي عصبها من باطنِ الذِّراع.
والارتهاش: ضَربٌ من الطَّعْن في عَرْض، قال:
أبا خالدٍ لولا انتظاريَ نَصْـرَكُـمْ		أخذتُ سِناني فارتهشْتُ به عَرْضا
وارتهاشه: تحريك يديه.
ورجلٌ رُهْشوشٌ: حييٌّ سخيٌّ رقيقُ الوَجْه.
ولقد تَرَهْشَشَ، وهو بيِّنُ الرُّهْشة والرُّهْشُوشِيّة، قال:
أنت الجوادُ رِقَّةَ الرُّهْشُوشِ
أي: تَرِقُّ رِقَّةَ الرُّهْشُوش.
شره:
رجلٌ شَرِهٌ: شَرْهانُ النّفس، حريصٌ.
هيا شَراهِيا، بالعبرانيّة: يا حيُّ يا قيّوم.

### Türkçe

باب **الهاء** ve **الشين** ve **الراء** onlarla birlikte

**هش ر**، **ه ر ش**، **ش ه ر**، **ر ه ش**، **ش ر ه** kullanımdadırlar.

**هشر**:
**الهَيْشَر**: içinde uzunluk bulunan yumuşak bir bitkidir; başında, sanki **الرأل**’in boynu gibi bir tomurcuk vardır. Dedi ki:
Sanki boyunları, yaprakları uçmuş, yahut yaprakları soyulmuş bir **هَيْشَر** olan, sarkmış pırasalardır
Yani: yaprağı soyulmuş.

Ve bir adam **هَيْشَر**’dir; yani: yumuşak, zayıf.

Ve develerden **المِهْشار**: develerden önce doğuran, ilk vuruşta gebe kalan ve cilveleşmeyen (dişiler)dir.

**هرش**:
Bir adam **هَرِش**’tir; yani: gevşek, kuru.

Ve köpeklerde ve benzerlerinde **المُهارَشَة**, **المخارشة** gibidir; ve “köpeklerin arasını **هارَشَ**” denir. Dedi ki:
Sanki iki memesinin, sağdıkları vakit, **هُورِشا** sonra da **فَهرّاً** olan, **رَبيضٍ** bir yavru köpektir

**شهر**:
**الشَّهْر** ve **الأَشْهُر** sayıdır; **الشّهور** ise topluluktur.

Ve **المشاهرة**: ay ay muamele etmektir.

Ve **الشَّهريّة**: **البراذين**’den bir türdür; o, atlardan **المُقْرِف** ile **البِرْذَوْن** arasındadır.

Ve **الشُّهُرَة**: insanların onu meşhur etmesine kadar, bir çirkinlik içinde şeyin görünür olmasıdır; ve bir adam **مشهور** ve **مُشَهَّر**’dir.

Ve **شَهَر** kılıcını: onu çekip insanlara karşı kaldırdığı zaman. Hadiste: “Bizden değildir; üzerimize silahı **شهر** eden.” Dedi ki:
Ve gecenin sonlarında, gece yürüyüşünü tamamlayan gece yolcusuna, meşhur bir yarık göründü
Yani: meşhur bir sabah; ve bir kadın **شهيرة**: o, geniş, iri olandır; ve bir dişi eşek de onun gibidir.

**رهش**:
**الرَّهَش**: binek hayvanda bir **ارتهاش**tır; o, yürüyüşünde iki elinin birbirine çarpmasıdır; böylece **رواهش**’ini, yani iki elinin sinirini yaralar; tekili: **راهِشة**. İnsanın elinde de onun **رواهش**’i vardır; o, önkolun iç tarafından olan sinirleridir.

Ve **الارتهاش**: enlemesine bir tür saplamadır. Dedi ki:
Ey **خالد**’in babası, sizin yardımınızı beklemem olmasaydı, mızrağımın ucunu alırdım da onunla enlemesine **فارتهشْتُ** ederdim

Ve onun **ارتهاش**’i: iki elini hareket ettirmektir.

Ve bir adam **رُهْشوش**: hayâlı, cömert, yüzü ince olandır.

Ve gerçekten **تَرَهْشَشَ** etmiştir; ve o, **الرُّهْشة** ve **الرُّهْشُوشِيّة** bakımından açıktır. Dedi ki:
Sen, **الرُّهْشُوش**’un inceliği (gibi) olan cömertsin
Yani: **الرُّهْشُوش**’un inceliği gibi incelirsin.

**شره**:
Bir adam **شَرِه**: nefsi **شَرْهان** olan, hırslıdır.

**هيا شَراهِيا**, İbranice olarak: ey diri, ey kayyûm.
