# هشل — Mekâyîsü'l-Luğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D8%B4%D9%84/sozluk/mekayis
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%87%D8%B4%D9%84/entries/mekayis

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [هشل](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D8%B4%D9%84.md)
- Mekâyîsü'l-Luğa: İbn Fâris · 11. yy

## Madde başı: هشل

(باب الهاء والشين وما يثلثهما)
(هشم) الهاء والشين والميم أصلٌ يدلُّ على كسْر الشَّيء الأجوفِ وغيرِ الأجوف وهشَمْتُهُ هَشْماً. والهاشِمَة: الشَّجَّة تَهْشِمُ عظمَ الرّأْس. ومُجْمَعٌ على أن هاشماً سمِّي به لأنَّه هَشَمَ الثرِيد، واسمه عَمرو. والهشيم من النَّبات: اليابس‏
المتكسِّر. ورجلٌ هشِيمٌ: ضعيف البَدَن. وربما قالوا: تهشَّمَ فُلانٌ على فلان، أي تعطَّفَ. وهو من الباب. واهتَشَمَ ما في ضَرع النّاقة: احتَلَبَه(1)، وهو القياس.‏
(هشل) الهاء والشين واللام. يقولون: الهَشِيلة: البَعير يأخذُه الرّجُل من غير إذنِ صاحِبِه يبلُغ به حيث يريدُه ثم يردُّه. قال:‏
وكلُّ هَشِيلةٍ ما دمتُ حيّاً *** عليَّ محرّمٌ إلاّ الجمال(2)‏
(هشر) الهاء والشين والراء: كلمتان: الهَيْشَر: نَبت. وهَشَر النّاقةَ(3): حَلَبَ كلَّ ما في ضَرعِها. والله أعلم.‏
--------------ــ
(1) في الأصل: "احلبته"، صوابه في المجمل.‏
(2) أنشده في المجمل واللسان (هشل).‏
(3) مما ذكر في القاموس ولم يذكر في اللسان.‏

ـ

### Türkçe

(هâ ve şîn ve bunların üçüncüsü olan harflerin bâbı)
(**هشم**) **الهاء** ve **الشين** ve **الميم**, içi boş olan şeyin ve içi boş olmayanın kırılmasına delâlet eden bir asıldır; ve onu **هَشْماً** ile kırdım. Ve **الهاشِمَة**: baş kemiğini kıran yara. Ve **هاشم**’ın, **الثريد**’i kırdığı için bununla adlandırıldığı üzerinde ittifak edilmiştir; ve onun adı **عَمرو**’dur. Ve bitkiden **الهشيم**: kuru, kırılıp dökülen. Ve **هشِيمٌ** bir adam: beden bakımından zayıf. Ve bazen derler: **تهشَّمَ** falan falana karşı; yani şefkat gösterdi. Ve o, bâbdandır. Ve dişi devenin memesindeki şeyi **اهتَشَمَ**: onu sağdı(1); ve o kıyastır.

(**هشل**) **الهاء** ve **الشين** ve **اللام**. Derler: **الهَشِيلة**: adamın, sahibinin izni olmaksızın aldığı, onunla istediği yere ulaştığı sonra onu geri verdiği deve. Dedi ki:
وكلُّ **هَشِيلةٍ** ما دمتُ حيّاً *** عليَّ محرّمٌ إلاّ الجمال(2)

(**هشر**) **الهاء** ve **الشين** ve **الراء**: iki kelime: **الهَيْشَر**: bir bitki. Ve dişi deveyi **هَشَر**(3): memesindeki her şeyi sağdı. Ve Allah daha iyi bilir.
--------------ــ
(1) Asılda: “**احلبته**”; doğrusu **المجمل**’dedir.
(2) Onu **المجمل** ve **اللسان** (**هشل**)’de inşâd etti.
(3) **القاموس**’ta zikredilenden olup **اللسان**’da zikredilmemiştir.
