# هضض (ه-ض-ض) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D8%B6%D8%B6
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%87%D8%B6%D8%B6

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ه - ض - ض
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 6 sözlük

## Sözlükler (6)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D8%B6%D8%B6/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب الهاء مع الضاد
ه ض مستعمل فقط
هض:
الهَضُّ: كسرٌ دونَ الدّق وفوقَ الرّضّ.
والهَضْهاضُ: الفَحلُ الذي يَهُضُّ أعناقَ الفُحول. يقال: هو يُهَضْهِضُ الأعناقَ.
والهَضْهَضَة كذلك إلاّ أنّه في عَجَلة والهَضُّ في مُهْلةٍ جعلوا ذلك كالمدّ والتَّرجيع في الأصوات.

##### Türkçe

باب **الهاء** مع **الضاد**
**ه ض** yalnızca kullanılmıştır.
**هض**:
**الهَضُّ**: ufalamadan aşağı, ezmeden yukarı bir kırmadır.
**الهَضْهاضُ**: erkek devedir; erkek develerin boyunlarını **يَهُضُّ** eder. Denir ki: o boyunları **يُهَضْهِضُ** eder.
**الهَضْهَضَة** de böyledir; ancak o, bir acelede olur; **الهَضُّ** ise bir mühlette olur. Bunu, seslerdeki uzatma ve tekrar ettirme gibi kıldılar.

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D8%B6%D8%B6/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

هَضَّهُ يَهَضُّهُ، أي كسره ودقَّهُ، فانْهَضَّ، والشيءُ هَضيضٌ ومَهْضوضٌ ومُنْهَضٌّ. واهْتَضَّهُ أيضاً، أي كسره. واهْتَضَضْتُ نفسي لفلان، إذا استزدتَها له. وفحلٌ هَضَّاضٌ: يَهُضُّ أعناقَ الفحول. والهَضَّاءُ: الجماعةُ من الناس، حكاه ثعلبٌ وأنشد لأبي دُواد:
إليه تَلْجَأُ الهَضَّاءُ طُـرًّافليس بقائلٍ هُجْراً لِجارِ

##### Türkçe

**هَضَّهُ يَهَضُّهُ**: yani onu kırdı ve ezdi; böylece **فانْهَضَّ**. Şey ise **هَضيضٌ** ve **مَهْضوضٌ** ve **مُنْهَضٌّ**dur. Ve **اهْتَضَّهُ** da (vardır): yani onu kırdı. Ve “**اهْتَضَضْتُ نفسي لفلان**”: eğer onu onun için artırmak istedinse. Ve **فحلٌ هَضَّاضٌ**: aygırların boyunlarını **يَهُضُّ** (kırar/ezip kırar). Ve **الهَضَّاءُ**: insanlardan topluluk; bunu Sa‘leb rivayet etti ve Ebû Duvâd’dan şu beyti okudu:

إليه تَلْجَأُ **الهَضَّاءُ** طُـرًّا
فليس بقائلٍ هُجْراً لِجارِ

### [Esâsü'l-Belâğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D8%B6%D8%B6/sozluk/esas.md) — Zemahşerî · 12. yy

ه ض ض
هضّ الحجر وغيره‏:‏ رضّه‏.‏
وفحل هضّاض‏:‏ يهضّ أعناق الفحول‏.‏
وأقبلت الهضّاء‏:‏ الجماعة من الخيل‏.‏

##### Türkçe

ه ض ض
**هضّ** taş ve başkası: onu ezdi.
Ve **هضّاض** aygır: aygırların boyunlarını ezer.
Ve **الهضّاء** geldi: atlardan bir topluluk.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D8%B6%D8%B6/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

الهَضُّ والهَضَضُ: كسْر دُونَ الهَدِّ وفوق الرَّضِّ، وقيل: هو الكَسْرُ عامّةً، هَضَّه يَهُضُّه هَضّاً أَي كسَره ودقَّه فانْهَضَّ، وهو مَهْضُوض وهَضِيضٌ ومُنْهَضٌّ. والهَضْهَضةُ كذلك إِلا أَنه في عَجَلةٍ والهَضّ في مُهْلةٍ، جعلوا ذلك كالمَدّ والترْجِيع في الأَصْوات. واهْتَضَّه: كسَره؛ قال العجاج:
وكان ما اهْتَضَّ الجِحافُ بَهْرَجا،
تَرُدُّ عنها رأْسَها مُشَجَّجا
واهْتَضَضْتُ نفسي لفلان إِذا اسْتَزَدْتَها له. والهَضْهَضَةُ: الفَحْل الذي يَهُضُّ أَعْناقَ الفُحول. تقول: هو يُهَضْهِضُ الأَعْناقَ. وفَحْل هَضّاضٌ: يَهُضُّ أَعناقَ الفُحول، وقيل: هو الذي يَصْرَع الرّجل والبعير ثم يُنْحِي عليه بكَلْكَلِه، وقيل: هَضْهَضَها. والهَضَضُ: التكسر. أَبو زيد: هَضَضْتُ الحجرَ وغيره هَضّاً إِذا كسرْته ودقَقْتَه. وجاءت الإِبل تَهُضُّ السيْرَ هَضّاً إِذا أسرَعت، يقال: لشَدَّ ما هَضَّتْ؛ وقال رَكّاضٌ الدُّبَيْري:
جاءت تَهُضُّ المَشْيَ أَيَّ هَضِّ،
يَدْفَعُ عنها بعضُها عن بَعْضِ
قال ابن الأَعرابي: يقول هي إِبل غَزِيراتٌ فتدْفع أَلبانُها عنها قطعَ رُؤوسِها كقوله:
حتى فَدَى أَعْناقَهُنّ المَخْضُ
وهَضَّضَ إِذا دَقّ الأَرض برجليه دقّاً شديداً.
والهَضَّاء: الجماعةُ من الناس والخيل، وهي أَيضاً الكَتِيبةُ لأَنها تهُضُّ الأَشياء أَي تكسرها. الأَصمعي: الهَضَّاء، بتشديد الضاد، الجماعة من الناس؛ قال الطرمّاحُ:
قد تجَاوَزْتُها بهَضّاء كالجِنّـ
ـة، يُخْفُون بعضَ قَرْعِ الوِفاضِ
وهو فَعْلاء مثل الصحْراء؛ حكاه ثعلب؛ وأَنشد:
إِليه تَلْجَأُ الهَضّاءُ طُرّاً،
فليسَ بقائِلٍ هُجْراً لجارِ
قال ابن بري: البيت لأَبي دُواد يَرْثي أَبا بِجاد وصوابه: هُجْراً لجادِي، بالدال؛ وأَول القصيد:
مصِيفُ الهَمِّ يَمْنَعُني رُقادي،
إِليَّ فقد تَجافى بي وِسادِي
لفَقْدِ الأَرْيَحِيِّ أَبي بِجادِ،
أَبي الأَضْيافِ في السَّنة الجَمادِ
ابن الفَرج: جاء يَهُزُّ المَشْيَ ويَهُضُّه إِذا مشى مَشْياً حسناً في تَدافُعٍ؛ أَنشد ابن الأَعرابي فيما رواه ثعلب عنه:
تَرَوَّحَتْ عن حُرُضٍ وحَمْضِ،
جاءتْ تَهُضُّ الأَرضَ أَيَّ هَضِّ
يَدْفَعُ عنها بعضُها عن بَعْضِ،
مَشْيَ العَذارى شِمْنَ عَيْنَ المُغْضي
قال: تهُضُّ تدُقّ؛ يقول: راحَتْ عن حُرُض فجاءت تهُضُّ المشْيَ مَشْيَ العَذارى، يقول: العَذارى يَنْظُرْن إِلى المُغْضِي الذي ليس بصاحب رِيبة ويَتَوَقَّيْنَ صاحبَ الرِّيبة، فشبَّه نظر الإِبل بأَعين العذارى تَغُضُّ عمن لا خيرَ عنده، وشِمْنَ: نظَرْن.
وهَضْهاضٌ وهُضاضٌ وهِضاضٌ، جميعاً: وادٍ؛ قال مالك بن الحرث الهذلي: إِذا خَلَّفْتُ باطِنَتَيْ سَرارٍ،
وبَطْنَ هُِضاضَ، حيثُ غَدا صُباحُ
أَنت على إِرادة البُقْعة. وهَضّاضٌ ومِهَضٌّ: اسْمانِ.

##### Türkçe

**الهَضُّ** ve **الهَضَضُ**: **الهَدِّ**’den aşağı ve **الرَّضِّ**’den yukarı bir kırma; ve denildi ki: o, kırmanın geneli(=her türlüsü)dir. **هَضَّه يَهُضُّه هَضّاً** yani onu kırdı ve onu ufaladı; böylece **فانْهَضَّ**. Ve o, **مَهْضُوض** ve **هَضِيضٌ** ve **مُنْهَضٌّ**’dur. Ve **الهَضْهَضةُ** da böyledir; ancak o, bir acele içinde, **الهَضّ** ise bir mühlet içindedir; bunu, seslerdeki uzatma ve geri döndürme gibi kıldılar.

Ve **اهْتَضَّه**: onu kırdı; el-‘Accâc dedi:
وكان ما اهْتَضَّ الجِحافُ بَهْرَجا،
تَرُدُّ عنها رأْسَها مُشَجَّجا

Ve **اهْتَضَضْتُ نفسي لفلان**: eğer onu onun için artırdıysan(=çoğalttıysan). Ve **الهَضْهَضَةُ**: erkek devedir ki erkek develerin boyunlarını **يَهُضُّ**. Dersin ki: o, boyunları **يُهَضْهِضُ**. Ve **فَحْل هَضّاضٌ**: erkek develerin boyunlarını **يَهُضُّ**; ve denildi ki: o, adamı ve deveyi deviren, sonra göğsüyle onun üzerine eğilen kimsedir; ve denildi ki: **هَضْهَضَها**. Ve **الهَضَضُ**: parçalanma/kırılıp ufalanma.

Ebû Zeyd: **هَضَضْتُ الحجرَ** ve başkasını **هَضّاً**: eğer onu kırdıysan ve onu ufaladıysan. Ve develer, eğer hızlandılarsa, yürüyüşü **تَهُضُّ** **هَضّاً** olarak geldi; denilir ki: ne şiddetli **هَضَّتْ**; ve Rekkâd ed-Dübeyrî dedi:
جاءت تَهُضُّ المَشْيَ أَيَّ هَضِّ،
يَدْفَعُ عنها بعضُها عن بَعْضِ

İbnü’l-A‘râbî dedi: “O, sütleri bol develerdir; böylece sütleri, şu sözü gibi, başlarının kesilmesini onlardan iter:
حتى فَدَى أَعْناقَهُنّ المَخْضُ”

Ve **هَضَّضَ**: eğer ayaklarıyla yeri şiddetli bir dövüşle dövdüyse.

Ve **الهَضَّاء**: insanlardan ve atlardan topluluktur; ve o, ayrıca taburdur; çünkü o, şeyleri **تهُضُّ** yani onları kırar. el-Asma‘î: **الهَضَّاء**—**الضاد**’ın şeddeli olmasıyla—insanlardan topluluktur; et-Tırimmâh dedi:
قد تجَاوَزْتُها بهَضّاء كالجِنّـ
ـة، يُخْفُون بعضَ قَرْعِ الوِفاضِ

Ve o, **فَعْلاء**dır; **الصحْراء** gibi; bunu Sa‘leb nakletti; ve şu beyti okudu:
إِليه تَلْجَأُ الهَضّاءُ طُرّاً،
فليسَ بقائِلٍ هُجْراً لجارِ

İbn Berrî dedi: Beyit, Ebû Duvâd’ındır; Ebû Bicâd’ı mersiye söyler; ve doğrusu: **هُجْراً لجادِي**’dir, **الدال** ile; ve kasidenin başı:
مصِيفُ الهَمِّ يَمْنَعُني رُقادي،
إِليَّ فقد تَجافى بي وِسادِي
لفَقْدِ الأَرْيَحِيِّ أَبي بِجادِ،
أَبي الأَضْيافِ في السَّنة الجَمادِ

İbnü’l-Ferec: **جاء يَهُزُّ المَشْيَ ويَهُضُّه**: eğer itişip kakışma içinde güzel bir yürüyüşle yürüdüyse. İbnü’l-A‘râbî, Sa‘leb’in ondan rivayet ettiği şeyde şu beyti okudu:
تَرَوَّحَتْ عن حُرُضٍ وحَمْضِ،
جاءتْ تَهُضُّ الأَرضَ أَيَّ هَضِّ
يَدْفَعُ عنها بعضُها عن بَعْضِ،
مَشْيَ العَذارى شِمْنَ عَيْنَ المُغْضي

Dedi: **تهُضُّ**: döver/ufalar; der ki: **حُرُض**’dan ayrılıp gitti de, bakirelerin yürüyüşü gibi yürüyüşü **تهُضُّ** ederek geldi; der ki: bakireler, kuşku sahibi olmayan **المُغْضي**’ye bakarlar ve kuşku sahibinden sakınırlar; böylece develerin bakışını, bakirelerin gözlerine benzetti: kendisinde hayır olmayan kimseden **تَغُضُّ** eder; ve **شِمْنَ**: baktılar.

Ve **هَضْهاضٌ** ve **هُضاضٌ** ve **هِضاضٌ**, hepsi: bir vadidir; Mâlik b. el-Hâris el-Hüzelî dedi:
إِذا خَلَّفْتُ باطِنَتَيْ سَرارٍ،
وبَطْنَ هُِضاضَ، حيثُ غَدا صُباحُ

Sen, yer parçasını kastetme üzeresin. Ve **هَضّاضٌ** ve **مِهَضٌّ**: iki isimdir.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D8%B6%D8%B6/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

هضه يهضه هضا: كسره ودقه، فهو هضيض، ومهضوض. أو هضه: كسره كسرا دون الهد وفوق الرض، وهو قول الليث، كاهتضه وهضهضه، فيهما، شاهد اهتضه قول العجاج:
  وكان ما اهتض الجحاف بهرجا
  نرد عنها رأسها مشججا وفرق بعضهم بين الهضهضة والهض، فقال: الهضهضة: الكسر إلا أنه في عجلة، والهض في مهلة، جعلوا ذلك كالمد والترجيع في الأصوات. وجاءت الإبل تهض السير هضا، أي أسرعت، يقال: لشد ما هضت السير وقال ركاض الدبيري:
  جاءت تهض المشي أي هض
  يدفع عنها بعضها عن بعض قال ابن الأعرابي: هي إبل غزيرات فتدفع عنها ألبانها قطع رؤوسها، كقوله:
  حتى فدى أعناقهن المخض وقال ابن الفرج: جاء فلان يهز المشي ويهضه، إذا مشى مشيا حسنا في تدافع. وقال ابن عباد: هض وحض بمعنى واحد. وسموا هضاضا، مشددة، ومهضا، بالكسر. والهضاء: الجماعة من الناس، وهو فعلاء، مثل الصحراء، حكاه ثعلب. وأنشد الجوهري:
  إليه تلجأ الهضاء طـرا                      فليس بقائل هجرا لجار هكذا أنشده الجوهري، قال ابن بري: البيت لأبي دواد جارية ابن الحجاج الإيادي يرثي أبا بجاد، وصوابه: هجرا لجادي بالدال، وأول القصيدة:
  مصيف الهم يمنعنـي رقـادي                      إلي فقد تجافى بـي وسـادي
  لفقد الأريحـي أبـي بـجـاد                      أبي الأضباف في السنة الجماد ثم قال:
  إذا ما اغبرت الآفـاق يومـا                      وحارد رسل ما الخور الجلاد إليه تلجأ إلخ. وقال الطرماح، يصف أشجارا ملتفة:
  قد تجاوزتها بهضاء كالـجـن                      ة يخفون بعض قرع الوفاض قلت: وما ذكره الجوهري عن ثعلب هو قول الأصمعي أيضا، ويقال: الهضاء: الجماعة من الخيل أيضا. يقال: أقبل الهضاء، وهي أيضا: الكتيبة؛ لأنها تهض الأشياء، أي تكسرها. وفحل هضاض، كما في الصحاح، وكذلك هضهاض: يهض، أي يدق أعناق الفحول، وتقول: هو يهضهض الأعناق. وقال ابن دريد: فحل هضاض: يصرع الرجل والبعير ثم ينحي عليه بكلكله. والهضاضة، كسحابة: ما يهتض من أحد، نقله الصاغاني. وانهض: انكسر، وهو مطاوع هضه واهتضه، نقله الجوهري. واهتضضت نفسي لفلان، إذا استزدتها له. والمهضهضة: المرأة المؤذية لجاراتها، نقله الصاغاني، وهو مجاز. ومما يستدرك عليه: هضض، إذا دق الأرض برجليه دقا شديدا. وهضهاض وهضاض، جميعا: واد، قال مالك بن الحارث الهذلي:
  إذا خلفت بـاطـنـتـي سـرار                      وبطن هضاض حيث غدا صباح أنث على إرادة البقعة، كما في اللسان. قلت: ويروى: خاصرتي سرار. وبطن هضاض: واد، ورواه الباهلي هضاض بالكسر، وصباح: قوم، كذا في شرح الديوان.

##### Türkçe

**هضه** onu **يهضه** **هضا**: onu kırdı ve inceltti; o hâlde o **هضيض** ve **مهضوض**dur. Yahut **هضه**: onu, **الهد**’den aşağı ve **الرض**’dan yukarı bir kırışla kırdı; bu, **الليث**’in sözüdür; **كاهتضه** ve **هضهضه** gibi; ikisinde de. **اهتضه**’ye şahit, **العجاج**’ın sözü:
  Ve **الجحاف**’ın onunla kırdığı şey, **بهرجا** idi
  Ondan onun başını, yarılmış olarak geri çeviririz

Ve bazısı **الهضهضة** ile **الهض** arasında ayırım yaptı; dedi ki: **الهضهضة**: kırmadır; ancak o, acelede olur; **الهض** ise mühlette olur; bunu, seslerdeki **المد** ve **الترجيع** gibi kıldılar. Ve develer, yürüyüşü **تهض** **هضا** olarak geldi; yani hızlandılar; denir ki: yürüyüşü ne şiddetle **هضت**. Ve **ركاض الدبيري** dedi:
  Geldi, yürüyüşü **تهض**; yani **هض**
  Bir kısmı bir kısmından onu iter

**ابن الأعرابي** dedi: O, sütleri bol develerdir; başlarının uçlarını kesmekle sütlerini ondan iter; onun sözü gibi:
  Nihayet **المخض** onların boyunlarını fidye verdi

Ve **ابن الفرج** dedi: Falan kimse, yürüyüşü **يهز** ve onu **يهضه** olarak geldi; birbirini itiş içinde güzel bir yürüyüşle yürüdüğü zaman. Ve **ابن عباد** dedi: **هض** ve **حض** bir mânâdadır. Ve **هضاضا** diye adlandırdılar; şeddeli; ve **مهضا** diye; kesre ile. Ve **الهضاء**: insanlardan topluluktur; o, **فعلاء**dır; **الصحراء** gibi; onu **ثعلب** hikâye etti. Ve **الجوهري** inşad etti:
  Bütünüyle **الهضاء** ona sığınır                      O, komşu için **هجرا** söyleyen değildir

**الجوهري** onu böyle inşad etti. **ابن بري** dedi: Beyit, **أبي دواد**’ındır; **ابن الحجاج الإيادي**’nin câriyesidir; **أبا بجاد**’ı mersiye eder; ve onun doğrusu: **هجرا لجادي** **بالدال** iledir. Ve kasidenin başı:
  Gamın yazlığı uykumu benden men eder                      Bana karşı yastığım uzaklaştı; ona doğru
  Cömert **أبي بجاد**’ın yokluğundan                      Donuk yılda **أبي الأضباف**

Sonra dedi:
  Bir gün ufuklar tozlandığı zaman                      Ve **رسل** azgınlaştı; **الخور الجلاد** nedir?
  Ona sığınır… ilh.

Ve **الطرماح** dedi; birbirine dolanmış ağaçları vasfeder:
  Onu, **بهضاء** ile, cennet gibi, aşmıştır                      **الوفاض**’ın bazı **قرع**ını gizlerler

Dedim: **الجوهري**’nin **ثعلب**’den zikrettiği şey, **الأصمعي**’nin sözü de odur. Ve denir ki: **الهضاء**: atlardan topluluk da. Denir ki: **الهضاء** geldi. Ve o ayrıca: taburdur; çünkü o, şeyleri **تهض** eder; yani onları kırar. Ve **فحل هضاض**; **الصحاح**’ta olduğu gibi. Ve yine **هضهاض**: **يهض** eder; yani aygırların boyunlarını inceltir; ve dersin ki: o, boyunları **يهضهض** eder. Ve **ابن دريد** dedi: **فحل هضاض**: adamı ve deveyi yere serer; sonra göğsüyle onun üzerine çöker. Ve **الهضاضة**; **كسحابة**: birinden **يهتض** olunan şey; onu **الصاغاني** nakletti. Ve **انهض**: kırıldı; o, **هضه** ve **اهتضه**’nin mutâviidir; onu **الجوهري** nakletti. Ve **اهتضضت نفسي لفلان**: onun için ona artırmasını istediğim zaman. Ve **المهضهضة**: komşularına eziyet eden kadın; onu **الصاغاني** nakletti; ve o, mecazdır. Ve onun üzerine istidrâk olunanlardandır: **هضض**; ayaklarıyla yeri şiddetli bir dövüşle dövdüğü zaman. Ve **هضهاض** ve **هضاض**; ikisi birlikte: vadi. **مالك بن الحارث الهذلي** dedi:
  İç tarafımı **سرار** bıraktığım zaman                      Ve **هضاض**’ın karnı; sabahleyin gittiği yer

Mekânı kastetme üzere müennes kıldı; **اللسان**’da olduğu gibi. Dedim: Ve rivayet olunur: **خاصرتي سرار**. Ve **بطن هضاض**: vadidir. Ve onu **الباهلي** kesre ile **هضاض** olarak rivayet etti. Ve **صباح**: kavimdir; **شرح الديوان**’da böyle.

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D8%B6%D8%B6/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

هَضَّ
هَضَّ U ( n. ac. هَضّ 1 ),
a.  Broke, pounded.

b.  Hastened; had a graceful ( gait ).

c.  Incited.

هَضَّضَ
هَضَّضَ II ,
a.  Stamped.

اِنْهَضَضَ
اِنْهَضَضَ VII ,
a.  Was broken.

اِهْتَضَضَ
اِهْتَضَضَ VIII ,
a.  see I (a) .

b.  [ Min ], Took from.

c.  [ acc. &  La ], Trusted to.

هَضَاْضَة
هَضَاْضَة 22t ,
a.  Fragment.

هَضِيْض
هَضِيْض 25 ,
a.  Broken & c.

هَضَّاْض
هَضَّاْض 28 ,
a.  Pounder.

هَضَّآءُ
هَضَّآءُ 42 ,
a.  Company.

هَضڤضَ
N. P. هَضڤضَ I ,  اِنْهَضَضَ VII ,
a.  see 25 .

##### Türkçe

هَضَّ
**هَضَّ** U ( n. ac. **هَضّ** 1 ),
a. Kırdı, dövdü.

b. Acele etti; zarif (yürüyüşü) vardı.

c. Kışkırttı.

هَضَّضَ
**هَضَّضَ** II ,
a. Ayakla vurdu.

اِنْهَضَضَ
**اِنْهَضَضَ** VII ,
a. Kırıldı.

اِهْتَضَضَ
**اِهْتَضَضَ** VIII ,
a. I (a)’ya bak.

b. [ Min ], -den aldı.

c. [ acc. & La ], -e güvendi.

هَضَاْضَة
**هَضَاْضَة** 22t ,
a. Parça.

هَضِيْض
**هَضِيْض** 25 ,
a. Kırık & c.

هَضَّاْض
**هَضَّاْض** 28 ,
a. Dövücü.

هَضَّآءُ
**هَضَّآءُ** 42 ,
a. Topluluk.

هَضڤضَ
N. P. **هَضڤضَ** I , **اِنْهَضَضَ** VII ,
a. 25’e bak.
