# هفر (ه-ف-ر) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D9%81%D8%B1
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%87%D9%81%D8%B1

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ه - ف - ر
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 1 sözlük

## Sözlükler (1)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D9%81%D8%B1/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب الهاء والراء والفاء معهما
ه ر ف، ر ه ف، ف ه ر، ر ف ه، ف ره مستعملات ه ف ر مهمل هرف: الهَرْف: شِبْهُ الهَذَيان من الإِعجاب بالشَّيء. فلان يَهْرِفُ بفلان نهارَهُ كُلَّه، هَرْفاً.
وبَعْض السِّباع يَهْرِف لكَثْرة صَوْته.
وفي مَثَلٍ: "لا تَهْرِفْ حتى تَعْرِفَ" .
رهف: الرَّهْفُ: مصدر الرَّهيف، وهو اللّطيف الدَّقيق. رَهُف الشيءَّ يَرْهُفُ ، رَهافةً، وقلماً يُسْتَعمل إلاّ مُرْهفا، وقلّما يُقال: رهيف.
وأرهفتُ السَّيْفَ إذا رَقَّقْتَهُ. ورجلٌ مُرْهَفُ الجسم: رقيقه.
فهر:
الفِهْرُ: الحَجَر قدر ما يكسر به جَوْزٌ، أو يُدَقُّ به شيءٌ، وعامّةُ العَرَبِ تُؤَنِّثُهُ وتصغيره: فُهَْرة. وقُرَيْشٌ كلُّهم يُنْسبون إلى فِهْرِ بن غالبِ بن النَّضْرِ بن كِنانة.
وفي الحديث: "كأنّكُمُ اليهودُ خرجوا من فُهْرِهمْ" أي: من مَوْضِع مِدْراسِهِمْ الذي يجتمعون فيه كالِعيد يُصَلًّون فيه.
رفه: رَفُهَ عَيْشُه رَفاهةٌ ورَفاهِيَةٌ فهو رَفيهُ العَيْشِ، وهو أَرْغد الخِصْبِ.
والرَّفْهُ: وِرْدُ كلّ يومٍ، يقال: أوردتها رِفْها. قال لبيد:
يَشْرَبْنَ رِفْهاً عِراكاً غير صادرةٍ		فكلُّها كارعٌ في الماء مُغْتَمِـرُ
وأَرْفَهَ القومُ مُرْفِهُون إذا فعلت إبلهم كذلك ولا يقولن: أَرْفَهَتِ الإِبل، والاسمُ: الإِرفاه.
والإِرفاهُ: الادِهانُ كلَّ يوم وقد نهى رسول الله صلى الله عليه وعلى آله وسلم عن الإِرفاه.
ورفَّهْتُ عن فلان شدّته وخناقَه إذا نّفستَ عنه ترفيها والرُّفَهُ: التِّبْنُ.
فره: فَرُهَ الشّيءُ يَفْرُهُ فَراهَةً فهو فارهٌ بين الفَراهَةِ والفَراهِيَةِ.
وقوله عزّ اسمه: "وتَنْحتون من الجبال بيوتاً فارهين" أي: حاذقين، ومن قرأها فَرِهين فمعناه: أَشِرِينَ بَطِرِينَ. وناقة مُفْرِهة: تلد فُرْهاً، قال النابغة:
أعطى لفارهةٍ حلوٍ تّرابـعُـهـا		من المواهب لا تُعطَى على حَسَدِ
يعني بالفارهة: القينة، وما يتبعها من المواهب. والجمعُ: الفَوارِهُ والفُرُهُ.

##### Türkçe

باب **الهاء** ve **الراء** ve **الفاء**’ın onlarla birlikte (bulunuşu)

**ه ر ف**، **ر ه ف**، **ف ه ر**، **ر ف ه**، **ف ره** kullanımdadır; **ه ف ر** ihmaldir.

**هرف**: **الهَرْف**: bir şeye hayranlıktan (doğan) hezeyan benzeri. Falan, falanla bütün gündüzünü **هَرْفاً** olarak **يَهْرِفُ**.
Ve yırtıcı hayvanların bazısı, sesinin çokluğundan **يَهْرِفُ**.
Ve bir meselde: "لا تَهْرِفْ حتى تَعْرِفَ".

**رهف**: **الرَّهْفُ**: **الرَّهيف**’in masdarıdır; o, latif ince olandır. Şey **رَهُف** eder, **يَرْهُفُ**; **رَهافةً** (olarak). Ve ancak **مُرْهفا** olarak kullanılır; ve nadiren denir: **رهيف**.
Ve kılıcı **أرهفتُ**: onu incelttiğim zaman. Ve **مُرْهَفُ الجسم** bir adam: onun incesi.

**فهر**:
**الفِهْرُ**: ceviz kırılan kadar taş; yahut onunla bir şey dövülen (taş). Arapların geneli onu müennes yapar; ve onun küçültmesi: **فُهَْرة**. Ve Kureyş’in hepsi **فِهْرِ** b. Gâlib b. **النَّضْرِ** b. Kinâne’ye nisbet olunur.
Ve hadiste: "كأنّكُمُ اليهودُ خرجوا من فُهْرِهمْ" yani: bayram gibi içinde toplanıp namaz kıldıkları, ders yerlerinin bulunduğu yerden.

**رفه**: **رَفُهَ** onun yaşayışı; **رَفاهةٌ** ve **رَفاهِيَةٌ** (olarak); o hâlde o, **رَفيهُ العَيْشِ**tir; ve o, bolluğun en genişidir.
Ve **الرَّفْهُ**: her gün (olan) suya varış; denir: onu **رِفْها** olarak suya vardım. Lebîd dedi ki:
يَشْرَبْنَ رِفْهاً عِراكاً غير صادرةٍ		فكلُّها كارعٌ في الماء مُغْتَمِـرُ
Ve kavim **أَرْفَهَ** etti; **مُرْفِهُون** (olurlar): develeri bunu yaptığında. Ve demezler: **أَرْفَهَتِ الإِبل**; ad: **الإِرفاه**.
Ve **الإِرفاهُ**: her gün yağlanma; ve Resûlullah صلى الله عليه وعلى آله وسلم **الإِرفاه**’tan nehyetmiştir.
Ve falanın şiddetinden ve boğaz sıkmasından **رفَّهْتُ**: ona ferahlık verdiğin zaman, **ترفيها** olarak. Ve **الرُّفَهُ**: saman.

**فره**: Şey **فَرُهَ** eder, **يَفْرُهُ**; **فَراهَةً** (olarak); o hâlde o, **فارهٌ**dir; **الفَراهَةِ** ve **الفَراهِيَةِ** arasında.
Ve O’nun, adı aziz olan, sözü: "وتَنْحتون من الجبال بيوتاً فارهين" yani: mahirler. Ve onu **فَرِهين** okuyan kimseye gelince, mânası: **أَشِرِينَ بَطِرِينَ**. Ve **مُفْرِهة** bir dişi deve: **فُرْهاً** doğurur. Nâbiga dedi ki:
أعطى لفارهةٍ حلوٍ تّرابـعُـهـا		من المواهب لا تُعطَى على حَسَدِ
**الفارهة** ile kasteder: şarkıcı cariye; ve ona tâbi olan bağışlar. Çoğulu: **الفَوارِهُ** ve **الفُرُهُ**.
