# هفن (ه-ف-ن) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D9%81%D9%86
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%87%D9%81%D9%86

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ه - ف - ن
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 3 sözlük

## Sözlükler (3)

### [Tehzîbu'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D9%81%D9%86/sozluk/tehzib.md) — Ezherî · 10. yy

ه ن ف
هنف ، نفه ، هفن ، نهف : مستعملة .
هنف : قال الليث : الهِنافُ : مُهانَفَة الجوارِي بالضّحك ، وهو فوق التّبسُّم ، وأنشد :
تَغُضُّ الجفون على رِسْلِها
بحُسْن الهِنافِ وخَوْنِ النّظَرْ
قيل : أقبَل فلانٌ مُهنِفاً : أي مُسْرِعاً لينالَ ما عندي .
أبو عبيد ، عن الأصمعي : أهنَفَ الصبيُّ إهنافاً ؛ مثل الإجهَاش ، وهو التَهيُّؤُ للبُكاء ، قال : والمُهانَفة أيضاً : المُلاعَبة .
هفن : أهمَلَه الليث .
ثعلب ، عن ابن الأعرابي : الهَفْن : المَطَر الشديدُ .
نفه : أبو عبيد ، عن الأصمعي : المَنْفُوه : الضَّعيف الفؤادِ الجَبان .
وقال ابن بُزُرج : ما كان الرجل نَافِهاً ، ولقد نَفَه نُفُوهاً . قال : والنُّفُوه : ذِلّةٌ بعد صُعوبة . وأَنْفَهَ ناقتَه حتى نَفَهَتْ نَفْهاً شديداً .
وفي حديث النبي ( صلى الله عليه وسلم ) أنه قال لعبد الله بن عَمرو حين ذَكر له قِيامَ الليل وصيامَ النّهار : ( إنك إذا فعلتَ ذلك هَجَمتْ عيناك ، ونَفَهتْ نفسُك ) .
قال أبو عبيد : قال أبو عبيدة : قوله : نَفِهتْ نفسُك : أَعيت ، وكلَّت . ويقال للمعُيي : مُنَفَّهٌ ، ونافِهٌ ، وجمع النَّافِه نُفَّهٌ ، وأنشد أبو عمرو :
بنا حَراجِيجُ المَطِيِّ النُّفَّه
يعني المعْيِيَة ، واحدتها نافِهٌ ونافِهَةٌ ، والذي يفعل ذلك بها منفِّهٌ ، وقد نفّه البعير .
الخرّاز ، عن ابن الأعرابي : نفَهَتْ نفسُه تَنفَه نُفُوهاً : إذا ضعفت ، وسقطت ، وأنشد :
والعَزَبَ المُنَفَّه الأُمِّيَّا
وروى أصحابُ أبي عُبَيد عنه : نَفِهَ يَنْفَه بكسر الفاء من نَفِه وفتحِها من يَنْفَه .
نهف : أهمله الليث . وقال ابن الأعرابي : النَّهْف التحيّر .

##### Türkçe

ه ن ف
**هنف** ، **نفه** ، **هفن** ، **نهف** : kullanımdadır.

**هنف** : Leys dedi: **الهِنافُ**: cariyelerin gülmekle **مُهانَفَة** yapmasıdır; o, tebessümün üstündedir. Ve şu beyti okudu:
تَغُضُّ الجفون على رِسْلِها
بحُسْن الهِنافِ وخَوْنِ النّظَرْ
Denildi: Falan kimse **مُهنِفاً** olarak geldi: yani, bende olanı elde etmek için hızlı.

Ebû Ubeyd, Asmaî’den: Çocuk **أهنَفَ** eder, **إهنافاً**; **الإجهَاش** gibidir; o da ağlamaya hazırlanmadır. Dedi: **المُهانَفة** da: şakalaşmadır.

**هفن** : Leys onu ihmal etti.

Sa‘leb, İbnü’l-A‘râbî’den: **الهَفْن**: şiddetli yağmurdur.

**نفه** : Ebû Ubeyd, Asmaî’den: **المَنْفُوه**: kalbi zayıf, korkak.

İbn Büzürc dedi: Adam **نَافِهاً** olmadı; gerçekten **نَفَه** etti, **نُفُوهاً**. Dedi: **النُّفُوه**: zorluktan sonra bir zillet. Ve devesini **أَنْفَهَ** etti; nihayet o, şiddetli bir **نَفْهاً** ile **نَفَهَتْ**.

Peygamberin ( صلى الله عليه وسلم ) hadisinde: Abdullah b. Amr’a, ona gece kıyamını ve gündüz orucunu zikrettiği vakit, şöyle dediği rivayet edilmiştir: (Sen bunu yaptığında gözlerin çöker, nefsin **نَفَهتْ** olur).

Ebû Ubeyd dedi: Ebû Ubeyde dedi: Onun sözü: **نَفِهتْ نفسُك**: yoruldu, bitkin düştü. Yorulana **مُنَفَّهٌ** ve **نافِهٌ** denir. **النَّافِه**’in çoğulu **نُفَّهٌ**’dir. Ebû Amr şu beyti okudu:
بنا حَراجِيجُ المَطِيِّ النُّفَّه
Yani bitkinler; onun bir tanesi **نافِهٌ** ve **نافِهَةٌ**’dir. Bunu ona yapan kimse **منفِّهٌ**’dir. Deve de **نفّه** etti.

Harrâz, İbnü’l-A‘râbî’den: Nefsi **نفَهَتْ**; **تَنفَه** **نُفُوهاً**: zayıfladığı ve düştüğü zaman. Ve şu beyti okudu:
والعَزَبَ المُنَفَّه الأُمِّيَّا

Ebû Ubeyd’in ashabı ondan rivayet etti: **نَفِهَ**; **يَنْفَه** (fâ’nın kesresiyle) **نَفِه**’dendir; ve fâ’nın fethasıyla **يَنْفَه**’dendir.

**نهف** : Leys onu ihmal etti. İbnü’l-A‘râbî dedi: **النَّهْف** şaşkınlıktır.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D9%81%D9%86/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

أَهمله الليث، وقال ابن الأَعرابي: الهَفْنُ المطر الشديد.

##### Türkçe

Onu Leys ihmal etti; İbnü’l-A‘râbî dedi ki: **الهَفْنُ** şiddetli yağmurdur.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D9%81%D9%86/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

: ) الهَفْنُ ، بالفاءِ : المَطَرُ الشَّديدُ ؛ عن ابنِ الأَعْرابيِّ ؛ كما في اللِّسانِ .

##### Türkçe

: ) **الهَفْنُ** , **بالفاءِ** : şiddetli yağmur; İbnü’l-A‘râbî’den; Lisân’da olduğu gibi.
