# هفو (ه-ف-و) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D9%81%D9%88
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%87%D9%81%D9%88

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ه - ف - و
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 6 sözlük

## Sözlükler (6)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D9%81%D9%88/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب الهاء والفاء ووايء معهما
ه ف و، وه ف، ف و ه، و ف ه، ه ي ف مستعملات هفو: الهَفْوُ: الذَّهابُ في الهواء، يقال: هَفَتِ الصُّوفةُ في الهواء، أي: ذهبت فهي تَهْفُو هَفْوّاً وهُفُوّاً.
والثَّوْبُ الرُّقارِقُ، ورَفارِفُ الفُسْطاط إذا حرّكَتْهُ الرّيح، قلت: هو يَهْفو، والرِّيحُ تَهْفو به.
والهَفْوةُ: الزّلّةُ وقد هفا ... ويُقال للظَّليم إذا عدا؛ قد هفاء، والفؤادُ إذا ذَهَب في إثْرِ شيءٍ قلت: هفا. ويُقال: الألف الليّنةُ: هافيةٌ في الهواء.
والهَفاةُ اللَّفاةُ: الأحمق.
وهف: وَهَفَ الزَّرعُ يَهِفُ وَهْفاً ووهيفاً مثل: وَرَفَ يَرِف وَرْفاً ووَرِيفاً، أي: اهتزَ واشتدّتْ خُضْرته.
فوه: الفُوهُ أصلُ بِناء الفَمِ. والأَفْوَهُ: الواسِعُ الفم. قال يصف الأسد:
أَشْدقَ يَفْترُ افْتِرارَ الأَفْوَهِ
وفَرَسٌ فَوْهاءُ شَوْهاءُ: واسعةُ الفَمِ في رأسِها طُولٌ.
واستفاهَ الرَّجلُ: كَُر أَكْلُه بعد القلَة.
ورجلٌ فَيَّهٌ، أي: أكول.
والفَوَهُ: خُروجُ الثَّنايا العُلْيا وطولها.
والفُوَّهَةُ: رأسُ الوادي وفم النَّهر... والفُوّهَةُ: عُروقٌ يُصْبَغُ بها.
وفه: الوافِهُ: القَيّم على بَيْتِ النَّصارَى الّذي فيه صَليبُهم. بلغةِ أَهْلِ الجَزيرة وفي الحديث: "لا يُغَيَّروافهٌ عن وَفْهِيَّته، ولا قِسِّيسٌ عن قِسّيسيَّته".
هيف: الهيف: ريحٌ باردة تهبُّ من قِبَل مهبّ الجنوب، وهي أيضاً كلّ ريح سموم تُعَطِّش المال، وتُيَبِّس الرَّطْب، قال ذو الرّمة:
وصَوَّحَ البَقْلَ ناجٌ تَجيءُ به		هَيْفٌ يَمانِيَةٌ في مَرِّها نَكَبُ
ورجلٌ مِهْيافٌ هَيُوفٌ، أي: لا يصبر عن الماء.
والهَيَفُ دِقَّةُ الخَصْر، وصاحبُهُ أهيفُ وهيفاءُ، والفِعْلُ: هَيِفَ يَهْيَفُ، ولغةُ تَميمٍ: هاف يَهافُ هَيْفاً.

##### Türkçe

باب **الهاء** و**الفاء** و**وايء** معهما
**ه ف و**، و**ه ف**، **ف و ه**، **و ف ه**، **ه ي ف** kullanımdadır. **هفو**: **الهَفْوُ**: havada gitmektir; denir ki: **هَفَتِ الصُّوفةُ في الهواء**, yani: gitti; artık o **تَهْفُو** **هَفْوّاً** ve **هُفُوّاً**.

Ve ince elbise; ve rüzgâr onu hareket ettirdiğinde çadırın saçakları; dedin ki: o **يَهْفو**, ve rüzgâr onunla **تَهْفو**.

Ve **الهَفْوةُ**: sürçmedir; ve gerçekten **هفا** ... Ve koştuğu zaman devekuşuna denir: gerçekten **هفاء**; ve kalp bir şeyin izinde gittiği zaman dedin ki: **هفا**. Ve denir: yumuşak **الألف**: havada **هافيةٌ**’dir.

Ve **الهَفاةُ اللَّفاةُ**: ahmaktır.

**وهف**: **وَهَفَ الزَّرعُ** **يَهِفُ** **وَهْفاً** ve **وهيفاً**, şu gibi: **وَرَفَ** **يَرِف** **وَرْفاً** ve **وَرِيفاً**; yani: sallandı ve yeşilliği şiddetlendi.

**فوه**: **الفُوهُ** ağzın yapısının aslıdır. Ve **الأَفْوَهُ**: ağzı geniş olandır. Aslanı vasfederek dedi:
**أَشْدقَ يَفْترُ افْتِرارَ الأَفْوَهِ**

Ve **فَوْهاءُ** **شَوْهاءُ** bir at: başında uzunluk olmakla birlikte ağzı geniştir.

Ve **استفاهَ** adam: azlıktan sonra yemesi çoğaldı.

Ve **فَيَّهٌ** bir adam, yani: çok yiyen.

Ve **الفَوَهُ**: üst kesici dişlerin çıkması ve onların uzunluğudur.

Ve **الفُوَّهَةُ**: vadinin başı ve nehrin ağzı... ve **الفُوّهَةُ**: onunla boyanan damarlar/köklerdir.

**وفه**: **الوافِهُ**: içinde haçlarının bulunduğu Hristiyanların evinin kayyımıdır. Cezîre ehlinin diliyle. Ve hadiste: "Bir **وافهٌ** **وَفْهِيَّته**’sinden, ne de bir **قِسِّيسٌ** **قِسّيسيَّته**’sinden değiştirilmez."

**هيف**: **الهيف**: güney esişi tarafından esen soğuk bir rüzgârdır; o ayrıca, malı susatan ve yaş olanı kurutan her **سموم** rüzgârıdır. Zû’r-Rumme dedi:
**وصَوَّحَ البَقْلَ ناجٌ تَجيءُ به		هَيْفٌ يَمانِيَةٌ في مَرِّها نَكَبُ**

Ve **مِهْيافٌ** **هَيُوفٌ** bir adam, yani: sudan sabredemez.

Ve **الهَيَفُ**: belin inceliğidir; sahibi **أهيفُ** ve **هيفاءُ**’dır. Ve fiil: **هَيِفَ** **يَهْيَفُ**; ve Temîm’in dili: **هاف** **يَهافُ** **هَيْفاً**.

### [Esâsü'l-Belâğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D9%81%D9%88/sozluk/esas.md) — Zemahşerî · 12. yy

ه ف و
‏"‏ لكلّ عالم هفوة ‏"‏‏.‏
والإنسان كثير الهفوات‏.‏
وهفت الريح‏:‏ تحرّكت‏.‏
وهفت الريشة أو الصوفة في الهواء‏:‏ ذهبت‏.‏
وهفا الظليم بجناحيه‏:‏ حرّكهما‏:‏ ومرّ الظبي يطفو ويهفو‏:‏ يخفّ على الأرض ويشتدّ عدوه‏.‏
وهذا من هوامي الإبل وهوافيها‏:‏ ضلاّلها‏.‏
وهفا الثوب ورفرف الفسطاط‏:‏ وهفت به الريح‏:‏ حرّكته‏.‏
ومن المجاز‏:‏ هفا قلبي في إثرهم وهفا قلبه من الحزن أو الطرب‏:‏ استطير‏.‏
والألف هافية في الهواء‏.‏

##### Türkçe

ه ف و
“Her âlim için bir **هفوة** vardır”.
İnsan çokça **الهفوات** sahibidir.
**وهفت الريح**: hareket etti.
Havada **وهفت الريشة** veya **الصوفة**: gitti.
**وهفا الظليم بجناحيه**: ikisini hareket ettirdi; ve ceylan **يمرّ** **يطفو** ve **يهفو**: yere hafif gelir ve koşması şiddetlenir.
Bu, develerin **هوامي**’sinden ve **هوافيها**’sındandır: onların **ضلاّل**’larıdır.
**وهفا الثوب** ve **رفرف الفسطاط**: rüzgâr onunla **وهفت به**: onu hareket ettirdi.
Mecazdan: **هفا قلبي في إثرهم** ve kalbi hüzünden veya sevinçten **وهفا قلبه**: yayıldı.
**والألف** havada **هافية**’dir.

### [Kâmûsü'l-Muhît](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D9%81%D9%88/sozluk/kamus.md) — Fîrûzâbâdî · 15. yy

* ه ف و * * الهَفْوَةُ * الزلَّةُ وقد * هَفَا * يهفو * هَفْوَةً

##### Türkçe

* ه ف و * * **الهَفْوَةُ** * sürçme; ve muhakkak **هَفَا** **يهفو** **هَفْوَةً**.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D9%81%D9%88/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

: ( و ( *!هَفَا ) في المَشْي يَهْفُو ( *!هَفْواً *!وهَفْوةً *!وهَفَواناً ) ، بالتّحْريكِ : ( أَسْرَعَ ) وخَفَّ فيه ؛ ومنه مَرَّ الظَّبيُ *!يَهْفُو : أَي اشْتَدَّ عَدْوُهُ ؛ وقالَ بِشْرٌ يصِفُ فرَساً :
يُشَبَّه شَخْصُها والخَيْلُ *!تَهْفُو
*!هُفُوًّا ظِلَّ فَتْخاءِ الجَناحِ ( و *!هَفَا ( الطَّائِرُ ) *!هَفْواً : ( خَفَقَ بجَناحَيْهِ ) وطارَ ؛ وأنْشَدَ الجَوْهرِي :
وهْوَ إذا الحَرْبُ *!هَفا عُقابُه
مِرْجَمُ حَرْبٍ تَلْتَظِي حِرابُه

( و *!هَفا ( الرَّجُلُ ) *!هَفْواً *!وهَفْوةً : ( زَلَّ ) ، وهي *!الهَفْوةُ للزَّلَّةِ والسَّقْطَةِ ؛ ومنه لكلِّ عالمٍ *!هَفْوةٌ ؛ والإِنْسانُ كثيرُ *!الهَفَواتِ .
( و ) *!هَفَا أَيْضاً : إذا ( جاعَ ) *!يَهْفُو *!هَفْواً فهو *!هافٍ ، نقلَهُ الجَوْهري ؛ وإنَّما سُمِّي الجائِعُ *!هافِياً لكوْنِه يَخْفِقُ فُؤادُه عنْدَ الجُوعِ .
( و ) *!هَفَتِ ( الصُّوفَةُ في الهواءِ ) *!تَهْفُو ( *!هَفْواً ) ، بالفتح ، ( *!وهُفُوّاً ) ، كعُلُوَ : ( ذَهَبَتْ ) ؛ وكَذلكَ الثّوْبُ ، ورَفارِفُ الفُسْطاطِ إذا حَرَّكَتْه الرِّيحُ ؛ ( و ) *!هَفَتِ ( الرِّيحُ بها : حَرَّكَتْها ) وذَهَبَتْ بها .
( و ) مِن المجازِ : *!هَفَا ( الفُؤادُ ) *!يَهْفُو *!هَفْواً : ( ذَهَبَ في أثَرِ الشَّيءِ .
( و ) أَيْضاً : ( طَرِبَ .
( *!والهَفَا ) ؛ مَقْصورٌ : ( مَطَرٌ يُمْطِرُ ثم يَكُفُّ .
( *!والهَفْوُ : المَرْءُ الخفيفُ ) ؛ كذا في النسخِ ، والصَّوابُ : *!الهَفْوَةُ : المَرُّ الخفيفُ .
( *!وهَوافِي الإِبِلِ : ضَوالُّها ) ؛ واحِدَتْها *!هافِيَةٌ ؛ ومنه حديثُ عُثْمان : ( أنَّه وَلَّى أَبا غاضِرَةَ *!الهوافِيَ ) ، أَي الإبِلَ الضَّوالَّ .
وفي الصِّحاح والأساس : هَوافِي النّعَم مِثْلُ الهَوامِي .
( *!والهَفاءَةُ ) ، بالفتحِ والمدِّ : ( المَطْرَةُ لا النَّظْرَةُ ؛ وغَلِطَ الجَوْهري ) ؛ هكذا في نسخِ الصِّحاح المَضْبوطَةِ ، وفي هامِشِها المَطْرَةُ تَصْحِيح بَعْض المُقَيّدين .
قال الصَّاغاني : أَخَذَه الجَوْهرِي من كتابِ ابنِ فارِسَ

ولم يَضْبِطْه ابنُ فارِسَ فتَبِعَه الجَوْهرِي ، وهو تَصْحِيفٌ والصَّوابُ *!الهَفاءَةُ : كما حُكِي عن أَبي زيْدٍ .
( و ) قال أبو زيْدٍ : الهَفاءَةُ ( نحوٌ من الرِّهْمةِ ) ، جَمْعُها الهَفاءُ .
قالَ العَنْبري : أَفاءٌ وأَفاءَةٌ .
وقالَ النَّضْر : هي الهَفاءَةُ والأفاءَةُ والسُّدُّ والسَّماحِيقُ والجِلْبُ والجُلْبُ ؛ وقيلَ : إنَّ الهَمْزةَ بدلٌ مِن الهاءِ .
وقال أَبو سعيدٍ : الهَفاءَةُ خَلَقَةٌ تَقْدُمُ الصَّبِيرَ ، ليسَتْ مِن الغَيْم في شيءٍ غَيْر أنَّها تَسْتُرُ الصَّبِيرَ ، فإذا جاوَزَتْ فذلكَ الصَّبِير ، وهو أعْناقُ الغَمامِ السَّاطِعةِ في الاُفُقِ ، ثم يَرْدُفُ الصَّبِيرَ الحَبيٌّ ، وهو رَحَى السَّحابَة ، ثم الرَّبابُ تحْتَ الحَبيِّ ، وهو الذي يَقْدُم المَاء ، ثم رَوادِفُه بعدَ ذلكَ ؛ وأنْشَدَ :
ما رَعَدَتْ رَعْدَةً ولا بَرَقَتْ
لكِنَّها أَنْشَأَتْ لنا خَلَقَهْفالماءُ يَجْرِي ولا نِظامَ لهُ
لو يَجِدُ الماءُ مَخْرَجاً خَرَقَهْ ( *!والأَهفاءُ : الحَمْقَى من النَّاسِ .
( *!وهَافاهُ : مايَلَه إلى هَواهُ ) ؛ كِلاهُما عن ابنِ الأعْرابي .
وممَّا يُسْتدركُ عليه :
يقالُ للظَّلِيمِ إذا عَدَا : قد *!هَفَا .
ويقالُ الألِفُ الليِّنَةُ *!هافِيَةٌ في الهواءِ ؛ وهو مجازٌ .
*!وَهَفَا القَلبُ خَفَقَ .

*!وهَفَتِ الرِّيحُ بالمَطَرِ : طَرَدَتْهُ ؛ والاسْمُ *!الهَفاءُ ، مَمْدودٌ ؛ ومنه قولُ الراجزِ :
يا رَبِّ فَرِّقْ بَيْنَنا يا ذَا النِّعَمْبشَتْوةٍ ذاتِ *!هَفاء ودِيَمْ *!والهَفاءُ : الغَلَطُ والزَّلَلُ ؛ ومنه قولُ أَعْرابيَ وقد خَيَّرَ امْرأَتَه فاخْتَارَتْ نَفْسَها :
إلى اللهاِ أَشْكُو أنَّ مَيَّا تَحَمَّلَتْ
بعَقْلِيَ مَظْلوماً ووَلَّيْتُها الأَمْرَا*!هَفاء مِن الأَمْرِ الدَّنِيءِ ولم أُرِدْ
بها الغَدْرَ يَوْماً فاسْتَجازَتْ بيَ الغَدْرَا*!والهَوافِي : مَوْضِعٌ بأرْضِ السَّواد ؛ ذَكَرَه عاصِمُ بنُ عَمْرٍ و والتَّمِيمِيُّ وكَان فارِساً مع جَيْشِ أَبي عُبيد الثَّقفي فقالَ :
قَتَلْناهُم ما بينَ مَرْج مُسَلّجٍ
وبينَ *!الهَوافِي مِن طرِيقِ البَذَارِق *!والهَفْوُ : الجُوعُ ؛ والذَّهابُ في الهَواءِ .
*!وهَفَتْ *!هافِيَةٌ مِن الناسِ : أَي طَرَأَتْ عن جَدْبٍ .
ورجُلٌ *!هَفاةٌ : أَحْمَقٌ .
*!وهَفَا القَلْبُ مِن الحُزْنِ أَو الطَّرَبِ : اسْتُطِيرَ ؛ نقلَهُ الزَّمَخْشري .

##### Türkçe

( و ( **هَفَا** ) yürümede **يَهْفُو** ( **هَفْواً** **وهَفْوةً** **وهَفَواناً** ) , harekeli olarak: ( hızlandı ) ve onda hafifledi; bundan: ceylan geçti, **يَهْفُو**: yani koşması şiddetlendi; Bişr bir atı vasfederek dedi ki:
Şahsı benzetilir, atlar da **تَهْفُو**
**هُفُوًّا** geniş kanatlı bir gölgenin gölgesi ( و **هَفَا** ( kuş ) **هَفْواً** : ( iki kanadıyla çırptı ) ve uçtu; Cevherî inşad etti:
Ve o, savaş **هَفا** kartalı olduğunda
Mızrakları alevlenen bir savaş taşlayıcısıdır

( و **هَفَا** ( adam ) **هَفْواً** **وهَفْوةً** : ( sürçtü ) , ve o **الهَفْوةُ** sürçme ve düşme içindir; bundan: her âlim için bir **هَفْوةٌ** vardır; ve insan çok **الهَفَواتِ** sahibidir.
( و ) **هَفَا** ayrıca: eğer ( acıktı ) **يَهْفُو** **هَفْواً**; o hâlde o **هافٍ**’dir, onu Cevherî nakletti; ancak aç olana **هافِياً** denildi; çünkü onun kalbi açlık عندında çırpınır.
( و ) **هَفَتِ** ( yün parçası havada ) **تَهْفُو** ( **هَفْواً** ) , fetih ile, ( **وهُفُوّاً** ) , **عُلُوَ** gibi: ( gitti ); aynı şekilde elbise ve çadırın saçakları, rüzgâr onu hareket ettirdiğinde; ( و ) **هَفَتِ** ( rüzgâr onunla: onu hareket ettirdi ) ve onunla gitti.
( و ) mecazdan: **هَفَا** ( gönül ) **يَهْفُو** **هَفْواً** : ( şeyin izinin ardına gitti.
( و ) ayrıca: ( coştu/sevindi.
( **والهَفَا** ) ; maksûr: ( yağmur; yağar sonra kesilir.
( **والهَفْوُ : المَرْءُ الخفيفُ** ) ; nüshalarda böyle, doğrusu: **الهَفْوَةُ** : hafif geçiştir.
( **وهَوافِي الإِبِلِ : ضَوالُّها** ) ; onun bir tanesi **هافِيَةٌ**’dir; bundan Osman hadisi: ( onun Ebû Gâdıra’yı **الهوافِيَ**’ye tayin ettiği ) , yani kaybolmuş develere.
Sıhâh ve Esâs’ta: hevaafî en-na‘am, hevaamî gibidir.
( **والهَفاءَةُ** ) , fetih ve med ile: ( yağmur damlası; bakış değil; Cevherî yanıldı ); sıhâhın ضبط edilmiş nüshalarında böyledir; kenarında “yağmur damlası” bazı kayıtlayıcıların tashihidir.
Sâğânî dedi: Cevherî onu İbn Fâris’in kitabından aldı

İbn Fâris onu ضبط etmedi de Cevherî ona uydu; bu bir tashîftir; doğrusu **الهَفاءَةُ**’dir: Ebû Zeyd’den hikâye edildiği gibi.
( و ) Ebû Zeyd dedi: **الهَفاءَةُ** ( **الرِّهْمةِ**’den bir tür )dür; onun çoğulu **الهَفاءُ**’dur.
Anberî dedi: **أَفاءٌ** ve **أَفاءَةٌ**.
Nadr dedi: o **الهَفاءَةُ** ve **الأفاءَةُ** ve **السُّدُّ** ve **السَّماحِيقُ** ve **الجِلْبُ** ve **الجُلْبُ**’dür; ve denildi ki: hemze, **الهاءِ**’den bedeldir.
Ebû Saîd dedi: **الهَفاءَةُ** bir **خَلَقَةٌ**’dır; **الصَّبِيرَ**’den önce gelir; buluttan hiçbir şey değildir; ancak **الصَّبِيرَ**’i örter; onu aştığında işte o **الصَّبِير**’dir; o, ufukta parlayan bulutların boyunlarıdır; sonra **الصَّبِيرَ**’i **الحَبيٌّ** izler; o, bulutun değirmen taşıdır; sonra **الرَّبابُ** **الحَبيِّ**’nin altındadır; o, suyu önceleyendir; sonra bundan sonra onun ardılları; ve inşad etti:
Ne bir gürledi gürleyişle ne de bir şimşek çaktı
Lakin bize bir **خَلَقَهْ** inşa etti
Su akar, onun bir düzeni yoktur
Su bir çıkış bulsa onu delerdi ( **والأَهفاءُ** : insanlardan ahmak olan.
( **وهَافاهُ : مايَلَه إلى هَواهُ** ) ; ikisi de İbnü’l-A‘râbî’den.
Ona istidrâk olunanlardandır:
Devekuşuna koştuğunda denir: **هَفَا** etti.
Yumuşak elife havada **هافِيَةٌ** denir; bu mecazdır.
**وَهَفَا** kalp çırptı.

**وهَفَتِ** rüzgâr yağmurla: onu sürdü; isim **الهَفاءُ**’dur, memdûd; bundan râcizin sözü:
Ey Rabbim, aramızı ayır ey nimetler sahibi
**هَفاء** ve **دِيَمْ** sahibi bir kış yağmuruyla **والهَفاءُ** : hata ve sürçmedir; bundan bir bedevînin sözü; karısını muhayyer kıldı da o kendisini seçti:
Allah’a şikâyet ederim ki Meyyâ yüklendi
Aklımı mazlum olarak, işi ona bıraktım
İşin aşağısından bir **هَفاء**; onu istemedim
Onunla bir gün hıyaneti; o da bende hıyaneti caiz gördü **والهَوافِي** : Sevâd toprağında bir yerdir; onu Âsım b. Amr ve Temîmî zikretti; Ebû Ubeyd es-Sekafî’nin ordusuyla bir süvari idi; dedi ki:
Onları öldürdük Merc Musallac arasında
Ve **الهَوافِي** ile el-Bazârik yolundan arasında **والهَفْوُ** : açlıktır; ve havada gitmektir.
**وهَفَتْ** insanlardan bir **هافِيَةٌ** : yani bir kıtlıktan ansızın ortaya çıktı.
Ve bir adam **هَفاةٌ** : ahmaktır.
**وهَفَا** kalp hüzünden veya sevinçten: dağılıp savruldu; onu Zemahşerî nakletti.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D9%81%D9%88/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

هفا
1 هفا ذ , said of the heart, It fluttered, or palpitated; and, as Z says, was flurried by reason of grief, or of beating. (TA.) See 1, in art. فهو.

هَفْوَةٌ
هَفْوَةٌ ذ A slip, lapse, fault, or fall into wrongdoing; pl. هَفَوَاتٌ. (TA.)

##### Türkçe

هفا
1 **هفا** ذ, kalp hakkında söylenir: Çırpındı, yahut çarpıntı yaptı; ve Z’nin dediği gibi, keder sebebiyle, yahut çarpma sebebiyle telaşlandı. (TA.) **فهو** maddesinde 1’e bak.

**هَفْوَةٌ**
**هَفْوَةٌ** ذ Bir sürçme, kayma, kusur, yahut kötülüğe düşüş; çoğulu **هَفَوَاتٌ**. (TA.)

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D9%81%D9%88/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

هَفَا
هَفَا U ( n. ac. هَفْو 1 ,  هَفْوَة 1t ,  هَفَوَاْن 36 ),
a.  Ran swiftly; flew flapping the wings.

b.  Slipped; blundered.

c.  Hungered.

d.  ( n. ac. هَفْو 1 ,  هُفُوّ 27 ), Whirled about, eddied.

e.  [ Bi ], Tossed about.

f.  [ Bi ], Longed for.

g.  Exulted.

##### Türkçe

هَفَا
**هَفَا** U (mastarı: **هَفْو** 1, **هَفْوَة** 1t, **هَفَوَاْن** 36),
a. Hızla koştu; kanatları çırparak uçtu.

b. Sürçtü; yanıldı.

c. Acıktı.

d. (mastarı: **هَفْو** 1, **هُفُوّ** 27), Döndü durdu, girdap yaptı.

e. [Bi], Savruldu.

f. [Bi], Özlem duydu.

g. Sevindi.
