# هقب — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D9%82%D8%A8/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%87%D9%82%D8%A8/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [هقب](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D9%82%D8%A8.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: هقب

الهقب، بالفتح: السعة. الهقب كهجف: الواسع الحلق، يلتقم كل شيء. الهقب: الضخم في طول وجسم وخص بعضهم به الفحل من النعام. قال الأزهري: قال الليث: الهقب: الضخم، الطويل من النعام؛ وأنشد:
  من المسوح هقب شوقب خشب الهقب: الطويل من غيره. والهقبقب: الصلب الشديد، نقله الصاغاني.
 وهقب، بكسر أوله وسكون آخره: زجر للخيل خاصة.

### Türkçe

**الهقب**، fetih ile: genişlik.

**الهقب** ( **هجف** gibi): boğazı geniş olan; her şeyi yutar.

**الهقب**: boy ve gövdede iri olan; bazıları bunu devekuşunun erkeğine tahsis etti.

Ezherî dedi: Leys dedi: **الهقب**: devekuşundan iri, uzun olan; ve şu beyti okudu:

  **من المسوح هقب شوقب خشب**

**الهقب**: ondan başkasında da uzun olan.

**الهقبقب**: katı, şiddetli (pek sert) olan; bunu Sâğânî nakletti.

Ve **هقب**, evvelinin kesri ve âhirinin sükûnu ile: özellikle atlar için bir azarlama (sürme) sesidir.
