# هقي — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D9%82%D9%8A/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%87%D9%82%D9%8A/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [هقي](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D9%82%D9%8A.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: هقي

باب الهاء والقاف ووايء معهما
ق ه و، وه ق،ه ق ي، ه ي ق، ق ي ه مستعملات قهو: القاهي: الرّجلُ المُخْصِبُ في رَحْله، وإنّه لفي عَيْشٍ قاهٍ، أي: رَفيه، بَيِّن القُهُوّة والقهو، وهم قاهون. والمُقْهِي: المُجتوى طعاماً لا يُوافِقهُ.
والقهوة: الخَمْر، سُميّت قهوة لأنّها تُقهي الإِنسانَ. أي: تُشْبِعُه، وتذهب بشهوة الطّعام.
وهق: الوَهَقُ: الحبلُ المُغارُ، يُرمَي في أُنْشُوطة، فيُؤْخَذُ به الدَّابَّة والإِنسانُ.
والمُواهَقَةُ: المُواظبةُ في السّير، ومدُّ الأعناق، يُقال: تَواهَقَتِ الرِّكاب. قال:
تَنَشَّطتْها كلُّ مِغلاةِ الوَهَقْ
هقي: فلانٌ يَهْقِي فلاناً، إذا تناوله بقبيحٍ هيق: الهَيْقُ: الطّويل الدَّقيق، وبه سُمِيّ الظَّليم: هيقاً، ورجلٌ هَيْقٌ: يَشّبه بالظَّليم، لِنفاره وجُبْنه .
قيه: القاهُ: بمنزلة الجاه، ويقال: الطاعة. قال:
والله لولا النّارُ أن نَصلاها
أو يدعَو النّاسُ علينا الله
لَما سَمِعْنا للأَمِيرِ قاها

### Türkçe

باب **الهاء** و**القاف** و**وايء** معهما
**ق ه و**، و**ه ق**،**ه ق ي**، **ه ي ق**، **ق ي ه** müstameldir.

**قهو**: **القاهي**: yolculuğunda bereketli olan adam; ve şüphesiz o, **قاهٍ** bir yaşayış içindedir; yani: refah içinde; **القُهُوّة** ve **القهو**’su açık-seçik; ve onlar **قاهون**’dur. Ve **المُقْهِي**: yiyecek bakımından (midesi) rahatsız olan, kendisine uygun düşmeyen (yemek yiyen).

Ve **القهوة**: şarap; ona **قهوة** denildi; çünkü o, insanı **تُقهي** eder; yani: onu doyurur ve yemeğin iştahını giderir.

**وهق**: **الوَهَقُ**: düğümlü ip; bir ilmeğe atılır; onunla binek hayvanı ve insan yakalanır.

Ve **المُواهَقَةُ**: yürüyüşte devamlılık ve boyunları uzatmak; denilir: **تَواهَقَتِ الرِّكاب**. Dedi ki:
تَنَشَّطتْها كلُّ مِغلاةِ **الوَهَقْ**

**هقي**: Falan, falanı **يَهْقِي** eder; onu çirkin bir sözle ele aldığında.

**هيق**: **الهَيْقُ**: uzun, ince; ve onunla **الظَّليم** adlandırıldı: **هيقاً**; ve **هَيْقٌ** bir adam: onu **الظَّليم**’e benzetir; ürkekliği ve korkaklığı sebebiyle.

**قيه**: **القاهُ**: **الجاه** menzilesindedir; ve denilir: itaat. Dedi ki:
والله لولا النّارُ أن نَصلاها
أو يدعَو النّاسُ علينا الله
لَما سَمِعْنا للأَمِيرِ **قاها**
