# هلت — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D9%84%D8%AA/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%87%D9%84%D8%AA/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [هلت](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D9%84%D8%AA.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: هلت

هَلَتَ دَمَ البَدَنة إِذا خَدَشَ جِلْدَها بسكِّينٍ حتى يَظْهَر الدمُ؛ عن اللحياني.
وقال ابن الفَرج: سمعتُ واقعاً يقول: انْهَلَتَ يَعْدُو، وانْسَلَتَ يَعْدو؛ وقال الفراء: سَلَتَه وهَلَتَهُ.
وقال اللحياني: سَلَتَ الدمَ وهَلَته أَي قَشَره بالسكين. والهَلْتَى، على فَعْلَى: نبت إِذا يَبِسَ صارَ أَحْمر، وإِذا أُكل ونَبَتَ سُمِّي: الجَمِيمَ؛ وقال الأَزهري: هَلْتَى، على فَعْلَى: شجرة، وهو كنَباتِ الصِّلِّيانِ، إِلا أَن لونه إِلى الحُمْرة؛ ابن سيده: الهَلْتَى نبت؛ قال أَبو حنيفة: قال أَبو زياد: من الطَريفة الهَلْتَى، وهو نَبت أَحْمَر، يَنْبُتُ نَباتَ الصِّلِّيان والنَّصِيِّ، ولونُه أَحْمَر في رطُوبته، ويزداد حُمْرَة إِذا يَبِس، وهو مائيّ لا تَكادُ الماشيةُ تَأْكُلُه ما وجَدت شيئاً من الكلإِ يَشْغَلُها عنه.
والهِلْتاءَةُ: الجماعة من الناس يُقِيمون ويَظْعَنون؛ هذه رواية أَبي زيد، ورواها ابن السكيت بالثاء.

### Türkçe

**هَلَتَ**: bıçağıyla derisini çizinceye kadar (çizip) kan ortaya çıkıncaya dek, **البَدَنة**’nin kanını akıttı; **اللحياني**’den.

İbn **الفَرج** dedi: Vâkı‘ın şöyle dediğini işittim: **انْهَلَتَ** koşar, **انْسَلَتَ** koşar; **الفراء** dedi: **سَلَتَه** ve **هَلَتَهُ**.

**اللحياني** dedi: **سَلَتَ** kanı ve **هَلَته**; yani bıçakla onu kazıdı.

**الهَلْتَى**, **فَعْلَى** vezni üzere: bir bitkidir; kuruduğu vakit kızıl olur; yenildiği ve (yenildikten sonra yeniden) bittiği zaman ona **الجَمِيمَ** denilir; **الأَزهري** dedi: **هَلْتَى**, **فَعْلَى** vezni üzere: bir ağaçtır; **الصِّلِّيان** bitkisi gibidir; ancak rengi kızıllığa doğrudur; İbn Sîde: **الهَلْتَى** bir bitkidir; Ebû Hanîfe dedi: Ebû Ziyâd dedi: **الطَريفة**’den **الهَلْتَى** vardır; o, kızıl bir bitkidir; **الصِّلِّيان** ve **النَّصِيِّ**’nin bitişi gibi biter; tazeliğinde rengi kızıldır; kuruduğu vakit kızıllığı artar; o sulaktır; davar, otlaktan onu meşgul edecek bir şey buldukça onu neredeyse yemez.

**الهِلْتاءَةُ**: insanlardan bir topluluk; konaklarlar ve göçerler; bu, Ebû Zeyd’in rivayetidir; İbn **السكيت** onu **الثاء** ile rivayet etmiştir.
