# هنأ — Esâsü'l-Belâğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D9%86%D8%A3/sozluk/esas
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%87%D9%86%D8%A3/entries/esas

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [هنأ](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D9%86%D8%A3.md)
- Esâsü'l-Belâğa: Zemahşerî · 12. yy

## Madde başı: هنأ

ه ن أ
طعام هنىء وقد هنؤ هناءة وما كان هنيئاً ولقد هنؤ وهنأني ومرأني ويقال للآكل‏:‏ هنيئاً مريئاً ولك المهنأ وهنأك الله‏.‏
وهنأته‏:‏ أعطيته واستهنأته‏:‏ استعطيته‏.‏
وسمع الكسائيّ أعرابيّاً يقول‏:‏ إنما سميّت هانئاً لتهنىء‏.‏
وهنأ البعير بالهناء وناقة مهنوءة‏.‏
قال امرؤ القيس‏:‏ ليقتلني وقد شعفت فؤادها كما شعف المهنوءة الرجل الطالي ومن المجاز‏:‏ هذا أمرٌ أتاك هنيئاً‏.‏
وملك هنىء وهنأته بالولاية‏.‏
سيف هندواني ومهنّد‏.‏
وأعطاه هنيدة‏:‏ مائةً من الإبل وهنداً‏:‏ مائتين‏.‏
ومن المجاز‏:‏ قوله‏:‏ ونصر بن دهمان الهنيدة عاشها وخمسين عاماً ثم قوم فانصاتا أراد مائة سنةٍ‏.‏

### Türkçe

ه ن أ
**طعام هنىء**: hoş (yenmesi kolay) yiyecek; ve **قد هنؤ هناءة**: hoş oldu, hoşluk (kolaylık) bakımından; ve **ما كان هنيئاً**: hoş olan şey; ve andolsun **هنؤ**: hoş oldu; ve **هنأني**: bana hoş geldi; ve **مرأني**: bana hazmı kolay geldi; ve yiyene denilir: **هنيئاً مريئاً**: hoş ve hazmı kolay (olsun); ve senin için **المهنأ**: hoşluk (nimet); ve **هنأك الله**: Allah sana hoşluk (nimet) verdi.

Ve **هنأته**: ona verdim; ve **استهنأته**: ondan istedim.

Ve **الكسائيّ** bir bedevîyi işitti, şöyle diyordu: “Ancak ben **هانئاً** diye adlandırıldım ki **لتهنىء**: hoş olasın.”

Ve deve **هنأ**: **بالهناء** (katranla) katranlandı; ve **ناقة مهنوءة**: katranlanmış dişi deve.

**امرؤ القيس** dedi:
“Beni öldürsün; hâlbuki onun gönlünü yaraladı,
nasıl ki **المهنوءة**’yi **الرجل الطالي** yaralar.”
Ve mecazdan: “Bu, sana hoş olarak gelen bir iştir”: **هذا أمرٌ أتاك هنيئاً**.

Ve **ملك هنىء**: hoş (rahat) bir mülk; ve onu valilikle hoş kıldım: **وهنأته بالولاية**.

**سيف هندواني**: Hindî kılıç; ve **مهنّد**: Hindî (kılıç).

Ve ona **هنيدة** verdi: develerden yüz; ve **هنداً**: iki yüz.

Ve mecazdan: onun sözü:
“Ve **نصر بن دهمان الهنيدة** onu yaşadı,
ve elli yıl; sonra doğruldu da sustu.”
Yüz yıl istedi.
