# هنف — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D9%86%D9%81/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%87%D9%86%D9%81/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [هنف](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D9%86%D9%81.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: هنف

الإهناف خاص بالنساء ولا يوصف به الرجال، قاله أبو ليلى، وهو ضحك في فتور، كضحك المستهزيء، كالمهانفة، والتهانف كما في الصحاح، وأنشد للكميت:
  مهفهفة الكشحين بيضاء كاعب                      تهانف للجهال منهم وتلعـب زاد أبو ليلى وكذلك الهناف، ككتاب وأنشد:
  تغض الجفون على رسلهـا                      بحسن الهناف، وخون النظر وقال الليث: الهناف: مهانفة الجواري بالضحك، وهو التبسم. وفي نسخة من كتاب الكامل للمبرد: التهانف: الضحك بالسخرية، وأنشد الليث:
  إذا هن فصلن الحديث لأهله                      حديث الرنا فصلنه بالتهانف قال أبو ليلى: الرنا هنا: اللهو. والإهتاف: الإسراع، كالتهنيف يقال: أقبل مهنفا، ومهنفا؛ أي مسرعا لينال ما عندي. وقال الأصمعي: الإهتاف: تهيؤ الصبي للبكاء وهو مثل الإجهاش. قال: والمهانفة: الملاعبة.
 ومما يستدرك عليه: الهنوف، بالضم: ضحك فوق التبسم، عن ابن سيده. وتهانف به: تعجب، عن ثعلب. والتهنف: البكاء قال عنترة بن الأخرس:
  تكف وتستبقى حياء وهيبة                      لنا ثم يعلو صوتها بالتهنف وقد يكون التهانف بكاء غير الطفل، وأنشد ثعلب لأعرابي:
  تهانفت واستبكاك رسم المنازل                      بسوقة أهوى، أو بقارة حائل فهذا هنا إنما هو للرجال دون الأطفال، لأن الأطفال لا تبكي على المنازل. قلت: ويمكن أن يكون قوله: تهانفت؛ أي: تشبهت بالأطفال في بكائك، فتأمل.

### Türkçe

**الإهناف** kadınlara mahsustur; erkekler onunla vasfedilmez. Bunu Ebû Leylâ söylemiştir. O, gevşeklik içinde bir gülmedir; alay edenin gülmesi gibi; **المهانفة** gibi. Ve **التهانف** da, **الصحاح**’ta olduğu üzere. Ve Kümeyt’ten şu beyit okunmuştur:
  İnce belli, beyaz, göğüsleri tomurcuklanmış                      Onlardan cahillere **تهانف** eder ve oynar
Ebû Leylâ ekledi: ve yine **الهناف** da; **كتاب** vezninde. Ve şu beyit okunmuştur:
  Kirpikleri, salıverişi üzerine indirir                      **الهناف**’ın güzelliğiyle ve bakışın hainliğiyle
Leys dedi: **الهناف**: cariyelerin gülmekle **مهانفة** etmesi; o da tebessümdür. Müberred’in **الكامل** kitabının bir nüshasında: **التهانف**: alay ile gülmektir. Ve Leys şu beyiti okumuştur:
  Onlar sözü ehline ayırdıklarında                      **الرنا** sözünü, onu **التهانف** ile ayırdılar
Ebû Leylâ dedi: Buradaki **الرنا**: eğlencedir. Ve **الإهتاف**: hızlanmaktır; **التهنيف** gibi. Denilir: **مهنفا** olarak geldi, ve **مهنفا**; yani: yanımdakine erişmek için hızlı. Asmaî dedi: **الإهتاف**: çocuğun ağlamaya hazırlanmasıdır; o, **الإجهاش** gibidir. Dedi: ve **المهانفة**: şakalaşmadır.

Ve ona ilâve olarak istidrâk edilenlerdendir: **الهنوف** (ötre ile): tebessümün üstünde bir gülme; İbn Sîde’den. Ve onunla **تهانف** etti: şaşırdı; Sa‘leb’den. Ve **التهنف**: ağlamadır. Antere b. el-Ahres dedi ki:
  El çeker ve hayâ ve heybetle (bunu) bize saklar                      Sonra sesi **التهنف** ile yükselir
Ve **التهانف**, çocuk olmayanın ağlaması da olabilir. Sa‘leb bir bedevîden şu beyiti okumuştur:
  **تهانفت** ve menzillerin izi seni ağlattı                      Hevâlı bir pazarda, yahut Hâil’in sığırında
Şu hâlde buradaki, ancak erkekler içindir; çocuklar için değil. Çünkü çocuklar menziller üzerine ağlamaz. Dedim: ve onun “**تهانفت**” sözü, “ağlamanda çocuklara benzedin” mânasında da olabilir; öyleyse düşün.
