# هور — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D9%88%D8%B1/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%87%D9%88%D8%B1/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [هور](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%87%D9%88%D8%B1.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: هور

هارَه بالأَمرِ هَوْراً: أَزَنَّه. وهُرْتُ الرجلَ بما ليس عنده من خير إِذا أَزْنَنْتَه، أَهُورُه هَوْراً؛ قال أَبو سعيد: لا يقال ذلك في غير الخبر. وهارَه بكذا أَي ظنه به؛ قال أَبو مالك بن نُوَيْرَة يصف فرسه:
رَأَى أَنَّني لا بالكثير أَهُورُه،
ولا هُوَ عَنِّي في المُواساةِ ظاهرُ
أَهُورُه أَي أَظن القليلَ يكفيه. يقال: هو يُهارُ بكذا أَي يُظَنُّ بكذا؛ وقال آخر يصف إِبلاً:
قد عَلِمَتْ جِلَّتُها وخُورُها
أَني، بِشِرْبِ السُّوءِ، لا أَهُورُها
أَي لا أَظن أَن القليل يكفيها ولكن لها الكثير.
ويقل: هُرْتُ الرجلَ هَوْراً إِذا غَشَتشْتَه. وهُرْتُه بالشيء: اتَّهَمْتُه به، والاسم الهُورَةُ. وهارَ الشيءَ: حَزَرَه. وقيل للفَزارِيِّ: ما القطعة من الليل؟ فقال: حُزْمَةٌ يَهُورُها أَي قطعة يَحْزُرها. وهُرْتُه: حملته على الشيء وأَردته به. وضَرَبَه فَهارَه وهَوَّره إِذا صرعه. وهارَ النباءَ هَوْراً: هَدَمَه. وهار البناءُ والجُرْفُ يَهُورُ هَوْراً وهُؤُوراً، فهو هائِرٌ وهارٍ، على القلب.

### Türkçe

**هارَه** işle (bir şeyle) **هَوْراً**: onu **أَزَنَّه** (zannetti). Ve bende olmayan bir hayırla ilgili olarak adamı **هُرْتُ** ederim; onu **أَزْنَنْتَه** (zannettiğin) zaman; onu **أَهُورُه** **هَوْراً** (ederim); Ebû Saîd dedi: Bu, haberin dışında söylenmez. Ve onu bununla **هارَه**: yani onu onunla zannetti; Ebû Mâlik b. Nüveyre, atını vasfederek dedi:

Rَأَى أَنَّني لا بالكثير أَهُورُه،
ولا هُوَ عَنِّي في المُواساةِ ظاهرُ

**أَهُورُه**: yani azın ona yeteceğini zannederim. Denir: O, bununla **يُهارُ** edilir; yani bununla zannedilir; ve bir başkası develeri vasfederek dedi:

قد عَلِمَتْ جِلَّتُها وخُورُها
أَني، بِشِرْبِ السُّوءِ، لا أَهُورُها

Yani azın ona yeteceğini zannetmem; fakat ona çok vardır.

Ve denir: Adamı **هُرْتُ** **هَوْراً**; onu aldattığın zaman. Ve onu şey ile **هُرْتُه**: onu onunla **اتَّهَمْتُه** (itham ettim); isim **الهُورَةُ**’dur. Ve şeyi **هارَ**: onu **حَزَرَه** (tahmin etti). Ve Fezârî’ye denildi: Geceden parça nedir? Dedi ki: **حُزْمَةٌ يَهُورُها**; yani onu **يَحْزُرها** (tahmin ettiği) bir parça.

Ve onu **هُرْتُه**: onu şeye yükledim ve onunla onu istedim. Ve ona vurdu da onu **فَهارَه** ve **هَوَّره**; onu yere serdiği zaman. Ve binayı **هارَ** **هَوْراً**: onu **هَدَمَه** (yıktı). Ve bina ve yar (uçurum kenarı) **هارَ** eder; **يَهُورُ** **هَوْراً** ve **هُؤُوراً**; o hâlde o **هائِرٌ** ve **هارٍ**dır; kalb üzere.
