# وأب — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%A3%D8%A8/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%88%D8%A3%D8%A8/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [وأب](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%A3%D8%A8.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: وأب

الوَأْبُ: الانقباض والاستحياء. تقول منه: وَأَبَ يَئِبُ وَأْباً وإبَةً. ونكح فلانٌ في إبَةٍ، وهو العار وما يُستحيا منه. قال الشاعر:
إذا المَرَئِيُّ شَبَّ له بناتٌعَصَبْنَ برأسه إبَةً وعارا
واتَّأبَ الرجلُ، أي استحيا؛ قال الأعشى يمدح هَوْذَة بن عليٍّ الحَنفي:
من يلْقَ هَوْذَةَ يسجد غير مُتَّئِبٍإذا تَعَمَّمَ فوق التاجِ أو وَضَعا
وأَوْأَبْتُهُ، أي فعلت به فعلاً يُستحيى منه. والموئِباتُ: المخْزِيات. وأوأبته أيضاً: رددته عن حاجته. وحافِرٌ وأْبٌ، أي مُقَعَّبٌ. ويقال: الوَأْبُ: البعير العظيم. والوَأْبَةُ: النُقرة في الصخرة تُمسِكُ الماء.

### Türkçe

**الوَأْبُ**: büzülme ve utanma. Ondan şöyle dersin: **وَأَبَ يَئِبُ وَأْباً وإبَةً**. Ve falan kimse **إبَةٍ** içinde nikâhladı; o, ayıp ve ondan utanılan şeydir. Şair dedi ki:
إذا المَرَئِيُّ شَبَّ له بناتٌعَصَبْنَ برأسه إبَةً وعارا
Ve **اتَّأبَ** adam, yani utandı; **الأعشى** **هَوْذَة بن عليٍّ الحَنفي**’yi överken dedi ki:
من يلْقَ هَوْذَةَ يسجد غير مُتَّئِبٍإذا تَعَمَّمَ فوق التاجِ أو وَضَعا
Ve **أَوْأَبْتُهُ**, yani onunla, ondan utanılan bir fiil yaptım. Ve **الموئِباتُ**: rezil ediciler. Ve onu ayrıca **أوأبته**: onu ihtiyacından geri çevirdim. Ve **حافِرٌ وأْبٌ**, yani küp gibi (muk‘a‘‘ab). Ve denilir ki: **الوَأْبُ**: büyük deve. Ve **الوَأْبَةُ**: kayada suyu tutan çukur.
