# وتح — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%AA%D8%AD/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%88%D8%AA%D8%AD/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [وتح](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%AA%D8%AD.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: وتح

الوتح، بفتح فسكون المثناة الفوقية، والوتح، بالتحريك، والوتح ككتف هو: القليل التفه من الشيء، كالوتيح، كأمير. وشيء وتح ووتح: قليل تافه. ويقال: وتح عطاءه، كوعد، وأوتحه ووتحه توتيحا - زاده صاحب اللسان - أقله، فوتح ككرم يوتح وتاحة، بالفتح: ووتوحة، بالضم، ووتحة، بفتح فسكون، أورده ابن منظور. يقال أعطى عطاء وتحا. وأوتح فلان: قل ماله. وأوتح فلانا: جهده وبلغ منه. قال:
  قرقمهه عيش خبيث أوتحا هذه رواية ثعلب، ورواه ابن الأعرابي أوتخا بالخاء المعجمة وفسره بما فسر به ثعلب. واحتمل ابن الأعرابي الخاء مع الحاء، لاقترابهما في المخرج. وما أغنى عنى وتحة، محركة، كقولك: ما أغنى عني عبكة. وقيل: معناه ما أغنى عني شيئا. ومما يستدرك عليه: طعام وتح: لا خير فيه، كوحت. وشيء وتح وعر، إتباع له. وفي هامش الصحاح: الصواب أنه تأكيد، أي نزر قليل، وهي الوتوحة والوعورة، ورجل وتح ككتف، أي خسيس وأوتح له الشيء، إذا قلله. وتوتح الشراب: شربه قليلا قليلا، وكذا توتح منه. كذا في اللسان.

### Türkçe

**الوتح**، üstten ikilinin fethası sonra sükûn ile; ve **الوتح** hareke ile; ve **الوتح** “**كتف**” gibi: o, şeyden az olan değersiz olandır; **الوتيح** gibi; “**أمير**” gibi. Ve “şey **وتح** ve **وتح**”: az, değersiz. Ve denilir: “**وتح** عطاؤه”, “**وعد**” gibi; ve “**أوتحه**” ve “**وتحه**” “**توتيحا**” (bunu “**صاحب اللسان**” artırdı): onu azalttı; böylece “**وتح**” “**كرم**” gibi “**يوتح**” “**وتاحة**” (fetha ile) ve **وتوحة** (damme ile) ve **وتحة** (fetha sonra sükûn ile); bunu **ابن منظور** zikretti. Denilir: “**أعطى** عطاء **وتحا**.” Ve “**أوتح** falan”: malı az oldu. Ve “**أوتح** falanı”: onu yordu ve ondan (son) sınıra ulaştı. Dedi ki:
  “**قرقمهه** عيش خبيث **أوتحا**” — bu, **ثعلب**’in rivayetidir; ve onu **ابن الأعرابي** **أوتخا** diye, noktalı **الخاء** ile rivayet etti ve onu, **ثعلب**’in tefsir ettiğiyle tefsir etti. Ve **ابن الأعرابي**, **الخاء**’yı **الحاء** ile (birlikte) muhtemel gördü; çıkış yerlerinde yakınlıklarından dolayı. Ve “Benden **وتحة** (harekeli) hiçbir şey gidermedi”; senin “Benden **عبكة** hiçbir şey gidermedi” demen gibi. Ve denildi: manası “Benden bir şey gidermedi”dir. Ve onun üzerine istidrâk edilenlerdendir: “yemek **وتح**”: onda hayır yoktur; **وحت** gibi. Ve “şey **وتح** **وعر**”: ona tâbî kılmadır. Ve **الصحاح**’ın kenarında: doğru olan, onun te’kîd olduğudur; yani az, azıcık; ve o, **الوتوحة** ve **الوعورة**’dir. Ve “adam **وتح**” “**كتف**” gibi; yani alçak. Ve “**أوتح** ona şeyi”: onu azalttığı zaman. Ve “**توتح** içki”: onu azar azar içti; ve yine ondan “**توتح**” (etti). **اللسان**’da böyledir.
