# وتك — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%AA%D9%83/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%88%D8%AA%D9%83/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [وتك](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%AA%D9%83.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: وتك

الكاف والتاء و"وايء" معهما
و ك ت، و ت ك، ك ي ت، ك ت أ، و ك أ مستعملات وكت: عين مَوْكُوتة: فيها وَكْتٌ، وهي نكتة كالنقطة من بياض على سوادها، والاسم من الوَكْت: الوَكْتةُ.
وتك: الأَوْتَكَى: التمر السهريز.
كتو: اكتوتَى الرجل يكَتْوَتي، إذا بالغ في صفة نفسه من غير فعل. وعند العمل يَكْتَوْتي، كأنه يتتعتع.
كيت: يقال: كان من الأمر كَيْتَ وكَيْتَ. هذه التاء في الأصل: هاء التأنيث، أطلقوها وخففوا، واستقبحوا أن يقولوا: كَيْهَ وكَيْهَ يا هذا.
كتأ: الكَتْأة بوزن فعلة، مهموز: نبات كالجرجير يطبخ فيؤكل.
تكأ: تُكَأَة بوزن فعلة. أصل هذه التاء من الواو. والتاء مستعملة في هذه الكلمة استعمال الحرف الأصلي: توكأت، واتكأت على مُتَكَأ، وأصل عربيته: وكأ يوكئ توكئة.

### Türkçe

**الكاف** ve **التاء** ve **"وايء"** bunlarla birlikte

**و ك ت**، **و ت ك**، **ك ي ت**، **ك ت أ**، **و ك أ** kullanımdadır. **وكت**: **عين مَوْكُوتة**: onda **وَكْتٌ** vardır; o, siyahlığı üzerinde beyazlıktan bir nokta gibi bir benektir; **الوَكْت**’ten isim: **الوَكْتةُ**’dir.

**وتك**: **الأَوْتَكَى**: **التمر السهريز**.

**كتو**: **اكتوتَى الرجل يكَتْوَتي**; kendi vasfında, fiil olmaksızın mübalağa ettiğinde. Ve iş sırasında **يَكْتَوْتي**; sanki kekeliyormuş gibi.

**كيت**: denir ki: işten **كَيْتَ وكَيْتَ** oldu. Bu **التاء** aslında: dişillik **هاء**’sıdır; onu salıverdiler ve hafiflettiler; ve “ey bu!” diye **كَيْهَ وكَيْهَ** demelerini çirkin gördüler.

**كتأ**: **الكَتْأة** “فعلة” vezninde, hemzeli: **الجرجير** gibi bir bitki; pişirilir de yenir.

**تكأ**: **تُكَأَة** “فعلة” vezninde. Bu **التاء**’nın aslı **الواو**’dandır. Ve **التاء** bu kelimede aslî harfin kullanımıyla kullanılmıştır: **توكأت** ve **اتكأت** bir **مُتَكَأ** üzerine; ve onun Arapçadaki aslîsi: **وكأ يوكئ توكئة**.
