# وجب — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%AC%D8%A8/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%88%D8%AC%D8%A8/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [وجب](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%AC%D8%A8.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: وجب

وجبَ الشيء، أي لَزِمَ، يَجِب وُجوباً. وأوجبه الله، واستوجبه، أي استحقّه. ووجَبَ البيعُ يَجِبُ جِبَةً. وأوجبت البيع فوجَبَ. والوجيبة: أن توجب البيع ثم تأخذَه أوَّلاً فأوَّلاً، فإذا فرغت قيل: قد استوفيتَ وَجيبَتَكَ. ووجب القلبُ وَجيباً: اضطربَ. وأوجَبَ الرجل، إذا عمل عملاً يوجب له الجنَّة أو النار. والوَجْبُ: الجبان. قال الشاعر:
طَلوبُ الأعادي لا سَؤُومُ ولا وَجْبُ
تقول منه: وَجُبَ الرجل بالضم وُجوبَةً. والوَجْبةُ: السَقطة مع الهَدَّةِ. وفي المثل: بجَنْبِهِ فلتكنْ الوَجْبَةُ. قال الله تعالى: "فإذا وَجَبَتْ جُنوبُها". ومنه قولهم: خرجَ القومُ إلى مَواجبهم، أي مَصارعهم. ووَجَبَ الميِّتُ، إذا سقط ومات. ويقال للقتيل واجبٌ. قال الشاعر:
أطاعتْ بنو عَوْفٍ أميراً نهاهُمُ		عن السِلْمِ حتَّى كان أوَّلَ واجِبِ
وَوَجَبَتِ الشمسُ، أي غابت. ووَجَّبْتُ به الأرض توجيباً، أي ضربتها به. ويقال أيضاً: وَجَبَتِ الإبل، إذا أعيَتْ. والمُوَجِّبُ: الذي يأكل في اليوم والليلة مرةً. يقال: فلانٌ يأكل وجبة. وقد وَجَّبَ نفسه توجيباً، إذا عوَّدها ذلك. وكذلك إذا حلَبَ في اليوم والليلة مرَّةً.

### Türkçe

**وجبَ** şey, yani **لَزِمَ**; **يَجِب** **وُجوباً**. Ve Allah onu **أوجبه** kıldı; ve onu **استوجبه** (yani onu **استحقّه** etti). Ve **وجَبَ** satış **يَجِبُ** **جِبَةً**. Ve ben satışı **أوجبت** ettim de o **فوجَبَ** oldu. Ve **الوجيبة**: satışı **توجب** etmen, sonra onu ilk önce ilk önce almandır; bitirdiğin zaman denilir ki: **قد استوفيتَ وَجيبَتَكَ**. Ve kalp **وجب** **وَجيباً**: çalkalandı. Ve adam **أوجَبَ** etti; kendisine cennet veya ateşi gerektiren bir iş yaptığı zaman. Ve **الوَجْبُ**: korkak. Şair dedi ki:
طَلوبُ الأعادي لا سَؤُومُ ولا وَجْبُ

Ondan dersin ki: adam **وَجُبَ** (ötre ile) **وُجوبَةً**. Ve **الوَجْبةُ**: gürültü ile birlikte düşüştür. Ve meselde: **بجَنْبِهِ فلتكنْ الوَجْبَةُ**. Allah Teâlâ dedi ki: "**فإذا وَجَبَتْ جُنوبُها**". Ve ondan onların sözü: kavim **خرجَ** **إلى مَواجبهم**; yani düşüş yerlerine. Ve ölü **وَجَبَ**; düştüğü ve öldüğü zaman. Ve öldürülene **واجبٌ** denilir. Şair dedi ki:
أطاعتْ بنو عَوْفٍ أميراً نهاهُمُ		عن السِلْمِ حتَّى كان أوَّلَ واجِبِ

Ve güneş **وَوَجَبَتِ**; yani battı. Ve ben onunla yeri **وَجَّبْتُ** **توجيباً**; yani onunla onu dövdüm. Ve ayrıca denilir: develer **وَجَبَتِ**; yoruldukları zaman. Ve **المُوَجِّبُ**: gündüz ve gecede bir kere yiyen kimsedir. Denilir: falan **وجبة** yer. Ve kendisini **وَجَّبَ** **توجيباً**; onu buna alıştırdığı zaman. Ve aynı şekilde gündüz ve gecede bir kere sağdığı zaman.
