# وجه — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%AC%D9%87/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%88%D8%AC%D9%87/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [وجه](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%AC%D9%87.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: وجه

٢
2 وَجَّهْتِ سِجَافَتَهُ ذ and سِدَافَتَهُ ; i. e. هَتَكْتِ سِتْرَهُ, i. e. أَخَذْتِ وَجْهَهَا: see arts. سجف and سدف, and جوه, conj. 2.

وَاجَهَهُ
3 وَاجَهَهُ ذ , inf. n. مُوَاجَهَةٌ, He faced him; confronted him; encountered him; met him face to face (S, K, Msb.) He confronted him, accosted him, or encountered him, with speech, or words, or with his face. (Lth, JK, TA.)

أَوْجَهَ
4 أَوْجَهَ ذ He repelled, or rejected, an asker, or a beggar. (T.) ― -b2- See جوه.

تَوَجَّهَ
5 تَوَجَّهَ ذ He tended, repaired, or betook himself, to, or towards, him, or it, either in a direct course, or indirectly. (IJ, in M and L, art. قصد.) ― -b2- أَحْمَقُ مَايَتَوَجَّهُ A stupid man, who does not accomplish his affair well. (JK.)

لَمْ يَتَّجِهْ لِشَىْءٍ
8 لَمْ يَتَّجِهْ لِشَىْءٍ ذ (S, K, art. بور; and M, K, art. بلد; &c.) He did not apply himself rightly to anything; he knew not the right course to pursue; like لَمْ يَهْتَدِ. See also أَحْمَقُ مَا يَتَوَجَّهُ; and see بَائِرٌ and غُمَّى. ― -b2- اِتَّجَهَ لَهُ رَأْىٌ i. q. سَنَحَ. (S, TA.) See سَنَحَ, in two places. ― -b3- اِتَّجَهَ اِلَى الصِحَّةِ He became convalescent.

وَجْهٌ
وَجْهٌ ذ ― -b2- أَسْلَمْتُ وَجْهِى للّٰه I resigned, or resign, myself to God: i. e., I became, or become, * Muslim: وجه is here used for the whole because it is the most noble part: (Jel, ii. 106:) or ذاتى my course. (TA.) ― -b3- مِنْ كُلِّ وَجْهٍ In every respect; considered from every point of view. ― -b4- الوَجْهُ أَنْ يَكُونَ كَذَا The [proper or reasonable] way is that it should be thus: or the valid and obvious [way]. (Msb.) See تُرْعَةٌ. ― -b5- وَجْهٌ A course, a purpose, or an object, which one is pursuing; a direction in which one is going or looking, & c. as also ↓ جِهَةٌ. ― -b6- The way of a thing. (TA.) ― -b7- لَيْسَ لِكَلاَمِكَ وَجْهٌ There is no truth, or correctness, in thy saying. (TA.) ― -b8- وَجْهٌ Brightness [of intellect]. (L, voce كَدٌّ.) ― -b9- لِوَجْهِ اللّٰهِ (Kur, lxxvi. 9) For the sake of God; or to obtain the countenance or favour of God. (Kull, p. 378.) See فِى ذَاتِ اللّٰهِ in art. ذُو. ― -b10- لَوْكَانَ كَذَا لَكَانَ وَجْهًا Were it so, it were reasonable. ― -b11- لَا وَجْهَ لَهُ, said of a phrase, &c., There is no reasonable way of accounting for it. ― -b12- لَيسَ بِالوَجْهِ same as لَيْسَ بِوَجِيةٍ? Not of respectable, or esteemed, or high, authority: (said of a word or phrase, &c.:) or it is not the proper way. ― -b13- اِبْتِغَاءَ وَجْهِ اللّٰهِ From a desire of God's recompense: (Kur, ii. 274; and Expos. of the Jelلleyn:) or countenance, meaning favour. There are several similar phrases in the Kur, where وجه is explained in the same sense of ثَوَابٌ in the Expos. of the Jelلleyn. ― -b14- جَبَسَهُ عَنْ وَجْهِهِ [He withheld him, or restrained him, from his course, purpose, or object]. (S, art. الت.) ― -b15- صَرَفَ الشَّىْءَ عَنْ وَجْهُهُ He turned the thing away, or back, from its course, عَنْ سَنَنِهِ. (TA.) ― -b16- خَرَجَ وَجْهُهُ (S, A, L, art. مرد; and L voce استعلج;) [for خَرَجَ نَبَاتُ وَجْهِهِ, The hair of his face grew forth]. ― -b17- وَجْهُ الدَّهْرِ The beginning of time, (K,) and نَهَارٍ of day. (TA.) ― -b18- رَوَاهُ عَلَى وَجْهِهِ, (S, K, art. قص,) and حَدَّثَ بِهِ عَلَى وَجْهِهِ: (Msb, art. قص:) see قَصَّ, in two places. ― -b19- أَتَيْتُ الأَمْرَ مِنْ وَجَهِهِ, &c., and ↓ جِهَتِهِ: see مَأْتًى. ― -b20- وَجْهٌ The drift of speech. (K, Kull, p. 378.) ― -b21- مَضَىَ عَلَى وَجْهِهِ [He went at random, heedlessly, headlong, or in a heedless, or headlong, course, or manner; and so ذَهَبَ عَلَى وَجْهِهِ]: see رَكِبَ رَأْسَهُ in art. ركب. ― -b22- دَهَبَ عَلَى وَجْهِهِ حَيْثُ شَآءَ [He went away at random whither he would]. (TA in art. سوم.) ― -b23- بَلَّتْ مَطِيَّتُهُ عَلَى وَجْهِهَا and أَبَلَّتْ: see 1 in art. بل. ― -b24- أُطْلُبُوا الحَوَائِجَ اِنَى حِسَانِ الوُجُوهِ Make ye petition, for the things that ye want, to persons of good rank or station. (El-Hasan El-Muنddib, in TA, art. نضر.) ― -b25- وَجْهٌ (assumed tropical:) Consideration and regard. See 3 in art. اسو. ― -b26- وَجْهٌ and ↓ جِهَةٌ The place towards which one goes: (Munjid of Kr:) or the place, region, quarter, part, or point, towards which a person, or thing, goes, tends, or is directed: so I have rendered ↓ جِهَةٌ: see صُقْعٌ, and مَسْجُوحٌ: ↓ جِهَةٌ signifies any place towards which one looks or goes; as also ↓ وِجْهُةٌ: (Har, p. 373:) the place, or point, of the tendency or direction or bearing of anything: whence كَذَا ↓ جِهَةَ in the direction of such a thing: and ↓ لِجِهَةٍ towards one quarter. ― -b27- Hence, وَجْهُ الطَّرِيقِ The point, or place, to which the way, or road, leads: see ذَنَابَةٌ. And in like manner, وَجْهُ أَمْرٍ and ↓ جِهَتُهُ The end, or result, of an affair, to which it leads, or tends. ― -b28- رَمَوْا وَجْهًا وَاحِدًا [They shot in one direction]. (M voce رِشْقٌ.) ― -b29- وَجْهُ الضُّحَى The first, or beginning, of the ضُحَى. (TA voce رَوْنَقٌ, q. v.) ― -b30- وَجْهٌ A chief of a people or party. (K.) ― -b31- أَتَوْا مَنْ وَجْهِهِمْ: see فَوْرٌ. ― -b32- وَجْهٌ i. q. طَرِيقَةٌ [meaning The mode, or manner, of a thing]. (KL.) ― -b34- مَا أَدْرِى مَا وَجْهُهُ I know not what is its meaning. ― -b35- أَخَذَ وَجْهَهَا [app. He degraded her; took away her grade: and hence he took her maidenhead: see وَجَّهْتِ سِجَافَتَهُ].

جَهَةٌ
جَهَةٌ ذ : see وَجْهٌ throughout. ― -b2- مِنْ جِهَةِ كَذَا In respect of, or with reference to, such a thing: and by reason, or on account, or because, of such a thing. ― -b3- الجِهَاتُ السِّتُ The six relative points or directions or locations; namely, above, below, before, behind, right, and left.

وِجْهَةٌ
وِجْهَةٌ ذ : see وَجْةٌ. ― -b2- A way, mode, or manner, of acting, &c.

وَجِيهٌ
وَجِيهٌ ذ Worthy of regard.

أَوْجَهُ
أَوْجَهُ ذ More, and most, worthy of regard.

تَوْجِيهٌ
تَوْجِيهٌ ذ : see وَلْثٌ. ― -b2- التَّوْجِيهُ i. q. التَّوْرِيَةُ.

مُتَوَجَّهٌ
مُتَوَجَّهٌ ذ A place towards which one tends, repairs, or betakes himself.

### Türkçe

٢
2 **وَجَّهْتِ سِجَافَتَهُ** ذ ve **سِدَافَتَهُ**; yani **هَتَكْتِ سِتْرَهُ**, yani **أَخَذْتِ وَجْهَهَا**: **سجف** ve **سدف** maddelerine ve **جوه**, 2. bâba bak.

**وَاجَهَهُ**
3 **وَاجَهَهُ** ذ, mastar ismi **مُوَاجَهَةٌ**, Ona yüz yüze geldi; onunla karşı karşıya geldi; ona rastladı; onunla yüz yüze buluştu. (S, K, Msb.) Ona sözle, yahut kelimelerle, yahut yüzüyle karşı koydu, ona hitap etti, yahut ona rastladı. (Lth, JK, TA.)

**أَوْجَهَ**
4 **أَوْجَهَ** ذ Bir isteyeni, yahut bir dilenciyi geri çevirdi, yahut reddetti. (T.) ― -b2- **جوه**’ye bak.

**تَوَجَّهَ**
5 **تَوَجَّهَ** ذ Ona, yahut ona doğru, yahut ona yönelerek, ya doğrudan bir yol üzere yahut dolaylı olarak yöneldi, gitti, yahut kendini verdi. (IJ, M ve L’de, **قصد** maddesinde.) ― -b2- **أَحْمَقُ مَا يَتَوَجَّهُ** İşini iyi başarmayan ahmak bir adam. (JK.)

**لَمْ يَتَّجِهْ لِشَىْءٍ**
8 **لَمْ يَتَّجِهْ لِشَىْءٍ** ذ (S, K, **بور** maddesinde; ve M, K, **بلد** maddesinde; vb.) Hiçbir şeye doğru dürüst yönelmedi; tutulacak doğru yolu bilmedi; **لَمْ يَهْتَدِ** gibidir. Ayrıca **أَحْمَقُ مَا يَتَوَجَّهُ**’e bak; ve **بَائِرٌ** ve **غُمَّى**’ya bak. ― -b2- **اِتَّجَهَ لَهُ رَأْىٌ** yani **سَنَحَ**. (S, TA.) **سَنَحَ**’a, iki yerde, bak. ― -b3- **اِتَّجَهَ اِلَى الصِحَّةِ** İyileşir oldu.

**وَجْهٌ**
**وَجْهٌ** ذ ― -b2- **أَسْلَمْتُ وَجْهِى للّٰه** Kendimi Allah’a teslim ettim/ederim: yani, Müslüman oldum/olurum: burada **وجه**, en şerefli parça olduğu için bütün yerine kullanılmıştır: (Jel, ii. 106:) yahut **ذاتى** (yani) benim yönelişim. (TA.) ― -b3- **مِنْ كُلِّ وَجْهٍ** Her bakımdan; her görüş noktasından değerlendirilerek. ― -b4- **الوَجْهُ أَنْ يَكُونَ كَذَا** [uygun yahut makul] yol, bunun böyle olmasıdır: yahut geçerli ve açık [yol]. (Msb.) **تُرْعَةٌ**’ya bak. ― -b5- **وَجْهٌ** Bir kimsenin peşinde olduğu bir yol, bir maksat, yahut bir hedef; gidilen yahut bakılan bir yön, vb.; bunun gibi ↓ **جِهَةٌ** da. ― -b6- Bir şeyin yolu. (TA.) ― -b7- **لَيْسَ لِكَلاَمِكَ وَجْهٌ** Senin sözünde hakikat, yahut doğruluk yoktur. (TA.) ― -b8- **وَجْهٌ** [aklın] parlaklığı. (L, **كَدٌّ** maddesinde.) ― -b9- **لِوَجْهِ اللّٰهِ** (Kur, lxxvi. 9) Allah rızası için; yahut Allah’ın yüzünü yahut lutfunu elde etmek için. (Kull, s. 378.) **ذُو** maddesinde **فِى ذَاتِ اللّٰهِ**’e bak. ― -b10- **لَوْكَانَ كَذَا لَكَانَ وَجْهًا** Böyle olsaydı, makul olurdu. ― -b11- **لَا وَجْهَ لَهُ**, bir ibare vb. hakkında söylenir: Onu açıklamanın makul bir yolu yoktur. ― -b12- **لَيسَ بِالوَجْهِ** **لَيْسَ بِوَجِيةٍ** ile aynı mı? Saygın, yahut itibarlı, yahut yüksek bir otorite sahibi değildir: (bir kelime yahut ibare vb. hakkında söylenir:) yahut doğru yol değildir. ― -b13- **اِبْتِغَاءَ وَجْهِ اللّٰهِ** Allah’ın mükâfatını istemekten dolayı: (Kur, ii. 274; ve Celâleyn’in açıklaması:) yahut yüz (yani lütuf) anlamında. Kur’ân’da buna benzer birkaç ibare vardır; orada **وجه**, Celâleyn’in açıklamasında aynı şekilde **ثَوَابٌ** manasında açıklanır. ― -b14- **جَبَسَهُ عَنْ وَجْهِهِ** [Onu, kendi yolundan, maksadından yahut hedefinden alıkoydu, yahut engelledi]. (S, **الت** maddesinde.) ― -b15- **صَرَفَ الشَّىْءَ عَنْ وَجْهُهُ** Şeyi, kendi yolundan, **عَنْ سَنَنِهِ**, çevirdi, yahut geri çevirdi. (TA.) ― -b16- **خَرَجَ وَجْهُهُ** (S, A, L, **مرد** maddesinde; ve L, **استعلج** maddesinde;) [**خَرَجَ نَبَاتُ وَجْهِهِ** yerine: Yüzünün kılları çıktı]. ― -b17- **وَجْهُ الدَّهْرِ** Zamanın başlangıcı, (K,) ve **نَهَارٍ** (yani) günün. (TA.) ― -b18- **رَوَاهُ عَلَى وَجْهِهِ**, (S, K, **قص** maddesinde,) ve **حَدَّثَ بِهِ عَلَى وَجْهِهِ**: (Msb, **قص** maddesinde:) **قَصَّ**’a, iki yerde, bak. ― -b19- **أَتَيْتُ الأَمْرَ مِنْ وَجَهِهِ**, vb., ve ↓ **جِهَتِهِ**: **مَأْتًى**’ya bak. ― -b20- **وَجْهٌ** Sözün sevki (asıl maksadı). (K, Kull, s. 378.) ― -b21- **مَضَىَ عَلَى وَجْهِهِ** [Rastgele, dikkatsizce, başıboş, yahut dikkatsiz yahut başıboş bir gidiş üzere gitti; ve bunun gibi **ذَهَبَ عَلَى وَجْهِهِ**]: **ركب** maddesinde **رَكِبَ رَأْسَهُ**’e bak. ― -b22- **دَهَبَ عَلَى وَجْهِهِ حَيْثُ شَآءَ** [Dilediği yere rastgele gitti]. (TA, **سوم** maddesinde.) ― -b23- **بَلَّتْ مَطِيَّتُهُ عَلَى وَجْهِهَا** ve **أَبَلَّتْ**: **بل** maddesinde 1’e bak. ― -b24- **أُطْلُبُوا الحَوَائِجَ اِنَى حِسَانِ الوُجُوهِ** İhtiyaçlarınızı, mevki yahut makamı iyi olan kimselerden isteyin. (El-Hasan El-Muنddib, TA’da, **نضر** maddesinde.) ― -b25- **وَجْهٌ** (mecazî olarak:) İtibar ve gözetme. **اسو** maddesinde 3’e bak. ― -b26- **وَجْهٌ** ve ↓ **جِهَةٌ** Gidilen tarafın yeri: (Kr’nin Munjid’i:) yahut bir kişinin yahut şeyin gittiği, yöneldiği, yahut yöneltildiği yer, bölge, taraf, kısım, yahut nokta: ↓ **جِهَةٌ**’yi böyle tercüme ettim: **صُقْعٌ** ve **مَسْجُوحٌ**’a bak: ↓ **جِهَةٌ**, bakılan yahut gidilen herhangi bir yeri ifade eder; bunun gibi ↓ **وِجْهُةٌ** da: (Har, s. 373:) herhangi bir şeyin yönelişinin yahut yönünün yahut istikametinin yeri yahut noktası: buradan **كَذَا** ↓ **جِهَةَ** (yani) şöyle bir şeyin yönünde: ve ↓ **لِجِهَةٍ** (yani) bir tarafa doğru. ― -b27- Bundan dolayı, **وَجْهُ الطَّرِيقِ** Yolun yahut caddenin ulaştığı nokta yahut yer: **ذَنَابَةٌ**’ya bak. Ve aynı şekilde, **وَجْهُ أَمْرٍ** ve ↓ **جِهَتُهُ** Bir işin, kendisine vardığı yahut yöneldiği sonu yahut sonucu. ― -b28- **رَمَوْا وَجْهًا وَاحِدًا** [Tek bir yöne doğru attılar]. (M, **رِشْقٌ** maddesinde.) ― -b29- **وَجْهُ الضُّحَى** **ضُحَى**’nın ilk kısmı, yahut başlangıcı. (TA, **رَوْنَقٌ** maddesinde, bk.) ― -b30- **وَجْهٌ** Bir kavmin yahut fırkanın reisi. (K.) ― -b31- **أَتَوْا مَنْ وَجْهِهِمْ**: **فَوْرٌ**’a bak. ― -b32- **وَجْهٌ** yani **طَرِيقَةٌ** [bir şeyin tarzı yahut biçimi anlamında]. (KL.) ― -b34- **مَا أَدْرِى مَا وَجْهُهُ** Onun manasının ne olduğunu bilmiyorum. ― -b35- **أَخَذَ وَجْهَهَا** [görünüşe göre: Onu alçalttı; derecesini aldı: ve buradan onun bekâretini aldı: **وَجَّهْتِ سِجَافَتَهُ**’a bak].

**جَهَةٌ**
**جَهَةٌ** ذ: Baştan sona **وَجْهٌ**’e bak. ― -b2- **مِنْ جِهَةِ كَذَا** Şu şey bakımından, yahut şu şeye nispetle: ve şu şey sebebiyle, yahut şu şey yüzünden, yahut şu şeyden dolayı. ― -b3- **الجِهَاتُ السِّتُ** Altı izafî nokta yahut yön yahut konum; yani, üst, alt, ön, arka, sağ ve sol.

**وِجْهَةٌ**
**وِجْهَةٌ** ذ: **وَجْةٌ**’ye bak. ― -b2- Bir iş yapmanın vb. yolu, tarzı, yahut biçimi.

**وَجِيهٌ**
**وَجِيهٌ** ذ İtibara layık.

**أَوْجَهُ**
**أَوْجَهُ** ذ İtibara daha layık, ve en layık.

**تَوْجِيهٌ**
**تَوْجِيهٌ** ذ: **وَلْثٌ**’e bak. ― -b2- **التَّوْجِيهُ** yani **التَّوْرِيَةُ**.

**مُتَوَجَّهٌ**
**مُتَوَجَّهٌ** ذ Bir kimsenin yöneldiği, gittiği, yahut kendini verdiği yer.
