# وخش — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%AE%D8%B4/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%88%D8%AE%D8%B4/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [وخش](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%AE%D8%B4.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: وخش

يقال: ذاك من وَخْشِ الناس، أي من رُذالهم. وجاءني أوْخاشٌ من الناس، أي من سُقَّاطهم. وقد وَخُشَ الشيء بالضم وُخوشَةً ووَخاشَةً، أي صار ردِيًّا. وأوْخَشَ القومُ، أي رَدُّوا السهامَ في الرِبابة مرَّةً بعد أخرى، كأنَّهم صاروا إلى الوَخاشَةِ والرذالةِ. وأنشد أبو الجرَّاح بيزيد بن الطَثْريَّة:
وألقَيْتُ سهمي وَسْطَهم حين أوْخَشوا		فما صار لي في القِسْمِ إلا يًمينُهـا

### Türkçe

Denilir: Bu, insanların **وَخْشِ**’indendir; yani onların rezillerindendir. Bana insanlardan **أوْخاشٌ** geldi; yani onların düşkünlerindendir. Şey **وَخُشَ** (ötre ile) **وُخوشَةً** ve **وَخاشَةً** (oldu); yani kötü oldu. Kavim **أوْخَشَ**; yani okları **الرِبابة**’da bir defadan sonra bir defa daha geri çevirdiler; sanki **الوَخاشَةِ** ve rezilliğe dönmüş oldular. Ebû’l-Cerrâh, Yezîd b. **الطَثْريَّة**’den inşâd etti:
Ve okumu onların ortasına attım, **أوْخَشوا** oldukları vakit		böylece benim için payda onun sağından başka bir şey olmadı
