# وخض — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%AE%D8%B6/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%88%D8%AE%D8%B6/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [وخض](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%AE%D8%B6.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: وخض

الوخض، كالوعد: طعن غير جائف، وقد وخضته بالرمح، نقله الجوهري، وهو قول الليث، قال الأزهري: هذا التفسير للوخض خطأ. والذي رواه الأصمعي هو: الطعن يخالط الجوف ولم ينفذ، كالوخط، كذلك، رواه أبو عبيد عنه، وقال أبو زيد: وكذلك البج، وأنشد لرؤبة:
  والنبل تهوي خطأ وحبضا
  قفخا على الهام وبجا وخضا أو هو: الطعن الغير المبالغ فيه، وهو قول ابن دريد، والمطعون: وخيض، فعيل بمعنى مفعول، كذا في الجمهرة والصحاح. وأنشد الجوهري لذي الرمة:
  وتارة يخض الأسحار عن عرض                      وخضا وتنتظم الأسحار والحجب والرواية: فتارة يخض الأعناق وهو يصف ثورا يطعن الكلاب. وقال أبو عمرو: وخطه بالرمح، ووخضه: بمعنى. ومن المجاز: وخضه الشيب أي وخطه ووخزه، أي خالطه.

### Türkçe

**الوخض**، **كالوعد**: delip geçmeyen bir saplama; ve onu mızrakla sapladım; onu el-Cevherî nakletti; ve o, el-Leys’in sözüdür. el-Ezherî dedi: Bu tefsir **للوخض** için hatadır. Ve el-Asma‘î’nin rivayet ettiği ise şudur: karın boşluğuna karışan fakat geçip delmeyen saplama; **كالوخط**; aynı şekilde; Ebû ‘Ubeyd onu ondan rivayet etti. Ebû Zeyd dedi: Ve aynı şekilde **البج**. Ve Ru’be’ye ait olarak inşad etti:

  Ve oklar hataen ve **حبضا** olarak düşer
  Başların üzerine **قفخا** olarak ve **بجا** ve **وخضا**

Yahut o: aşırıya vardırılmamış saplama; bu, İbn Düreyd’in sözüdür. Ve saplanan: **وخيض**; **فعيل** vezninde, **مفعول** mânasında; **الجمهرة** ve **الصحاح**’ta böyle. el-Cevherî, Zü’r-Rumme’ye ait olarak inşad etti:

  Ve bazen **الأسحار**’ı bir yan üzerinden **وخضا** olarak saplar                      ve **الأسحار** ve **الحجب** dizilir

Ve rivayet: “Ve bazen boyunları saplar”; o, köpekleri saplayan bir boğayı vasfeder. Ebû ‘Amr dedi: Onu mızrakla **وخطه**; ve onu **وخضه**: mânaca. Ve mecazdan: **وخضه الشيب** yani onu **وخطه** ve onu **وخزه**; yani ona karıştı.
