# ودح — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%AF%D8%AD/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%88%D8%AF%D8%AD/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ودح](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%AF%D8%AD.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: ودح

أَوْدَحَ الرجلُ: أَقَرَّ، وفي التهذيب: أَقَرَّ بالباطل، حكاه ابن السكيت؛ وأَنشد:
أَوْدَحَ لما أَن رأَى الجَدَّ حَكَمْ
وأَوْدَحَ الرجلُ: أَذعَنَ وخَضَع، وربما قالوا أَوْدَحَ الكبشُ إِذا توقف ولم يَنْزُ. الأَزهري، أَبو زيد: الإِيداحُ الإِقرار بالذل والانقيادُ لمن يقوده؛ وأَنشد:
وأَكْوِي على قَرْنَيْهِ، بعد خِصائِه،
بنارِي، وقد يُخْصَى العَتُودُ فَيُودِحُ
وأَودَحَتِ الإِبلُ: سَمِنَتْ وحَسُنتْ حالُها.
أَبو عمرو: يقال ما أَغْنى عنه وَدَحَةً ولا وَتَحةً ولا وَذَحةً ولا وَشَمَةً ولا رَشَمَةً أَي ما أَغنى عنه شيئاً. ووَدْحانُ: موضع، وقد سَمَّوا به رجلاً.

### Türkçe

**أَوْدَحَ** adam: ikrar etti; ve **التهذيب**’de: bâtıl ile ikrar etti; onu İbn **السكيت** nakletti; ve inşad etti:

**أَوْدَحَ** ne zaman ki ciddiyeti gördü, hükmetti
Ve **أَوْدَحَ** adam: boyun eğdi ve alçaldı; bazen derler: **أَوْدَحَ** koç, durduğu ve sıçramadığı zaman. **الأَزهري**, **أَبو زيد**: **الإِيداحُ** zillet ile ikrar ve onu sevk eden kimseye boyun eğiştir; ve inşad etti:

Ve iki boynuzu üzerine dağlarım, hadım edilmesinden sonra,
Ateşimle; ve **العَتُودُ** hadım edilir de **فَيُودِحُ**.

Ve **أَودَحَتِ الإِبلُ**: semirdi ve hâli güzelleşti.

**أَبو عمرو**: denir: ondan **وَدَحَةً** ile de, **وَتَحةً** ile de, **وَذَحةً** ile de, **وَشَمَةً** ile de, **رَشَمَةً** ile de bir fayda sağlamadı; yani ondan hiçbir şey fayda sağlamadı. Ve **وَدْحانُ**: bir yerdir; ve onunla bir adamı adlandırdılar.
