# ودد — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%AF%D8%AF/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%88%D8%AF%D8%AF/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ودد](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%AF%D8%AF.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: ودد

تقول: وَدِدْتُ لو تفعل ذاك، ووَدِدْتُ لو أنَّك تفعل ذاك، أوَدُّ وَدًّا ووُدًّا ووَدادَةً، ووِداداً أي تمنَّيت. قال الشاعر:
وَدِدْتُ وِدادَةً لو أنَّ حـظِّـي		من الخُلاَّنِ أنْ لا يَصْرِموني
ووددت الرجل أوده وداً إذا أحببته.
والوُدُّ والوَدُّ والوِدُّ: المَوَدَّةُ. تقول: بوُدِّي أن يكون كذا. وأمَّا قول الشاعر:
أَيُّها العائِدُ المُسائِلُ عَنَّـاوبِوِدَّيْكَ لو تَرى أكْفاني
فإنَّما أشبع كسرةَ الدالِ ليستقيم له البيت فصارت ياءً. والوِدُّ: الوَديدُ، والجمع أَوُدٌّ. وهما يتوادَّانِ، وهم أوِدَّاءُ. والوَدودُ: المحبُّ، ورجالٌ وُدَداءُ، يستوي فيه المذكَّر والمؤنَّث لكونه وصفاً داخلاً على وصفٍ للمبالغة. والوَدُّ بالفتح: الوَتِدُ في لغة أهل نجد.

### Türkçe

Dersin ki: **وَدِدْتُ** keşke şunu yapsan; ve **وَدِدْتُ** keşke sen şunu yapsan; **أَوَدُّ** **وَدًّا** ve **وُدًّا** ve **وَدادَةً** ve **وِداداً**; yani temenni ettim. Şair dedi ki:
**وَدِدْتُ** **وِدادَةً** keşke benim nasibim		dostlardan, beni koparmamaları olsa
Ve **ووددت** adamı, onu **أوده** **وداً** (diye); onu sevdiğim zaman.

Ve **الوُدُّ** ve **الوَدُّ** ve **الوِدُّ**: sevgi. Dersin ki: **بوُدِّي** şöyle olması. Şaire gelince:
Ey bize dair soran dönen,		ve **بِوِدَّيْكَ** keşke kefenlerimi görsen
O ancak **الدال**’ın kesresini uzattı ki ona beyit düzgün gelsin; böylece **ياءً** oldu. Ve **الوِدُّ**: **الوَديدُ**; çoğulu **أَوُدٌّ**. Ve ikisi **يتوادَّانِ**; ve onlar **أوِدَّاءُ**dur. Ve **الوَدودُ**: seven; ve **رجالٌ وُدَداءُ**; onda müzekker ve müennes eşit olur; çünkü o, mübalağa için bir vasıf üzerine dâhil olan bir vasıftır. Ve fetha ile **الوَدُّ**: Necd ehlinin dilinde **الوَتِدُ**.
