# وذأ — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B0%D8%A3/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%88%D8%B0%D8%A3/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [وذأ](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B0%D8%A3.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: وذأ

وَذَأْتُ الرجلَ وَذْءًا، إذا عِبْتَهُ وحقَّرتَهُ. وأنشد أبو زيد:
ثَمَمْتُ حوائِجي وَوَذَأْتُ بِشْـراً		فبئسَ مُعَرَّسُ الرَكْبِ السِغابِ
ووَذَأْتُهُ فاتَّذَأَ: زجرته فانزجر.

### Türkçe

**وَذَأْتُ** adamı **وَذْءًا** (yaptım), onu ayıpladığın ve onu küçümsediğin zaman (denir). Ebû Zeyd şu beyti okudu:
İhtiyaçlarımı tamamladım ve Bişr’i **وَذَأْتُ**;		o hâlde aç yolcuların konak yeri ne kötü!
Ve onu **وَذَأْتُ** de o da **اتَّذَأَ** etti: onu azarladım da o da vazgeçti.
