# وذأ — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B0%D8%A3/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%88%D8%B0%D8%A3/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [وذأ](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B0%D8%A3.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: وذأ

وذأه، كودعه يذؤه وذأ: عابه وحقره وزجره، فاتذأ هو، أي انزجر، وأنشد أبو زيد لأبي سلمة المحاربي:
  ثممت حوائجي ووذأت بشـرا                      فبئس معرس الركب السغاب ثممت: أصلحت، وفي حديث عثمان أنه بينما يخطب ذات يوم فقام رجل فنال منه، ووذأه ابن سلام فاتذأ، فقال له رجل: لا يمنعنك مكان ابن سلام أن تسبه فإنه من شيعته. قال الأموي: يقال: وذأت الرجل إذا زجرته، فاتذأ، أي انزجر، قال أبو عبيد: وذأه، أي زجره، وذمه، قال: وهو في الأصل العيب والحقارة، وقال ساعدة بن جؤية:
  أند من القلى وأصون عرضي                      ولا أذأ الصديق بمـا أقـول ووذأت العين عن الشيء: نبت، نقله الصاغاني وابن القطاع. والوذء: المكروه من الكلام شتما كان أو غيره. وقال أبو مالك: من أمثالهم: ما به وذأة ولا ظبظاب، أي لا علة به بالهمز، وقال الأصمعي: ما به وذية، وسيأتي في المعتل إن شاء الله تعالى.

### Türkçe

وذأه, **كودعه** gibi **يذؤه** **وذأ**: onu ayıpladı ve onu hakir gördü ve onu azarladı; böylece o **فاتذأ** oldu, yani azarlanmaya karşı çekindi; ve Ebû Zeyd, Ebû Seleme el-Muhâribî için inşad etti:

  Sonra ihtiyaçlarımı düzelttim ve Beşer’i azarladım                      ne kötü konak yeridir aç yolcuların konak yeri Sonra düzelttim: ıslah ettim; ve Osman’ın hadisinde: bir gün hutbe okurken bir adam kalktı da ona dil uzattı, İbn Selâm onu azarladı da o **فاتذأ** oldu; bunun üzerine bir adam ona dedi ki: “İbn Selâm’ın konumu seni onun sövülmesine engel kılmasın; çünkü o onun taraftarlarındandır.” el-Ümevî dedi: “Adamı azarladığında ‘**وذأت** الرجل’ denir; böylece o **فاتذأ** olur, yani çekinir.” Ebû Ubeyd dedi: “**وذأه**: yani onu azarladı ve onu yerdi.” Dedi: “Ve bu, aslında ayıp ve hakirliktir.” ve Sâide b. Cüeyye dedi:

  Nefretten daha şiddetliyim ve ırzımı daha çok korurum                      ve söylediğim şeyle dostu ayıplamam **وذأت** gözü şeyden: bitti; bunu es-Sâğânî ve İbnü’l-Kattâ‘ nakletti. Ve **الوذء**: sözden hoş görülmeyen şeydir; sövme olsun veya başkası. Ebû Mâlik dedi: “Atasözlerindendir: onda ne **وذأة** vardır ne **ظبظاب**; yani onda hemzeyle hiçbir illet yoktur.” el-Asma‘î dedi: “Onda **وذية** yoktur”; ve inşallah Teâlâ, mu‘tel’de gelecektir.
