# وذر — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B0%D8%B1/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%88%D8%B0%D8%B1/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [وذر](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B0%D8%B1.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: وذر

الوَذْرَةُ بالتسكين: الفِدْرَةُ، وهي القطعة من اللحم. ومنه قولهم: يا ابنَ شامَّةِ الوَذْرَةِ، وهي كلمة قذفٍ. وكانت العرب تتَسابُّ بها، كما كانت تتسابّ بقولهم: يا ابن مُلْقى أرْحُلِ الرُكْبانِ! ويا ابن ذات الرايات! ونحوِها. والجمع وَذْرٌ. ووَذَّرْتُ اللحم تَوْذيراً: قطَّعته، وكذلك الجرح إذا شرطتَه. وتقول: ذَرْهُ، أي دعه. وهو يَذَرُهُ، أي يدعُه. وأصله وَذِرَهُ يَذَرُهُ، مثل وَسِعَهُ يَسَعُهُ، وقد أُميتَ مصدره. ولا يقال وَذِرَهُ ولا واذِرٌ، ولكن: تركه وهو تاركٌ.

### Türkçe

**الوَذْرَةُ** (teskîn ile): **الفِدْرَةُ**; o, etten bir parçadır. Ondandır onların sözü: “Ey **شامَّةِ الوَذْرَةِ**’nin oğlu!”; o, bir sövme sözüdür. Araplar onunla birbirlerine söverlerdi; onların şu sözle birbirlerine sövdükleri gibi: “Ey **مُلْقى أرْحُلِ الرُكْبانِ**’ın oğlu!” ve “Ey **ذات الرايات**’ın oğlu!” ve benzerleri. Çoğulu **وَذْرٌ**’dür. Ve “**وَذَّرْتُ** eti **تَوْذيراً**”: onu parçaladım; aynı şekilde yara da, onu yardığın zaman. Ve dersin: “**ذَرْهُ**”, yani onu bırak. Ve o, “**يَذَرُهُ**”, yani onu bırakır. Aslı “**وَذِرَهُ يَذَرُهُ**”dur; “**وَسِعَهُ يَسَعُهُ**” gibi; ve onun mastarı öldürülmüştür. Ve “**وَذِرَهُ**” denilmez, ne de “**واذِرٌ**”; fakat: “**تركه**” ve o “**تاركٌ**”tır.
