# وذف — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B0%D9%81/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%88%D8%B0%D9%81/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [وذف](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B0%D9%81.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: وذف

الوَذْفُ والوَذَفانُ: مِشْية فيها اهْتِزاز وتَبَخْتُر، وقد وذَفَ وتوذَّف. والتَّوذُّف: الإسْراع. وفَعلَ ذلك وَذْفان كذا أَي حِدثانه. وفي الحديث: أَنه، عليه السلام، نزل بأُم مَعْبَد وَذْفان مَخْرجِه إلى المدينة أَي عند مخرجه؛ قال ابن الأَثير: وهو كما تقول حِدثانَ مخرجه وسُرْعانه. والتَّوذُّف: مقاربة الخطو والتبختر في المشي، وقيل: الإسراع. ووذْفة: موضع.
التهذيب: الأُداف والأُذاف فرج الرجل. والوَذَفة والوَذَرةُ بُظارة المرأَة؟ وروي أَن الحجاج قام يَتوَذَّفُ بمكة في سِبْتَيْنِ له بعد قتله ابن الزبير حتى دخل على أَسماء بنت أَبي بكر، رضي اللّه عنهما؛ قال أَبو عمرو: التوَذُّف التبختر، وكان أَبو عبيدة يقول: التوذف الإسراع؛ وقال بشر بن أبي خازم:
يُعطي النَّجائبَ بالرِّحال كأَنَّها
بقر الصَّرائم، والجِيادَ تَوَذَّفُ
أَراد ويعطي الجِيادَ، ويقال: مرَّ يتَوذَّف، بذال معجمة، إذا مرّ يُقارب الخطو ويحرك مَنكِبيه.

### Türkçe

**الوَذْفُ** ve **الوَذَفانُ**: içinde sallanma ve çalımlanma bulunan bir yürüyüş; ve (kişi) **وذَفَ** ve **توذَّف** etti. Ve **التَّوذُّف**: hızlanmadır. Ve “bunu **وَذْفان** kaza yaptı” (denir), yani onun yeniliği.

Ve hadiste: onun, عليه السلام, Ümm Ma‘bed’e, Medine’ye çıkışının **وَذْفان**’ında indiği (rivayet edilmiştir); yani çıkışı sırasında; İbnü’l-Esîr dedi ki: Bu, senin “çıkışının yeniliği” ve “onun sürati” demen gibidir. Ve **التَّوذُّف**: adımı yaklaştırmak ve yürüyüşte çalımlanmak; ve denildi: hızlanmaktır. Ve **وذْفة**: bir yer.

**التهذيب**: **الأُداف** ve **الأُذاف** erkeğin ferci(=cinsel uzvu)dur. Ve **الوَذَفة** ve **الوَذَرةُ** kadının bızâresi(=klitorisi)? Ve rivayet olundu ki Haccâc, İbnü’z-Zübeyr’i öldürmesinden sonra, kendisine ait iki sebt ile Mekke’de **يَتوَذَّفُ** ederek ayağa kalktı; ta ki Esmâ bint Ebî Bekir’in, Allah onlardan razı olsun, yanına girdi; Ebû Amr dedi ki: **التوَذُّف** çalımlanmadır; Ebû Ubeyde ise şöyle derdi: **التوذف** hızlanmadır; Bişr b. Ebî Hâzim dedi ki:

يُعطي النَّجائبَ بالرِّحال كأَنَّها
بقر الصَّرائم، والجِيادَ تَوَذَّفُ

“Ve atları verir” demek istedi; ve “**يتَوذَّف** ederek geçti” denir, **ذال** معجمة ile, eğer geçtiğinde adımı yaklaştırır ve iki omzunu hareket ettirirse.
