# وذم — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B0%D9%85/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%88%D8%B0%D9%85/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [وذم](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B0%D9%85.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: وذم

باب الذال والميم و و ي ء معهما
ذ أ م، ذ م أ، ذ م ي، و ذ م، م أ ذ، م ذ ي مستعملات
ذءم:
ذَأَمْتُه ذَأْماً فهو مَذْؤومٌ، أي حَقَرْتُه فهو مَحْقور، ويقال: ما يلزَمُك منه لَوْمٌ ولاذَمٌّ ولا ذَأْمٌ ولا عيب.
ذمء، ذمي:
الذَّماءُ: حُشاشةُ النفس، ويقال: بل هي قوّةُ قلبه، قال:
فَأَبَدَّهُنَّ حُتُوفَهُنَّ فهـاربٌ		بذَمائِه أبو باركٌ مُتَجَعجِعُ
وذم:
الوِذام والوَذَمَةُ: الحُزَّةُ من الكَرِش المُعَلَّقة منها.
والوَذَم الوَذَمة الواحدةُ: من السُّيُور التي تُشَدُّ بها عُروة الدَّلْوِ.
والإيذام من قولكَ: أَوْذَمْتُ: وهو كلُزُوم الشيِ وإيجابِهِ عليك.
وتقول: وَذَّمْتُ تَوذيماً، أي شدَدْت تُؤْلولَ المَبْسور بشَعْرةٍ أو عَقبةٍ، وهي لَحَماتٌ أيضاً تكون في رَحِمِ الناقةِ تمنعُها من الوَلَد.
مئذ:
المِئذُ: جيل من الهند بمنزلةِ الكُرْدِ يغزون المسلمين في البحر.
مذي:
المَذْيُ: أرَقُّ ما يكون من النُّطْفة، والفعل: أَمذَيْتُ إِمذاءً.
وأَمذَيْتُ الفَرَسَ ومَذَّيتُه، أي أرسَلْتُه يَرْعَى.
والمِذاءُ: أن تجمَع بين الرِّجال والنساء، ثم تُخَلِّيهم حتى يُماذي بعضُهم بعضاً أي يُلاعِبُ.
والماذِيُّ من أسماء الدُّروع، والماذيُّ: الحديد كُلُّه الدِّرعُ والبَيْضُ والمغْفَر والسِّلاحُ أجمَعُ ممّا كان من الحديد فهو الماذيّ.
ودِرْعٌ ماذيَّةٌ، وسيفٌ ماذيٍّ، قال:
من الماذيِّ والحَلَق المُذالِ

### Türkçe

باب **الذال** و**الميم** و **و** **ي** **ء** معهما
**ذ أ م**، **ذ م أ**، **ذ م ي**، **و ذ م**، **م أ ذ**، **م ذ ي** kullanımdadır.

**ذءم**:
Onu **ذَأَمْتُه** **ذَأْماً**; o da **مَذْؤومٌ**dur; yani onu hakir gördüm, o da hakir görülmüş oldu. Ve denilir: Ondan dolayı sana ne bir kınama gerekir, ne **ذَمٌّ**, ne **ذَأْمٌ**, ne de ayıp.

**ذمء**، **ذمي**:
**الذَّماءُ**: nefsin artığı (kalıntısı). Ve denilir: bilakis o, onun kalbinin kuvvetidir. Dedi ki:
فَأَبَدَّهُنَّ حُتُوفَهُنَّ فهـاربٌ		ب**ذَمائِه** أبو باركٌ مُتَجَعجِعُ

**وذم**:
**الوِذام** ve **الوَذَمَةُ**: asılı olan işkembeden bir kesik parçadır.
Ve **الوَذَم** (tekil **الوَذَمة**): kovanın kulpunun kendisiyle bağlandığı kayışlardandır.
Ve **الإيذام**, senin “**أَوْذَمْتُ**” sözündendir: o, şeyin yapışıp kalması ve onu sana gerekli kılması gibidir.
Ve dersin: **وَذَّمْتُ** **تَوذيماً**; yani **المَبْسور**un **تُؤْلول**unu bir kıl yahut bir bağ ile sıktım; o da ayrıca, devenin rahminde bulunan, onu yavrudan alıkoyan et parçalarıdır.

**مئذ**:
**المِئذُ**: Hind’den bir nesildir; Kürtler konumundadır; denizde Müslümanlara akın ederler.

**مذي**:
**المَذْيُ**: nutfenin en ince olanıdır. Fiil: **أَمذَيْتُ** **إِمذاءً**.
Ve **أَمذَيْتُ** atı ve **مَذَّيتُه**; yani onu otlamaya saldım.
Ve **المِذاءُ**: erkeklerle kadınları bir araya toplaman, sonra onları serbest bırakmandır; ta ki bazısı bazısıyla **يُماذي** etsin; yani oynaşsın.
Ve **الماذِيُّ**, zırhların adlarındandır. Ve **الماذيُّ**: demirin tamamıdır; zırh, miğfer, başlık ve silahın tümü; demirden olan her ne ise o **الماذيّ**dir.
Ve **دِرْعٌ ماذيَّةٌ**, ve **سيفٌ ماذيٍّ**. Dedi ki:
من **الماذيِّ** والحَلَق المُذالِ
