# وزف — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B2%D9%81/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%88%D8%B2%D9%81/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [وزف](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B2%D9%81.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: وزف

وزف البعير، وغيره يزف وزيفا: أسرع المشي، وقيل: قارب خطاه، كزف، وقيل: هو مقلوب وفز، والوزيف: سرعة السير، مثل الزفيف، ومنه قراءة أبي حيوة:  فأقبلوا إليه يزفون  أي: يسرعون، كما في العباب. قال اللحياني: قرأ به حمزة عن الأعمش، عن ابن وثاب، قال الفراء: لا أعرف وزف يزف في كلام العرب، وقد قريء به، قال: وزعم الكسائي أنه لا يعرفها، وقال الزجاج: عرف غير الفراء يزفون، بالتخفيف بمعنى يسرعون كأوزف، ووزف عن ابن الأعرابي، جعلتها لازمين، كوزف. وقال ابن دريد: وزف فلانا وزفا: إذا استعجله يمانية، جعله متعديا، فهو لازم متعد. والموازفة، والتوازف: المناهدة في النفقات قال ثعلب: هي لغة صحيحة، يقال: توازفوا بينهم، قال المرقش الأكبر:
  عظام الجفان بالعشية والضحى                      مشاييط للأبدان غير التوازف

  قال الصاغاني: ويروى التوارف من الترفه والدعة؛ أي ليسوا أصحاب لزوم للبيوت ولا دعة، هم في إغارة وطلب ثأر، وكف نازلة، وخدمة ضيف.
 ومما يستدرك عليه: الوزف، والوزفة: الإسراع في المشي، وقيل: مقاربة الخطو، قال ابن سيده: أرى الأخيرة عن اللحياني، وهي مسترابة.

### Türkçe

**وزف** deve, ve başkası **يزف** ve **وزيفا**: yürüyüşü hızlandırdı; ve denildi: adımlarını yaklaştırdı; **كزف** gibi; ve denildi: o, **وفز**’in ters çevrilmişidir. **الوزيف**: yürüyüşün sürati; **الزفيف** gibi. Ondan, Ebû Hayve’nin kıraati: **فأقبلوا إليه يزفون**; yani: hızlanırlar; **العباب**’da olduğu gibi.

Lihyânî dedi: A‘meş’ten, o da İbn Vessâb’dan olmak üzere Hamza onunla okudu. Ferrâ dedi: Arapların كلامında **وزف يزف**’i tanımıyorum; hâlbuki onunla okunmuştur. Dedi: Kisâî onun onu tanımadığını iddia etti. Zeccâc dedi: Ferrâ’dan başkası, hafifletme ile **يزفون**’u “hızlanırlar” mânasında, **أوزف** gibi, tanıdı. Ve İbnü’l-A‘râbî’den **وزف**: onu ikisini lâzım kıldın; **كوزف** gibi.

İbn Düreyd dedi: **وزف فلانا وزفا**: onu acele ettirdiği zaman; Yemenîce; onu müteaddî kıldı; o hâlde o, lâzım müteaddîdir.

**الموازفة** ve **التوازف**: nafakalarda karşılıklı dayanışma. Sa‘leb dedi: o sahih bir lugattır; denilir: **توازفوا بينهم**. Mürakkaş el-Ekber dedi:

  Akşamleyin ve kuşluk vakti büyük çanaklar                      bedenler için şişler, **التوازف** olmayanlar

Sâgânî dedi: Ve **التوارف** diye rivayet olunur; **الترفـه** ve **الدعة**’den; yani: onlar evlere yapışıp kalmanın sahipleri değildir ve rahatlık (sahipleri) değildir; onlar baskın ve kan davası talebinde, inen bir musibeti defetmede ve misafir hizmetindedir.

Ve onun üzerine istidrâk olunanlardandır: **الوزف** ve **الوزفة**: yürüyüşte hızlanma; ve denildi: adımı yaklaştırma. İbn Sîde dedi: sonuncusunun Lihyânî’den olduğunu görüyorum; ve o, şüpheli görülendir.
