# وسب — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B3%D8%A8/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%88%D8%B3%D8%A8/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [وسب](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B3%D8%A8.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: وسب

وَسَبَتِ الأَرْضُ
1 وَسَبَتِ الأَرْضُ ذ , aor. تَسِبُ, (inf. n. وَسْبٌ, TA;) and ↓ اوسبت; The land became abundant in fresh herbage, such as is called عُشْب, (S, K,) and in dry herbage. (TA.) ― -b2- وَسِبَ, aor. يَوْسَبُ, inf. n. وَسَبٌ, He, or it, was dirty: (IAar, K:) syn. with وَكِبَ and حَشِنَ. (TA.)

4 أَوْسَبَ see 1.

وَسُبٌ
وَسُبٌ ذ Wood that is put in the lower part of a well, when its earth is such as would pour in, (K,) and that prevents the earth from doing so: called by the people of Egypt خِنْزِيرَة, and only of the wood of the sycamore fig-tree: (TA:) [the خنزيرة is a lining of planks, resembling a barrel; and the wood above mentioned is used in its construction because water does not rot it so quickly as it rots other kinds of wood:] pl. وُسُوبٌ. (K.) [Accord. to IDrd, of the dial. of El-Yemen. (Freytag.)]

وِسْبٌ
وِسْبٌ ذ Plants; herbs; herbage: (S, K:) or abundance of herbage. (M, in art. اسب.)

مُوسِبٌ
مُوسِبٌ ذ (tropical:) A ram abounding with wool: (K:) likened to a land abounding with herbage. (TA.)

مِيسَابٌ
مِيسَابٌ ذ Dates such as are termed مُجَزَّعٌ, [i. e., half, or two-thirds, ripe]: (K:) i. e., as applied to رُطَب, vile, or bad. (TA.)

### Türkçe

**وَسَبَتِ الأَرْضُ**
1 **وَسَبَتِ الأَرْضُ** ذ, muzâri‘ı **تَسِبُ**, (mastarı **وَسْبٌ**, TA;) ve aşağıdaki **اوسبت**; Arazi, **عُشْب** diye adlandırılan türden taze ot bakımından, (S, K,) ve kuru ot bakımından bol oldu. (TA.) ― -b2- **وَسِبَ**, muzâri‘ı **يَوْسَبُ**, mastarı **وَسَبٌ**, O, yahut o (şey), kirli oldu: (IAar, K:) **وَكِبَ** ve **حَشِنَ** ile eş anlamlıdır. (TA.)

4 **أَوْسَبَ** bk. 1.

**وَسُبٌ**
**وَسُبٌ** ذ Bir kuyunun toprağı içeri akacak türden olduğunda, kuyunun alt kısmına konulan, (K,) ve toprağın böyle yapmasını engelleyen ağaç: Mısır halkı tarafından **خِنْزِيرَة** diye adlandırılır; ve yalnızca çınar inciri ağacının odunundandır: (TA:) çoğulu **وُسُوبٌ**. (K.) [IDrd’ye göre, Yemen diyalektindendir. (Freytag.)]

**وِسْبٌ**
**وِسْبٌ** ذ Bitkiler; otlar; otlak: (S, K:) yahut ot bolluğu. (M, madde **اسب**’de.)

**مُوسِبٌ**
**مُوسِبٌ** ذ (mecaz:) Yünü bol bir koç: (K:) otça bol bir araziye benzetilmiştir. (TA.)

**مِيسَابٌ**
**مِيسَابٌ** ذ **مُجَزَّعٌ** diye adlandırılan türden hurmalar, [yani yarı, yahut üçte ikisi olgun]: (K:) yani **رُطَب**a uygulandığında, bayağı, yahut kötü. (TA.)
