# وسف — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B3%D9%81/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%88%D8%B3%D9%81/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [وسف](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B3%D9%81.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: وسف

الوَسْف: تَشَقُّقٌ يبْدو في اليد وفي فخذ البعير. قال ابن سيده: الوسْف تشقق يبدو في مقدَّم فخذ البعير وعجزه عند مؤخَّر السِّمَن والاكْتناز، ثم يَعُم جسده فيَتقشَّر جلدُه ويتوَسَّف، وقد توسَّف، وربما توسَّف الجلد من داء وقُوباء، وتوسَّفت التمرة كذلك؛ قال الأَسود بن يغفُر: وكنتُ، إذا ما قُرِّبَ الزادُ، مُولَعاً
بكلِّ كُمَيْتٍ جَلْدةٍ لم تُوسَّفِ
كميت: تَمرة حمراء إلى السواد. وجَلْدة: صُلبة. لم توسَّف: لم تُقَشَّر. وتوسَّفَت أَيوبار الإبل: تطايرت عنها وافترقت. الفراء: وسَّفْته إذا قشرته. وتمرة مُوسَّفة: مقشورة. أَبو عمرو: إذا سقط الوبر أَو الشعر من الجلد وتغير قيل توسَّف. والتوسُّف: التقشُّر؛ قال جرير:
وهذا ابنُ قَيْنٍ جِلْدُه يَتوسَّفُ
ابن السكيت: يقال للقَرْح والجُدَرِيّ إذا يَبِس وتقَرَّف وللجرب أَيضاً في الإبل إذا قفَل: قد توسف جلده وتقشقش جلده، كله بمعنى.

### Türkçe

**الوَسْف**: elde ve devenin uyluğunda görünen bir çatlama. İbn Sîde dedi ki:
**الوسْف** devenin uyluğunun ön kısmında ve sağrısında, semizliğin ve dolgunluğun sonlarına doğru arka tarafında görünen bir çatlamadır; sonra bedeninin tamamına yayılır da derisi soyulur ve **يتوَسَّف**; ve **قد توسَّف**. Bazen de deri, bir hastalıktan ve **قُوباء**dan dolayı **توسَّف** eder. Hurma da aynı şekilde **توسَّف** etti; el-Esved b. Yağfur dedi ki:
Ve ben, azık yaklaştırıldığı zaman, düşkün idim
Her **كُمَيْتٍ**e, sert bir **جَلْدةٍ**e, **لم تُوسَّفِ** olana.
**كميت**: siyahlığa doğru kırmızı bir hurma. Ve **وجَلْدة**: sert. **لم توسَّف**: soyulmadı.
Develerin tüyleri **توسَّفَت**: ondan uçuştu ve ayrıldı. el-Ferrâ: onu soyduğumda **وسَّفْته**. Ve **تمرة مُوسَّفة**: soyulmuş. Ebû Amr: Deriden yün yahut kıl düştüğünde ve değiştiğinde **توسَّف** denir. Ve **التوسُّف**: soyulma; Cerîr dedi ki:
Ve bu, Kayn’ın oğludur; derisi **يَتوسَّفُ**.
İbnü’s-Sikkît: Yara ve çiçek hastalığı için, kuruduğunda ve kabuk bağladığında; ve develerde uyuz için de, kabuk bağladığında: “derisi **قد توسف** etti” ve “derisi **تقشقش** etti” denir; hepsi aynı anlamdadır.
